Chip’in ScienceAlert’tan bildirdiğine nazaran bu kafatası, onu “daha evvel bulunan öteki homininlere benzemeyen” olarak tanımlayan milletlerarası bir bilim insanları takımı tarafından ortaya çıkarıldı. Kafatasının daha uzun bir zirvesi var ve Neandertaller de dahil olmak üzere geçmişte bulunan başka antik insanların kafataslarının hiçbirine benzemiyor.

Bu yeni kemikler şu anda HLD 6 olarak etiketleniyor ve 2019’da Doğu Asya’daki Hualongdong’da keşfedilmiş. Bilim insanları, o vakitten beri eski insan kafatasını ve kemiklerini aslında bilinen eski insan soylarından birine bağlamaya çalışıyorlar.

Yüz yapısı, Homo erectus’tan 750.000 yıl öncesine kadar ayrıldığına inanılan çağdaş insan soyuna emsal bir hale sahip. Lakin benzerlikler burada sona eriyor. Şimdilik, bu yeni keşfin, kabaca 400.000 yıl evvel Neandertallerden ayrılan, çağdaş beşerlerle Denisovalılar ortasında daha evvel bilinmeyen bir soy olduğuna inanılıyor.

Kemiklerin yapısı hakkında daha fazla şey öğrendikçe ve daha fazla fosil keşfedildikçe bu varsayımlar değişebilir. Çin’de bulunan insansının fosilleri belli bir soy dizisine basitçe uymadığı için, bilim insanlarının, bu makul eski insan kafatasının insanlık tarihinin soyunun neresinde olduğunu kesin olarak söyleyebilmeleri için mutlaka daha fazla çalışmaları gerekiyor.

Eski kafatası ile ilgili çalışma, Journal of Human Evolution mecmuasının sayısında yayınlandı.

Daha evvelki hiçbir şeye benzemeyen antik insan kafatasının gizemi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Chip’in ScienceAlert’tan bildirdiğine nazaran bu kafatası, onu “daha evvel bulunan öteki homininlere benzemeyen” olarak tanımlayan milletlerarası bir bilim insanları grubu tarafından ortaya çıkarıldı. Kafatasının daha uzun bir doruğu var ve Neandertaller de dahil olmak üzere geçmişte bulunan öbür antik insanların kafataslarının hiçbirine benzemiyor.

Bu yeni kemikler şu anda HLD 6 olarak etiketleniyor ve 2019’da Doğu Asya’daki Hualongdong’da keşfedilmiş. Bilim insanları, o vakitten beri eski insan kafatasını ve kemiklerini esasen bilinen eski insan soylarından birine bağlamaya çalışıyorlar.

Yüz yapısı, Homo erectus’tan 750.000 yıl öncesine kadar ayrıldığına inanılan çağdaş insan soyuna misal bir biçime sahip. Lakin benzerlikler burada sona eriyor. Şimdilik, bu yeni keşfin, kabaca 400.000 yıl evvel Neandertallerden ayrılan, çağdaş beşerlerle Denisovalılar ortasında daha evvel bilinmeyen bir soy olduğuna inanılıyor.

Kemiklerin yapısı hakkında daha fazla şey öğrendikçe ve daha fazla fosil keşfedildikçe bu varsayımlar değişebilir. Çin’de bulunan insansının fosilleri belli bir soy dizisine kolaylıkla uymadığı için, bilim insanlarının, bu belli eski insan kafatasının insanlık tarihinin soyunun neresinde olduğunu kesin olarak söyleyebilmeleri için muhakkak daha fazla çalışmaları gerekiyor.

Eski kafatası ile ilgili çalışma, Journal of Human Evolution mecmuasının sayısında yayınlandı.

Daha evvelki hiçbir şeye benzemeyen antik insan kafatasının gizemi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Çalışmanın muharrirleri, Journal of Archaeological Science mecmuasının Eylül sayısında yayınlanacak olan çalışmada, “Meteoritik demirden yapılmış tek bir obje tespit edildi” sözlerini kullandı.

Bulunan ok ucunun, Orta Avrupa’da keşfedilen üç uzay kökenli metal eşyadan sadece biri olması bakımından değer taşıdığı belirtildi.

