Köydeki meskeninin balkonunda iki saat oturduk, ağıt yakmadığı birkaç dakika eliyle bize karşıdaki mezarlığı gösteriyor: “Bakın çocuklarım orada. Her gün gidiyorum yanlarına. İki evladımı ellerimle toprağa gömmüşüm. Hâlâ hayattaysam hâlâ yemek yiyorsam, yürüyüp gidip geliyorsam demek ki ben taşım toprağım. Eşim iki yıl evvel öldü. Çocuklarım gitti, ben kimsesiz kaldım. Ne kardeş ne anne babam var.”

Tamey Berber ise ailesinden 10 kişiyi kaybetmiş. Anne, baba, erkek kardeşi, onun eşi, çocukları, kız kardeşi, onun çocukları… “Hangisine ağlayayım, birine ağlasam başkasının acısı eksik kalıyor. Onları enkazdan çıkaracak gücüm yoktu. Artık öksüzüm” diyor.

(Tamey Berber)

İki bayan, iki kimsesizlik, vakit güya 6 Şubat’ta durmuş onlar için… Acıları hiç eksilmemiş. Zelzelenin üzerinden altı aydan fazla vakit geçti, pekala acıların üstesinden nasıl geliyorlar? Save ile Tamey’e kulak verelim.

‘KİMSE DUYMADI’

Save Sarı, “Günay ile Hatice birbirlerinden hiç ayrılmazdı. Sarsıntı olurken çocuklar el ele kapıya koştu. Çıktılar kurtuldular sandım. Enkazdan sağ çıktım. Uyandığımda akşamdı. Bağırdım, çağırdım çocuklarıma seslendim. Güya yer yarılmış herkes içine girmişti” diyor.

Save, “Canlı çıktılar sandım, birinci onları köydeki konutumun balkonunda gördüm, yere sere serpe yatırmışlardı. Artık o balkondan her an çocuklarımı izliyorum. Mezarları tam şu karşıda. Her gün gidiyorum. Yüzümdeki yaralar daima mezar başından bayılmamdan. Komşular beni görürse alıp getiriyorlar. Ben hayatta mıyım bilmiyorum. Ben nasıl canlı çıktıysam çocuklarım da çıkarılabilirdi. Kimse yoktu, kimse…” sözleriyle yaşadığı acıyı lisana getiriyor.

(Save Sarı)

‘FOTOĞRAF BİLE YOK’

Hatice ve Günay’ın son periyotlara ilişkin tek fotoğrafı yoktu Save annenin elinde. Çocuklarına ilişkin her şey enkaz altında kalmış. Akıllı telefon kullanmayı bilmediği için fotoğraflarına da bakamıyor. Üniversite periyoduna ilişkin bir iki fotoğrafını internetten gösteriyoruz. “Ne olur çocuklarımı bana yolla” dedi. İkisinin fotoğrafını basılı halini yolladım kendisine… Anladım ki sarsıntı binlerce insanı çocuklarının, sevdiklerinin fotoğrafına bile hasret bıraktı.

‘DİZİ DİZİ MEZARLAR’

Aydoğan, Ali, Besey Özdemir uzun yıllar bizim köyde yaşamışlardı. Aile üzereydik. Onların enkaz altında kaldığını öğrenince de kimsenin elinden bir şey gelmemişti. Ailenin en büyük kızı Tamey Berber ise yaşadıklarını şöyle anlatıyor: “Kardeşim Aydoğan’ın üçüz çocukları vardı. Kız kardeşimin iki çocuğu. Annem babam haydi yaşadı diyorum, ya çocuklar, onlar ne yaşadı ki öldü… Artık mezarlarına gidiyorum, dizi dizi mezarlar. Birinin mezar taşını öpsem oburunun acısını yaşamıyormuşum üzere geliyor. Kimsesiz kaldık…”

Elbistan’da iki bayan, iki kimsesizlik… Onlar için vakit güya 6 Şubat’ta durmuş: Ben kime ağlayayım yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Köydeki meskeninin balkonunda iki saat oturduk, ağıt yakmadığı birkaç dakika eliyle bize karşıdaki mezarlığı gösteriyor: “Bakın çocuklarım orada. Her gün gidiyorum yanlarına. İki evladımı ellerimle toprağa gömmüşüm. Hâlâ hayattaysam hâlâ yemek yiyorsam, yürüyüp gidip geliyorsam demek ki ben taşım toprağım. Eşim iki yıl evvel öldü. Çocuklarım gitti, ben kimsesiz kaldım. Ne kardeş ne anne babam var.”

Tamey Berber ise ailesinden 10 kişiyi kaybetmiş. Anne, baba, erkek kardeşi, onun eşi, çocukları, kız kardeşi, onun çocukları… “Hangisine ağlayayım, birine ağlasam başkasının acısı eksik kalıyor. Onları enkazdan çıkaracak gücüm yoktu. Artık öksüzüm” diyor.

(Tamey Berber)

İki bayan, iki kimsesizlik, vakit güya 6 Şubat’ta durmuş onlar için… Acıları hiç eksilmemiş. Zelzelenin üzerinden altı aydan fazla vakit geçti, pekala acıların üstesinden nasıl geliyorlar? Save ile Tamey’e kulak verelim.

