EYT düzenlemesi, 1 Mart günü Resmi Gazete‘de yayımlanarak yürürlüğe girdi. 

Çalışma ve Toplumsal Güvenlik Bakanlığı, EYT kapsamında birinci maaşların nisan ayında verileceğini açıkladı. Mart ayı boyunca EYT kaidelerini karşılayan yurttaşlar SGK‘ya müracaatta bulundu. 

Başvurusunun onaylanmasının akabinde maaşlarını alan EYT’liler olsa da EYT Yasası kapsamında emeklilik bekleyenlerin büyük bir kısmı hala müracaatının onaylanmasını bekliyor. 

6 AYDIR MAAŞ BEKLİYORLAR!

EYT Teklifi’nin yasalaşmasının akabinde 6 ay geçmiş olmasına karşın, hala başvurusu onaylanmayan EYT’liler soluğu toplumsal güvenlik kurumlarında aldı. SGK’ya tekraren başvuran EYT’lilere beklemeleri telkin edildi. 

Ancak kimi emekli adayları SGK’ya başvurduklarında şok yaşadı. Birçok defa toplumsal güvenlik kurumlarında başvurusunu teyit ettiren ve bir sorun olmadığı formunda karşılık alan EYT’liler, sonradan ortaya çıkan birtakım pürüzler nedeniyle müracaatlarının reddedildiğini ve müracaat yapılan müddetten bugüne kadar birikmiş olan emekli maaşlarını alamayacaklarını öğrendi. 

Konuya ait Cumhuriyet TV’ye konuşan yurttaşlar mağduriyetlerine bir tahlil bulunmasını istedi. 

“MEMUR ADIMI YANLIŞ YAZDI DİYE…”

Defalarca SGK‘ya başvuran bir yurttaş yaşadığı mağduriyeti şu sözlerle anlattı:

“Televizyonlara çıkıp konuşmasınlari burada herkes mağdur. Benim 1997’de bir SSK memuru soyadımı yanlış yazmış diye müracaatım iptal oldu. Martta başvurmuştum, artık tekrar başvurdum. 5-6 aylık birikmiş maaşımı alamayacağım.”

“İKTİDAR TOPLU MAAŞLARI ÖDEMEMEK İÇİN…”

Sosyal güvenlik kurumuna dört kere başvurduğunu tabir eden bir öteki mağdur EYT’li ise, “SGK’ya geldiğimde öğrendim ki müracaatım reddedilmiş. Rastgele bir sorun olduğunda kısa bildiri atacaklarını söylemişlerdi ancak ben buraya gelmesem haberim yok. Sebep ise 4 prim günümün eksik olmasıymış. Benim 5 bin 319 günüm var. Askerlik borçlanması yatırırken de fazla fazla yatırdım. İktidar toplu para ödememek istediği için sorun çıktığını düşünüyorum” dedi. 

“Beş aylık maaşım heba oldu gitti” diyen EYT’li yurttaş ise şöyle devam etti:

“Geliyoruz, soruyorz ‘Bir meşakkat yok’ diyorlar. Şim müdür yardımcısının yanına çıktım. Askerlik çakışmam olduğunu söylediler. Vaktinde söyleseler, yine müracaat yapardık.”

Cumhuriyet’e konuşan EYT’liler mağduriyetlerini anlattı: SGK’ya gittiler, şok yaşadılar! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

(Aylin Nazlıaka)

Kadın kolları olarak örgütlenme çalışmalarını sürdürdüklerini belirten CHP Bayan Kolları Genel Lideri Aylin Nazlıaka, “Üç yılda 163 bin 233 yeni bayan üyeyi partimize kazandırdık. Bu sayı birçok siyasi partinin toplam üye sayısından fazla. Partimizde yüzde 30’un altında olan bayan üye oranı yüzde 36’ya ulaştı. Yeni üye sayımızı en kısa vakitte 200 bine çıkaracağız” dedi.

Yerel seçimlerde 2019’dan başarılı olmayı hedeflediklerini söyleyen Nazlıaka, “Titiz bir çalışma yürütüyoruz. 31 Mart 2019 mahallî seçimlerinde yüzde 5 oy ve altında farkla kaybettiğimiz 49 belediyeye bu seçimlerde CHP bayrağını dikeceğiz. Yüzde 5 ve altında oy farkıyla kazandığımız 43 belediyeyi de elimizde tutacağız” sözlerini kullandı. 

BELEDİYE MECLİSİNDE ‘FERMUAR’

Seçimlerde bayan aday sayısını da artırmayı hedeflediklerini belirten Nazlıaka, “Kadın muhtarlarımızın ve bayan belediye liderlerimizin sayısını en az ikiye katlamayı hedefliyoruz. Belediye meclisi üyeliklerinde fermuar sistemi uygulanmasını ve eşit temsilin temel alınmasını istiyoruz. Ayrıyeten tüm CHP’li belediyelerde eşitlik ünitesi kurulmasını ve idare takımlarında yüzde 50 cinsiyet kotası uygulanmasını teşvik edeceğiz” diye konuştu.

‘HEDEF EŞİTLİĞİN SAĞLANMASI’

Son seçimlerdeki belediye liderlerinin yalnızca yüzde 3’ünün bayan olduğuna dikkat çeken Nazlıaka, “1272 vilayet genel meclis üyesinin yalnızca 48’i bayan. 1389 belediye liderinin yalnızca 21’i bayan. 20 bin 745 belediye meclis üyesinin yalnızca 2 bin 283’ü bayan. Bu tablo lokal idarelerde bayanların karar düzeneklerinde kâfi seviyede yer almadığını gözler önüne seriyor. Bizim maksadımız eşitliğin sağlanması” dedi. 

