Kelam konusu vilayetlerden biri de Karabük. Karabük’te nüfusun yüzde 93’ü, birinci derece sarsıntı bölgesinde yaşıyor. CHP Karabük Milletvekili Cevdet Akay, Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin’e, kent genelinde sarsıntıya dayanıklılık testi yapılan okul sayısını ve bu taraftaki çalışmaları sordu. Tekin’in karşılığı ise riski gözler önüne serdi.

‘İHMALKÂRLIK’

Buna nazaran, vilayet genelinde 66 okulun zelzele dayanıklılık testinin yapıldığı, 18 okulun zelzeleye güçlü olmadığı gerekçesiyle yıkıldığı, 28 okulun güçlendirmesinin yapıldığı, 19 okul için de yıkım kararı alındığı belirtildi. Fakat vilayet genelinde 204 okul bulunduğunu söyleyen Akay, “Sadece 66 okula dayanıklılık testi yapılmış olması kabul edilebilir bir durum olmadığı üzere büyük bir ihmalkârlık örneğidir” yansısını gösterdi. Karabük Vilayet Yatırım Programı’nda 32 okulun güçlendirilmesi yahut imali için ödenek ayrıldığı, 9’unun yine yapılacağı bilgisinin paylaşıldığını belirten Akay, “Deprem, Karabük için bir gerçeklik ve bu gerçeklik göz önünde bulundurularak gerekli önlemler alınmalı. Bu sebepten ötürü sarsıntıya karşı dayanıksız olan tüm okulların yatırım programına alınarak yenilenmesi bir zorunluluk” dedi.

İKTİDARA DAVET

Kahramanmaraş sarsıntılarında tedbirsizliğin acı faturasının ödendiğini vurgulayan Akay, “Karabük bu ülkenin üvey evladı değil. İlimiz genelinde bulunan evlatlarımız tehlike altında. Vilayet genelinde bulunan tüm okulların zelzele dayanıklılık testini yapın, sağlam olmayan 19 okul başta olmak üzere tüm dayanıksız okulları yıkarak yine inşa edin” davetinde bulundu.

Karabük’te büyük tehlike… CHP’li Cevdet Akay: Zelzele gerçeklik, testleri yapın yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Kelam konusu vilayetlerden biri de Karabük. Karabük’te nüfusun yüzde 93’ü, birinci derece sarsıntı bölgesinde yaşıyor. CHP Karabük Milletvekili Cevdet Akay, Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin’e, kent genelinde zelzeleye dayanıklılık testi yapılan okul sayısını ve bu istikametteki çalışmaları sordu. Tekin’in cevabı ise riski gözler önüne serdi.

‘İHMALKÂRLIK’

Buna nazaran, vilayet genelinde 66 okulun sarsıntı dayanıklılık testinin yapıldığı, 18 okulun zelzeleye sağlam olmadığı gerekçesiyle yıkıldığı, 28 okulun güçlendirmesinin yapıldığı, 19 okul için de yıkım kararı alındığı belirtildi. Lakin vilayet genelinde 204 okul bulunduğunu söyleyen Akay, “Sadece 66 okula dayanıklılık testi yapılmış olması kabul edilebilir bir durum olmadığı üzere büyük bir ihmalkârlık örneğidir” yansısını gösterdi. Karabük Vilayet Yatırım Programı’nda 32 okulun güçlendirilmesi yahut imali için ödenek ayrıldığı, 9’unun tekrar yapılacağı bilgisinin paylaşıldığını belirten Akay, “Deprem, Karabük için bir gerçeklik ve bu gerçeklik göz önünde bulundurularak gerekli önlemler alınmalı. Bu sebepten ötürü zelzeleye karşı dayanıksız olan tüm okulların yatırım programına alınarak yenilenmesi bir zorunluluk” dedi.

İKTİDARA DAVET

Kahramanmaraş sarsıntılarında tedbirsizliğin acı faturasının ödendiğini vurgulayan Akay, “Karabük bu ülkenin üvey evladı değil. İlimiz genelinde bulunan evlatlarımız tehlike altında. Vilayet genelinde bulunan tüm okulların sarsıntı dayanıklılık testini yapın, sağlam olmayan 19 okul başta olmak üzere tüm dayanıksız okulları yıkarak tekrar inşa edin” davetinde bulundu.

