CEPHEDE BAŞLADI

Cephede müzik alanında her şey 15 Eylül 1921’de başladı. “Başkumandanlık Musikiyyesi”ni Sakarya cephesinde Mustafa Kemal kurdu ve Ankara’ya telgraf buyruğu gönderdi. İsmail Zühtü Kuşçuoğlu’nun başlarında olduğu Kuvayı Milliyeci müzisyenlerle cephe müziksiz, çocuklar derssiz kalmadı. Bahriye’den firar edip Kuvvacılar’a katılan Keramettin Tuncok ve denizci müzisyenlerle “Büyük Millet Meclisi Celilesi Musikiyyesi” kuruldu. Eski Türk devletlerinden itibaren müzik topluluğu ve sancak; bir devletin bağımsızlığının göstergesi olarak düşünülen hediyelerdendi. Yeni devlet de bayrağını, marşını, müzik topluluklarını şimdi cephede kurmuş ve geleneğe bağlı bir bağımsızlık iletisinin altını çizmişti. En son Mudanya Mütarekesi’nde bu kahraman müzisyenler vazife yaptı ve evvelki hayatlarına döndü. 9 Eylül 1922’de iş; Ertuğrul Orkestrası’ndaydı.

(İhsan Murad Onat)

ATATÜRK SIKLIKLA DİNLEDİ

Yunan işgalinden kurtulacağını anlayan İstanbullu ecnebi iş insanları; (Ankara hükümeti ile ortayı düzeltmek için de olabilir) İzmir’e gitmeye karar verdi ve (o devrin mevzuatına uygun şekilde) Bahriye’den askeri gemi kiraladı. Bilhassa İhsan Murad idaresindeki orkestrasının da olduğu ertuğrul Gemisi”ni istedi. Ertuğrul Orkestrası”, kurtuluş coşkusunu katbekat artırdı. Dinleyenleri ortasında Atatürk sıklıkla yer aldı. Akabinde İzmir İktisat Kongresi’nde İstiklâl Marşı seslendirdi. İstanbul’a döndü, ağır istek üzerine tekrar kente geldi. Atatürk kimi merasimlerde orkestrayı makamının uhdesinde görevlendirdi. Şeflik jestleriyle o günlerin en tanınan müzisyenleri ortasında olan İhsan Murad ve görkemli Ertuğrul Orkestrası’na, (merhum Turgut Özakman ile varsayımımıza göre) 2 Ağustos 1923’te beraberinde Ankara’ya gelme talimatı verdi. 29 Ekim’de Cumhuriyet ilan edildiğinde yeni devletin orkestrası başşehir sokaklarını müzikle yıkadı. Misyon; 6 Nisan 1924’te Zeki Üngör idaresindeki (saraydan kalan) “Büyük Orkestra”nın devralmasıyla el değiştirdi, Ertuğrul İstanbul’a döndü, 1929’da Deniz Kuvvetleri’nde gereksinim kalmayınca kapatıldı. Bugünler, mecnun lakaplı İhsan Murad idaresindeki Bahriyeli Ertuğrul Orkestrası’nın Türkiye Cumhuriyeti’nin başkentindeki birinci günlerinin 100. yıldönümü… Kimse Atatürk’e “Paşam cephede artık ne gerek var müziğe, maddi yokluk içindeki başkentte bir orkestra mı eksikti?” diye sormadı. İçinde kültür yoksa, tabiata ve insanın tabiattaki varlığına uygun üretilmemişse; attığınız hiçbir adımın, hayalin pahası olamaz!

