Cumhurbaşkanı Erdoğan, Kocaeli’de 21. İmam Hatipliler Kurultayı’nda konuştu.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın konuşması şöyle:

“Önceki hafta 26 Ağustos’ta Sultan Alparslan ve ordusunun muhteşem zaferini Malazgirt Zaferi’mizin 953’üncü yıldönümünü gururla idrak ettik. Geçen hafta Malazgirt’le başlayan Anadolu’daki zaferlerimizin son halkası olan 30 Ağustos Zaferi’mizi yine coşkuyla kutladık. Burada şu hususun altını çizmek isterim; Türk askerini, Türk ordusunu tarihte muhteşem zaferlere götüren hiç kuşkusuz göğsündeki imanıdır. Alparslan ve ordusu Malazgirt’te zaferi iman ile kazandılar. Muhaç’ta, Kosova’da, İstanbul’un surları önünde, Mercidabık’ta, İnebahtı’nda, Çanakkale’de Sakarya’da ve daha nicesinde ordumuz imanı ile zafer kazandı.

Türk Silahlı Kuvvetleri demek peygamber ocağı demektir. Türk Silahlı Kuvvetlerinin göğsünden imanı alırsanız geriye bir şey kalmaz. Bunun acı örneklerini yakın geçmişte gördük. Başörtüsüyle, kılık kıyafetle, İmam Hatiplerle, ilim irfan yuvalarıyla uğraşan bir ordunun kabiliyetlerini nasıl yitirdiğine, dışarıdan çok içeriyle uğraşarak, milletin nazarında nasıl yanlış yere oturduğuna hep birlikte yakın zamanlarda şahitlik ettik. Milletimizin göz bebeği kahraman ordumuz maalesef hiç hak etmediği sıfatlarla anılır oldu. Yanlış ellerde ordumuz yıpratıldı, örselendi, güven kaybına uğratıldı. Sokaklarımızda sarıklı, sakallı insanların kovalandığı, subayların başörtülü annelerinin kışlaya alınmadığı vesayetçi dönemlerde FETÖ’cü vatan hainlerini ordumuzun kılcallarına kadar yerleştirdiler. 15 Temmuz’da biz bu hainleri temizledik.

Ordumuzu ölümcül bir urdan kurtardık ve şimdi ordumuz hamdolsun aslına, özüne dönüyor. Malazgirt’teki ruh, Çanakkale’deki ruh, istiklal harbimizdeki ruh ordumuzda yeniden kök salıyor, yeniden vücut buluyor. FETÖ’cü hainlerden ve vesayet artıklarından temizlendikçe ordumuz terör örgütleriyle mücadele ve vatan savunmasında destanlar yazıyor. Suriye’den Irak’a, Libya’dan Somali, Katar ve Kosova’ya kadar görev üstlendiği her yerde Türk Silahlı Kuvvetleri başarılarıyla caydırıcılığıyla disipliniyle göz dolduruyor. Kökleriyle bağı güçlendikçe daha da güçlenen bir ordumuz var.

“Birkaç kendini bilmez…”

Bu ordu milletin ordusudu. Bu ordu milletin her bir ferdinden teşekkül eden bir ordudur. Bu ordu milletindir ve milletin göz bebeğidir. Millet olarak kahraman ordumuzun kahraman mensuplarıyla her zaman gurur duyuyoruz. Şunun da çok net bilinmesini isterim; Ordumuzun tekrar yıpratılmasına izin vermeyiz. Geçenlerde malum mezuniyet töreninde bazı istismarcılar ortaya çıkmak suretiyle kılıçlar çektiler. Bu kılıçları kime çekiyorsunuz? Şimdi, bunlarla ilgili olarak da gerekli bütün şu anda araştırmalar hepsi yapılıyor ve oradaki bir kaç tane kendini bilmez bunlar da temizlenecek. Biz buralara durup dururken gelmedik. Bu 30 kişi olabilir 50 kişi olabilir, kim olursa olsun bunların ordumuzun içinde bulunması mümkün değil. Bunları temizleyeceğiz.

