Davalı vekili; müvekkilinin, davacının baskıları sebebi ile çocuğunu aldırmak zorunda kaldığını, müvekkiline daima şiddet uyguladığını, davacının yalnızca ailesi ile görüşmesine müsaade verdiğini, tarafların ortak çocuğunun yedi yaşında iken ağır hastalandığını, müvekkilinin CİMER’e yazdığı mektupta davacıyı hiçbir formda kötülemediğini, müvekkilini elindeki silahı göstererek vefatla tehdit ettiğini, fiilen farklı yaşayan tarafların yine bir ortaya gelmelerinin mümkün olmadığını belirterek tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin müvekkiline verilmesine, müvekkili için 1 milyon lira önlem ve yoksulluk, müşterek çocuk için 1 milyon lira önlem ve iştirak nafakası ile müvekkili faydasına 50 bin lira maddi ve 50 bin lira manevi olmak üzere toplam 100 bin lira tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini istedi.

İLK DERECE MAHKEMESİ: DAVACI ERKEK DAHA AĞIR KUSURLU

İlk derece Mahkemesi ise şu kararı verdi:

İlk Derece Mahkemesinin üstte belirtilen kararına karşı müddeti içinde taraf vekilleri İstinaf müracaatında bulundular.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE NAZARAN BAYAN EŞ AĞIR KUSURLU

Bölge Adliye Mahkemesi’nin üstte belirtilen kararına karşı müddeti içinde davalı vekili temyiz isteminde bulundu.

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESI, KARARI BOZDU

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi “Gerçekleşen bu duruma nazaran evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yanlışlı kusur belirlemesi sonucu davalı bayanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerçek olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. Boşanmaya sebep olan olaylarda üstte 2. bentte açıklandığı üzere davacı erkek ağır kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar tıpkı vakitte bayanın kişilik haklarına taarruz teşkil eder niteliktedir. Davalı bayan faydasına TMK’nın 174/1-2. hususu şartlan oluşmuştur. O halde davalı bayan lehine tarafların toplumsal ve ekonomik durumları, kusurun yükü ve hakkaniyet unsuru (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 51) dikkate alınarak uygun ölçüde maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak bayanın maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi yanlışsız görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir…” gerekçesiyle kararı bozdu.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ EVVELKİ KARARINDA DİRENDİ

Bölge Adliye Mahkemesi; evvelki karar gerekçesiyle genişletilmek suretiyle direnme kararı verdi. Bölge adliye mahkemesinin direnme kararına karşı mühleti içinde davalı vekili temyiz isteminde bulundu ve evrak Yargıtay Hukuk Genel Konseyi gündemine taşındı.

“EŞİNİN AMELİYATI SIRASINDA İLGİ GÖSTERMEMEK BOŞANMA SEBEBİ”

Dosyayı ele alan Yargıtay Hukuk Genel Heyeti, erkek eşi ağır, bayan eşi az kusurlu olarak gördüğü kararında şu tabirlere yer verdi:

“Dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; erkek eşin konuta geç geldiği, ailesiyle fazla ilgilenmediği, borçlarının olduğu, hudutlu halde davrandığı, eşine çeşitli ortamlarda hakarette bulunduğu ve eşini tehdit ettiği, buna karşılık bayan eşin ise; eşine hakaret ettiği ve eşinin ameliyatı sırasında yeteri kadar ilgi göstermediği ve eşini üstlerine karşı şikâyet ettiği görülmektedir.

Gerçekleşen bu kusurlu davranışlar karşılaştırıldığında bayanın ağır kusurlu sayılamayacağı, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır, bayanın ise az kusurlu olduğu hususu tartışmasızdır. Hâl bu türlü olunca bayan eşin ağır kusurlu olduğunun kabulü ile belge kapsamına uygun düşmeyen bu kusur belirlemesine bağlı olarak bayan eş tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi açıklanan yasal düzenleme ve prensiplere uygun değildir.”