CHP’li Aylin Nazlıaka, mahallî seçim hazırlıklarını Cumhuriyet’e anlattı: 49 belediyeye CHP bayrağı dikeceğiz yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

(Aylin Nazlıaka)

Kadın kolları olarak örgütlenme çalışmalarını sürdürdüklerini belirten CHP Bayan Kolları Genel Lideri Aylin Nazlıaka, “Üç yılda 163 bin 233 yeni bayan üyeyi partimize kazandırdık. Bu sayı birçok siyasi partinin toplam üye sayısından fazla. Partimizde yüzde 30’un altında olan bayan üye oranı yüzde 36’ya ulaştı. Yeni üye sayımızı en kısa vakitte 200 bine çıkaracağız” dedi.

Yerel seçimlerde 2019’dan başarılı olmayı hedeflediklerini söyleyen Nazlıaka, “Titiz bir çalışma yürütüyoruz. 31 Mart 2019 mahallî seçimlerinde yüzde 5 oy ve altında farkla kaybettiğimiz 49 belediyeye bu seçimlerde CHP bayrağını dikeceğiz. Yüzde 5 ve altında oy farkıyla kazandığımız 43 belediyeyi de elimizde tutacağız” tabirlerini kullandı. 

BELEDİYE MECLİSİNDE ‘FERMUAR’

Seçimlerde bayan aday sayısını da artırmayı hedeflediklerini belirten Nazlıaka, “Kadın muhtarlarımızın ve bayan belediye liderlerimizin sayısını en az ikiye katlamayı hedefliyoruz. Belediye meclisi üyeliklerinde fermuar sistemi uygulanmasını ve eşit temsilin temel alınmasını istiyoruz. Ayrıyeten tüm CHP’li belediyelerde eşitlik ünitesi kurulmasını ve idare takımlarında yüzde 50 cinsiyet kotası uygulanmasını teşvik edeceğiz” diye konuştu.

‘HEDEF EŞİTLİĞİN SAĞLANMASI’

Son seçimlerdeki belediye liderlerinin yalnızca yüzde 3’ünün bayan olduğuna dikkat çeken Nazlıaka, “1272 vilayet genel meclis üyesinin yalnızca 48’i bayan. 1389 belediye liderinin yalnızca 21’i bayan. 20 bin 745 belediye meclis üyesinin yalnızca 2 bin 283’ü bayan. Bu tablo mahallî idarelerde bayanların karar sistemlerinde kâfi seviyede yer almadığını gözler önüne seriyor. Bizim amacımız eşitliğin sağlanması” dedi. 

CHP’li Aylin Nazlıaka, lokal seçim hazırlıklarını Cumhuriyet’e anlattı: 49 belediyeye CHP bayrağı dikeceğiz yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

İki gün içinde düşman cepheleri düşürüldü ve 30 Ağustos’ta yapılan savaşın sonunda düşmanın ana kuvvetleri yok edildi. Düşman ordusunun başkomutanlığını yapan General Trikopis de tutsaklar ortasındaydı. 

“Demek ki tasarladığımız kesin sonuç beş günde alınmış oldu” der, Atatürk ve bu beş günün sonunda ulaşılan zaferin manasını şu sözcüklerle açıklar: 

“Her safhasıyla düşünülmüş, hazırlanmış, yönetilmiş ve zaferle sonuçlandırılmış olan bu harekât Türk ordusunun, Türk subay ve komuta heyetinin yüksek kudret ve yiğitliklerini tarihte bir kere daha saptayan ulu bir yapıttır. 

Bu eser, Türk ulusunun özgürlük ve bağımsızlık fikrinin ölümsüz bir anıtıdır. Bu yapıtı yaratan bir milletin evladı, bir ordunun başkomutanı olduğumdan mutluluğum sonsuzdur.”

Dünya askeri tarihinin en değerli taarruz ve meydan muharebelerinden birini, kurmay zekâsı ve deneyimiyle kazanmış olan Atatürk’ün ağzından dökülen bu sözcükler, mütevazılığının ve milletine duyduğu derin sevgi, hürmetin bir sonucudur. O denli ki “Bütün dünyayı hayretlerde bırakan, bütün dünyayı ister istemez övgülerine sevk eden; topraklarımızı ve kutsal vatanımızı çiğneyen düşman ordularını yok eden bir zafer” olarak nitelendirdiği bu büyük başarıyı kendisine değil, millete ilişkin kılar. Zaferin sahibi olan milletin sıradan bir evladı olduğu için de onur duyar. Büyük Atatürk’ün vefatının üzerinden geçen onca yıla rağmen yüreğimizden ve aklımızdan silinmeyişinin; mevcut siyasi iktidarın tüm uğraşına karşın silinmeyişinin nedenlerinden biri milletimizle kurduğu bu tertemiz bağlantıdır. 

Peki, Atatürk için 30 Ağustos’un yalnızca bir askeri zaferin ötesinde “Özgürlük ve bağımsızlık fikrinin ölümsüz bir anıtı” olmasının nedeni nedir?

Atatürk’ün bir anıt olarak nitelendirdiği 30 Ağustos zaferinden yalnızca altı ay sonra Şubat 1923’te toplanan İzmir İktisat Kongresi’nde yaptığı açılış konuşması bu sorunun cevabını veriyor. Şöyle diyor Atatürk: 

“Siyasi, askeri zaferler ne kadar büyük olursa olsunlar, iktisadi zaferler ile taçlandırılamazlarsa meydana gelen zaferler devamlı olamaz, az vakitte söner. 