([email protected])

Bir orkestra eksikti yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

CEPHEDE BAŞLADI

Cephede müzik alanında her şey 15 Eylül 1921’de başladı. “Başkumandanlık Musikiyyesi”ni Sakarya cephesinde Mustafa Kemal kurdu ve Ankara’ya telgraf buyruğu gönderdi. İsmail Zühtü Kuşçuoğlu’nun başlarında olduğu Kuvayı Milliyeci müzisyenlerle cephe müziksiz, çocuklar derssiz kalmadı. Bahriye’den firar edip Kuvvacılar’a katılan Keramettin Tuncok ve denizci müzisyenlerle “Büyük Millet Meclisi Celilesi Musikiyyesi” kuruldu. Eski Türk devletlerinden itibaren müzik topluluğu ve sancak; bir devletin bağımsızlığının göstergesi olarak düşünülen hediyelerdendi. Yeni devlet de bayrağını, marşını, müzik topluluklarını şimdi cephede kurmuş ve geleneğe bağlı bir bağımsızlık iletisinin altını çizmişti. En son Mudanya Mütarekesi’nde bu kahraman müzisyenler vazife yaptı ve evvelki hayatlarına döndü. 9 Eylül 1922’de iş; Ertuğrul Orkestrası’ndaydı.

(İhsan Murad Onat)

ATATÜRK SIKLIKLA DİNLEDİ

Yunan işgalinden kurtulacağını anlayan İstanbullu ecnebi iş insanları; (Ankara hükümeti ile ortayı düzeltmek için de olabilir) İzmir’e gitmeye karar verdi ve (o periyodun mevzuatına uygun şekilde) Bahriye’den askeri gemi kiraladı. Bilhassa İhsan Murad idaresindeki orkestrasının da olduğu ertuğrul Gemisi”ni istedi. Ertuğrul Orkestrası”, kurtuluş coşkusunu katbekat artırdı. Dinleyenleri ortasında Atatürk sıklıkla yer aldı. Akabinde İzmir İktisat Kongresi’nde İstiklâl Marşı seslendirdi. İstanbul’a döndü, ağır istek üzerine yine kente geldi. Atatürk kimi merasimlerde orkestrayı makamının uhdesinde görevlendirdi. Şeflik jestleriyle o günlerin en tanınan müzisyenleri ortasında olan İhsan Murad ve görkemli Ertuğrul Orkestrası’na, (merhum Turgut Özakman ile varsayımımıza göre) 2 Ağustos 1923’te beraberinde Ankara’ya gelme talimatı verdi. 29 Ekim’de Cumhuriyet ilan edildiğinde yeni devletin orkestrası başşehir sokaklarını müzikle yıkadı. Vazife; 6 Nisan 1924’te Zeki Üngör idaresindeki (saraydan kalan) “Büyük Orkestra”nın devralmasıyla el değiştirdi, Ertuğrul İstanbul’a döndü, 1929’da Deniz Kuvvetleri’nde gereksinim kalmayınca kapatıldı. Bugünler, mecnun lakaplı İhsan Murad idaresindeki Bahriyeli Ertuğrul Orkestrası’nın Türkiye Cumhuriyeti’nin başkentindeki birinci günlerinin 100. yıldönümü… Kimse Atatürk’e “Paşam cephede artık ne gerek var müziğe, maddi yokluk içindeki başkentte bir orkestra mı eksikti?” diye sormadı. İçinde kültür yoksa, tabiata ve insanın tabiattaki varlığına uygun üretilmemişse; attığınız hiçbir adımın, hayalin bedeli olamaz!

([email protected])

Bir orkestra eksikti yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

“DONANIM EKSİKSE CEPHEYE GÖNDERİLMEZDİ”

Doç. Dr. Borlat, Çanakkale Cephesi’ndeki askerlerin giysisinin periyodun kaidelerine uygun olduğunu söyledi. Çanakkale Savaşları sırasında cepheye gönderilen askerlerin cephe gerisinde, muhakkak kurallara uymak zorunda olduklarını belirten Doç. Dr. Borlat, “Bunlardan bir tanesi de periyodun ilişkin olduğu nizamnamenin kurallarıydı. Bu nizamname, bir askerin standart üzerinde bulunması gereken tüm teçhizatı, kıyafetlerinin ne formda olması gerektiğini tanım ediyor. Osmanlı Devleti üzere 600 yıllık bir devlet geleneğine sahip yapının, savaş esnasında olsa bile temel kurallarını korumuş olduğunu görüyoruz. Askerin üzerindeki standart donanıma baktığımızda, toplumsal medyada dolaşan hatta yıllarca resmi kamu kurumlarında bile duvara asılan üstü başı yırtık asker fotoğraflarındaki üzere olması mümkün değil. Askerlerin üzerindeki standart donanım eksik olduğunda dahi cepheye gönderilmezdi” dedi.

