Alzheimer hastalığının, felçlerin ve beyin anevrizmalarının kökenleri gastrointestinal sistemle ilişkilendirilirken, Parkinson’un da bağırsaklarda başlayabileceğine dair deliller olsa da, makul sindirim bozukluklarıyla ilgisi üzerine çok az çalışma yapılmıştır.

Yeni yapılan bir çalışma, dört bağırsak rahatsızlığının Parkinson hastalığının erken ihtar işareti olabileceğini ortaya koydu.

“BAĞIRSAK ENFEKSİYONLARI, PARKİNSON’U İLERLETEBİLİR”

Araştırmacılar, bağırsak sıkıntılarının klinik teşhisinin “Parkinson hastalığının gelişimini bilhassa öngörebileceğine” dair “önemli gözlemsel deliller ortaya koyan birinci çalışma” olduğu sonucuna varıyor.

Araştırmacılar ABD’de Parkinson hastası 24 bin 624 kişi, Alzheimer hastası 19 bin 046 kişi ve serebrovasküler (beyin damarı tıkanması) hastalığı olan 23 bin 942 kişinin tıbbi kayıtlarını karşılaştırdı. Parkinson hastaları yaş, cinsiyet, ırk, etnik köken ve teşhis müddeti açısından başka kümelerdeki hastalarla eşleştirilerek teşhisten evvelki altı yıl içinde gastrointestinal rahatsızlıkların görülme sıklığı karşılaştırılmıştır.

Ayrıca çalışmada 18 bağırsak rahatsızlığından rastgele birinin teşhisi konan herkesin tıbbi kayıtları, beş yıl boyunca kelam konusu rahatsızlığı olmayanlarla karşılaştırılarak kaçında Parkinson hastalığı yahut öbür nörolojik rahatsızlıkların geliştiği tespit edildi. Her iki karşılaştırmada da bağırsak problemleri olan hastalarda Parkinson hastalığı teşhisi riskinin daha yüksek olduğu görüldü.

Kabızlık, yutma zahmeti (disfaji) ve yiyeceklerin mideden ince bağırsağa geçmesinin daha uzun sürdüğü gastroparezi hastalarının teşhisten evvelki beş yıl içinde Parkinson hastalığına yakalanma mümkünlüğü iki kattan fazlayken, ishali olmayan IBS (bağırsak sendromu) %17 daha yüksek riskle ilişkilendirildi.

“APANDİSİ ALINAN HASTALARDA PARKİNSON MÜMKÜNLÜĞÜ DÜŞÜK”

Fonksiyonel dispepsi (belirgin bir nedeni olmayan midede yanma hissi yahut dolgunluk), ishalli IBS ve ishal artı dışkı tutamama üzere birtakım gastrointestinal semptomların da Parkinson hastalığı gelişen hastalarda daha yaygın olduğu görüldü.

Ancak bunlar Alzheimer hastalığı, anevrizma yahut felç başlangıcından evvel de daha yaygındı. Bununla birlikte, inflamatuar bağırsak hastalığı üzere başka bağırsak sıkıntılarının Parkinson’a yakalanma mümkünlüğünü artırmadığı tespit edildi.

Araştırmacılar, apandisi alınan hastalarda Parkinson gelişme mümkünlüğünün daha düşük olduğunu hesapladı.

Araştırmacılar, bulguların Parkinson hastalığı riski yüksek olan hastalarda bağırsak meselelerine karşı “dikkatli olunmasını gerektirdiğini” ve gastrointestinal şartlar ile Alzheimer, felç ve anevrizmalar ortasındaki kontakların daha fazla araştırılması davetinde bulunduklarını kelamlarına ekledi.

Birleşik Krallık’ta 2030 yılına kadar yaklaşık 172 bin kişinin Parkinson hastalığına yakalanacağı kestirim ediliyor. Dünya Sıhhat Örgütü’ne nazaran ise dünya genelinde 8,5 milyon kişi Parkinson hastası.