Bakıyorsun üç tane birinci olan kızımız var. Ve bu kızlarımızdan birisinin ismi İkra. Üç kardeş, adı İkra. Manisalı ve birinci oldu. Diğer ikisi onlar da yine birer Anadolu yavrusu. Fakat tabii bu oyuna nasıl geldiler, gelindi? Şimdi çalışmalarımızı yapıyoruz ve bu konuyla ilgili olarak da üniversitemizle görüşmelerimizi yaptık ve bu konuda Kara Kuvvetleri’yle görüşmelerimizi yaptık. Milli Savunma’yla görüşmelerimizi yaptık ve bunların süratle temizlenmesi için de adımlarımızı atıyoruz. Ordumuz üzerinden siyasi hesap görülmesine müsaade etmeyiz. Tüm dünyada üstün disiplini ile bilinen ordumuz içinde buna zarar verecek bir durumu görmezden gelmez, demokratik denetim mekanizmaları içerisinde gerekli adımları mutlaka atarız ve atacağız. Bir peygamber ocağı olarak tarih boyunca büyük zaferlere imza atan ordumuz, aynı şekilde peygamber ocağı olarak görünen dosta güven düşmana korku vermeye devam edecektir.”

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın konuşmasından diğer bölümler de şöyle:

“Her alanda ülkemize ilkleri yaşattık”

“Sevgili genç kardeşlerim son 22 yıldır Genel Başkan olarak, milletvekili olarak, Başbakan olarak şimdi de Türkiye Cumhurbaşkanı olarak milletimizin verdiği yetki ve sorumlulukla yol arkadaşlarımızla Türkiye’ye hizmet ediyor.Ekonomide savunmada ticarette ülkemizi kat ve kat büyüttük. Her alanda ülkemize ilkleri yaşattık. Kırılmaz denilen rekorları hamdolsun kırdık.

Eğitimde, sağlıkta, ulaşımda, tarımda, ticarette, iç güvenlikte, dış güvenlikte aklınıza gelebilecek her alanda Türkiye’yi ilklerle tanıştırdık. Şahsen benim için geçmişten bugüne gelen bugünden son nefesime kadar üzerimde taşıyacağım, hatta Rabbimin huzurunda bile inşallah bana şahitlik edecek bir makamım, bir rütbem bir sıfatım var. O da İmam Hatipli olmaktır.

“Ayasofya’yı zincirlerinden biz bu imanla kurtardık”

İşte biz İmam Hatipliler olarak en başta hamdolsun bunu başardık. Biz İstiklal Marşı’mızın o muhteşem ruhunu yaşattık. İstiklal Marşı’nı kendimize adeta bir Kur’an tefsiri yaptık. Onun kılavuzluğuyla bu yolda azimle yürüdük, korkmadık. Ay yıldızlı al bayrağımızın şafaklarımızda hürriyetle iftiharla itibarla dalgalanması için mücadele ettik. Hakka tapan milletin istiklali için çok çalıştık. Yurdumuza alçakları uğratmamak için göğsümüzü siper ettik. Diyor ya merhum Mehmet Akif, “Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli”, Ayasofya’yı zincirlerinden biz bu imanla kurtardık. 86 yıllık mahzunluğun ardından Fatih’in emanetine sahip çıktık. O ulu mabedini mümin yüreklerle yeniden biz buluşturduk. Ayasofya’nın İstanbul’un Türkiye’nin ve tüm İslam aleminin kalbindeki sızıyı hamdolsun biz dindirdik. Ve şunu bütün zerrelerimizle söyledik, “Hakkıdır hür yaşamış bayrağımın hürriyet. Hakkıdır Hakka tapan milletimin istiklal” Bizim dün yolumuz buydu bugün yolumuz budur. Allah ömür verdikçe yarında istikametimiz işte bu olacaktır.