Bu bakımdan en kuvvetli ve parlak zaferimizin bile sağlayabildiği ve daha sağlayabileceği faydalı yararları belirlemek için ekonomimizin, iktisadi hâkimiyetimizin sağlanması ve sağlamlaştırılması ve genişletilmesi gerekir.”

Atatürk için, 30 Ağustos’la menzile ermiş Ulusal Kurtuluş Savaşımızın, gerçek manada bir zafere dönüşmesi için “askeri zaferlerimizin, iktisadi zaferlerle taçlandırılması” kuraldı. Zira Atatürk, ekonomik zaferleri olmayan bir ülkeyi esir bir ülke olarak nitelendiriyor; bu türlü bir ülkenin yabancı sermayenin jandarmalığını yapmaktan öteki bir bahtı olmadığını düşünüyordu. Bu nedenle, askeri zaferleri iktisadi zaferlerle taçlandırmamızla birlikte ulaşacağımız tam bağımsız bir Türkiye’nin hayalini kuruyordu.

Bu noktada İzmir İktisat Kongresi’nin, Kasım 1922’de başlayan ve 4 Şubat 1923’de kesintiye uğrayan Lozan Konferansı’na ait tartışmaların gölgesinde toplandığını anımsamak gerekir. Görüşmelerin kesintiye uğramasının akabinde toplanan İzmir İktisat Kongresi’nde yaptığı konuşmada Atatürk, Lozan’ın iktisatla bağlantısını şu sözlerle açıklamaktadır:

“Efendiler, görülüyor ki bu kadar kesin ve yüksek bir askeri zaferden sonra bile bizi barışa kavuşmaktan engelleyen nedenler, direkt doğruya ekonomik nedenlerdir. İktisadi niyetlerdir. 

Çünkü bu devlet, bu millet iktisadi hâkimiyetini sağlarsa o kadar kuvvetli temel üzerinde yerleşmiş ve yükselmeye başlamış olacaktır ve artık bunu yerinden kımıldatamazlar. İşte düşmanlarımızın, gerçek düşmanlarımızın, bir türlü istek göstermedikleri budur.” 

Ki Atatürk, düşmanlarımızın istek göstermemesiyle meşgul de değildir; “Bütün dünya bilsin ki en sonunda millet tam bağımsızlığının sağlandığını görmedikçe yürümeye başladığı yolda bir an olsun durmayacaktır” kelamlarıyla meydan okumaktan çekinmez. Haklı çıkan Atatürk oldu. Türkiye Lozan’la birlikte, Osmanlı’nın son periyodu prestijiyle ayaklarına bağlanan Düyunu Genele ve kapitülasyonlar üzere “ekonomik” prangalardan kurtuldu. 

Bu nedenle Lozan, Atatürk’ün kararlılığının bir sonucu olarak yalnızca siyasi ve diplomatik bir zafer değildir. Lozan tıpkı vakitte bize tam bağımsızlığımızı sağlayan iktisadi bir zaferdir. Fakat, 30 Ağustos’un 101’inci ve Lozan’ın 100’üncü yılında; yani savaş meydanlarında kazandığımız zaferleri iktisadi zaferlerle taçlandırmamızın üzerinden geçen yüz yıllık bir sürecin sonunda ülkemiz, Osmanlı’nın son devrini hatırlatacak biçimde ömrün her alanda derin bir çözülmenin ve çürümenin pençesindedir. 

Örneğin, namus bildiğimiz sonlarımız kevgire çevrilmiş, milyonlarca kaçak göçmen ülkemize taammüden doldurulmuştur. Demografimize, toplumsal yapımıza, asayişimize, iktisadi hayatımıza yönelik bu duruma iktidar sahipleri gözlerini kapamış; birkaç milyar Avro uğruna, cennet vatanımız Avrupa’nın kaçak göçmen kampına çevrilmiştir. 

Şerefli Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığı satışa çıkarılmış; şehit kanlarıyla sulanmış topraklarımızda gayrimenkul edinen yabancılara, ay yıldızlı pasaportumuz promosyon kuponu yapılmıştır. Yeniden Sakarya Tank Palet Fabrikası üzere bu ülkenin en stratejik askeri tesisleri yabancı ülkelerin sermayesine peşkeş çekilmiş; mermer, kalker, krom ve altın üzere pahalı madenlerimiz yabancıların iştahına ve insafına terk edilmiştir. 

‘GÜÇLÜ MALİYE’ VE ‘SAĞLAM PARA’

Bu iki iktisadi prensip, tüm yokluklara karşın, Cumhuriyetimizi kuran vatansever takımların kırmızı çizgileri olmuştur. “Güçlü maliye” prensibi çerçevesinde bütçe birliğine ve tüm mali işlerin TBMM kontrolünde olmasına kıymet vermişlerdir. 

Bugün geldiğimiz noktada ise bütçe birliğinden eser kalmamış; TBMM’nin bütçe yapma ve bütçeyi denetleme fonksiyonu köreltilmiştir. Varlık Fonu ile bütçe birliği bozulmuş; Cumhuriyetimizin elinde kalan son varlıkları Sayıştay’ın yani TBMM’nin kontrolünden kaçırılmıştır. Yeniden Cumhuriyetimizi kuranlar “Saklanacak ve güvenilecek para yalnız Türk parasıdır” derken bugün ulusal paramız “değer saklama” fonksiyonunu büsbütün yitirmiştir. 