Sindirim meseleleri, Parkinson hastalığına yakalanma riskini artırıyor yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Alzheimer hastalığının, felçlerin ve beyin anevrizmalarının kökenleri gastrointestinal sistemle ilişkilendirilirken, Parkinson’un da bağırsaklarda başlayabileceğine dair ispatlar olsa da, belli sindirim bozukluklarıyla ilgisi üzerine çok az çalışma yapılmıştır.

Yeni yapılan bir çalışma, dört bağırsak rahatsızlığının Parkinson hastalığının erken ikaz işareti olabileceğini ortaya koydu.

“BAĞIRSAK ENFEKSİYONLARI, PARKİNSON’U İLERLETEBİLİR”

Araştırmacılar, bağırsak problemlerinin klinik teşhisinin “Parkinson hastalığının gelişimini bilhassa öngörebileceğine” dair “önemli gözlemsel ispatlar ortaya koyan birinci çalışma” olduğu sonucuna varıyor.

Araştırmacılar ABD’de Parkinson hastası 24 bin 624 kişi, Alzheimer hastası 19 bin 046 kişi ve serebrovasküler (beyin damarı tıkanması) hastalığı olan 23 bin 942 kişinin tıbbi kayıtlarını karşılaştırdı. Parkinson hastaları yaş, cinsiyet, ırk, etnik köken ve teşhis mühleti açısından öteki kümelerdeki hastalarla eşleştirilerek teşhisten evvelki altı yıl içinde gastrointestinal rahatsızlıkların görülme sıklığı karşılaştırılmıştır.

Ayrıca çalışmada 18 bağırsak rahatsızlığından rastgele birinin teşhisi konan herkesin tıbbi kayıtları, beş yıl boyunca kelam konusu rahatsızlığı olmayanlarla karşılaştırılarak kaçında Parkinson hastalığı yahut öteki nörolojik rahatsızlıkların geliştiği tespit edildi. Her iki karşılaştırmada da bağırsak sıkıntıları olan hastalarda Parkinson hastalığı teşhisi riskinin daha yüksek olduğu görüldü.

Kabızlık, yutma zahmeti (disfaji) ve yiyeceklerin mideden ince bağırsağa geçmesinin daha uzun sürdüğü gastroparezi hastalarının teşhisten evvelki beş yıl içinde Parkinson hastalığına yakalanma mümkünlüğü iki kattan fazlayken, ishali olmayan IBS (bağırsak sendromu) %17 daha yüksek riskle ilişkilendirildi.

“APANDİSİ ALINAN HASTALARDA PARKİNSON MÜMKÜNLÜĞÜ DÜŞÜK”

Fonksiyonel dispepsi (belirgin bir nedeni olmayan midede yanma hissi yahut dolgunluk), ishalli IBS ve ishal artı dışkı tutamama üzere kimi gastrointestinal semptomların da Parkinson hastalığı gelişen hastalarda daha yaygın olduğu görüldü.

Ancak bunlar Alzheimer hastalığı, anevrizma yahut felç başlangıcından evvel de daha yaygındı. Bununla birlikte, inflamatuar bağırsak hastalığı üzere öteki bağırsak meselelerinin Parkinson’a yakalanma mümkünlüğünü artırmadığı tespit edildi.

Araştırmacılar, apandisi alınan hastalarda Parkinson gelişme mümkünlüğünün daha düşük olduğunu hesapladı.

Araştırmacılar, bulguların Parkinson hastalığı riski yüksek olan hastalarda bağırsak meselelerine karşı “dikkatli olunmasını gerektirdiğini” ve gastrointestinal şartlar ile Alzheimer, felç ve anevrizmalar ortasındaki ilişkilerin daha fazla araştırılması davetinde bulunduklarını kelamlarına ekledi.