“Tanklarıyla toplarıyla geldiler, işgal edemediler”

Hatırlayın yüz yıl önce toplarıyla, tüfekleriyle, tanklarıyla, uçaklarıyla geldiler ama bu aziz toprakları işgal edemediler. Milletin iman dolu göğsünü serhadini aşamadılar. Bu milleti imanından koparmadan işgal edemeyeceklerini anladılar. Bu milleti ruh köküyle bağını kesmeden asla esir alamayacaklarını anladılar. Onun için içeriden ve dışarıdan iman kalemizi kuşatmaya çalışıyorlar. Hainlikle, ajanlarıyla, paralı askerleriyle her türlü yalanla, iftirayla, kışkırtmayla, aileye ahlaka geleneklerimize yönelik ellerindeki her türlü aparatla özellikle imanımızı hedef alıyorlar. Dün topraklarımızı nasıl işgal edemediyseler bugün de Allah’ın inayetiyle iman kalemizi kuşatamayacaklar. Bu memleketin her bir evladı vatanı için canını ortaya koyacaktır. Ama İmam Hatipliler hem canlarını, hem mallarını, hem akıllarını ortaya koyacak vatan ve iman savunmasında yine en ön saflarda yerlerini alacaklar.

Sevgili gençler, sevgili İmam Hatipliler Gazze’de 11 yıldır insanlık dışı bir soykırım devam ediyor. Filistin toprakları 1918’de Osmanlı Devleti oradan çekildiği günden bugüne siyonistler tarafından karış karış işgal ediliyor. Filistinliler, Ramallah ve Gazze’de daracık toprak parçalarına sıkıştırıldılar. Şimdi İsrail hem Batı Şeria’da hem Gazze’de soykırım yaparak oraları da işgal etmeyi hedefliyor. Dün gencecik bir evladımızı Ayşenur Eygi’yi alçakça katlettiler. Bugüne kadar 17 bini çocuk, 41 masum sivili öldürdüler. Çocuk, kadın, genç, yaşlı demeden barbarca saldırıyorlar. Kan döküyorlar. Gazze’de bir İsrail Filistin savaşı değil yayılmacı siyonizm ile vatanlarını koruyan Müslümanların mücadelesi var. Gerek ülkemiz içinde gerek İslam ülkelerinde bazıları bu meseleyi kendisinden uzak bir mesele olarak görüyor ve fena halde yanılıyorlar. Daha önce de söyledim İsrail, Gazze’de durmayacak. İsrail eğer bu şekilde devam ederse Ramallah’ı da işgal ettikten sonra gözünü başka yerlere dikecek. Sıra bölgedeki diğer ülkelere gelecek. Lübnan’a Suriye’ye gelecek. Dicle ve Fırat arasındaki vatan topraklarımıza göz koyacaklar. İsrail’in devlet terörünün karşısında durmak bizim için İslami bir vazifedir. İmani bir vazifedir. Vatani bir meseledir. Tabii ki milli bir meseledir.

Mısır’la yeni süreç

Şunun bilinmesini isterim Mısır’la başlattığımız yeni süreç, Gazze’nin Filistin’in hayrına olacaktır. Diğer komşu ülkelerde yürüttüğümüz temaslar bölgemizin faydasına olacaktır. İçimizdeki bedhahların ne dediğine bakmadan bölgemizdeki dostlarımızın sayısını artırmaya devam edeceğiz. Türkiye’nin dış politikada manevra alanını genişleterek her türlü adımı bundan sonra da kararlılıkla atacağız.”

Erdoğan: Bu kılıçları kime çekiyorsunuz yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Köydeki meskeninin balkonunda iki saat oturduk, ağıt yakmadığı birkaç dakika eliyle bize karşıdaki mezarlığı gösteriyor: “Bakın çocuklarım orada. Her gün gidiyorum yanlarına. İki evladımı ellerimle toprağa gömmüşüm. Hâlâ hayattaysam hâlâ yemek yiyorsam, yürüyüp gidip geliyorsam demek ki ben taşım toprağım. Eşim iki yıl evvel öldü. Çocuklarım gitti, ben kimsesiz kaldım. Ne kardeş ne anne babam var.”

Tamey Berber ise ailesinden 10 kişiyi kaybetmiş. Anne, baba, erkek kardeşi, onun eşi, çocukları, kız kardeşi, onun çocukları… “Hangisine ağlayayım, birine ağlasam başkasının acısı eksik kalıyor. Onları enkazdan çıkaracak gücüm yoktu. Artık öksüzüm” diyor.