Asker eşini Cumhurbaşkanı ve Genelkurmay Lideri’ne şikayet etti, Yargıtay ‘boşanma sebebi’ dedi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Davalı vekili; müvekkilinin, davacının baskıları sebebi ile çocuğunu aldırmak zorunda kaldığını, müvekkiline daima şiddet uyguladığını, davacının yalnızca ailesi ile görüşmesine müsaade verdiğini, tarafların ortak çocuğunun yedi yaşında iken ağır hastalandığını, müvekkilinin CİMER’e yazdığı mektupta davacıyı hiçbir formda kötülemediğini, müvekkilini elindeki silahı göstererek vefatla tehdit ettiğini, fiilen başka yaşayan tarafların tekrar bir ortaya gelmelerinin mümkün olmadığını belirterek tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin müvekkiline verilmesine, müvekkili için 1 milyon lira önlem ve yoksulluk, müşterek çocuk için 1 milyon lira önlem ve iştirak nafakası ile müvekkili faydasına 50 bin lira maddi ve 50 bin lira manevi olmak üzere toplam 100 bin lira tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini istedi.

İLK DERECE MAHKEMESİ: DAVACI ERKEK DAHA AĞIR KUSURLU

İlk derece Mahkemesi ise şu kararı verdi:

İlk Derece Mahkemesinin üstte belirtilen kararına karşı mühleti içinde taraf vekilleri İstinaf müracaatında bulundular.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE NAZARAN BAYAN EŞ AĞIR KUSURLU

Bölge Adliye Mahkemesi’nin üstte belirtilen kararına karşı mühleti içinde davalı vekili temyiz isteminde bulundu.

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESI, KARARI BOZDU

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi “Gerçekleşen bu duruma nazaran evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yanlışlı kusur belirlemesi sonucu davalı bayanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerçek olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. Boşanmaya sebep olan olaylarda üstte 2. bentte açıklandığı üzere davacı erkek ağır kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar tıpkı vakitte bayanın kişilik haklarına atak teşkil eder niteliktedir. Davalı bayan faydasına TMK’nın 174/1-2. unsuru şartlan oluşmuştur. O halde davalı bayan lehine tarafların toplumsal ve ekonomik durumları, kusurun tartısı ve hakkaniyet unsuru (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 51) dikkate alınarak uygun ölçüde maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak bayanın maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi hakikat görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir…” gerekçesiyle kararı bozdu.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ EVVELKİ KARARINDA DİRENDİ

Bölge Adliye Mahkemesi; evvelki karar gerekçesiyle genişletilmek suretiyle direnme kararı verdi. Bölge adliye mahkemesinin direnme kararına karşı müddeti içinde davalı vekili temyiz isteminde bulundu ve evrak Yargıtay Hukuk Genel Konseyi gündemine taşındı.

“EŞİNİN AMELİYATI SIRASINDA İLGİ GÖSTERMEMEK BOŞANMA SEBEBİ”

Dosyayı ele alan Yargıtay Hukuk Genel Konseyi, erkek eşi ağır, bayan eşi az kusurlu olarak gördüğü kararında şu tabirlere yer verdi:

“Dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; erkek eşin meskene geç geldiği, ailesiyle fazla ilgilenmediği, borçlarının olduğu, sonlu formda davrandığı, eşine çeşitli ortamlarda hakarette bulunduğu ve eşini tehdit ettiği, buna karşılık bayan eşin ise; eşine hakaret ettiği ve eşinin ameliyatı sırasında yeteri kadar ilgi göstermediği ve eşini üstlerine karşı şikâyet ettiği görülmektedir.

Gerçekleşen bu kusurlu davranışlar karşılaştırıldığında bayanın ağır kusurlu sayılamayacağı, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır, bayanın ise az kusurlu olduğu hususu tartışmasızdır. Hâl bu türlü olunca bayan eşin ağır kusurlu olduğunun kabulü ile belge kapsamına uygun düşmeyen bu kusur belirlemesine bağlı olarak bayan eş tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi açıklanan yasal düzenleme ve prensiplere uygun değildir.”

Asker eşini Cumhurbaşkanı ve Genelkurmay Lideri’ne şikayet etti, Yargıtay ‘boşanma sebebi’ dedi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Davalı işveren A.K. ise “ustayı dönerin yağ oranına dair tekraren uyarmalarına karşın sonuç alamadıklarını, davacının daima işe geç geldiğini” öne sürdü. Davalı A.K., “döner hazırlama ünitesinde, dönerin kadrosu sırasında et ve yağ istikrarını dikkate almayan döner ustasının denetimini yapmaması sebebi ile hakkında bir çok sefer tutanak tutulduğunu” lisana getirdi. Tutanaklara istinaden “uyarma, kınama ve aylıktan kesme cezaları verildiğini, öğle molasına kesinlikle saat 12.00-12.30 saatleri ortasında çıkılmasına yönelik talimata uymadığının tespit edilmesi üzerine, amiri tarafından uyarıldığını” kaydetti.