Karabük’te büyük tehlike… CHP’li Cevdet Akay: Sarsıntı gerçeklik, testleri yapın yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

OPPENHEİMER’DAKİ TARİHİ GERÇEKLİK

Slate’den Fred Kaplan, Oppenheimer‘ın tarihî doğruluğunun detaylı bir dökümünü sunuyor. İşin özü, sinemanın ekseriyetle gerçek olaylara çok sadık kalmasıdır. 1954 ve 1959 sahnelerinde diyaloğun birçok direkt kelam konusu duruşmaların transkriptlerinden alınmıştır. Bu, Nolan‘ın sinemanın renk kullanımı ve öznel ve objektif perspektif hakkındaki yorumlarına dikkat çekiyor. 1954 sahneleri çok sert, yıkanmış bir palette sunulurken, 1959 sahneleri büsbütün siyah beyazdır. Bu, Nolan’ın ismine çok kasıtlı bir seçim. Renk, sinemanın Oppenheimer’ın öznel bakış açısından sunulan kısımları ile daha objektif, ferdî olmayan bir yaklaşım benimseyenler ortasında bir ayrım yapmak için. 1954 ve 1959 sahneleri kaydedilmiş gerçeklere sıkı sıkıya bağlıyken, sinemanın geri kalanı Dr. Oppenheimer’ın şahsî bakış açısını keşfetmek için daha fazla alan bırakıyor.

Kaplan’ın açıkladığı üzere, sinemada gördüklerimizin birçok büyük ölçüde gerçek. Genç bir Oppenheimer’ın fizik profesörünü zehirlemeye çalıştığı sahne bile gerçekleşti. Sinema, Strauss‘u Dr. Oppenheimer‘a karşı derin bir ferdî kini olan bir adam olarak tasvir etmesinde de yanlışsız lakin bu kin sinemada görülen iki kışkırtıcı olaydan daha fazlasına dayanıyordu. Görünüşe nazaran Dr. Oppenheimer, kin tutma yeteneğiyle ünlü bir adam olan Strauss’a düşmanlık etme konusunda uzun bir geçmişe sahipti.

Kaplan’a nazaran; “Strauss’un meslektaşlarından biri daha sonra şöyle dedi: ‘Lewis ile rastgele bir mevzuda tıpkı fikirde değilseniz, birinci başta yalnızca bir aptal olduğunuzu varsayıyor. Fakat onunla birebir fikirde olmamaya devam edersen, hain olman gerektiği sonucuna varır.”

Film ayrıyeten, Oppenheimer’ın savaşın sona ermesinden sonraki ruh halini nasıl tasvir ettiği konusunda kimi özgürlükler de alıyor. Dr. Oppenheimer ve Gary Oldman‘ın Lideri Truman ortasındaki gergin sahne yaşanmış olsa da ve Truman nitekim de ellerinde kan olduğunu itiraf etse de, Kaplan, Oppenheimer’ın atom bombasına itirazlarının çoklukla düpedüz nükleer korkudan çok pratikliklerle ilgili olduğunu savunuyor. Örneğin, H bombasına karşı çıkmasının nedenlerinden biri, devasa patlama yarıçapının büyük kentleri tek pratik maksat haline getirmesiydi.

Kaplan, Oppenheimer’ın atom bombasına itirazlarının ekseriyetle direkt nükleer korkudan çok pratikliklerle ilgili olduğunu savunuyor:

“H bombasının, Sovyetlerin Batı Avrupa’yı işgal etmesi durumunda ordunun savaş alanında kullanılacak silahlar olarak inşa etmeye devam etmesi gerektiğini düşündüğü Hiroşima A tipi bombalardan para çekeceğinden tasa ederek hevessiz kaldı. H-bombalarının savaş alanı gayeleri için çok güçlü olduğunu – yalnızca büyük kentleri yok edebileceklerini – ve şayet Ruslar onları inşa ederse, bizim yaptığımız üzere, bir savaşın Amerikan kentlerini de mahvedeceğini savundu. Sonunda, sinemada tasvir edildiği üzere, bu karşılıklı kırılganlığın her iki tarafı da silahları kullanmaktan ve hatta savaşa girmekten caydırabileceği görüşüne vardı. Fakat genel olarak nükleer silahlara karşı değildi.“

