Ezra Miller‘ın başrolünde yer aldığı The Flash, büyük tartışmaların ortasında vizyona girdi fakat bütçesine oranla beklenen gişe muvaffakiyetini yakalayamadı. Shazam: Rablerin Öfkesi ve Black Adam da beklenen performansı sergileyemedi. Blue Beetle ise açılış haftasında beklenenin altında bir hasılat elde etti.

Warner Bros. tarafından üretilen Blue Beetle, Xolo Maridueña‘nın devam eden SAG-AFTRA grevi nedeniyle tanıtım fırsatının kısıtlı olmasının yanı sıra başka güçlü rakiplerle rekabet etmek zorunda kaldı. Bu faktörler, sinema için zorlayıcı bir açılış haftası oluşturdu.

DC CİHANINDA BİR BEYAZ SAYFA

DC Evreni, James Gunn ve Peter Safran üzere isimlerin liderliğinde yine canlandırılmaya çalışılıyor. James Gunn’ın yeni rejimi, DCU’yu Marvel Sinematik Evreni‘nin başarısına yaklaştırmayı hedefliyor. Lakin bu yine yapılanma süreci, DCU’nun geçmişte yaşadığı tutarsızlıklar nedeniyle güçlü bir vazife olarak görülüyor.

DC hayranları, yeni periyotta daha dengeli ve kaliteli sinemalar bekliyor. DC’nin 2024 programında yer alan Joker: Folie à Deux ve James Gunn’ın Superman: Legacy üzere sinemalar büyük bir merakla bekleniyor. Fakat DCU’nun tekrar inşası, yeni yapılanma sürecine ne kadar başarılı bir biçimde ahenk sağlayabileceğini gösterecek.

Uzmanlara nazaran, DC’nin bu süreçte dengeli bir adım atması ve markanın vaatlerini yerine getiren sinemalar yapması değerli. DC Evreni’nin geleceği, gelecek periyotta vizyona girecek olan sinemaların performansına bağlı olacak.

Tüm bu değişimler ve yeni sinemalarla birlikte DCU, daha evvel yaşadığı belirsizlikleri aşarak dengeli bir çizgi yakalayabilecek mi, vakitle göreceğiz…

DC sinemaları yine yapılanıyor: Tutarsızlıklar geride kalacak mı? yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Ezra Miller‘ın başrolünde yer aldığı The Flash, büyük tartışmaların ortasında vizyona girdi lakin bütçesine oranla beklenen gişe muvaffakiyetini yakalayamadı. Shazam: Rablerin Öfkesi ve Black Adam da beklenen performansı sergileyemedi. Blue Beetle ise açılış haftasında beklenenin altında bir hasılat elde etti.

Warner Bros. tarafından üretilen Blue Beetle, Xolo Maridueña‘nın devam eden SAG-AFTRA grevi nedeniyle tanıtım fırsatının kısıtlı olmasının yanı sıra öbür güçlü rakiplerle rekabet etmek zorunda kaldı. Bu faktörler, sinema için zorlayıcı bir açılış haftası oluşturdu.

DC CİHANINDA BİR BEYAZ SAYFA

DC Evreni, James Gunn ve Peter Safran üzere isimlerin liderliğinde yine canlandırılmaya çalışılıyor. James Gunn’ın yeni rejimi, DCU’yu Marvel Sinematik Evreni‘nin başarısına yaklaştırmayı hedefliyor. Lakin bu tekrar yapılanma süreci, DCU’nun geçmişte yaşadığı tutarsızlıklar nedeniyle kuvvetli bir misyon olarak görülüyor.

DC hayranları, yeni periyotta daha dengeli ve kaliteli sinemalar bekliyor. DC’nin 2024 programında yer alan Joker: Folie à Deux ve James Gunn’ın Superman: Legacy üzere sinemalar büyük bir merakla bekleniyor. Lakin DCU’nun yine inşası, yeni yapılanma sürecine ne kadar başarılı bir halde ahenk sağlayabileceğini gösterecek.

Uzmanlara nazaran, DC’nin bu süreçte dengeli bir adım atması ve markanın vaatlerini yerine getiren sinemalar yapması değerli. DC Evreni’nin geleceği, gelecek devirde vizyona girecek olan sinemaların performansına bağlı olacak.