‘KİMSE DUYMADI’

Save Sarı, “Günay ile Hatice birbirlerinden hiç ayrılmazdı. Zelzele olurken çocuklar el ele kapıya koştu. Çıktılar kurtuldular sandım. Enkazdan sağ çıktım. Uyandığımda akşamdı. Bağırdım, çağırdım çocuklarıma seslendim. Güya yer yarılmış herkes içine girmişti” diyor.

Save, “Canlı çıktılar sandım, birinci onları köydeki konutumun balkonunda gördüm, yere sere serpe yatırmışlardı. Artık o balkondan her an çocuklarımı izliyorum. Mezarları tam şu karşıda. Her gün gidiyorum. Yüzümdeki yaralar daima mezar başından bayılmamdan. Komşular beni görürse alıp getiriyorlar. Ben hayatta mıyım bilmiyorum. Ben nasıl canlı çıktıysam çocuklarım da çıkarılabilirdi. Kimse yoktu, kimse…” tabirleriyle yaşadığı acıyı lisana getiriyor.

(Save Sarı)

‘FOTOĞRAF BİLE YOK’

Hatice ve Günay’ın son periyotlara ilişkin tek fotoğrafı yoktu Save annenin elinde. Çocuklarına ilişkin her şey enkaz altında kalmış. Akıllı telefon kullanmayı bilmediği için fotoğraflarına da bakamıyor. Üniversite devrine ilişkin bir iki fotoğrafını internetten gösteriyoruz. “Ne olur çocuklarımı bana yolla” dedi. İkisinin fotoğrafını basılı halini yolladım kendisine… Anladım ki zelzele binlerce insanı çocuklarının, sevdiklerinin fotoğrafına bile hasret bıraktı.

‘DİZİ DİZİ MEZARLAR’

Aydoğan, Ali, Besey Özdemir uzun yıllar bizim köyde yaşamışlardı. Aile üzereydik. Onların enkaz altında kaldığını öğrenince de kimsenin elinden bir şey gelmemişti. Ailenin en büyük kızı Tamey Berber ise yaşadıklarını şöyle anlatıyor: “Kardeşim Aydoğan’ın üçüz çocukları vardı. Kız kardeşimin iki çocuğu. Annem babam haydi yaşadı diyorum, ya çocuklar, onlar ne yaşadı ki öldü… Artık mezarlarına gidiyorum, dizi dizi mezarlar. Birinin mezar taşını öpsem başkasının acısını yaşamıyormuşum üzere geliyor. Kimsesiz kaldık…”

Elbistan’da iki bayan, iki kimsesizlik… Onlar için vakit güya 6 Şubat’ta durmuş: Ben kime ağlayayım yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Durmuş, istifa dilekçesinde ailesinin sıhhat meselelerini öne sürerek ayrıntılı açıklama yapmadı.

Öte yandan Durmuş’un istifasının akabinde MHP Bayburt Vilayet Başkanlığı’na tekrar Bekir Kasap’ın geleceği öğrenildi.

MHP Bayburt Vilayet Lideri İsmail Durmuş vazifesinden istifa etti yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

DURMUŞ ÜNÜVAR KİMDİR?

Durmuş Ünüvar 1973’te doğdu. Kıyı Emniyeti Genel Müdürü olarak görevlendirilen Ünüvar, İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) Denizcilik Fakültesi Gemi Makineleri İşletme Mühendisliği kısmından 1996 yılında mezun oldu ve 1996 -1999 yılları ortasında ticaret gemilerinde ve TDİ Denizyolları A.Ş.’de Uzak yol Vardiya Mühendisi, Uzak Yol II. Mühendisi olarak çalıştı.

Ünüvar, 1999 – 2015 yılları ortasında sırasıyla; Denizcilik Müsteşarlığı İzmir Bölge Müdürlüğü Liman Devleti Denetimi Uzmanı (PSC), Denizcilik Müsteşarlığı İzmir Bölge Müdürlüğü Gemi Sörvey Konseyi Başkanlığı, Denizcilik Müsteşarlığı İzmir Bölge Müdürlüğü Marmaris Liman Başkanlığı, Denizcilik Müsteşarlığı İzmir Bölge Müdürlüğü Bölge Müdür Yardımcılığı, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Çeşme Liman Başkanlığı, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı İzmir Liman Başkanlığı vazifelerini yürüttü. 

2015 – 2017 tarihleri ortasında özel kesimde Filo / İşletme Müdürü olarak vazife yaptı. Akabinde 2017 yılı Ocak ayında Deniz Ticareti Genel Müdürlüğü Planlama ve Bilgi İdaresi Daire Başkanlığı, 17 Temmuz 2017 tarihinde Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Deniz Ticareti Genel Müdürlüğü, 23 Ekim 2017 tarihinde Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Deniz ve İçsular Düzenleme Genel Müdürlüğü görevine atandı. 

Ünüvar, 22 Haziran 2023 tarihinde Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı Bakan yardımcısı olarak atandı.

ÖZEL YAŞAMI

Durmuş Ünüvar, evli ve iki çocuk babasıdır.

Durmuş Ünüvar kimdir? Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı Bakan Yardımcısı Durmuş Ünüvar kaç yaşında, nereli? yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.