Bugünün iktidarı siyasi menfaatı için ülkemizin istikbaline ihanet etmekten çekinmemiş, kur muhafazalı mevduat uygulamasıyla dolarizasyonu Cumhuriyet tarihimizin en yüksek düzeylerine taşımış, Merkez Bankası’nın döviz rezervlerini talan etmiş, ülkemizin döviz durum açığını arşa çıkarmıştır. 

Hazine yalnızca dışarıdan değil içeriden de dövizle borçlanır hale getirilmiş, devletin tüm borç stoku içinde dövizli borçlanmanın hissesi inanılmaz düzeylere sıçramıştır. Yakın tarihimizde birinci defa iç borcun ödenecek faizi, borcun anaparasını aşmış; bu kifayetsiz takımlar faiz lobilerini bir kere daha ihya etmiştir. Hal bu türlü olunca tıpkı Osmanlı’nın çöküş periyodundaki Düyunu Genele İdaresi’ni hatırlatan, Borçlanma Genel Müdürlüğü de tekrar kurulmuştur. 

Tüm bunların üstüne, iktidar sahiplerinin müsebbibi olduğu dehşetli hayat pahalılığı ve ağır işsizlik, hanelerdeki sefaleti vahşice artırmıştır. Ulusal servetimiz bir avuç yandaş varsılın elinde toplanmış, gelir ve servet dağılımındaki adaletsizlik tepeye çıkmıştır.    

ATATÜRK’ÜN TAVSİYESİ 

Ülkemizin ekonomik bağımsızlığı, milletimizin huzur ve refahı, toplumsal istikrarımız bugün bu kifayetsiz takımlar elinde, her türlü tehlikeye ve tehdide açık haldedir.  Tüm bu örnekler ışığında, Atatürk’ün değerli bir tavsiyesini tekrar anımsamak gerekiyor. 

Atatürk, Nutuk’ta “Saygıdeğer ulusuma şunu öğütlerim ki bağrında yetiştirerek başının üstüne kadar çıkaracağı adamların kanındaki, vicdanındaki öz mayayı çok düzgün incelemeye dikkat etmekten hiçbir vakit geri kalmasın” diyor. Atatürk’ün öğüdü, bugün içinde bulunduğumuz ekonomik buhranın ve bu buhranın yarattığı ekonomik soykırımın müsebbiplerini, sorumlularını gözlerimizin önüne serer niteliktedir. İktidar sahipleri, vicdanlarındaki öz mayanın sonucu olarak, ülkemizi yeni bir esirliğe sürüklemiştir. Bir avuç faiz lobisinin ve onların ülkemizdeki işbirlikçilerinin jandarmalığına soyunmuş bir iktidarla karşı karşıyayız. Dahili bedhahlara dönüşmüş olan bu mevcut siyasi iktidar; şahsî çıkarları uğruna ülkemizi ekonomik bir işgalin maksadı haline getirmiştir. Milletimiz, bu ekonomik işgal karşısında harap bir haldedir. Lakin bu koşullar altında dahi her yaştan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının vazifesi, bağımsızlığımıza ve Cumhuriyetimize sahip çıkmaktır. 

Son seçimler, kimimizde bir yılgınlığa ve dağılmaya neden olsa da uğraşımızı pes etmeden, haktan, hukuktan ve adaletten yana olan herkesle birlikte sürdürmenin kıymetini, bu haklı çabayı daha da büyütmenin gerekliliğini göstermiştir. Bizler, “umutsuz durumlar yoktur, umutsuz beşerler vardır; ben hiçbir vakit umudumu yitirmedim” diyen, Mustafa Kemal Atatürk’ün yolundan gidenleriz. Öyleyse umut daima vardır ve daima var olacaktır.   

Bu fikirlerle tam bağımsızlığımızın miladı olan Ulusal Kurtuluş Savaşımızın her bir basamağında şehit düşen asker ve sivil tüm kahramanlarımızı rahmetle anıyorum; Mustafa Kemal Atatürk ve arkadaşlarına bir sefer daha şükranlarımı sunuyorum. 

Büyük lider Mustafa Kemal Atatürk’ün kurmay zekâsı ve askeri deneyimiyle kazanılan Büyük Taarruz ve Başkomutanlık Meydan Muharebesi’nin 101’inci yıldönümü hepimize kutlu olsun.

CHP önderi Kemal Kılıçdaroğlu, ‘30 Ağustos’ için Cumhuriyet‘e yazdı: Bağımsızlığın ölümsüz anıtı yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

İki gün içinde düşman cepheleri düşürüldü ve 30 Ağustos’ta yapılan savaşın sonunda düşmanın ana kuvvetleri yok edildi. Düşman ordusunun başkomutanlığını yapan General Trikopis de tutsaklar ortasındaydı.

“Demek ki tasarladığımız kesin sonuç beş günde alınmış oldu” der, Atatürk ve bu beş günün sonunda ulaşılan zaferin manasını şu sözcüklerle açıklar:

“Her safhasıyla düşünülmüş, hazırlanmış, yönetilmiş ve zaferle sonuçlandırılmış olan bu harekât Türk ordusunun, Türk subay ve komuta şurasının yüksek kudret ve yiğitliklerini tarihte bir kere daha saptayan ulu bir yapıttır.

Bu eser, Türk ulusunun özgürlük ve bağımsızlık kanısının ölümsüz bir anıtıdır. Bu yapıtı yaratan bir milletin evladı, bir ordunun başkomutanı olduğumdan mutluluğum sonsuzdur.”