“500 ASKERİ EDİRNE’DE BEKLETMİŞLER”

Cephedeki askerin kullandığı materyallere dikkati çeken Doç. Dr. Borlat, “Örneğin, Çanakkale Savaşları sırasında askerlerin üzerinde bulunması gereken temel şeylerden bir tanesi de mataradır. Eylül ayında cepheye sevk edilmesi gereken askerlerin üzerlerinde kâfi matara olmadığı için 500 askeri, Edirne’de bekletilmişler ve bu askerler cephe sınırına gönderilmemişlerdir. Lakin bununla ilgili olan gerekli tedbirler alınmış, askerin standart donanımı olan bu mataralar teslim edildikten sonra asker fakat cephe çizgisine gönderilmiştir. Artık devletin bu halde üzerindeki donanımların bile eksik olduğunda cephe çizgisine göndermediği bir durum düşünüldüğünde; kıyafetlerin rastgele bir halde standart harici olmasını, istisna durumlar dışında düşünemeyiz.

İstisna olarak asker bazen cephe gerisinde, muharebe çizgisine yakın bölgelerde başına fes takabiliyor. Lakin bu türlü bir durum görüldüğünde komuta kademesinin bununla ilgili onlarca buyrukla süratle uyardığını görüyoruz. Mutlaka muharebe sınırı içerisinde yöresel kıyafetleri ile olmanın yasakladığını ve bu biçimde cephe çizgisine gönderilmediklerini söyleyebiliriz” diye konuştu.

“ÇANAKKALE CEPHESİNE İLİŞKİN DEĞİL”

Çanakkale Cephesi’ndeki askerlerin cephe gerisi hizmetlerinin çok düzgün yürütüldüğünü söyleyen Doç. Dr. Borlat, “Beslenmesinden giysi kuşamına kadar bu zincirin çok yeterli formda yürütülmüş olduğunu düşündüğümüzde asker Çanakkale Cephesi’ndeki giysisi, periyodun en azından temel kaideleri içerisinde pek sistemli ve standartlara uygun olduğunu söyleyebiliriz. Bu nedenle bilhassa toplumsal medya başta olmak üzere birçok yerde geçen askerin giydiği kıyafetlerin berbat, üstünün başının yırtık olduğuna ait fotoğraflar Çanakkale Cephesi’ne ilişkin değildir. Çanakkale Cephesi’nde bilhassa cephe gerisi hizmetlerin yürütülmesi için oluşturulan gerek levazım birlikleri gerekse Menzil Teşkilatı’na ilişkin askeri arşivde 7 binden fazla arşiv dokümanının taranması suretiyle hazırlamış olduğum çalışmadaki kayıtları incelediğimizde, bununla ilgili onlarca örneği gördük.

Çanakkale Cephesi’nin gerek İstanbul’a yakın olması gerek boğazlar bölgesinde bulunması gerekse cephe gerisindeki birçok vilayetle olan kontağından ötürü hizmetlerin çok uygun yürütüldüğüne dair 7 binden fazla arşiv evrakında çok net sözler bulunmaktadır. Bu nedenle Çanakkale Cephesi’ndeki giysi, kuşam, kıyafet konusu, standart istisna durumlar haricinde de pek düzgün olduğunu söyleyebiliriz” dedi.

7 bin arşiv evrakı inceledi: Fotoğraf hakkındaki gerçeği ortaya çıkardı yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

“DONANIM EKSİKSE CEPHEYE GÖNDERİLMEZDİ”