(Tamey Berber)

İki bayan, iki kimsesizlik, vakit güya 6 Şubat’ta durmuş onlar için… Acıları hiç eksilmemiş. Zelzelenin üzerinden altı aydan fazla vakit geçti, pekala acıların üstesinden nasıl geliyorlar? Save ile Tamey’e kulak verelim.

‘KİMSE DUYMADI’

Save Sarı, “Günay ile Hatice birbirlerinden hiç ayrılmazdı. Sarsıntı olurken çocuklar el ele kapıya koştu. Çıktılar kurtuldular sandım. Enkazdan sağ çıktım. Uyandığımda akşamdı. Bağırdım, çağırdım çocuklarıma seslendim. Güya yer yarılmış herkes içine girmişti” diyor.

Save, “Canlı çıktılar sandım, birinci onları köydeki konutumun balkonunda gördüm, yere sere serpe yatırmışlardı. Artık o balkondan her an çocuklarımı izliyorum. Mezarları tam şu karşıda. Her gün gidiyorum. Yüzümdeki yaralar daima mezar başından bayılmamdan. Komşular beni görürse alıp getiriyorlar. Ben hayatta mıyım bilmiyorum. Ben nasıl canlı çıktıysam çocuklarım da çıkarılabilirdi. Kimse yoktu, kimse…” sözleriyle yaşadığı acıyı lisana getiriyor.

(Save Sarı)

‘FOTOĞRAF BİLE YOK’

Hatice ve Günay’ın son periyotlara ilişkin tek fotoğrafı yoktu Save annenin elinde. Çocuklarına ilişkin her şey enkaz altında kalmış. Akıllı telefon kullanmayı bilmediği için fotoğraflarına da bakamıyor. Üniversite periyoduna ilişkin bir iki fotoğrafını internetten gösteriyoruz. “Ne olur çocuklarımı bana yolla” dedi. İkisinin fotoğrafını basılı halini yolladım kendisine… Anladım ki sarsıntı binlerce insanı çocuklarının, sevdiklerinin fotoğrafına bile hasret bıraktı.

‘DİZİ DİZİ MEZARLAR’

Aydoğan, Ali, Besey Özdemir uzun yıllar bizim köyde yaşamışlardı. Aile üzereydik. Onların enkaz altında kaldığını öğrenince de kimsenin elinden bir şey gelmemişti. Ailenin en büyük kızı Tamey Berber ise yaşadıklarını şöyle anlatıyor: “Kardeşim Aydoğan’ın üçüz çocukları vardı. Kız kardeşimin iki çocuğu. Annem babam haydi yaşadı diyorum, ya çocuklar, onlar ne yaşadı ki öldü… Artık mezarlarına gidiyorum, dizi dizi mezarlar. Birinin mezar taşını öpsem oburunun acısını yaşamıyormuşum üzere geliyor. Kimsesiz kaldık…”

Elbistan’da iki bayan, iki kimsesizlik… Onlar için vakit güya 6 Şubat’ta durmuş: Ben kime ağlayayım yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Köydeki meskeninin balkonunda iki saat oturduk, ağıt yakmadığı birkaç dakika eliyle bize karşıdaki mezarlığı gösteriyor: “Bakın çocuklarım orada. Her gün gidiyorum yanlarına. İki evladımı ellerimle toprağa gömmüşüm. Hâlâ hayattaysam hâlâ yemek yiyorsam, yürüyüp gidip geliyorsam demek ki ben taşım toprağım. Eşim iki yıl evvel öldü. Çocuklarım gitti, ben kimsesiz kaldım. Ne kardeş ne anne babam var.”

Tamey Berber ise ailesinden 10 kişiyi kaybetmiş. Anne, baba, erkek kardeşi, onun eşi, çocukları, kız kardeşi, onun çocukları… “Hangisine ağlayayım, birine ağlasam başkasının acısı eksik kalıyor. Onları enkazdan çıkaracak gücüm yoktu. Artık öksüzüm” diyor.