Dünya askeri tarihinin en kıymetli taarruz ve meydan muharebelerinden birini, kurmay zekâsı ve deneyimiyle kazanmış olan Atatürk’ün ağzından dökülen bu sözcükler, mütevazılığının ve milletine duyduğu derin sevgi, hürmetin bir sonucudur. O denli ki “Bütün dünyayı hayretlerde bırakan, bütün dünyayı ister istemez övgülerine sevk eden; topraklarımızı ve kutsal vatanımızı çiğneyen düşman ordularını yok eden bir zafer” olarak nitelendirdiği bu büyük başarıyı kendisine değil, millete ilişkin kılar. Zaferin sahibi olan milletin sıradan bir evladı olduğu için de onur duyar. Büyük Atatürk’ün vefatının üzerinden geçen onca yıla rağmen yüreğimizden ve aklımızdan silinmeyişinin; mevcut siyasi iktidarın tüm gayretine karşın silinmeyişinin nedenlerinden biri milletimizle kurduğu bu tertemiz alakadır.

Peki, Atatürk için 30 Ağustos’un yalnızca bir askeri zaferin ötesinde “Özgürlük ve bağımsızlık niyetinin ölümsüz bir anıtı” olmasının nedeni nedir?

Atatürk’ün bir anıt olarak nitelendirdiği 30 Ağustos zaferinden yalnızca altı ay sonra Şubat 1923’te toplanan İzmir İktisat Kongresi’nde yaptığı açılış konuşması bu sorunun cevabını veriyor. Şöyle diyor Atatürk:

“Siyasi, askeri zaferler ne kadar büyük olursa olsunlar, iktisadi zaferler ile taçlandırılamazlarsa meydana gelen zaferler devamlı olamaz, az vakitte söner.

Bu bakımdan en kuvvetli ve parlak zaferimizin bile sağlayabildiği ve daha sağlayabileceği faydalı çıkarları belirlemek için ekonomimizin, iktisadi hâkimiyetimizin sağlanması ve sağlamlaştırılması ve genişletilmesi gerekir.”

Atatürk için, 30 Ağustos’la menzile ermiş Ulusal Kurtuluş Savaşımızın, gerçek manada bir zafere dönüşmesi için “askeri zaferlerimizin, iktisadi zaferlerle taçlandırılması” kuraldı. Zira Atatürk, ekonomik zaferleri olmayan bir ülkeyi esir bir ülke olarak nitelendiriyor; bu türlü bir ülkenin yabancı sermayenin jandarmalığını yapmaktan öteki bir talihi olmadığını düşünüyordu. Bu nedenle, askeri zaferleri iktisadi zaferlerle taçlandırmamızla birlikte ulaşacağımız tam bağımsız bir Türkiye’nin hayalini kuruyordu.

Bu noktada İzmir İktisat Kongresi’nin, Kasım 1922’de başlayan ve 4 Şubat 1923’de kesintiye uğrayan Lozan Konferansı’na ait tartışmaların gölgesinde toplandığını anımsamak gerekir. Görüşmelerin kesintiye uğramasının akabinde toplanan İzmir İktisat Kongresi’nde yaptığı konuşmada Atatürk, Lozan’ın iktisatla bağlantısını şu sözlerle açıklamaktadır:

“Efendiler, görülüyor ki bu kadar kesin ve yüksek bir askeri zaferden sonra bile bizi barışa kavuşmaktan engelleyen nedenler, direkt doğruya ekonomik nedenlerdir. İktisadi fikirlerdir.

Çünkü bu devlet, bu millet iktisadi hâkimiyetini sağlarsa o kadar kuvvetli temel üzerinde yerleşmiş ve yükselmeye başlamış olacaktır ve artık bunu yerinden kımıldatamazlar. İşte düşmanlarımızın, gerçek düşmanlarımızın, bir türlü istek göstermedikleri budur.”

Ki Atatürk, düşmanlarımızın istek göstermemesiyle meşgul de değildir; “Bütün dünya bilsin ki en sonunda millet tam bağımsızlığının sağlandığını görmedikçe yürümeye başladığı yolda bir an olsun durmayacaktır” kelamlarıyla meydan okumaktan çekinmez. Haklı çıkan Atatürk oldu. Türkiye Lozan’la birlikte, Osmanlı’nın son periyodu prestijiyle ayaklarına bağlanan Düyunu Genele ve kapitülasyonlar üzere “ekonomik” prangalardan kurtuldu.

Bu nedenle Lozan, Atatürk’ün kararlılığının bir sonucu olarak yalnızca siyasi ve diplomatik bir zafer değildir. Lozan tıpkı vakitte bize tam bağımsızlığımızı sağlayan iktisadi bir zaferdir. Lakin, 30 Ağustos’un 101’inci ve Lozan’ın 100’üncü yılında; yani savaş meydanlarında kazandığımız zaferleri iktisadi zaferlerle taçlandırmamızın üzerinden geçen yüz yıllık bir sürecin sonunda ülkemiz, Osmanlı’nın son devrini hatırlatacak halde hayatın her alanda derin bir çözülmenin ve çürümenin pençesindedir.

Örneğin, namus bildiğimiz hudutlarımız kevgire çevrilmiş, milyonlarca kaçak göçmen ülkemize taammüden doldurulmuştur. Demografimize, toplumsal yapımıza, asayişimize, iktisadi hayatımıza yönelik bu duruma iktidar sahipleri gözlerini kapamış; birkaç milyar Avro uğruna, cennet vatanımız Avrupa’nın kaçak göçmen kampına çevrilmiştir.