Son olarak, Oppenheimer’ın Manhattan Projesi‘nde yer alan öteki birçok erkek ve bayanın katkılarını örtbas etme eğiliminde olduğu belirtilmelidir. Sinema birçok ünlü bilim insanına yer verebilir, lakin yalnızca birkaç durumda (Teller’in H-bombası araştırmasında olduğu gibi) sinema nitekim çalışmalarına giriyor. Oppenheimer, Manhattan Projesi’nin karşılaştığı öbür büyük zorluklardan yalnızca birine atıfta bulunuyor – bombaları mümkün kılmak için gereğince uranyum ve plütonyumun rafine edilmesine duyulan umutsuz gereksinim. Üç saatlik bir sinemada bile, böylesine büyük bir teşebbüsün öyküsünü anlatmak için çok fazla yer var.

Oppenheimer’ın içinde yer alan gerçeklik yanlışsız mu? yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

OPPENHEİMER’DAKİ TARİHÎ GERÇEKLİK

Slate’den Fred Kaplan, Oppenheimer‘ın tarihî doğruluğunun detaylı bir dökümünü sunuyor. İşin özü, sinemanın ekseriyetle gerçek olaylara çok sadık kalmasıdır. 1954 ve 1959 sahnelerinde diyaloğun birçok direkt kelam konusu duruşmaların transkriptlerinden alınmıştır. Bu, Nolan‘ın sinemanın renk kullanımı ve öznel ve objektif perspektif hakkındaki yorumlarına dikkat çekiyor. 1954 sahneleri çok sert, yıkanmış bir palette sunulurken, 1959 sahneleri büsbütün siyah beyazdır. Bu, Nolan’ın ismine çok kasıtlı bir seçim. Renk, sinemanın Oppenheimer’ın öznel bakış açısından sunulan kısımları ile daha objektif, ferdî olmayan bir yaklaşım benimseyenler ortasında bir ayrım yapmak için. 1954 ve 1959 sahneleri kaydedilmiş gerçeklere sıkı sıkıya bağlıyken, sinemanın geri kalanı Dr. Oppenheimer’ın şahsî bakış açısını keşfetmek için daha fazla alan bırakıyor.

Kaplan’ın açıkladığı üzere, sinemada gördüklerimizin birçok büyük ölçüde gerçek. Genç bir Oppenheimer’ın fizik profesörünü zehirlemeye çalıştığı sahne bile gerçekleşti. Sinema, Strauss‘u Dr. Oppenheimer‘a karşı derin bir ferdî kini olan bir adam olarak tasvir etmesinde de yanlışsız lakin bu kin sinemada görülen iki kışkırtıcı olaydan daha fazlasına dayanıyordu. Görünüşe nazaran Dr. Oppenheimer, kin tutma yeteneğiyle ünlü bir adam olan Strauss’a düşmanlık etme konusunda uzun bir geçmişe sahipti.

Kaplan’a nazaran; “Strauss’un meslektaşlarından biri daha sonra şöyle dedi: ‘Lewis ile rastgele bir bahiste birebir fikirde değilseniz, birinci başta yalnızca bir aptal olduğunuzu varsayıyor. Lakin onunla tıpkı fikirde olmamaya devam edersen, hain olman gerektiği sonucuna varır.”

Film ayrıyeten, Oppenheimer’ın savaşın sona ermesinden sonraki ruh halini nasıl tasvir ettiği konusunda birtakım özgürlükler de alıyor. Dr. Oppenheimer ve Gary Oldman‘ın Lideri Truman ortasındaki gergin sahne yaşanmış olsa da ve Truman sahiden de ellerinde kan olduğunu itiraf etse de, Kaplan, Oppenheimer’ın atom bombasına itirazlarının çoklukla düpedüz nükleer korkudan fazla pratikliklerle ilgili olduğunu savunuyor. Örneğin, H bombasına karşı çıkmasının nedenlerinden biri, devasa patlama yarıçapının büyük kentleri tek pratik maksat haline getirmesiydi.