RET İSTEĞİ KABUL GÖRMEDİ

A.K., ihtar üzerine davacının amirine hitaben, “7 yıldır neredesiniz lan” biçiminde aleni bir halde hakarette bulunduğunu, davacıdan savunma istendiğini davacının, “arkadaşlara haydi lan çıkalım dedim” halinde büsbütün gerçeğe alışılmamış, mesnetsiz savunma yaptığını, davacının 4857 Sayılı İş Yasasının 25/II-d unsuru gereği haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etti. Mahkeme; davalı tutanak şahidi C.Y.’in feshe husus aksiyonu görmediği, işvereninden duyduğu kadarıyla tutanağı tuttukları istikametindeki beyanına dikkat çekerek davanın kabulüne hükmetti.

MAHKEMEDEN EMSAL KARAR

Kararı davalı A.K., istinafa götürünce devreye giren Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi emsal nitelikte bir karara imza attı. Tutanakta imzası bulunan şahidin arbede olayını doğrulamadığına dikkat çekilen kararda şöyle denildi:

“Olaya şahit olan davacı şahitlerinin davacının bu türlü bir söz kullanmadığı tarafındaki beyanları karşısında olayın tarafı olan davalı şahidinin beyanına prestij edilmediği, feshin haklı nedene dayandığı ispatlanamadığı ortadadır. Feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine hükmedilmiştir.”

Döner ustasının hukuk zaferi: İşverenin tutanak oyunu mahkemeden döndü yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Davalı işveren A.K. ise “ustayı dönerin yağ oranına dair tekraren uyarmalarına karşın sonuç alamadıklarını, davacının daima işe geç geldiğini” öne sürdü. Davalı A.K., “döner hazırlama ünitesinde, dönerin kadrosu sırasında et ve yağ istikrarını dikkate almayan döner ustasının denetimini yapmaması sebebi ile hakkında bir çok kere tutanak tutulduğunu” lisana getirdi. Tutanaklara istinaden “uyarma, kınama ve aylıktan kesme cezaları verildiğini, öğle molasına kesinlikle saat 12.00-12.30 saatleri ortasında çıkılmasına yönelik talimata uymadığının tespit edilmesi üzerine, amiri tarafından uyarıldığını” kaydetti.

RET İSTEĞİ KABUL GÖRMEDİ

A.K., ihtar üzerine davacının amirine hitaben, “7 yıldır neredesiniz lan” biçiminde aleni bir biçimde hakarette bulunduğunu, davacıdan savunma istendiğini davacının, “arkadaşlara haydi lan çıkalım dedim” biçiminde büsbütün gerçeğe ters, mesnetsiz savunma yaptığını, davacının 4857 Sayılı İş Yasasının 25/II-d hususu gereği haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etti. Mahkeme; davalı tutanak şahidi C.Y.’in feshe mevzu hareketi görmediği, işvereninden duyduğu kadarıyla tutanağı tuttukları istikametindeki beyanına dikkat çekerek davanın kabulüne hükmetti.

MAHKEMEDEN EMSAL KARAR

Kararı davalı A.K., istinafa götürünce devreye giren Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi emsal nitelikte bir karara imza attı. Tutanakta imzası bulunan şahidin hengame olayını doğrulamadığına dikkat çekilen kararda şöyle denildi:

“Olaya şahit olan davacı şahitlerinin davacının bu türlü bir söz kullanmadığı istikametindeki beyanları karşısında olayın tarafı olan davalı şahidinin beyanına prestij edilmediği, feshin haklı nedene dayandığı ispatlanamadığı ortadadır. Feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine hükmedilmiştir.”

Döner ustasının hukuk zaferi: İşverenin tutanak oyunu mahkemeden döndü yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Davalı apartman yöneticisi M.S.U. da davacının işten ayrıldığını, davacıya bir kısım tazminat ödenmesi konusunda anlaşıldığını ve bir ölçü ödeme yapıldığını lisana getirdi. Bir müddet sonra site idaresinin duyulan gereksinim üzerine tekrar emekçi alımı yapmak için iş müracaatlarını kabul etmeye başladığını, bu durumu haber alan davacının tekrar iş müracaatında bulunacağını söyleyerek araması üzerine işyerine davet edildiğini lakin davacının SGK’ya şikâyette bulunduğunu ve işyerinde sigortasız çalışıyor üzere tutanak tutturduğunu öne sürdü.