Şerefli Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığı satışa çıkarılmış; şehit kanlarıyla sulanmış topraklarımızda gayrimenkul edinen yabancılara, ay yıldızlı pasaportumuz promosyon kuponu yapılmıştır. Tekrar Sakarya Tank Palet Fabrikası üzere bu ülkenin en stratejik askeri tesisleri yabancı ülkelerin sermayesine peşkeş çekilmiş; mermer, kalker, krom ve altın üzere bedelli madenlerimiz yabancıların iştahına ve insafına terk edilmiştir.

‘GÜÇLÜ MALİYE’ VE ‘SAĞLAM PARA’

Bu iki iktisadi prensip, tüm yokluklara karşın, Cumhuriyetimizi kuran vatansever takımların kırmızı çizgileri olmuştur. “Güçlü maliye” prensibi çerçevesinde bütçe birliğine ve tüm mali işlerin TBMM kontrolünde olmasına değer vermişlerdir.

Bugün geldiğimiz noktada ise bütçe birliğinden eser kalmamış; TBMM’nin bütçe yapma ve bütçeyi denetleme fonksiyonu köreltilmiştir. Varlık Fonu ile bütçe birliği bozulmuş; Cumhuriyetimizin elinde kalan son varlıkları Sayıştay’ın yani TBMM’nin kontrolünden kaçırılmıştır. Yeniden Cumhuriyetimizi kuranlar “Saklanacak ve güvenilecek para yalnız Türk parasıdır” derken bugün ulusal paramız “değer saklama” fonksiyonunu büsbütün yitirmiştir.

Bugünün iktidarı siyasi menfaatı için ülkemizin istikbaline ihanet etmekten çekinmemiş, kur muhafazalı mevduat uygulamasıyla dolarizasyonu Cumhuriyet tarihimizin en yüksek düzeylerine taşımış, Merkez Bankası’nın döviz rezervlerini talan etmiş, ülkemizin döviz konum açığını arşa çıkarmıştır.

Hazine yalnızca dışarıdan değil içeriden de dövizle borçlanır hale getirilmiş, devletin tüm borç stoku içinde dövizli borçlanmanın hissesi harikulâde düzeylere sıçramıştır. Yakın tarihimizde birinci kere iç borcun ödenecek faizi, borcun anaparasını aşmış; bu kifayetsiz takımlar faiz lobilerini bir defa daha ihya etmiştir. Hal bu türlü olunca tıpkı Osmanlı’nın çöküş devrindeki Düyunu Genele İdaresi’ni hatırlatan, Borçlanma Genel Müdürlüğü de yine kurulmuştur.

Tüm bunların üstüne, iktidar sahiplerinin müsebbibi olduğu fecî hayat pahalılığı ve ağır işsizlik, hanelerdeki sefaleti vahşice artırmıştır. Ulusal servetimiz bir avuç yandaş varsılın elinde toplanmış, gelir ve servet dağılımındaki adaletsizlik tepeye çıkmıştır.

ATATÜRK’ÜN TAVSİYESİ

Ülkemizin ekonomik bağımsızlığı, milletimizin huzur ve refahı, toplumsal istikrarımız bugün bu kifayetsiz takımlar elinde, her türlü tehlikeye ve tehdide açık haldedir. Tüm bu örnekler ışığında, Atatürk’ün değerli bir tavsiyesini yine anımsamak gerekiyor.

Atatürk, Nutuk’ta “Saygıdeğer ulusuma şunu öğütlerim ki bağrında yetiştirerek başının üstüne kadar çıkaracağı adamların kanındaki, vicdanındaki öz mayayı çok âlâ incelemeye dikkat etmekten hiçbir vakit geri kalmasın” diyor. Atatürk’ün öğüdü, bugün içinde bulunduğumuz ekonomik buhranın ve bu buhranın yarattığı ekonomik soykırımın müsebbiplerini, sorumlularını gözlerimizin önüne serer niteliktedir. İktidar sahipleri, vicdanlarındaki öz mayanın sonucu olarak, ülkemizi yeni bir esirliğe sürüklemiştir. Bir avuç faiz lobisinin ve onların ülkemizdeki işbirlikçilerinin jandarmalığına soyunmuş bir iktidarla karşı karşıyayız. Dahili bedhahlara dönüşmüş olan bu mevcut siyasi iktidar; şahsî çıkarları uğruna ülkemizi ekonomik bir işgalin amacı haline getirmiştir. Milletimiz, bu ekonomik işgal karşısında harap bir haldedir. Lakin bu kurallar altında dahi her yaştan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının misyonu, bağımsızlığımıza ve Cumhuriyetimize sahip çıkmaktır.

Son seçimler, kimimizde bir yılgınlığa ve dağılmaya neden olsa da gayretimizi pes etmeden, haktan, hukuktan ve adaletten yana olan herkesle birlikte sürdürmenin pahasını, bu haklı çabayı daha da büyütmenin gerekliliğini göstermiştir. Bizler, “umutsuz durumlar yoktur, umutsuz beşerler vardır; ben hiçbir vakit umudumu yitirmedim” diyen, Mustafa Kemal Atatürk’ün yolundan gidenleriz. Öyleyse umut daima vardır ve daima var olacaktır.

Bu kanılarla tam bağımsızlığımızın miladı olan Ulusal Kurtuluş Savaşımızın her bir etabında şehit düşen asker ve sivil tüm kahramanlarımızı rahmetle anıyorum; Mustafa Kemal Atatürk ve arkadaşlarına bir defa daha şükranlarımı sunuyorum.