Kaplan, Oppenheimer’ın atom bombasına itirazlarının çoklukla direkt nükleer dertten fazla pratikliklerle ilgili olduğunu savunuyor:

“H bombasının, Sovyetlerin Batı Avrupa’yı işgal etmesi durumunda ordunun savaş alanında kullanılacak silahlar olarak inşa etmeye devam etmesi gerektiğini düşündüğü Hiroşima A tipi bombalardan para çekeceğinden telaş ederek hevessiz kaldı. H-bombalarının savaş alanı maksatları için çok güçlü olduğunu – yalnızca büyük kentleri yok edebileceklerini – ve şayet Ruslar onları inşa ederse, bizim yaptığımız üzere, bir savaşın Amerikan kentlerini de mahvedeceğini savundu. Sonunda, sinemada tasvir edildiği üzere, bu karşılıklı kırılganlığın her iki tarafı da silahları kullanmaktan ve hatta savaşa girmekten caydırabileceği görüşüne vardı. Lakin genel olarak nükleer silahlara karşı değildi.“

Son olarak, Oppenheimer’ın Manhattan Projesi‘nde yer alan öbür birçok erkek ve bayanın katkılarını örtbas etme eğiliminde olduğu belirtilmelidir. Sinema birçok ünlü bilim insanına yer verebilir, lakin yalnızca birkaç durumda (Teller’in H-bombası araştırmasında olduğu gibi) sinema sahiden çalışmalarına giriyor. Oppenheimer, Manhattan Projesi’nin karşılaştığı öteki büyük zorluklardan yalnızca birine atıfta bulunuyor – bombaları mümkün kılmak için gereğince uranyum ve plütonyumun rafine edilmesine duyulan umutsuz muhtaçlık. Üç saatlik bir sinemada bile, böylesine büyük bir teşebbüsün kıssasını anlatmak için çok fazla yer var.

Oppenheimer’ın içinde yer alan gerçeklik hakikat mu? yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Chip’te yer alan habere nazaran teknoloji devi, gözlüklerin gelişimi üzerinde birkaç yıl çalıştı, lakin son birkaç aydaki işten çıkarma dalgaları ve şirket değişikliklerinin akabinde Iris’in rafa kaldırıldığı bildirildi. Google’ın kararını etkileyen bir öbür olay da, şirketin eski arttırılmış ve sanal gerçeklik yöneticisi Clay Bavor’un Salesforce eş CEO’su Bret Taylor ile yeni bir teşebbüs kurmak üzere şirketten ayrılmasıydı. Ayrıyeten Google’ın Iris gözlükleri için stratejisini daima değiştirmesinin proje üzerinde çalışan grup üyeleri için bir hayal kırıklığı kaynağı haline geldiği de konuşuluyor.

The Verge, 2022’nin başlarında Iris arttırılmış gerçeklik gözlüğü hakkında bir haber yaptığında, Google’ın aygıtı 2024’te piyasaya sürebileceğini söylüyordu. Iris AR gözlüğünün bir çift sıradan gözlük üzere görünmesi bekleniyordu ve erken bir sürümün, Google’ın 2020’de satın aldığı Kanadalı bir teşebbüs olan North’un “Focals” isimli bir eserine benzediği bildirildi. Ayrıyeten Google, gerçek vakitli AR çeviri özelliğini gösteren bir görüntüde daha yeni bir sürümün tanıtımını yaptı.

Şirket kendi AR donanımı üzerinde çalışmayı bırakmış olsa da, Business Insider, şirketin artırılmış gerçeklik konusunda hala büyük gayeleri olduğunu söylüyor. Bildirilene nazaran Google, kendi donanımını geliştirmek yerine bir “AR için Android” oluşturmaya odaklanmayı seçti.