DAVANIN REDDİNİ İSTEDİ

Bu nedenle tazminatın geri kalanın ödenmediğini, fazla çalışmasının bulunmadığını, öteki alacak taleplerinin haksız olduğunu beyanla davanın reddini istedi.

Mahkeme, kapıcıların apartman yöneticisine karşı da dava açılabileceği fakat bu hâlde kararın yönetici hakkında değil kat malikleri hakkında kurulması gerektiğine dikkat çekti. Davacının talep konusu personellik alacaklarının ödendiğini ispata yönelik davalı işverence rastgele bir kanıt sunulmadığı, feshe ait ispat yükü üzerinde olan davalının feshin geçerli veya haklı bir sebebe dayandığını ispat edemediği münasebet gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verildi.

Kararı davalı site idaresi istinafa götürdü. Böjlge Adliye Mahkemesi, mahkemenin mevcut halde karar verilmesinin yordam ve kanuna karşıt olduğundan bahisle İş Mahkemesi kararını ortadan kaldırdı.

“YÖNETİCİ PATRON TEMSİLİNDE”

Kararı davacı temyiz edince devreye Yargıtay 9. Hukuk Dairesi girdi. Yöneticinin, iş kanunları ve Yönetmelik’in uygulanması tarafıyla patron temsilcisi olduğunun vurgulandığı Yargıtay kararında iş hukuku manasında ortaya çıkabilecek idari ve yargısal uyuşmazlıklarda yöneticinin patronu temsil edeceği hatırlatıldı.

Kararda şöyle denildi:

“Bu prestijle, kapıcının patron hakkında açabileceği davanın kat maliki ya da maliklerine karşı açılması gerekmekte ise de Yönetmelik’ten doğan bu temsil yetkisine nazaran davanın direkt yönetici hasım gösterilerek açılması da mümkündür. Fakat bu hâlde dahi kararın direkt yönetici hakkında kurulması yanlışsız değildir. Mahkemece kat maliki ya da malikleri ismine yönetici hakkında karar verilmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacının, personellik alacaklarına ait dava kaidesi arabuluculuk müracaatında kat maliki M. S. ‘nu taraf gösterdiği, arabuluculuk görüşmelerinin davacı ile kat maliki M. S. ortasında yapıldığı lakin davacının konut kapıcısı olarak çalıştığını ileri sürdüğü taşınmazın tek malikinin M. S. olmadığı ortadadır. 33 bağımsız kısımdan oluşan kelam konusu taşınmazın 15 bağımsız kısmının M. S. ‘na ilişkin olduğu, davacı ile kat maliki M. S. ortasında yapılan arabuluculuk görüşmelerinin anlaşamama ile sonuçlanması üzerine site idaresi aleyhine hasımlık yöneltilerek dava açıldığı, kat maliki M. S. tarafından davalı idare ismine davaya yanıt dilekçesi verilmiş ise de karar defterine nazaran davacının çalıştığı taşınmazın yöneticisinin dava dışı M. S.U. olduğu anlaşılmıştır. Ayrıyeten 634 sayılı Kanun’un 20 nci hususunun (a) bendi dikkate alındığında dava konusu alacaklardan kat maliklerinin eşit olarak sorumlu olması gerektiği sabittir. Lakin 634 sayılı Kanun’un 1 inci hususunda kat malikinin; bağımsız kısımlar üzerinde kurulan mülkiyet hakkına sahip olanlar halinde tanımlandığı ve kat mülkiyetine husus taşınmazdaki bağımsız kısımlardan her birinin farklı ayrı el birliği ve hisseli mülkiyete bahis olabileceği düşünüldüğünde eşit sorumluluğun her bir bağımsız kısım istikametinden bulunduğu hususu gözden kaçırılmamalıdır. Açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.”

Yargıtay’dan apartman yöneticilerine berbat haber yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Davalı apartman yöneticisi M.S.U. da davacının işten ayrıldığını, davacıya bir kısım tazminat ödenmesi konusunda anlaşıldığını ve bir ölçü ödeme yapıldığını lisana getirdi. Bir mühlet sonra site idaresinin duyulan muhtaçlık üzerine tekrar emekçi alımı yapmak için iş müracaatlarını kabul etmeye başladığını, bu durumu haber alan davacının tekrar iş müracaatında bulunacağını söyleyerek araması üzerine işyerine davet edildiğini fakat davacının SGK’ya şikâyette bulunduğunu ve işyerinde sigortasız çalışıyor üzere tutanak tutturduğunu öne sürdü.