Bronz Çağı’na (M.Ö. 800-900) ilişkin olduğu düşünülen objenin, birinci olarak 19. yüzyılda arkeologlar tarafından Biel Gölü’nde bulunan Mörigen arkeolojik alanında ortaya çıkarıldığı kaydedildi.

Nesnenin daha sonra İsviçre’deki Bern Tarih Müzesi’nde sergilenmeye başlandığı, lakin bugüne kadar yapısının şimdi çözülemediği belirtildi.

Araştırma grubu, objenin meteorolojik yapısının demir-nikel-alüminyum alaşımı olduğunu elektron mikroskopları, X-ışınları ve yüksek güçlü radyasyonla inceleyerek doğruladı.

Ekip, dataları bilinen uzay kayası örnekleriyle karşılaştırarak, objenin uzay kökenli olduğunu teyit etti.

Üç bin yıllık keşfin gizemi çözüldü yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Çalışmanın muharrirleri, Journal of Archaeological Science mecmuasının Eylül sayısında yayınlanacak olan çalışmada, “Meteoritik demirden yapılmış tek bir obje tespit edildi” sözlerini kullandı.

Bulunan ok ucunun, Orta Avrupa’da keşfedilen üç uzay kökenli metal eşyadan sırf biri olması bakımından değer taşıdığı belirtildi.

Bronz Çağı’na (M.Ö. 800-900) ilişkin olduğu düşünülen objenin, birinci olarak 19. yüzyılda arkeologlar tarafından Biel Gölü’nde bulunan Mörigen arkeolojik alanında ortaya çıkarıldığı kaydedildi.

Nesnenin daha sonra İsviçre’deki Bern Tarih Müzesi’nde sergilenmeye başlandığı, lakin bugüne kadar yapısının şimdi çözülemediği belirtildi.

Araştırma grubu, objenin meteorolojik yapısının demir-nikel-alüminyum alaşımı olduğunu elektron mikroskopları, X-ışınları ve yüksek güçlü radyasyonla inceleyerek doğruladı.

Ekip, bilgileri bilinen uzay kayası örnekleriyle karşılaştırarak, objenin uzay kökenli olduğunu teyit etti.

Üç bin yıllık keşfin gizemi çözüldü yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Bilim insanları bu hayalet yıldızları birinci defa 10 yıl evvel keşfetmişti.

Independent Türkçe’nin haberine nazaran galaksinin merkezini dolduran bu kozmik hayaletler, hayatlarının sonunda ölmekte olan yıldızlar tarafından dışarı atılan gaz bulutlarından oluşuyor. Bu bulutlara gezegenimsi nebula ismi veriliyor.

Güneş’in de gücü sona erdiğinde şişerek bir kırmızı deve dönüşeceği ve sonunda etrafındaki gezegenleri yutarak emsal gaz kalıntılarını etrafa saçacağı biliniyor.

Yaklaşık 5 milyar yıl sonra meydana gelmesi beklenen bu olayda Güneş, daha soğuk bir beyaz cüce yıldıza dönüşecek ve etrafını bu gaz bulutu saracak.
Gökbilimciler vakit içinde gezegenimsi nebulalara dair birçok bilgi elde etti. Lakin Samanyolu’nun merkezindeki bu hayalet topluluğunun gizemi 10 yıldır tam olarak çözülemiyordu.

Hakemli bilimsel mecmua Astrophysical Journal Letters’da yayımlanan yeni araştırmada ise NASA’nın emektar Hubble Uzay Teleskobu’ndan ve Şili’deki Çok Büyük Teleskop dizisinden gelen imajlar incelendi.

Böylelikle 136 gezegenimsi nebulayı detaylı inceleyen takım, bunların her birinin farklı vakitlerde ölen yıldızların kalıntıları olduğunu tespit etti.

Dahası bu yıldızlar, yeniden birbirlerinden büsbütün farklı bölgelerden gelerek buraya yerleşmişti. Bu hayalet yıldızlarla ilgili asıl gizemse her birinin muntazam biçimde form ve büyüklüklerine nazaran sıralanmış olmasıydı.

Araştırmada bu dizilimi gösteren gezegenimsi nebulaların ortak bir özelliği paylaştığı keşfedildi.