Şirketin, taşınabilir platformu için kullandığı birebir iş modelini benimsemeyi ve AR yazılımını üreticilere lisanslamayı amaçladığı bildiriliyor. Insider’ın bildirdiğine nazaran Google, şu anda Samsung’un “genişletilmiş gerçeklik” giyilebilir aygıtları ve gözlükleri için “mikro XR” isimli yeni bir platformda Android XR geliştirmek üzerinde çalışıyor.

Google bir aygıtı daha rafa kaldırma kararı aldı! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

APPLE DAHA DÜŞÜK DONANINIM VE YAZILIMLI BİR AYGIT TANITABİLİR

Gurman’a nazaran Apple daha uygun fiyatlı farklı bir aygıt üzerinde daha çalışıyor. Aygıtı genel manada çok yüksek fiyatlı yapan şeylerin kamera ve sensörler olduğu biliniyor. Fiyat etiketinde de daha düşük sayılara ulaşmak için buradan kısma yapılması gerekecek. 

Apple Vision Pro’da 12 kamera yer alıyor ve 4K mikroLED AR ekran var. Şayet bunlar düşürülürse, yani kamera sayısı azaltılırsa ve ekran daha farklı bir teknolojiye sahip olursa aygıtın fiyatının düşebileceği konuşuluyor.

Böyle bir aygıtın geliştirilip geliştirilmediği şimdi bilinmiyor olsa da Gurman, en az 3 yıl içinde bu başlığı göremeyeceğimizi söylüyor.

Argüman: Apple daha uygun artırılmış gerçeklik aygıtı geliştiriyor yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

İLK KARMA GERÇEKLİK CİHAZI

Şirket bu aktiflikte uzunca bir müddettir beklenen karma gerçeklik gözlüğünü tanıttı.

Vision Pro, Apple’ın birinci karma gerçeklik aygıtı olma özelliğini taşırken şirketin ‘ilk uzamsal bilgisayarı’ oldu. Vision Pro birebir vakitte Apple’ın 2014’ten bu yana birinci yeni ana eser serisi unvanını kazandı.

Şirketin CEO’su Tim Cook, yıllardır geliştirdikleri Vision Pro’yla ilgili, “Doğru kullanımda bağlantı ve çalışma biçimini büsbütün değiştirecek bir yenilik” tabirlerini kullandı.

SADECE ‘BAKMANIZ’ YETERLİ

Vision Pro, yeni visionOS isimli işletim sistemine sahip ve Spatial Audio üzere özelliklerle birlikte geliyor.

Vision Pro öncelikle bir artırılmış gerçekçilik aygıtı olarak konumlandırılsa da bundan çok daha fazlasını vadediyor. Kumandasız aygıtta, uygulamaları açmak için kullanıcının onlara bakması kâfi.

Bunun yanında seçmek ve kaydırmak için hafif dokunuşlar yapılabiliyor. Vision Pro’da sesli komut opsiyonu da var.

TAHMİNİ TÜRKİYE FİYATI CEP YAKACAK

Apple’ın yeni oyuncağının kendisi kadar fiyatı da merak konusu oldu. Apple, Vision Pro fiyatını 3.499 dolar olarak açıkladı. 2024’ün başlarında piyasaya girecek olan eser birinci etapta yalnızca ABD özelinde satışa sunulacak. Bu nedenle Vision Pro bir müddet “niş” eser olarak hayatını sürdürecek.

Ürünün 2024 yılı içinde Türkiye dahil öbür ülkelerde de satışa sunulması bekleniyor. Bu bağlamda Vision Pro Türkiye fiyatı için hesaplanması gereken kimi vergi oranları bulunuyor.

Türk vergi sisteminde sanal gerçeklik gözlükleri ve artırılmış gerçeklik gözlükleri birden fazla mevzuata ve dilimlere girebiliyor. Bunun için birtakım emsallere bakmak gerekiyor.

Donanım Haber’e nazaran; Vision Pro’dan gümrük vergisi, ÖTV ve KDV vergileri alınacak. Bunlar göz önüne alındığında Apple Vision Türkiye fiyatı 142.921 TL yapıyor.