Tüm bu değişimler ve yeni sinemalarla birlikte DCU, daha evvel yaşadığı belirsizlikleri aşarak dengeli bir çizgi yakalayabilecek mi, vakitle göreceğiz…

DC sinemaları yine yapılanıyor: Tutarsızlıklar geride kalacak mı? yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Euclid’in temel gayesi, yaklaşık 10 milyar ışık yılı uzaklıkta bulunan milyarlarca galaksiyi tahlil ederek evrenimizin karanlık tarafının haritasını çıkartmak. Bu tezli misyon, alemlerin olgunlaşan bir kozmosla birlikte nasıl geliştiğini göstermek için vakit ögelerini da içeren “3 boyutlu” bir harita oluşturmayı hedefliyor.

İLK İMAJLAR YENİ BİR ÇAĞI AÇIYOR

DonanımHaber’de yer alan ayrıntılara nazaran Institut d’Astrophysique de Paris’te astronom ve Euclid Konsorsiyumu önderi olan Yannick Mellier yaptığı açıklamada, “Euclid’in görünür ve yakın kızılötesi araçları kullanılarak elde edilen inanılmaz birinci manzaralar, gözlemsel kozmoloji ve istatistiksel astronomi için yeni bir çağ açıyor. Fotoğraflar karanlık gücün tabiatına yönelik arayışın başlangıcını işaret ediyorlar.”

Euclid, 1 Temmuz tarihinde fırlatıldı ve şu sıralar Dünya’dan yaklaşık 1,6 milyon km uzakta yer alıyor.

28 Temmuz da ise Euclid, ikinci Lagrange noktası olarak bilinen noktada James Webb Uzay Teleskobu’na katıldı. Önümüzdeki birkaç ay boyunca bilim insanları, teleskobu test ederek daha da kalibre edecek.

Yukarıda gördüğünüz imajlar Euclid üzerinde bulunan ve açılımı “Visible Instrument” olan VIS isimli bir araçla çekildi.

İsminden da anlaşılacağı üzere VIS, cihanı elektromanyetik spektrumun insan gözüyle görülebilen kısmından, yani 550 ila 900 nanometre ortasındaki dalga uzunluklarından yakalıyor. Solda VIS’in tam görüş alanını, sağda ise yakınlaştırılmış bir versiyonunu görebilirsiniz. ESA, yakın çekim alanını Dünya’dan görülen dolunayın genişliği ve yüksekliğinin yaklaşık dörtte birine benzetiyor.

VIS’in portrelerinde öne çıkan kimi ögeler ortasında, alanın tam ortasından fırlayan kozmik ışınlar, çok sayıda kaçırılmayacak parıltılı yıldız ve en değerlisi de birkaç bulanık leke yer alıyor. ESA, bu lekelerin Euclid’in evrenimizin, karanlık gücün ve her şeyin son derece detaylı bir haritasını geliştirirken daha fazla araştıracağı galaksiler olduğunu söylüyor.

Sırada, Euclid’in ” Near-Infrared Spectrometer and Photometer” (Yakın Kızılötesi Spektrometresi ve Fotometresi) manasına gelen NISP var. ESA’nın belirttiği üzere, NISP’in iki rolü var. Bunlardan birincisi, galaksileri kızılötesi ışıkta ya da elektromanyetik spektrumda yaklaşık 950 ila 2020 nanometre ortasında kalan ve insan gözüyle görülemeyen ışıkta görüntüleyebiliyor. İkincisi, NISP her galaksinin ne kadar ışık yaydığını tam olarak ölçebilir – bu ikinci kısım bize bu galaksilerin ne kadar uzakta olduğunu söyleyebilir.

Yukarıda gördüğünüz NISP imgeleri VIS setine epey benziyor; sol taraf NISP’in tüm alanını içerirken, sağ taraf yakınlaştırılmış bir kısmı gösteriyor. Bu birinci test imajları şimdi bilimsel emeller için kullanılabilir olmasa da, iki enstrümanın şu anda uzayda harika bir halde çalıştığını gösteriyor.