Birleşik Krallık’ta 2030 yılına kadar yaklaşık 172 bin kişinin Parkinson hastalığına yakalanacağı kestirim ediliyor. Dünya Sıhhat Örgütü’ne nazaran ise dünya genelinde 8,5 milyon kişi Parkinson hastası.

Sindirim sıkıntıları, Parkinson hastalığına yakalanma riskini artırıyor yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Çevre faktörlerin alerjik hastalıkların artışında kıymetli rol oynadığına dikkati çeken Dr. Aslıhan Banu Er, “Alerji, bedenimizin olağanda zararsız özelliği olan unsurlara karşı verdiği olağandışı karşılıktır. Bu durum rastgele bir alerjene karşı hassaslığı olan bir bireyin alerjenle karşılaştığı vakit mast vb hücrelerden salınan histamin ve öteki unsurların tesiriyle çeşitli bilgilerle ortaya çıkmaktadır. Bu alerjen hangi yolla bedene girerse ona nazaran semptomla karşılaşabilmekteyiz.

Örneğin alerjen burunla temas ederse burunda kaşıntı, burun akıntısı üzere semptomlar görürken, gözle temasında beğenilen kaşıntı, sulanma, kızarma, yanma meydana gelebilmektedir. Yeniden cilt ile temas ederse kızarıklık, kabarıklık, kaşıntı üzere belirtiler oluşabilmektedir. Ayrıyeten boğazda kaşıntı, devamlı yutkunma isteği, geniz akıntısı, hapşırma, öksürük, hışıltı, nefes darlığı, dudak ve göz etrafında şişlik, sebebi bilinmeyen bulantı, kusma ve ishal durumlarında da alerjiyi akla getirmek gerekir. Lakin bu semptomların hepsinin bir hastada olmasını beklemiyoruz. Birkaç adedinin bir ortada olması bile alerjiden şüphelenmemiz için kafidir.

Alerji nezle ile çok karıştırılmaktadır. Nezle birkaç günlük bir hadise iken, alerjik rinit daha uzun periyodik hastalarda görülmektedir. Alerjik rinitli hastalarda burun akıntısı, burunda kaşıntı, geniz akıntısı, burundan nefes alamama üzere semptomlar görülebilmektedir. Bu hastalarda bilhassa bahar devirlerinde sabahları uyanmakta zorlanırlar, gece sık sık uyanırlar, burundan nefes alamazlar. Rahat nefes alamayınca bedenin oksijenlenmesi de bozulur. Böylelikle kişinin yaşantısı olumsuz tarafta etkilenmektedir” dedi.

“ASTIM VAR MI DİYE TARAMA YAPIYORUZ”

Yapılan çalışmalarda alerjik riniti olan hastaların birebir vakitte astım birlikteliği mevcut olduğunu belirten Uzman Dr. Aslıhan Banu Er, “Bize başvuran hastalarda birinci yapmak istediğimiz, hastanın neye alerjisi olduğunu tespit etmektir. Hastanın alerjisini tetikleyen hangi alerjen ise, gayemiz o alerjeni kişinin bulunduğu ortamdan mümkünse uzaklaştırmaktır. Uzaklaştırmak mümkün değilse kişinin maruziyetini azaltmak için hangi önlemleri alması gerektiği bilgisini vermekteyiz. Bu biçimde aldığımız önlemler hastanın hem hayat kalitesini arttıracak, hem de şikayetlerinin giderilmesini sağlayacaktır.

Alerjinin astıma çevirme konusu bize başvuran hastalarımızın sıklıkla sorduğu ve korktuğu hususlardan biridir. Yapılan çalışmalarda bilhassa alerjik riniti olan hastaların yüzde 40’ında astım birlikteliği mevcuttur. Tekrar yapılan çalışmalarda astımlı hastaların yüzde 80’inde alerjik rinit mevcuttur. Kliniğimize alerji semptomları ile gelen hastalarda öncelikle astım var mı diye tarama yapıyoruz. Alerjen nasıl ki üst teneffüs yollarını etkiliyorsa, alt teneffüs yollarını da etkilediği vakit oluşan inflamasyon dediğimiz hava yolunu daraltan durum yani astım tetiklenecektir. Münasebetiyle bizim tetikleyici tespitimiz ve mevcut tetikleyiciyi ortamdan uzaklaştırmamız kişinin astımını da denetim altına almamızı sağlayacaktır.