Fakat Apple Türkiye’ye has bir fiyatlamaya da gidebilir yahut Türkiye’ye gelene kadar farklı bir vergilendirme sürecine tabi olabilir.

Apple Vision Pro: 3499 dolar

Gümrük fiyatı: 75.100 TL

Gümrük vergisi (%20): 15.020 TL

TRT Bandrolü (%12): 10.814 TL

ÖTV (%20): 20.816 TL

KDV (%18): 21.801 TL

Apple Vision Pro Türkiye satış fiyatı: 142.921 TL

Yukarıdaki bilgiler geçmiş vergi hesaplamalarına nazaran hesaplanmış olsa da Vision Pro’nun Türkiye’ye gelişine kadar mevzuat değişiklikleri ve oran değişiklikleri olabilir. Birebir vakitte Apple’ın Vision Pro’yu tam olarak hangi tarihte Türkiye’ye getireceği de aşikâr değil.

Apple Vision Pro’nun varsayımı Türkiye fiyatı belirli oldu yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Teknoloji devi Apple’ın, Apple Watch’tan (Apple Saat) sonra tanıttığı en değerli yeni eser olarak bedellendirilen Vision Pro’yu birinci deneyenlerden biri de BBC Teknoloji Editörü Zoe Kleinman oldu. Kleinman, Vision Pro’yu kullanmanın nasıl bir tecrübe olduğunu yazdı.

Apple’ın Vision Pro gözlüğünü takınca birinci hissettiğiniz, oldukça rahat olduğu. Bir kayak gözlüğünü takmak kadar rahat.

Büyük merak uyandıran ve epey değerli yeni karma gerçeklik gözlüğünü Pazartesi günü California’daki tanıtımdan sonra birinci deneyenlerden birisi de bendim.

Piyasadaki benzerlerinden farklı olarak Apple, pili eserden ayırmış, münasebetiyle gözlük başınızda yük yapmıyor. Batarya bir kabloya bağlı formda yanınızda olmak zorunda.

Klasik, minimalist Apple’ın kullanıcı tecrübesini, bu aygıt da veriyor.

Cihaz açıldığında etrafınızdaki ortamı görüyorsunuz lakin camın içinden görmek üzere değil. Aygıtın önündeki kameralar vasıtasıyla görüyorsunuz. “Karma gerçeklik” tecrübesi için bu değerli zira sanal öğeler etrafınıza yansıtılıyor.

Gözlüğün sağ üst tarafında bir tuşa basıyorsunuz ve şayet iPhone kullanıyorsanız size tanıdık gelecek kimi uygulama sembolleri önünüze geliyor. iMessage, photos, Apple TV üzere… (Bunların sayıları artacak.)

Bundan sonrası ise büsbütün sizin jest ve hareketlerinizle denetim ediliyor. Aygıt nereye baktığınızı takip ediyor ve örneğin bir uygulamaya baktığınızda baş parmağınız ile işaret parmağınızı birlikte kullanarak onu açabiliyorsunuz.

Apple bana birkaç tane demo gösterdi. Fotoğraf galerisi çok etkileyiciydi. Olağan bunlar çok ihtimamlı biçimde hazırlanmış, hoş çekilmiş kareler.

Cihazdaki kameralarla 3D görüntü çekmeniz mümkün. Ben kullanırken, bir çocuğun doğum günü pastasındaki mumları üflediği bir görüntü izledim. O kadar yakındı ki neredeyse nefesini hissedecekmişim üzere geldi.

Bir Apple çalışanıyla canlı görüntü görüşmesi yaptım. Gerçek imajı yerine gerçekçi bir avatarıyla konuştum. Onu gerçek hayatta tanımadığım için nasıl göründüğünü bilmiyorum fakat avatarında cildi ve gözlerindeki ayrıntılar oldukça enteresandı.

Dijital olarak karartılmış, sinema salonuna benzeyen bir odada sanal bir ekrana bakarak sinema kısımları izledim. Üç boyutlu devasa bir T-Rex yüzüme hakikat soluyordu. Bir de meditasyon sırasında dijital bir çiçeğin yapraklarının odada dolaştığını gördüm.