Bulgulara nazaran bu tıp hizalanmalar, sadece yakın bir yıldız arkadaşı olan gezegenimsi bulutsularda görülüyor.

Asıl yıldıza refakat eden ikinci yıldız, gezegenimsi bulutsuların merkezindeki ana yıldızın yörüngesinde, Merkür’ün Güneş’e olduğundan daha yakın duruyor.

Manchester Üniversitesi’nden astrofizikçi ve araştırmanın ortak muharriri Albert Zijlstra, “Gezegenimsi nebulalar bize galaksimizin kalbine açılan bir pencere sunuyor” diye konuştu:

Kelam konusu içgörü, Samanyolu’nun bu şişkin bölgesinin dinamikleri ve evrimine dair anlayışımızı derinleştiriyor.

Samanyolu Galaksisi’ndeki hayalet yıldızların gizemi çözüldü yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Bangalore’daki Hindistan Bilim Enstitüsü’nden bilim insanları, evvelki araştırmalarda bu bölgenin neden global deniz düzeyi ortalamasından çok daha düşük bir derinlikte olduğuna dair birçok teori öne sürülse de bunları kanıtlamanın sıkıntı olduğunu söylüyor.

BİLGİSAYAR SİMÜLASYONLARI ÇALIŞTIRILDI

Independent Türkçe’nin haberinde yer alan Geophysical Research Letters isimli bilimsel mecmuada yayımlanan yeni çalışmada, Hint Okyanusu’ndaki bu dev “çukurun” Dünya’nın yerçekiminin bu bölgede çok düşük olmasından kaynaklandığı bulundu.

Çalışmada bilim insanları “yerçekimi çukurunun” kökenine inmek için son 140 milyon yıllık levha tektoniği hareketlerini yine yapılandırarak bilgisayar simülasyonlarını çalıştırdı.

Dünya kusursuz bir küre olmadığından ve ekvatora yanlışsız şişkinlik gösterdiğinden, gezegendeki yerçekimi coğrafik bölgeler boyunca eşit değil.

Bilim insanları bunun yanında Dünya’nın farklı bölgelerinde, altlarındaki kabuk, manto ve çekirdek katmanlarının kütlesine bağlı olarak farklı yerçekim kuvvetleri sergilendiğini de tespit etti.

Yeni araştırmada, Hindistan’ın güney ucunun yaklaşık 1200 km güneybatısında yer alan Hint Okyanusu’nun deniz tabanının üç milyon kilometrekarelik geniş bir kısmında görülen düşük kütleçekim anomalisinin kaynağı incelendi.

Bu bölgedeki deniz düzeyinin global ortalamadan 106 metreden daha fazla aşağıda olduğu tespit edildi.

Yeni çalışmada araştırmacılar, tektonik levhaların birtakım kısımlarının Afrika’nın altındaki manto boyunca battığını buldu.

Araştırmacılar, bu çöküntüye karşılık olarak Hint Okyanusu’nun altındaki mantodan sıcak ve daha az yoğunlukta baloncukların fışkırdığını söylüyor.

Bilim insanları çalışmada şöyle yazdı: 

Burada 140 milyon yıl evvelden başlayarak global manto konveksiyonu modellerinde levhanın yine yapılandırılmasını model alıyoruz ve batan Tethyan levhalarının Kayma Suratının Düşük Olduğu Büyük Afrika bölgesini altüst ettiğini ve Hint Okyanusu’nun altında bu negatif jeoit anomalisinin oluşumuna yol açan kabarcıklar ürettiğini gösteriyoruz.

Bilgisayar simülasyonu Afrika’nın altındaki tektonik plakaların yaklaşık 30 milyon yıl evvel alt mantoya ulaştığını ve buna karşılık olarak manto kabarcığının yaklaşık 20 milyon yıl evvel Hint Okyanusu’nun altında yükselmeye başlayarak buranın, gezegenin en hafif kısmı hale gelmesine yol açtığını da kestirim etmeyi başardı.

Bilim insanları bu anomalinin milyonlarca yıl daha süreceğini ve mantodan gelen husus akışı durduğunda sona erebileceğini kestirim ediyor.

Hint Okyanusu’nun tabanındaki devasa çukurun gizemi çözüldü yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.