DAVANIN REDDİNİ İSTEDİ

Bu nedenle tazminatın geri kalanın ödenmediğini, fazla çalışmasının bulunmadığını, öbür alacak taleplerinin haksız olduğunu beyanla davanın reddini istedi.

Mahkeme, kapıcıların apartman yöneticisine karşı da dava açılabileceği fakat bu hâlde kararın yönetici hakkında değil kat malikleri hakkında kurulması gerektiğine dikkat çekti. Davacının talep konusu personellik alacaklarının ödendiğini ispata yönelik davalı işverence rastgele bir kanıt sunulmadığı, feshe ait ispat yükü üzerinde olan davalının feshin geçerli veya haklı bir sebebe dayandığını ispat edemediği münasebet gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verildi.

Kararı davalı site idaresi istinafa götürdü. Böjlge Adliye Mahkemesi, mahkemenin mevcut formda karar verilmesinin yordam ve kanuna karşıt olduğundan bahisle İş Mahkemesi kararını ortadan kaldırdı.

“YÖNETİCİ PATRON TEMSİLİNDE”

Kararı davacı temyiz edince devreye Yargıtay 9. Hukuk Dairesi girdi. Yöneticinin, iş kanunları ve Yönetmelik’in uygulanması istikametiyle patron temsilcisi olduğunun vurgulandığı Yargıtay kararında iş hukuku manasında ortaya çıkabilecek idari ve yargısal uyuşmazlıklarda yöneticinin patronu temsil edeceği hatırlatıldı.

Kararda şöyle denildi:

“Bu prestijle, kapıcının patron hakkında açabileceği davanın kat maliki ya da maliklerine karşı açılması gerekmekte ise de Yönetmelik’ten doğan bu temsil yetkisine nazaran davanın direkt yönetici hasım gösterilerek açılması da mümkündür. Fakat bu hâlde dahi kararın direkt yönetici hakkında kurulması yanlışsız değildir. Mahkemece kat maliki ya da malikleri ismine yönetici hakkında karar verilmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacının, personellik alacaklarına ait dava kaidesi arabuluculuk müracaatında kat maliki M. S. ‘nu taraf gösterdiği, arabuluculuk görüşmelerinin davacı ile kat maliki M. S. ortasında yapıldığı fakat davacının konut kapıcısı olarak çalıştığını ileri sürdüğü taşınmazın tek malikinin M. S. olmadığı ortadadır. 33 bağımsız kısımdan oluşan kelam konusu taşınmazın 15 bağımsız kısmının M. S. ‘na ilişkin olduğu, davacı ile kat maliki M. S. ortasında yapılan arabuluculuk görüşmelerinin anlaşamama ile sonuçlanması üzerine site idaresi aleyhine hasımlık yöneltilerek dava açıldığı, kat maliki M. S. tarafından davalı idare ismine davaya yanıt dilekçesi verilmiş ise de karar defterine nazaran davacının çalıştığı taşınmazın yöneticisinin dava dışı M. S.U. olduğu anlaşılmıştır. Ayrıyeten 634 sayılı Kanun’un 20 nci hususunun (a) bendi dikkate alındığında dava konusu alacaklardan kat maliklerinin eşit olarak sorumlu olması gerektiği sabittir. Fakat 634 sayılı Kanun’un 1 inci hususunda kat malikinin; bağımsız kısımlar üzerinde kurulan mülkiyet hakkına sahip olanlar halinde tanımlandığı ve kat mülkiyetine husus taşınmazdaki bağımsız kısımlardan her birinin başka farklı el birliği ve hisseli mülkiyete bahis olabileceği düşünüldüğünde eşit sorumluluğun her bir bağımsız kısım tarafından bulunduğu hususu gözden kaçırılmamalıdır. Açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.”

Yargıtay’dan apartman yöneticilerine berbat haber yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

13 yıl üzere uzun mühlet çalışan davacının bütün haklarından feragat ederek istifa etmesinin hayatın olağan akışına karşıt olduğunu beyan ederek, feshin geçersiz olduğunun tespiti ile işe iadesine karar verilmesini talep etti. Mahkemede savunma yapan davalı işveren; davacının 17/03/2020 tarihli dilekçe ile istifa ettiğini, patron feshi olmadığını, pandemi ilanı sonrasında kısa çalışma ödeneğine müracaat yapıldığını, zorla istifa dilekçesi alındığı tezinin yanlışsız olmadığını beyan ederek, davanın reddini talep etti. Mahkeme, davanın reddine hükmetti.

