Sergideki fotoğrafların büyük kısmının temel öğesi bayan yüzleri. Hititlerden bugüne taşınmış Şahmeran’da, Kazdağları’nı koruyan yiğit duruşlu bir bayanda, İstanbul’un tarihi duraklarının sarmaladığı bir çehrede, adaleti arayan bir vücutta, mağdur bir sözle bakan bayan yüzleri en dikkat cazibeli ögelerden. Durak, doğurganlığı simgelediği için Kibele’den yola çıkarak ve kendisiyle özdeşleştirerek kendi figürünü yaratmaya çalıştığını söylüyor. Kibele’nin yenilenmeyi, dönüşümü, gücü temsil ettiğini belirten Durak şunları söylüyor: “Toprak Ana’yı çağrıştıran Kibele de var, Sarıkız Efsanesi’nden yola çıkarak Kazdağları’nı koruyan bayan da. ‘Nazarlıklar Senfonisi’ ismini verdiğim ve Medusa’dan yola çıktığım bayan da var Themis üzere adalet terazisini koruyan bayan da. Hepsinin benim için özel bir manası var.”

Alışık olduğumuz Yörük-Türkmen kilimlerindeki semboller, imgeler, çalışmalarının bazen ayrıksı bazen de ana ögesi olarak karşımıza çıkıyor. Isparta ve Afyon kökenli iki ailenin kızı olduğunu ve çocukluktan beri bu iki kültürün içinde yetiştiğini belirten Durak, Anadolu sembollerinin bilhassa nazarlıklarının araştırma hususlarından birisi olduğunu söylüyor.

Kibele’den Sarıkız’a uygarlıkların kesiştiği stant: Mahallî Yansımalar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.