Bununla birlikte Euclid tarafından yakalanan derin uzay ışığı NISP dedektörüne ulaşmadan evvel birtakım filtrelerden de geçiyor. Ve bu da hayli dengeli sonuçların çıkmasını sağlıyor. Bu filtreler, NISP’nin galaktik uzaklık ölçümlerine yardımcı olan makul bir kızılötesi dalga uzunluğundaki parlaklığı ölçmek üzere şeyler yapabiliyor.

Euclid, dataları NISP’e göndermeden evvel temel olarak kozmik ışığı tam bir dalga uzunluğu spektrumuna ayırabilen “grism” olarak bilinen bir aygıta sahip. Bu süreç sayesinde bilim insanları örneğin belli bir galaksinin ne kadar uzakta olduğunu ve galaksinin kimyasal olarak neyden oluştuğunu belirleyebiliyor.

TELESKOBUN EMELİ NE?

Karanlık güç ve partneri olan karanlık unsur, bugün astronomide var olan en büyük ve en büyüleyici sorulardan kimilerini oluşturuyor. Her iki fenomen de insan gözüyle görülemese de evrenimizi bir ortada tutuyor üzere görünüyor.

Yeni başlayanlar için, uzay durdurulamaz bir balon üzere daima olarak her tarafa hakikat genişliyor. Lakin garip olan şu ki, bu balonlaşma bilim insanlarının evrenimizdeki tüm görünür şeylerle tam olarak açıklayamadığı süratlerde gerçekleşiyor üzere görünüyor. Hasebiyle, kozmik genişlemeyi hızlandırmak için diğer bir şey hareket ediyor olmalı. Bilim insanları bu “şeye” karanlık güç diyor.

Bu ortada, genişleyen cihanın içinde, galaksilerin yerinde tutulmasını sağlayan ve düzenlenme formlarını belirleyen bir cins yapıştırıcı var üzere görünüyor. Örneğin, bilim insanları galaksiler ortası gaz ve yıldızların güya üzerlerinde fazladan bir yerçekimi varmış üzere hareket ettiklerini hesaplıyorlar. Bu görülemeyen “tutkal” da karanlık husus olarak kabul ediliyor.

Bilim dünyası bunlara “madde” yahut “enerji” üzere isimler takıyor olsa da kimse bunların tam olarak neyden oluştuğunu bilmiyor. Bilim insanları bunları yalnızca anlayışımızdaki boşlukları tanımlamak için toplu tabirler olarak kullanıyorlar. Şu anda kesin olarak bildiğimiz tek şey karanlık cihanın var olduğu.

Ancak Euclid’in önümüzdeki altı yıl boyunca cihanı eksiksiz bir biçimde haritalama misyonu sonuç verirse, tahminen de bilim insanları karanlık kozmosun gerçekte ne olduğuna dair kimi ipuçları elde edebilirler. Zira karanlık unsur ve güç uzaydaki şeylerle etkileşime girdikçe, bu şeylerin dağılımını ve evrimini ortaya koymak bize karanlık kainatın öykünün neresinde yer aldığını gösterebilir.

ESA Yöneticisi General Josef Aschbacher yaptığı açıklamada, “Görevin ardındaki takımın, şu anda hakkında çok az şey bildiğimiz kozmosun yüzde 95’i hakkında birçok şeyi ortaya çıkarmak için Euclid’i kullanmayı başaracağına inancım tam” dedi. Euclid büsbütün kalibre edildiğinde gökyüzünün şimdiye kadarki en büyük 3D haritası oluşturulacak.

‘Karanlık evren’ teleskobu Euclid, birinci fotoğrafları gönderdi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Euclid’in temel emeli, yaklaşık 10 milyar ışık yılı uzaklıkta bulunan milyarlarca galaksiyi tahlil ederek evrenimizin karanlık tarafının haritasını çıkartmak. Bu savlı misyon, alemlerin olgunlaşan bir kozmosla birlikte nasıl geliştiğini göstermek için vakit ögelerini da içeren “3 boyutlu” bir harita oluşturmayı hedefliyor.