İŞE İADE EDİLDİ

Davacı emekçi, kararı Bölge Adliye Mahkemesi’ne taşıdı. İstinaf müracaatını kıymetlendiren BAM 3. Hukuk Dairesi, emsal nitelikte bir karara imza attı. İstifanın personelin gerçek iradesini yansıtması gerektiğinin vurgulandığı kararda; 13 sene çalıştığı işyerinden tüm haklarından feragat edip ayrılmanın hayatın olağan akışına zıt olduğu hatırlatıldı. Kararda şu tabirlere yer verildi:

“İş Mahkemesi’nce istifa dilekçesinin davacıdan iradesi sakatlanarak alındığı, gerçek iradesinin istifa olmadığı davacı tarafça ispat edilemediğinden davanın reddi istikametinde karar kurulmuştur. Fakat; evraktaki kanıt durumu, evraka sunulan kanıtlar ile birebir gün öteki personellerden de dilekçe alınması, bu dilekçeler ve davaya ait dilekçe içeriği, genel tabir kullanılması, kendisini bağlayıcı mahiyette fesih sebebi gösterilip bildirilmediği anlaşılmaktadır. Davacının uzun yıllar çalışma mühleti, hayatın olağan akışı, taraflara yönelik ve evraka sunulan tarihsiz olduğu belirtilen senede ait verilen yazının dilekçenin çabucak akabindeki tarihi içerdiği anlaşılmaktadır. Birinci Derece Mahkemesi kararı yerinde görülmemekle, açıklanan tüm bu konular, evrak kapsamı, yasal gerektirici sebepler, kanıt durumu ile davacı personelin işe iade talebinin kabulü gerekmiş, kanıtlar, kontrole açık uzman raporu ile bu davaya husus edilen çalışma periyodu, müddeti (yaklaşık 13 yıl) ile 5 aylık işe başlatmama tazminatı ve 4 aya kadar boşta geçen müddet fiyatının karar altına alınması gerekmiştir. Davacının istinaf müracaatının kabulü ile 11. İş Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına oy birliği ile hükmedilmiştir.”

Emsal karar: Pandemide istifaya zorlanan emekçiye âlâ haber yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

13 yıl üzere uzun müddet çalışan davacının bütün haklarından feragat ederek istifa etmesinin hayatın olağan akışına muhalif olduğunu beyan ederek, feshin geçersiz olduğunun tespiti ile işe iadesine karar verilmesini talep etti. Mahkemede savunma yapan davalı işveren; davacının 17/03/2020 tarihli dilekçe ile istifa ettiğini, patron feshi olmadığını, pandemi ilanı sonrasında kısa çalışma ödeneğine müracaat yapıldığını, zorla istifa dilekçesi alındığı tezinin gerçek olmadığını beyan ederek, davanın reddini talep etti. Mahkeme, davanın reddine hükmetti.

İŞE İADE EDİLDİ

Davacı personel, kararı Bölge Adliye Mahkemesi’ne taşıdı. İstinaf müracaatını kıymetlendiren BAM 3. Hukuk Dairesi, emsal nitelikte bir karara imza attı. İstifanın emekçinin gerçek iradesini yansıtması gerektiğinin vurgulandığı kararda; 13 sene çalıştığı işyerinden tüm haklarından feragat edip ayrılmanın hayatın olağan akışına zıt olduğu hatırlatıldı. Kararda şu tabirlere yer verildi:

“İş Mahkemesi’nce istifa dilekçesinin davacıdan iradesi sakatlanarak alındığı, gerçek iradesinin istifa olmadığı davacı tarafça ispat edilemediğinden davanın reddi tarafında karar kurulmuştur. Lakin; evraktaki kanıt durumu, evraka sunulan kanıtlar ile birebir gün öteki emekçilerden de dilekçe alınması, bu dilekçeler ve davaya ait dilekçe içeriği, genel tabir kullanılması, kendisini bağlayıcı mahiyette fesih sebebi gösterilip bildirilmediği anlaşılmaktadır. Davacının uzun yıllar çalışma mühleti, hayatın olağan akışı, taraflara yönelik ve belgeye sunulan tarihsiz olduğu belirtilen senede ait verilen yazının dilekçenin çabucak akabindeki tarihi içerdiği anlaşılmaktadır. Birinci Derece Mahkemesi kararı yerinde görülmemekle, açıklanan tüm bu konular, evrak kapsamı, yasal gerektirici sebepler, kanıt durumu ile davacı çalışanın işe iade talebinin kabulü gerekmiş, kanıtlar, kontrole açık uzman raporu ile bu davaya mevzu edilen çalışma periyodu, müddeti (yaklaşık 13 yıl) ile 5 aylık işe başlatmama tazminatı ve 4 aya kadar boşta geçen mühlet fiyatının karar altına alınması gerekmiştir. Davacının istinaf müracaatının kabulü ile 11. İş Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına oy birliği ile hükmedilmiştir.”