Özellikle belirtmek isterim ki şayet bir bireyde geçmeyen bir öksürük, merdiven çıkarken yorulma, efor sarfederken nefes darlığı varsa astım olma ihtimali çok yüksektir. Astımı olan bireyler farkında olsun olmasın hayatımı bir biçimde devam ettiriyorum diye düşünüyorlarsa yanlış düşünüyorlar. Çünkü şayet astım hastası ilaç kullanmıyorsa hava yolundaki daralmaya sebep olan sitokin denilen unsurları salgılayan mast vb hücreler bir yandan salgıladıkları sitokinlerle kalıcı daralmalara yol açabileceklerdir. Hasebiyle varsa astımın da teşhisini koymak ve tedavi vermek bizim için elzemdir” diye konuştu.

“BAHAR ALERJİSİNE YAPILAN TESTLERLE TEŞHİS KONULABİLMEKTEDİR”

Biz kendi kliniğimizde deri prick testi ve kandan spesifik Ig-Etestleri yapmaktayız. Deri prick testlerini cilde alerjenin uygulaması ile derinin verdiği tepkisi kıymetlendirerek yapmaktayız. Tabi her tepki alerji olmadığı üzere her deride tepki görülmemesi kişinin alerjisinin olmadığını göstermemekte. Biz bilhassa alerji ilaçlarını kesemediğimiz ya da örneğin antidepresan üzere ilaç kullanan hastalarda, anaflaksi dediğimiz şiddetli çok hassaslık tepkisi gösteren hastalarda, deride faal dermatit ya da dermografizmi bulunan hastalarda kandan spesifik Ig-E testini yapıyoruz” sözlerini kullandı.

“İLAÇLARIN UZUN MÜDDETLİ KULLANILMASI GEREKEBİLİR”

Koruyucu formüllerden bahseden Dr. Er, “Alerjik hastalıkların tedavisinde kullanılan ilaçlar uygun halde kullanıldığında son derece etkilidirler. Bu ilaçlar ile birden fazla vakit hastalığın denetimi sıkıntısız olarak sağlanmaktadır. Alerjik hastalıklar kronik olduğu için ilaçların uzun periyodik kullanılması gerekebilir. Burun, göz, teneffüs yollarına ve cilde lokal tedavi prosedürleri olduğu üzere ağızdan sistemik tedaviler de kullanıyoruz.

Aslına bakarsak tetikleyiciye yönelik esirgeyici tedavi tekliflerimiz mevcut. Bu istikamette verdiğimiz eğitimler ile alerjenlerden korunma teknikleri uygulanabilir. Alerjenlerden öbür tetikleyici olarak isimlendirdiğimiz hastaların semptomlarını berbat tarafta etkileyecek faktörleri de denetim etmemiz gerekir. Sigara dumanı, hava kirliliği ve teneffüs yolu enfeksiyonları, kimyasal deterjan ve parfüm vs. en değerli tetikleyicilerdendir. Çevrel denetim ne kadar yeterli sağlanırsa hastalığın denetiminin de o kadar uygun olacağını unutmamak gerekir. Çünkü etraf denetim tedbirleri birebir vakitte muhtaçlık duyulan ilaç ölçüsünde da azalmaya neden olacaktır. Yapılması gerekenleri kliniğimizde ayrıntılı bir formda anlatıyoruz. Alerji ile ilgili her türlü sorunu olan hastalarımızı kliniğimize bekliyoruz” formunda konuştu.

Uzmanı uyardı: Alerji mevsimine dikkat! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.