(Tamey Berber)

İki bayan, iki kimsesizlik, vakit güya 6 Şubat’ta durmuş onlar için… Acıları hiç eksilmemiş. Zelzelenin üzerinden altı aydan fazla vakit geçti, pekala acıların üstesinden nasıl geliyorlar? Save ile Tamey’e kulak verelim.

‘KİMSE DUYMADI’

Save Sarı, “Günay ile Hatice birbirlerinden hiç ayrılmazdı. Zelzele olurken çocuklar el ele kapıya koştu. Çıktılar kurtuldular sandım. Enkazdan sağ çıktım. Uyandığımda akşamdı. Bağırdım, çağırdım çocuklarıma seslendim. Güya yer yarılmış herkes içine girmişti” diyor.

Save, “Canlı çıktılar sandım, birinci onları köydeki konutumun balkonunda gördüm, yere sere serpe yatırmışlardı. Artık o balkondan her an çocuklarımı izliyorum. Mezarları tam şu karşıda. Her gün gidiyorum. Yüzümdeki yaralar daima mezar başından bayılmamdan. Komşular beni görürse alıp getiriyorlar. Ben hayatta mıyım bilmiyorum. Ben nasıl canlı çıktıysam çocuklarım da çıkarılabilirdi. Kimse yoktu, kimse…” tabirleriyle yaşadığı acıyı lisana getiriyor.

(Save Sarı)

‘FOTOĞRAF BİLE YOK’

Hatice ve Günay’ın son periyotlara ilişkin tek fotoğrafı yoktu Save annenin elinde. Çocuklarına ilişkin her şey enkaz altında kalmış. Akıllı telefon kullanmayı bilmediği için fotoğraflarına da bakamıyor. Üniversite devrine ilişkin bir iki fotoğrafını internetten gösteriyoruz. “Ne olur çocuklarımı bana yolla” dedi. İkisinin fotoğrafını basılı halini yolladım kendisine… Anladım ki zelzele binlerce insanı çocuklarının, sevdiklerinin fotoğrafına bile hasret bıraktı.

‘DİZİ DİZİ MEZARLAR’

Aydoğan, Ali, Besey Özdemir uzun yıllar bizim köyde yaşamışlardı. Aile üzereydik. Onların enkaz altında kaldığını öğrenince de kimsenin elinden bir şey gelmemişti. Ailenin en büyük kızı Tamey Berber ise yaşadıklarını şöyle anlatıyor: “Kardeşim Aydoğan’ın üçüz çocukları vardı. Kız kardeşimin iki çocuğu. Annem babam haydi yaşadı diyorum, ya çocuklar, onlar ne yaşadı ki öldü… Artık mezarlarına gidiyorum, dizi dizi mezarlar. Birinin mezar taşını öpsem başkasının acısını yaşamıyormuşum üzere geliyor. Kimsesiz kaldık…”

Elbistan’da iki bayan, iki kimsesizlik… Onlar için vakit güya 6 Şubat’ta durmuş: Ben kime ağlayayım yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Türkgün’ün parti teşkilatları, partiye yakın vakıf ve dernekler ile milletvekilleri tarafından dahi takip edilmiyor olmasına reaksiyon gösteren Çiçek, “MHP’nin vilayet ve ilçe liderleri, İdeal Ocakları liderleri, Belediye liderleri, milletvekilleri, milliyetçi-ülkücü dernek, vakıf, sendika temsilcileri, temsil noktasında sıfat taşıyanlar… Her şeyi geçtik Türkgün’den bir haberi toplumsal medyada beğenmeye, paylaşmaya imtina ederse, biz kime ne anlatalım?” dedi.

Çiçek, kelamlarına şöyle devam etti:

“Başka gazeteden haber paylaşıp, Türkgün’den paylaşmayı düşünmüyorsan, öteki gazetenin müellifini paylaşıp hem de birebir mevzuyu yazan Türkgün müellifini görmüyorsan…

Başka gazetelere abone olup, Türkgün’ü yok sayıyorsan… Övgünü, mesaini ve paranı diğer gazeteden esirgemeyip Türkgün’den esirgiyorsan…

Başka bir gazete yöneticisini, müellifini, muhabirini başının üstünde taşıyıp, sana röportaja gelmiş Türkgün muhabirini “külfet olur” fikriyle saatlerce kapında bekletip görüşmüyorsan…

Başka gazetelere maddi ve manevi takviyede hudut tanımıyor ancak kelam konusu Türkgün olunca burun kıvırıyor, sırtını dönüyorsan…

Bu durum taşıdığınız sıfata, oturduğunuz makamlara yakışmıyor. Ya da ne bilelim, siz kendinize yakışanı yapıyorsunuz herhalde?”