Emsal karar: Pandemide istifaya zorlanan çalışana âlâ haber yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

aylık net 62 bin 573 lira 50 kuruş olan kira bedelinin 1 Temmuz 2020 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık net 30 bin liraya uyarlanmasına karar verilmesini talep etti.

Davalı; kira kontratında uyarlama talep edilmeyeceğinin, hatta zorlayıcı sebep halinde kiralanan kullanılmasa dahi kira bedelinin ödeneceğinin kararlaştırıldığını, bu nedenle kiracının Covid-19 salgını nedeniyle müşterilerinin azaldığı gerekçesiyle kira bedelinin uyarlanmasını talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istedi.

İLK DERECE MAHKEMESİ UYARLAMA TALEBİNİ KISMEN KABUL ETTİ

İlk Derece Mahkemesince; kira kontratında olumsuz uyarlama kaydı bulunmasına karşın tekrar de kira mukavelesinin değişen kaidelere nazaran uyarlanmasının Yargıtay içtihatlarında da kabul gördüğü, 2020 yılı Mart ayından beri dünya çapında yaşanan salgın hastalığın toplumsal dengeyi etkilediği, bu salgın hastalığın öngörülebilir nitelikte olmadığı, düğün salonlarının çalışmasına resmi kararlarla orta verildiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 138. unsurunda uyarlama için öngörülen kaidelerin oluştuğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne karar verildi.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, taraflarca istinaf yoluna başvuruldu.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ DAVAYI REDDETTİ

Bölge Adliye Mahkemesince, davaya bahis 2019 başlangıç tarihli ve on yıl periyodik kira mukavelesinin (1.3.) unsurunda; kiracının her ne sebeple olursa olsun kira mukavelesi devam ettiği sürece kira bedelinden bir tenzilat ya da uyarlama talep edemeyeceğinin belirtildiği ve 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 12. unsuru mucibince tacir sıfatını taşıyan davacının basiretli davranması gerektiği, kira mukavelesindeki açık kararlar karşısında davacı kiracının kira bedelinden indirim yapılmasını isteyemeyeceği, Birinci Derece Mahkemesince kira bedelinden indirim yapılmasının yanlışsız olmadığı gerekçesiyle; davacının istinaf müracaatının asıldan reddine, davalının istinaf müracaatının kabulü ile Birinci Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın ve ihtiyati önlem isteminin reddine karar verildi. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edildi.

YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİ DAVACI KİRACIYI HAKLI BULDU

Dosyayı ele alan Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, bozma ilâmında şu sözlere yer verdi:

“Söz konusu mukavele kararları birlikte değerlendirildiğinde; kiraya verenin, kiralananı kullanıma elverişli halde bulundurmasa dahi kiracının kira bedelini ödeme borcunu tam olarak yerine getireceğine ait kararlar ile 6098 sayılı Kanun’un 301. unsurunun emredici kararı, davacı kiracı aleyhine (davalı kiraya veren lehine) değiştirilmiştir. Münasebetiyle kontratın anılan bu kararları, birebir Kanun’un 27. hususu uyarınca kesin olarak geçersizdir. Başka taraftan, bu kararların geçersiz olması, kontratın öteki kararlarını etkilememektedir.

Hal bu türlü olunca, Bölge Adliye Mahkemesince; kira mukavelesinde yer alan, kiraya verenin, kiralananı kontratta kararlaştırılan kullanım emeline elverişli halde bulundurmasa dahi her durumda kiracının kira bedelini ödeme borcunu tam olarak yerine getirmekle yükümlü olduğuna dair kararların geçersiz olduğu; Covid-19 salgın hastalığı sebebiyle alınan idari yasak ve önlemlerin faal olduğu periyotla hudutlu olmak üzere, davacı kiracının 6098 sayılı Kanun’un 138. hususu uyarınca uyarlamaya dayalı olarak kira bedelinin tenzili talepli dava açmakta haklı bulunduğu gözetilmek suretiyle, istinaf incelemesinin gerçekleştirilmesi gerekirken; yanılgılı kıymetlendirme ile Birinci Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın tümden reddine karar verilmiş olması hakikat görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.”

