Blunt şöyle devam etti: “Çok büyük bir iş üstlenmişti. Her gün yalnızca bir adet badem yiyordu. O derece zayıflamıştı ki…”

“TAVSİYE ETMİYORUM”

47 yaşındaki Murphy de The New York Times‘a demecinde Blunt’ı teyit ederek şunları söyledi “Oppenheimer’ın çok besbelli bir fiziği ve silueti vardı, bunu tam manasıyla karşılamak istedim. Biraz kilo vermem gerekti. Kostüm ve terzilik üzerinde çok çalıştık, zira çok zayıftı. Neredeyse bir deri bir kemikti, martini ve sigarayla besleniyordu…”

Ancak Murphy, rolü için yaptığı diyetle anılmak istemiyor. Oyuncu, yaptığı radikal diyetin inançlı olmadığını ve öbürleri tarafından denenmemesi gerektiğini de açıkça belirtiyor. 

Aktör “Kendinizle rekabet ediyorsunuz ki bu sağlıklı değil. Bunu tavsiye etmiyorum” diyor.

“AÇLIK EŞİĞİNİ AŞMIŞTIM…”

Çekimlerin baş döndürücü suratı diyet ile birleşince kilo verme amacına ulaşan yıldız oyuncu, kilo verme sürecindeki genel temposuna ait olarak şu tabirleri kullandı: 

“Birkaç saat uyuyor, kalkıyor ve tekrar idmanlara başlıyordum. Çılgınca bir güçle koşuyordum. Yiyecek ya da diğer bir şey için endişelendiğim o eşiği aşmıştım. Lakin bu güzeldi, zira karakter de böyleydi. Hiç yemek yemezdi…”

21 TEMMUZ’DA VİZYONDA

Oppenheimer, 21 Temmuz’da vizyona giriyor. Sinemada İrlandalı aktör Cilian Murphy‘nin yanı sıra ünlü oyuncular Matt Damon, Florence Pugh, Robert Downey, Jr. ve Rami Malek de rol alıyor.

Ünlü aktör Cillian Murphy, diyetini kimseye tavsiye etmiyor yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Yaşar Üniversitesi Psikoloji Kısmı Yüksek Lisans mezunu Benan Ayazoğlu Yassı, “Şiddet İçerikli Görüntü Oyunları ve Saldırganlık Ortasındaki Bağlantıda Toplumsal Dışlanmışlık ve Oyundaki Muvaffakiyet Hissinin Moderatör Rolü” isimli tez araştırmasında ilgi cazibeli sonuçlara ulaştı. Yassı, şiddet içerikli görüntü oyunları oynamak için harcanan saatlerin günlük hayattaki saldırganlıkla bağlantılı olup olmadığını ve oyuncunun oyunlardaki yeterlilik hissinin ve toplumsal hayatındaki dışlanma tecrübelerinin bu bağda dolaylı olarak güçlendirici yahut zayıflatıcı bir tesire sahip olup olmadığını inceledi. Tez kapsamındaki araştırmada; yaşları 18-25 ortasında olan çoğunluğu erkek ve üniversite öğrencisi 265 kişi üzerinde altı haftalık aralıklarla alınan toplamda üç ölçüm yapıldı.

“Sonuçlar abartılı ve taraflı olabileceğini söylüyor”

Tez danışmanı Yaşar Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Sinan Alper’in kendisine vizyon kattığını ve desteklediğini söyleyen Benan Ayazoğlu Yassı, çalışmanın hedeflerinden bahsederek, “Şiddet içerikli görüntü oyunları sanayisinin popülerlik kazanmaya başlamasından bu yana, bu tip oyunların gerçek hayatta da şiddete ve saldırganlığa yol açabileceği düşünüldü.

Fakat son yıllarda yapılan birtakım araştırmalar, şiddet içerikli görüntü oyunlarının gerçek hayattaki saldırganlığı artırdığı istikametinde bulunmuş sonuçların abartılı ve taraflı olabileceğini söylüyor. Şiddet içerikli oyunların gerçek hayattaki tesirini abartısız, objektif ve muteber bir formda görebilmek için, saldırganlığı direkt arttırma tesiri olabilen toplumsal dışlanma tecrübeleri ve oyun esnasındaki yeterlilik hissi üzere öbür faktörlerin de ek olarak incelenmesi gerekiyor. Bu tez çalışmasında, şiddet içerikli görüntü oyunları oynamak için harcanan saatlerin günlük hayattaki saldırganlıkla bağlı olup olmadığı araştırıldı. Ayrıyeten, oyuncunun oyunlardaki yeterlilik hissinin ve toplumsal hayatındaki dışlanma tecrübelerinin bu bağda dolaylı olarak güçlendirici yahut zayıflatıcı bir tesire sahip olup olmadığı incelendi” dedi.

“Sanıldığı kadar tehlikeli değil”

Tez çalışmasının görüntü oyunlarının gerçek hayata olan yansımalarını daha düzgün anlamaya katkısı olduğunu söyleyen Yassı, “Bu çalışma ve kimi geçmiş çalışmalara nazaran, görüntü oyunları, bilhassa şiddet içerikli görüntü oyunları, sanıldığı kadar tehlikeli olmadığı üzere, şiddet içerikli olmayan ve diğerlerine yardım ve kahramanlık üzere temalar içeren görüntü oyunları gerçek hayatta fizikî saldırganlığı azaltıcı bir tesire bile sahip olabilir. Alışılmış ki bu mevzu üzerindeki yıllardır süregelen tartışmaların sonuçlanması için bu hususlarla ilgili daha fazla objektif ve bilimsel çalışmalar yapılması ve araştırma çeşitliliğinin arttırılması şart” diye konuştu.

“Saldırganlık artışı toplumsal hayattaki dışlanmadan kaynaklanabilir”

Çalışmanın sonuçlarından bahseden Yassı, “Şiddet içerikli görüntü oyunu oynama saatleriyle saldırganlık ortasında bir ilgi olmadığını ortaya çıktı. Oyuncunun oynadığı oyunlarda hissettiği muvaffakiyet hissinin ve toplumsal hayatındaki dışlanma tecrübelerinin de bu bağda dolaylı olarak güçlendirici yahut zayıflatıcı bir tesiri olmadığı görüldü. Ancak saldırganlık ile toplumsal dışlanma ortasında direkt bir bağlantı olduğu görüldü.

Yani ’şiddet içerikli oyun oynayan bireylerin, oyunun içeriğinden ötürü gerçek hayatta saldırganlık düzeyleri artıyor’ niyeti tam olarak yanlışsız olmamakla birlikte, bu bireylerin günlük hayattaki saldırganlığının artışı, şiddet içerikli oyunlardan büsbütün bağımsız olarak, toplumsal hayatlarında dışlanmalarından kaynaklanıyor olabilir. Bir öbür enteresan sonuç ise şiddet içerikli olmayan oyunları oynama saati ile saldırganlığın bir alt kısmı olan fizikî saldırganlık ortasında zıt bir ilgi olduğuydu. Yani şiddet içerikli olmayan, onun yerine diğerlerine yardım üzere temalar içeren oyunları oynamak fizikî saldırganlığı azaltıcı bir tesire bile sahip olabilir” halinde konuştu.

“Şiddet içerikli görüntü oyunları saldırganlığa sanıldığı kadar tesir etmiyor” yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.