Bahçeli’nin danışmanından MHP’lilere ‘Türkgün’ isyanı: ‘Biz kime ne anlatalım?’ yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Bigadiç’e bağlı Elyapan köyünün yapılmayan yollarını yerinde inceleyen Aytekin “Bigadiç ilçemize bağlı Elyapan köyü Alevi köyü. Ve Türkiye’de rekor oyla 398 oyun 397’sini Genel Liderimiz Kılıçdaroğlu’na vermiş bir köy. Lakin bu köyün yıllardır çözülemeyen meseleleri var. Muhtarımız, Bigadiç Belediye Liderine sorunu aktardığında ise kendisinin aldığı yanıt kime oy verdiyseniz yolunuzu çağırın o yapsın olmuş. Anlaşılan o ki Türkiye Yüzyılı makyajı erken gitmiş” sözlerini kullandı.

CHP’li Aytekin’in açıklaması şöyle:

Seçim periyodu geride kaldı. Her türlü tartışma her türlü ortamda yapılıyor. Fakat ihmal edilmemesi gereken bir temel nokta var ki o da vatandaşın hizmet alım noktasında devletin tarafsız bir formda davranması.

KÖYÜ SUSUZ BIRAKIP KERBELA’YA ÇEVİRDİLER: Geride bıraktığımız seçimlerde Cumhurbaşkanı adayımız Kılıçdaroğlu’na 398 seçmenin 397’sinin takviye verdiği Bigadiç İlçemize bağlı Elyapan köyümüzde önemli problemler var. En kolayından köyün suyu yok. Köye su veren şebeke kapalı. Beşerler banyo dahi yapamıyor. Günlük muhtaçlıklarını göremiyor. Yıllardır su sorunu çözülmüyor. Çözülmek istenmiyor. Köyü yaz gününde Kerbela’ya çevirmişler. Alevi köyü diye devletin götüreceği yardım, bizatihi belediye eliyle engelleniyor. Bunun izahı olamaz.

KİME OY VERDİYSEN YOLUNU O YAPSIN: Benzeri halde, köyün içinde bitmek bilmez bir yol sorunu var. Yıllardır döşenmeyen taşlar, bitirilmeyen yollar Elyapan köylüsünü önemli biçimde mağdur etmiş. Seçim günü köyün yolunun üzerindeki zirvede bekleyen iş makinası, seçim sonucu belirli olunca diğer köye hareket etmiş. Köy muhtarı, Bigadiç Belediyesi’ne gidip sorunu neden çözmediklerini sorduğunda ise aldığı karşılık sahiden dehşete düşürüyor. Belediye lideri İsmail Avcu muhtara, ‘evet yolunuz yok gidin kime oy verdiyseniz gelsin yolunuzu o yapsın. Size yol mol yok ‘diyor. Artık bu neyin cezasıdır? Vatandaş size oy vermemiş. Gönlüne girememişsiniz. Oyunu alamadınız diye köyü susuz, yolsuz bırakmak üstelik bunu Alevi köyüdür diye yapmak insanlık mıdır?

O köyde öğretmenin aracı, yapamadığınız yola saplandı. Devletin köye çocukları okutmak için gönderdiği öğretmen, belediyenin yapamadığı yol sebebiyle mahsur kaldı. İnsanlara hizmeti götürürken adil ve tarafsız olmak zorundasınız. Devlet, bütün inançlara kör bir biçimde hizmet etmek zorundadır. Alevi diye, oy vermedi diye cezalandırmaya kalktığınız kitle tarihin her devrinde her türlü zorluğa karşı gerçek bildiğini söylemekten ve yapmaktan çekinmeyen bir kitle. Bu ayrımcılığı Meclis gündemine de taşıyacağız. Bu işin peşini bırakmayacağız.”