Yargıtay’dan mesken sahibi ve kiracıları yakından ilgilendiren karar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

aylık net 62 bin 573 lira 50 kuruş olan kira bedelinin 1 Temmuz 2020 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık net 30 bin liraya uyarlanmasına karar verilmesini talep etti.

Davalı; kira mukavelesinde uyarlama talep edilmeyeceğinin, hatta zorlayan sebep halinde kiralanan kullanılmasa dahi kira bedelinin ödeneceğinin kararlaştırıldığını, bu nedenle kiracının Covid-19 salgını nedeniyle müşterilerinin azaldığı gerekçesiyle kira bedelinin uyarlanmasını talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istedi.

İLK DERECE MAHKEMESİ UYARLAMA TALEBİNİ KISMEN KABUL ETTİ

İlk Derece Mahkemesince; kira kontratında olumsuz uyarlama kaydı bulunmasına karşın yeniden de kira kontratının değişen kurallara nazaran uyarlanmasının Yargıtay içtihatlarında da kabul gördüğü, 2020 yılı Mart ayından beri dünya çapında yaşanan salgın hastalığın toplumsal dengeyi etkilediği, bu salgın hastalığın öngörülebilir nitelikte olmadığı, düğün salonlarının çalışmasına resmi kararlarla orta verildiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 138. hususunda uyarlama için öngörülen kaidelerin oluştuğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne karar verildi.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, taraflarca istinaf yoluna başvuruldu.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ DAVAYI REDDETTİ

Bölge Adliye Mahkemesince, davaya bahis 2019 başlangıç tarihli ve on yıl vadeli kira kontratının (1.3.) unsurunda; kiracının her ne sebeple olursa olsun kira kontratı devam ettiği sürece kira bedelinden bir tenzilat ya da uyarlama talep edemeyeceğinin belirtildiği ve 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 12. hususu yeterince tacir sıfatını taşıyan davacının basiretli davranması gerektiği, kira kontratındaki açık kararlar karşısında davacı kiracının kira bedelinden indirim yapılmasını isteyemeyeceği, Birinci Derece Mahkemesince kira bedelinden indirim yapılmasının gerçek olmadığı gerekçesiyle; davacının istinaf müracaatının asıldan reddine, davalının istinaf müracaatının kabulü ile Birinci Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın ve ihtiyati önlem isteminin reddine karar verildi. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edildi.

YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİ DAVACI KİRACIYI HAKLI BULDU

Dosyayı ele alan Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, bozma ilâmında şu sözlere yer verdi:

“Söz konusu kontrat kararları birlikte değerlendirildiğinde; kiraya verenin, kiralananı kullanıma elverişli halde bulundurmasa dahi kiracının kira bedelini ödeme borcunu tam olarak yerine getireceğine ait kararlar ile 6098 sayılı Kanun’un 301. unsurunun emredici kararı, davacı kiracı aleyhine (davalı kiraya veren lehine) değiştirilmiştir. Münasebetiyle kontratın anılan bu kararları, birebir Kanun’un 27. unsuru uyarınca kesin olarak geçersizdir. Başka taraftan, bu kararların geçersiz olması, kontratın öbür kararlarını etkilememektedir.

Hal bu türlü olunca, Bölge Adliye Mahkemesince; kira mukavelesinde yer alan, kiraya verenin, kiralananı mukavelede kararlaştırılan kullanım emeline elverişli halde bulundurmasa dahi her durumda kiracının kira bedelini ödeme borcunu tam olarak yerine getirmekle yükümlü olduğuna dair kararların geçersiz olduğu; Covid-19 salgın hastalığı sebebiyle alınan idari yasak ve önlemlerin aktif olduğu devirle hudutlu olmak üzere, davacı kiracının 6098 sayılı Kanun’un 138. hususu uyarınca uyarlamaya dayalı olarak kira bedelinin tenzili talepli dava açmakta haklı bulunduğu gözetilmek suretiyle, istinaf incelemesinin gerçekleştirilmesi gerekirken; yanılgılı kıymetlendirme ile Birinci Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın tümden reddine karar verilmiş olması yanlışsız görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.”

Yargıtay’dan mesken sahibi ve kiracıları yakından ilgilendiren karar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.