Önünüzdeki imgenin ne kadar içerisinde olacağınızı ayarlayabiliyorsunuz. Gözlükteki imajlar tüm odayı da kaplayabiliyor, karşınızdaki duvarda bir projeksiyon üzere küçük de görülebiliyor.

Her durumda, şayet gerçek ortamda karşınızda birisi yürüyorsa onu görebiliyorsunuz.

Bir iletiye yazılı olarak karşılık vermek ise benim için çok zahmetliydi. “Unutma ki bu şimdi tamamlanmış bir eser değil” dedim her seferinde kendi kendime.

Teknoloji gazetecisi olarak birçok sanal gerçeklik (VR) gözlüğü denemişimdir. Bu, yeterliler ortasındaydı. Çıkış fiyatının 3.499 dolar olduğunu görünce, yeterli olmasını umuyorsunuz esasen.

Gelecek yıl, indirime girmiş hali bile muhtemelen piyasadaki en değerli sanal gerçeklik gözlüğü olmaya devam edecek. Bloomberg, birinci yıl 900 bin aygıtın satışının umulduğunu yazdı.

Getty Images Vision Pro, Apple tarafından Pazartesi günü tanıtıldı.

BU GÖZLÜĞÜ KİMLER ALACAK?

Bence Apple burada çok zekice bir pazarlama oyunu oynuyor. Tutup tutmayacağını ise bilmiyorum.

Genelde karma gerçeklik aygıtları, oyun bölümüne ya da büyük, abartılı tecrübelere hitap eder. Konut kadar büyük canavarı öldürmek ya da Wembley Stadyumu’nda sahnedeki bir rock star olmak üzere…

Apple ise oyunlardan hiç bahsetmedi. Buradaki bildiri şuydu: Telefonunda yaptığın her şeyi, daha büyük, daha parlak biçimde ve meskeninin ortamında yap!

Apple Vision Pro tanıtımının, iPhone’un akıllı telefon alanında yaptığı üzere, bir değişimi temsil eden büyük bir an olacağı konuşuluyordu.

Peki ya Apple Vision Pro, yeni iPhone’un ta kendisiyse?

Bu aleti, ender bir heyecan sunmaktansa, gündelik hayatın kullanışlı bir modülü haline getirerek, Apple ana akımı hedefliyor. İşe yarayıp yaramayacağından emin değilim. Apple’ın kendine has bir sihri var ve kullanıcıları epey sadık. Öte yandan VR kelam konusu olduğunda kimi donanmsal pürüzler de var.

Gözlüğü uzun mühletler takmak yeterli hissettirmiyor. Kimileri (ben dahil) mide bulantısı yaşadı.

Sonuç olarak size bunun kayda bedel bir tecrübe olduğunu söyleyebilirim.

3499 dolar ise yeni bir esere uygun bir fiyat değil. Geçen yıl Meta, Quest Pro isimli gözlüğünün piyasaya 1500 dolardan sürüleceğini söylemişti. Sonra 1000 dolarak düştü.

Peki bu gözlüğü ya her gün kullanırsanız?

Moda sanayisinde çalışan bir arkadaşım, en fazla parayı en sık giydiğin kıyafete harcamalısın diyordu. Bir elbiseye 100 pound verip bir sefer giyiyorsan, o tek kullanımın bedeli 100 pounddur. Fakat 100 sefer giydiysen, her seferinde 1 pound’a mal olmuştur.

Belki de Apple, bu aygıtı gereğince kullanışlı tasarlayıp insanların bu biçimde düşünmesini sağlayacak biçimde bir kumar oynamıştır. Bunun için birçok içerik, bir sürü uygulama gerekli. Şayet Apple seviyorsanız, karma gerçeklik seviyor ve paranız da varsa, bu aygıtı muhtemelen seversiniz.

Beş yıl içinde bu aygıt akıllı telefonunuzun yerini alırsa, tahminen avatarlarımız FaceTime üzerinden bu mevzuyu da konuşurlar.

BBC editörü denedi: Apple’ın yeni karma gerçeklik gözlüğü Vision Pro nasıl bir tecrübe sunuyor? yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.