Büyük başkan Mustafa Kemal Atatürk’ün kurmay zekâsı ve askeri deneyimiyle kazanılan Büyük Taarruz ve Başkomutanlık Meydan Muharebesi’nin 101’inci yıldönümü hepimize kutlu olsun.

CHP önderi Kemal Kılıçdaroğlu, ‘30 Ağustos’ için Cumhuriyet‘e yazdı: Bağımsızlığın ölümsüz anıtı yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Söyleşi, Ataol Behramoğlu ve Erol Ertuğrul’un şiir dinletileri ile başladı. Türk Edebiyatı’nın bilhassa Cumhuriyet periyodu müelliflerinin kıymetli yapıtlarının okunduğu söyleşide edebiyatseverler keyifli anlar yaşadı. Aktifliğin devamında Ataol Behramoğlu’nun kendi şiirlerinin besteciliğini yapan Haluk Çetin, şaire eşlik etti. Okurlarının sorularını da yanıtlayan Ataol Behramoğlu, Kuşadalılarla buluşmaktan duyduğu memnunluğu söz etti.

‘’ÇAĞDAŞ ŞİİRİMİZİ CUMHURİYETE BORÇLUYUZ’’

Cumhuriyet’in 100. yılının kıymetine değinen usta kalem Ataol Behramoğlu, ‘’Türk Edebiyatı’nı anlamak zordur. Bilhassa Osmanlı Dönemi’nde yazım lisanı ve konuşma lisanı farklı olduğu için edebiyat topluma inemez. Bu açıdan bir şair olarak çağdaş şiirimizi Cumhuriyet’e borçlu olduğumuzu düşünüyorum. Halk, edebiyatla Cumhuriyetten sonra buluşmuştur. Cumhuriyete her vakit sahip çıkmamız gerekiyor. Kuşadası Belediye Lideri Ömer Günel’e bizi sizlerle buluşturduğu için teşekkür ederim” dedi.

Ataol Behramoğlu’nun imza aktifliği ile devam eden program sonunda Kuşadası Belediye Lider Vekili Vedat Kazancıoğlu, edebiyatın usta kalemlerine teşekkür plaketi verdi.

Behramoğlu: Çağdaş şiirimizi Cumhuriyet’e borçluyuz yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Türk Edebiyatı’nın bilhassa Cumhuriyet periyodu müelliflerinin kıymetli yapıtlarının okunduğu söyleşide edebiyatseverler keyifli anlar yaşadı. Aktifliğin devamında Ataol Behramoğlu’nun kendi şiirlerinin besteciliğini yapan Haluk Çetin, şaire eşlik etti. Okurlarının sorularını da yanıtlayan Ataol Behramoğlu, Kuşadalılarla buluşmaktan duyduğu memnunluğu söz etti.

“HALK EDEBİYATLA CUMHURİYETTEN SONRA BULUŞTU”

Cumhuriyet’in 100. yılının kıymetine değinen usta kalem Ataol Behramoğlu, “Türk Edebiyatı’nı anlamak zordur. Bilhassa Osmanlı Dönemi’nde yazım lisanı ve konuşma lisanı farklı olduğu için edebiyat topluma inemez. Bu açıdan bir şair olarak çağdaş şiirimizi Cumhuriyet’e borçlu olduğumuzu düşünüyorum. Halk, edebiyatla Cumhuriyetten sonra buluşmuştur. Cumhuriyete her vakit sahip çıkmamız gerekiyor. Kuşadası Belediye Lideri Ömer Günel’e bizi sizlerle buluşturduğu için teşekkür ederim” dedi.

Ataol Behramoğlu’nun imza aktifliği ile devam eden program sonunda Kuşadası Belediye Lider Vekili Vedat Kazancıoğlu, edebiyatın usta kalemlerine teşekkür plaketi verdi.

Ataol Behramoğlu: Çağdaş şiirimizi Cumhuriyet’e borçluyuz yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Türk Edebiyatı’nın bilhassa Cumhuriyet devri müelliflerinin kıymetli yapıtlarının okunduğu söyleşide edebiyatseverler keyifli anlar yaşadı. Aktifliğin devamında Ataol Behramoğlu’nun kendi şiirlerinin besteciliğini yapan Haluk Çetin, şaire eşlik etti. Okurlarının sorularını da yanıtlayan Ataol Behramoğlu, Kuşadalılarla buluşmaktan duyduğu memnunluğu söz etti.

“HALK EDEBİYATLA CUMHURİYETTEN SONRA BULUŞTU”

Cumhuriyet’in 100. yılının değerine değinen usta kalem Ataol Behramoğlu, “Türk Edebiyatı’nı anlamak zordur. Bilhassa Osmanlı Dönemi’nde yazım lisanı ve konuşma lisanı farklı olduğu için edebiyat topluma inemez. Bu açıdan bir şair olarak çağdaş şiirimizi Cumhuriyet’e borçlu olduğumuzu düşünüyorum. Halk, edebiyatla Cumhuriyetten sonra buluşmuştur. Cumhuriyete her vakit sahip çıkmamız gerekiyor. Kuşadası Belediye Lideri Ömer Günel’e bizi sizlerle buluşturduğu için teşekkür ederim” dedi.

Ataol Behramoğlu’nun imza aktifliği ile devam eden program sonunda Kuşadası Belediye Lider Vekili Vedat Kazancıoğlu, edebiyatın usta kalemlerine teşekkür plaketi verdi.