Doç. Dr. Borlat, Çanakkale Cephesi’ndeki askerlerin giysisinin devrin koşullarına uygun olduğunu söyledi. Çanakkale Savaşları sırasında cepheye gönderilen askerlerin cephe gerisinde, belirli kurallara uymak zorunda olduklarını belirten Doç. Dr. Borlat, “Bunlardan bir tanesi de periyodun ilişkin olduğu nizamnamenin koşullarıydı. Bu nizamname, bir askerin standart üzerinde bulunması gereken tüm teçhizatı, kıyafetlerinin ne halde olması gerektiğini tanım ediyor. Osmanlı Devleti üzere 600 yıllık bir devlet geleneğine sahip yapının, savaş esnasında olsa bile temel kurallarını korumuş olduğunu görüyoruz. Askerin üzerindeki standart donanıma baktığımızda, toplumsal medyada dolaşan hatta yıllarca resmi kamu kurumlarında bile duvara asılan üstü başı yırtık asker fotoğraflarındaki üzere olması mümkün değil. Askerlerin üzerindeki standart donanım eksik olduğunda dahi cepheye gönderilmezdi” dedi.

“500 ASKERİ EDİRNE’DE BEKLETMİŞLER”

Cephedeki askerin kullandığı materyallere dikkati çeken Doç. Dr. Borlat, “Örneğin, Çanakkale Savaşları sırasında askerlerin üzerinde bulunması gereken temel şeylerden bir tanesi de mataradır. Eylül ayında cepheye sevk edilmesi gereken askerlerin üzerlerinde kâfi matara olmadığı için 500 askeri, Edirne’de bekletilmişler ve bu askerler cephe sınırına gönderilmemişlerdir. Lakin bununla ilgili olan gerekli tedbirler alınmış, askerin standart donanımı olan bu mataralar teslim edildikten sonra asker lakin cephe sınırına gönderilmiştir. Artık devletin bu biçimde üzerindeki donanımların bile eksik olduğunda cephe çizgisine göndermediği bir durum düşünüldüğünde; kıyafetlerin rastgele bir biçimde standart harici olmasını, istisna durumlar dışında düşünemeyiz.

İstisna olarak asker bazen cephe gerisinde, muharebe sınırına yakın bölgelerde başına fes takabiliyor. Lakin bu türlü bir durum görüldüğünde komuta kademesinin bununla ilgili onlarca buyrukla süratle uyardığını görüyoruz. Katiyen muharebe sınırı içerisinde yöresel kıyafetleri ile olmanın yasakladığını ve bu halde cephe sınırına gönderilmediklerini söyleyebiliriz” diye konuştu.

“ÇANAKKALE CEPHESİNE İLİŞKİN DEĞİL”

Çanakkale Cephesi’ndeki askerlerin cephe gerisi hizmetlerinin çok yeterli yürütüldüğünü söyleyen Doç. Dr. Borlat, “Beslenmesinden giysi kuşamına kadar bu zincirin çok uygun formda yürütülmüş olduğunu düşündüğümüzde asker Çanakkale Cephesi’ndeki giysisi, devrin en azından temel koşulları içerisinde pek tertipli ve standartlara uygun olduğunu söyleyebiliriz. Bu nedenle bilhassa toplumsal medya başta olmak üzere birçok yerde geçen askerin giydiği kıyafetlerin makûs, üstünün başının yırtık olduğuna ait fotoğraflar Çanakkale Cephesi’ne ilişkin değildir. Çanakkale Cephesi’nde bilhassa cephe gerisi hizmetlerin yürütülmesi için oluşturulan gerek levazım birlikleri gerekse Menzil Teşkilatı’na ilişkin askeri arşivde 7 binden fazla arşiv dokümanının taranması suretiyle hazırlamış olduğum çalışmadaki kayıtları incelediğimizde, bununla ilgili onlarca örneği gördük.

Çanakkale Cephesi’nin gerek İstanbul’a yakın olması gerek boğazlar bölgesinde bulunması gerekse cephe gerisindeki birçok vilayetle olan kontağından ötürü hizmetlerin çok âlâ yürütüldüğüne dair 7 binden fazla arşiv dokümanında çok net tabirler bulunmaktadır. Bu nedenle Çanakkale Cephesi’ndeki giysi, kuşam, kıyafet konusu, standart istisna durumlar haricinde de pek güzel olduğunu söyleyebiliriz” dedi.

7 bin arşiv evrakı inceledi: Fotoğraf hakkındaki gerçeği ortaya çıkardı yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.