BİR SKANDAL DA HAVRAN’DA

Bigadiç’te yaşanan sorunun Havran’a bağlı Fazlıca Mahallesi’inde de gördüklerini belirten Aytekin, durumu şu sözlerle anlattı:

“Hayvancılıkla uğraşan vatandaşlar, köprü yapılmasını istiyorlar. Dere yatağının kışın artan yağışla birlikte taştığını ve hayvanlarını kaybetme riski taşıdığını söz ediyorlar. Onlar da belediyeye ve kaymakamlığa ulaşıyorlar. Ancak Havran Belediyesi de birebir Bigadiç’te olduğu üzere gidin kime oy verdiyseniz gelsin köprünüzü o yapsın diyor. Anlaşılan o ki Türkiye yüzyılı makyajı yüzlerinden çabuk akmış. Kendilerine oy vermeyen herkesi cezalandırmayı kendilerine vazife edinmişler. Bu yollar yapılacak, bu meseleler çözülecek. Bunun diğer bir yolu yok. Oy verene hizmet götürelim oy vermeyeni cezalandıralım fikri çağdışı bir başın eseridir. Balıkesir Büyükşehir Belediyesi, global bir kahve zinciriyle rekabet edeceğine, biraz asli misyonlarına dönüp yolları yapılmayan köylere odaklanırsa memlekete daha faydalı bir iş yapmış olur.”

Balıkesir’de Alevi köylerine ‘yol cezası’ savı: Kime oy verdiysen o yapsın yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

GÖÇMEN NE DEMEK?

BM, statüsü, istekli ya da gönülsüz göç etmiş olması, göç nedeni ve müddetine bakmaksızın, mutat ikametgahından ülke içi ya da dışına taşınan şahısları “göçmen” olarak tanımlıyor. Göçmenler, mültecilerle tıpkı haklara sahip olmadıkları üzere vatansız olarak da isimlendirilemez.

MÜLTECİ NE DEMEK?

Yine BM başta olmak üzere Göç Yönetimi Başkanlığı ve Cenevre Mülteci Kontratına nazaran, ırkı, dini, tabiiyeti, muhakkak bir toplumsal kümeye mensubiyeti yahut siyasi niyetlerinden ötürü zulme uğrayacağından haklı sebeplerle korktuğu için vatandaşı olduğu ülkenin dışında bulunan ve bu ülkenin muhafazasından yararlanamayan ya da kelam konusu endişe nedeniyle yararlanmak istemeyen yabancıya yahut bu cins olaylar sonucu evvelce ikamet ettiği ülkenin dışında bulunan, oraya dönemeyen yahut kelam konusu endişe nedeniyle dönmek istemeyen “vatansız” bireye yasal süreç sonrasında verilen statüye “mülteci” ismi veriliyor.

SIĞINMACI NE DEMEK?

Uluslararası mutabakatların özel statü ve hukukî muhafaza sağladığı mülteci statüsüne sahip olmayan fakat benzeri nedenlerle bulunduğu ülkeyi terk etmek zorunda kalmış ve iltica müracaatının sonuçlanmasını bekleyen bireylere de “sığınmacı” deniyor.

BM İnsan Hakları Yüksek Komiserliği’nin geçen yıl paylaştığı datalara nazaran, 2020’de çeşitli nedenlerden dolayı yaklaşık 281 milyon insan, yani dünya nüfusunun yüzde 3,6’sı, doğduğu ülke ya da bölgenin dışına göç etmek zorunda kaldı.

Türkiye’nin de içinde bulunduğu Avrupa kıtasına 86,7, Asya kıtasına 85,6, Kuzey Amerika’ya 58,7, Afrika kıtasına 25,4, Latin Amerika ve Karayipler bölgesine 14,8, Avusturalya’nın da içinde yer aldığı Okyanus bölgesine ise 9,4 milyon kişi göç etti.

20 Haziran Dünya Mülteciler Günü: Mülteci ve Göçmen ortasındaki fark nedir? Sığınmacı kime denir? yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.