Ataol Behramoğlu: Çağdaş şiirimizi Cumhuriyet’e borçluyuz yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Kredi kartları, banka kartları ve ön ödemeli kartlar ile temmuz ayında yapılan toplam ödeme fiyatı bir evvelki yılın tıpkı periyoduna nazaran yüzde 138 artarak 752,5 milyar TL oldu.

Konuya ait yurttaşlara “Kredi kartı kullanmadan geçinebiliyor musunuz” sorusunu yönelttik. 

Kredi kartı kullanmadan geçinmenin mümkün olmadığını tabir eden yurttaşların cevapları ekonomik krizi gözler önüne serdi. 

“MEMLEKET BİZE DAR OLDU”

Emekli maaşlarının enflasyona oranla düşük düzeyde olmasından yakınan bir yurttaş, “Seçkin üniversitelileri bitirmiş gençler meskenlerinin köşesinde oturup anne babalarından 30-40 lira harçlık alıyor, bu gençlerin psikolojisini düşünün. Kendisine yapılan her berbatlığı ‘kader’ bilen ve her berbatlığa alışmış insanların haklarını kazanması imkânsız. Emeklilere 7 bin 500 lira maaş veriyorlar, boğazda bir yemek yiyen 10 bin lira bahşiş veriyor. İçler acısı, şu memleket üzerimize dar oldu. Suriyeliler için 40 milyar dolarları harcayan beşerler bize 7 bin 500 lirayı hak görüyor. Biraz da onlara ‘kader’ olsun, bu mukadderat daima yoksul fukara için mi? Birazcık olsun insanca yaşamanın ne olduğunu bilmek istiyoruz” diye konuştu. 

“BU AY ÖDEYEMEDİM”

Bu ay kredi kartı borcunu ödeyemediğini tabir eden bir öbür emekli yurttaş ise “Emeklinin parası yok. Kredi kartını mecbur kullanıyorum. 7 bin 500 lira yetmiyor. Torunlar var bir şeyler istediklerinde alamıyoruz, mecbur kartla alıyoruz. Çocuk anlıyor mu ‘yok’ deyince? Torunum ‘yok’ deyince ‘Dede para var’ diyor. Ne yapacağım?”

“OKULU BIRAKMAK ZORUNDA KALDIM”

Ekonomik zorluklar sebebiyle eğitime devam edemediğini belirten genç ise şunları söyledi:

“Açlık, sefalet, borç… Ben barınma gereksinimimi bile gideremiyorum. Mesken bile tutamıyorum. 22 yaşındayım. Şu an yalnızca günümü kurtarmaya çalışıyorum. Öğrenciydim bırakmak zorunda kaldım zira çalışmam gerekiyor.”

Kredi kartı kullanımı yüzde 138 arttı, geçinmekte zorlanan yurttaşlar Cumhuriyet’e konuştu: ‘Emekliyim, bu ay ödeyemedim’ yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Kredi kartları, banka kartları ve ön ödemeli kartlar ile temmuz ayında yapılan toplam ödeme fiyatı bir evvelki yılın birebir devrine nazaran yüzde 138 artarak 752,5 milyar TL oldu.

Konuya ait yurttaşlara “Kredi kartı kullanmadan geçinebiliyor musunuz” sorusunu yönelttik. 

Kredi kartı kullanmadan geçinmenin mümkün olmadığını söz eden yurttaşların cevapları ekonomik krizi gözler önüne serdi. 

“MEMLEKET BİZE DAR OLDU”

Emekli maaşlarının enflasyona oranla düşük düzeyde olmasından yakınan bir yurttaş, “Seçkin üniversitelileri bitirmiş gençler konutlarının köşesinde oturup anne babalarından 30-40 lira harçlık alıyor, bu gençlerin psikolojisini düşünün. Kendisine yapılan her berbatlığı ‘kader’ bilen ve her berbatlığa alışmış insanların haklarını kazanması imkânsız. Emeklilere 7 bin 500 lira maaş veriyorlar, boğazda bir yemek yiyen 10 bin lira bahşiş veriyor. İçler acısı, şu memleket üzerimize dar oldu. Suriyeliler için 40 milyar dolarları harcayan beşerler bize 7 bin 500 lirayı hak görüyor. Biraz da onlara ‘kader’ olsun, bu baht daima yoksul fukara için mi? Birazcık olsun insanca yaşamanın ne olduğunu bilmek istiyoruz” diye konuştu. 

“BU AY ÖDEYEMEDİM”

Bu ay kredi kartı borcunu ödeyemediğini söz eden bir öbür emekli yurttaş ise, “Emeklinin parası yok. Kredi kartını mecbur kullanıyorum. 7 bin 500 lira yetmiyor. Torunlar var bir şeyler istediklerinde alamıyoruz, mecbur kartla alıyoruz. Çocuk anlıyor mu ‘yok’ deyince? Torunum ‘yok’ deyince ‘Dede para var’ diyor. Ne yapacağım?”

“OKULU BIRAKMAK ZORUNDA KALDIM”

Ekonomik zorluklar sebebiyle eğitime devam edemediğini belirten genç ise şunları söyledi:

“Açlık, sefalet, borç… Ben barınma gereksinimimi bile gideremiyorum. Konut bile tutamıyorum. 22 yaşındayım. Şu an yalnızca günümü kurtarmaya çalışıyorum. Öğrenciydim bırakmak zorunda kaldım zira çalışmam gerekiyor.”

Kredi kartı kullanımı yüzde 138 arttı, geçinmekte zorlanan yurttaşlar Cumhuriyet’e konuştu: ‘Emekliyim, bu ay ödeyemedim’ yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.