İLK İMAJLAR YENİ BİR ÇAĞI AÇIYOR

DonanımHaber’de yer alan ayrıntılara nazaran Institut d’Astrophysique de Paris’te astronom ve Euclid Konsorsiyumu önderi olan Yannick Mellier yaptığı açıklamada, “Euclid’in görünür ve yakın kızılötesi araçları kullanılarak elde edilen inanılmaz birinci imgeler, gözlemsel kozmoloji ve istatistiksel astronomi için yeni bir çağ açıyor. Fotoğraflar karanlık gücün tabiatına yönelik arayışın başlangıcını işaret ediyorlar.”

Euclid, 1 Temmuz tarihinde fırlatıldı ve şu sıralar Dünya’dan yaklaşık 1,6 milyon km uzakta yer alıyor.

28 Temmuz da ise Euclid, ikinci Lagrange noktası olarak bilinen noktada James Webb Uzay Teleskobu’na katıldı. Önümüzdeki birkaç ay boyunca bilim insanları, teleskobu test ederek daha da kalibre edecek.

Yukarıda gördüğünüz imgeler Euclid üzerinde bulunan ve açılımı “Visible Instrument” olan VIS isimli bir araçla çekildi.

İsminden da anlaşılacağı üzere VIS, cihanı elektromanyetik spektrumun insan gözüyle görülebilen kısmından, yani 550 ila 900 nanometre ortasındaki dalga uzunluklarından yakalıyor. Solda VIS’in tam görüş alanını, sağda ise yakınlaştırılmış bir versiyonunu görebilirsiniz. ESA, yakın çekim alanını Dünya’dan görülen dolunayın genişliği ve yüksekliğinin yaklaşık dörtte birine benzetiyor.

VIS’in portrelerinde öne çıkan kimi ögeler ortasında, alanın tam ortasından fırlayan kozmik ışınlar, çok sayıda kaçırılmayacak parıltılı yıldız ve en değerlisi de birkaç bulanık leke yer alıyor. ESA, bu lekelerin Euclid’in evrenimizin, karanlık gücün ve her şeyin son derece detaylı bir haritasını geliştirirken daha fazla araştıracağı galaksiler olduğunu söylüyor.

Sırada, Euclid’in ” Near-Infrared Spectrometer and Photometer” (Yakın Kızılötesi Spektrometresi ve Fotometresi) manasına gelen NISP var. ESA’nın belirttiği üzere, NISP’in iki rolü var. Bunlardan birincisi, galaksileri kızılötesi ışıkta ya da elektromanyetik spektrumda yaklaşık 950 ila 2020 nanometre ortasında kalan ve insan gözüyle görülemeyen ışıkta görüntüleyebiliyor. İkincisi, NISP her galaksinin ne kadar ışık yaydığını tam olarak ölçebilir – bu ikinci kısım bize bu galaksilerin ne kadar uzakta olduğunu söyleyebilir.

Yukarıda gördüğünüz NISP manzaraları VIS setine epeyce benziyor; sol taraf NISP’in tüm alanını içerirken, sağ taraf yakınlaştırılmış bir kısmı gösteriyor. Bu birinci test manzaraları şimdi bilimsel hedefler için kullanılabilir olmasa da, iki enstrümanın şu anda uzayda harika bir formda çalıştığını gösteriyor.

Bununla birlikte Euclid tarafından yakalanan derin uzay ışığı NISP dedektörüne ulaşmadan evvel kimi filtrelerden de geçiyor. Ve bu da epeyce dengeli sonuçların çıkmasını sağlıyor. Bu filtreler, NISP’nin galaktik aralık ölçümlerine yardımcı olan muhakkak bir kızılötesi dalga uzunluğundaki parlaklığı ölçmek üzere şeyler yapabiliyor.

Euclid, bilgileri NISP’e göndermeden evvel temel olarak kozmik ışığı tam bir dalga uzunluğu spektrumuna ayırabilen “grism” olarak bilinen bir aygıta sahip. Bu süreç sayesinde bilim insanları örneğin muhakkak bir galaksinin ne kadar uzakta olduğunu ve galaksinin kimyasal olarak neyden oluştuğunu belirleyebiliyor.

TELESKOBUN HEDEFİ NE?

Karanlık güç ve partneri olan karanlık unsur, bugün astronomide var olan en büyük ve en büyüleyici sorulardan kimilerini oluşturuyor. Her iki fenomen de insan gözüyle görülemese de evrenimizi bir ortada tutuyor üzere görünüyor.

Yeni başlayanlar için, uzay durdurulamaz bir balon üzere daima olarak her tarafa hakikat genişliyor. Fakat garip olan şu ki, bu balonlaşma bilim insanlarının evrenimizdeki tüm görünür şeylerle tam olarak açıklayamadığı süratlerde gerçekleşiyor üzere görünüyor. Münasebetiyle, kozmik genişlemeyi hızlandırmak için diğer bir şey hareket ediyor olmalı. Bilim insanları bu “şeye” karanlık güç diyor.

Bu ortada, genişleyen cihanın içinde, galaksilerin yerinde tutulmasını sağlayan ve düzenlenme hallerini belirleyen bir tıp yapıştırıcı var üzere görünüyor. Örneğin, bilim insanları galaksiler ortası gaz ve yıldızların güya üzerlerinde fazladan bir yerçekimi varmış üzere hareket ettiklerini hesaplıyorlar. Bu görülemeyen “tutkal” da karanlık unsur olarak kabul ediliyor.

Bilim dünyası bunlara “madde” yahut “enerji” üzere isimler takıyor olsa da kimse bunların tam olarak neyden oluştuğunu bilmiyor. Bilim insanları bunları yalnızca anlayışımızdaki boşlukları tanımlamak için toplu tabirler olarak kullanıyorlar. Şu anda kesin olarak bildiğimiz tek şey karanlık kozmosun var olduğu.

Ancak Euclid’in önümüzdeki altı yıl boyunca cihanı harika bir formda haritalama misyonu sonuç verirse, tahminen de bilim insanları karanlık cihanın gerçekte ne olduğuna dair birtakım ipuçları elde edebilirler. Zira karanlık unsur ve güç uzaydaki şeylerle etkileşime girdikçe, bu şeylerin dağılımını ve evrimini ortaya koymak bize karanlık cihanın kıssanın neresinde yer aldığını gösterebilir.

ESA Yöneticisi General Josef Aschbacher yaptığı açıklamada, “Görevin ardındaki grubun, şu anda hakkında çok az şey bildiğimiz cihanın yüzde 95’i hakkında birçok şeyi ortaya çıkarmak için Euclid’i kullanmayı başaracağına itimadım tam” dedi. Euclid büsbütün kalibre edildiğinde gökyüzünün şimdiye kadarki en büyük 3D haritası oluşturulacak.

‘Karanlık evren’ teleskobu Euclid, birinci fotoğrafları gönderdi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

ESA’ya nazaran başarılı fırlatma, kainatın iki gizemli bileşeninin tabiatını ortaya çıkarmak için savlı bir vazifenin başlangıcını simgeliyor: karanlık husus ve karanlık güç.

Görev, kainatın nelerden oluştuğuna dair temel sorunun yanıtlanmasına yardımcı olacak.

Euclid, üçüncü boyut vakti temsil eden, kainatın en büyük ve en gerçek 3 boyutlu haritasını oluşturmak için 10 milyar ışık yılı uzaklığa kadar olan milyarlarca galaksiyi gözlemleyecek.

ESA’ya nazaran galaksilerin hal, pozisyon ve hareketlerinin detaylı halde yer alacağı harita, hususun sınırsız uzaklara nasıl dağıldığını ve kozmosun genişlemesinin kozmik tarih boyunca nasıl evrildiğini ortaya çıkararak, astronomların karanlık güç ve karanlık unsurun özelliklerini anlamalarını sağlayacak.

NASA’nın Washington’daki Bilim Misyon Müdürlüğü’nün Yönetici Yardımcısı Nicola Fox, “Euclid, evrenimizin karanlık yüzünü inceleyerek yalnızca NASA’nın Roman Uzay Teleskobu’nun önünü açmakla kalmıyor. Bu, evrenimizin tarihini ve yapısını daha evvel mümkün olmayan biçimlerde anlamamıza yardımcı olacak astronomi araştırmaları için yeni bir altın çağı başlatıyor” dedi.

Avrupa Uzay Ajansı’nın Euclid uzay teleskobu “karanlık evreni” keşfetmek için Florida’dan fırlatıldı yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.