Gökbilimciler, “suikastçı” olarak nitelendirilen “ASASSN-14li” isimli kara delik tarafından parçalanan “ölü yıldızın” kalıntılarını incelediler.

Michigan Üniversitesi’nden Profesör Jon Miller ve meslektaşları tarafından yürütülen çalışmada, meyyit yıldız Chandra X-ışını gözlemevi ve Avrupa Uzay Ajansı’nın XMM-Newton uzay teleskobu tarafından incelendi.

Miller, “Eskiden bir yıldız olan şeyin içini görüyoruz. Geride kalan elementler, ne cins bir yıldızın vefatıyla karşılaştığını anlamak için takip edebileceğimiz ipuçlarıdır” dedi.

Astrofizikçi Dr. Brenna Mockler ise, “Bu X-ışını teleskopları, uzayda isimli tıp araçları olarak kullanılabilir. Bulduğumuz azotun karbona oranı, Güneş’in kütlesinin yaklaşık üç katı yükündeki mevte mahkum bir yıldızın iç kısmından gelen gerece işaret ediyor” diye konuştu.

NASA, ‘suikastçı’ bir kara deliğin yıldızı parçaladığını tespit etti yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Gökbilimciler, “suikastçı” olarak nitelendirilen “ASASSN-14li” isimli kara delik tarafından parçalanan “ölü yıldızın” kalıntılarını incelediler.

Michigan Üniversitesi’nden Profesör Jon Miller ve meslektaşları tarafından yürütülen çalışmada, meyyit yıldız Chandra X-ışını gözlemevi ve Avrupa Uzay Ajansı’nın XMM-Newton uzay teleskobu tarafından incelendi.

Miller, “Eskiden bir yıldız olan şeyin içini görüyoruz. Geride kalan elementler, ne cins bir yıldızın vefatıyla karşılaştığını anlamak için takip edebileceğimiz ipuçlarıdır” dedi.

Astrofizikçi Dr. Brenna Mockler ise, “Bu X-ışını teleskopları, uzayda isimli tıp araçları olarak kullanılabilir. Bulduğumuz azotun karbona oranı, Güneş’in kütlesinin yaklaşık üç katı tartısındaki vefata mahkum bir yıldızın iç kısmından gelen gerece işaret ediyor” diye konuştu.

NASA, ‘suikastçı’ bir kara deliğin yıldızı parçaladığını tespit etti yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

NASA yöneticisi Bill Nelson, “NASA dataları, dünya genelindeki milyarlarca insanın tam manasıyla hissettiklerini doğruluyor: 2023’ün Temmuz ayındaki sıcaklıklar, onu kaydedilen en sıcak ay yaptı. ABD’liler şu anda ülkenin her köşesinde iklim krizinin tesirlerini birinci elden yaşıyor” dedi.

SICAKTAN HAYATINI KAYBEDENLER VAR

NASA datalarına nazaran bilhassa Güney Amerika, Kuzey Afrika, Kuzey Amerika ve Antarktika Yarımadası’nın kimi bölgelerine sıcak hava hakimdi. Bu bölgelerde ortalamanın yaklaşık 4 santigrat derece üzerinde sıcaklık artışları kaydedildi.

NASA’ya nazaran bu yaz çok sıcaklar nedeniyle on milyonlarca kişi için sıcak hava ihtarları yapılırken, sıcak hava yüzlerce kişinin hastalanmasına ve hayatını kaybetmesine neden oldu.

NASA: 2023’ün Temmuz ayı 1880’den bu yana kaydedilen en sıcak ay yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

NASA yöneticisi Bill Nelson, “NASA dataları, dünya genelindeki milyarlarca insanın tam manasıyla hissettiklerini doğruluyor: 2023’ün Temmuz ayındaki sıcaklıklar, onu kaydedilen en sıcak ay yaptı. ABD’liler şu anda ülkenin her köşesinde iklim krizinin tesirlerini birinci elden yaşıyor” dedi.

SICAKTAN HAYATINI KAYBEDENLER VAR

NASA bilgilerine nazaran bilhassa Güney Amerika, Kuzey Afrika, Kuzey Amerika ve Antarktika Yarımadası’nın kimi bölgelerine sıcak hava hakimdi. Bu bölgelerde ortalamanın yaklaşık 4 santigrat derece üzerinde sıcaklık artışları kaydedildi.

NASA’ya nazaran bu yaz çok sıcaklar nedeniyle on milyonlarca kişi için sıcak hava ihtarları yapılırken, sıcak hava yüzlerce kişinin hastalanmasına ve hayatını kaybetmesine neden oldu.

NASA: 2023’ün Temmuz ayı 1880’den bu yana kaydedilen en sıcak ay yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Mars InSight, gezegendeki sismik aktiviteyi ve genel olarak Mars’ın iç ömrünü inceledi. Ayrıyeten, Mars’ta gerçekleşen tüm titreşimleri ve sarsıntıları topladı.

Elde edilen datalara nazaran, Mars’ın kendi ekseni etrafındaki dönüş suratının dört yıl boyunca değiştiği kaydedildi.

Bilim insanları bunun nedeninin şimdi tespit edilemediğini, üzerinde çalışılmaya devam edildiğini kaydetti.

İKİ TEORİ VAR

Mars’ın bu hareketi yapmasına neyin sebep olduğuna dair iki teori ortaya atıldı.

Birincisi, kutuplardaki buzun tekrar dağılımı.

İkincisi ise buzul sonrası toparlanma olarak isimlendirilen durum. Bu, yüzyıllar boyunca buzun tartısı altında ezilen yerkabuğunun, eridikten sonra yavaş yavaş üst hakikat yükselmeye başlamasıdır.

Gezegenbilimcilere nazaran Mars’ta buzul çağı, 375 bin yıl evvel sona erdi.

NASA: Mars’ın kendi ekseni etrafındaki dönüşü hızlandı yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Mars InSight, gezegendeki sismik aktiviteyi ve genel olarak Mars’ın iç hayatını inceledi. Ayrıyeten, Mars’ta gerçekleşen tüm titreşimleri ve sarsıntıları topladı.

Elde edilen datalara nazaran, Mars’ın kendi ekseni etrafındaki dönüş suratının dört yıl boyunca değiştiği kaydedildi.

Bilim insanları bunun nedeninin şimdi tespit edilemediğini, üzerinde çalışılmaya devam edildiğini kaydetti.

İKİ TEORİ VAR

Mars’ın bu hareketi yapmasına neyin sebep olduğuna dair iki teori ortaya atıldı.

Birincisi, kutuplardaki buzun yine dağılımı.

İkincisi ise buzul sonrası toparlanma olarak isimlendirilen durum. Bu, yüzyıllar boyunca buzun yükü altında ezilen yerkabuğunun, eridikten sonra yavaş yavaş üst yanlışsız yükselmeye başlamasıdır.

Gezegenbilimcilere nazaran Mars’ta buzul çağı, 375 bin yıl evvel sona erdi.

NASA: Mars’ın kendi ekseni etrafındaki dönüşü hızlandı yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Chip’te aktarılan bu teoriyi tam olarak anlamak için NASA’nın Kızıl Gezegen’e iki Viking aracı gönderdiği 1970’lerin ortalarına kadar gitmemiz gerekiyor. Bu iki araç o vakitler hayli başarılıydı, hatta şimdiye kadar diğer bir gezegende yapılan birinci ve tek ömür tespit deneyini gerçekleştirdiler.

KLORLU ORGANİKTEN ÖTEKİ BİR ŞEY BULUNMADI

O devirde bu testlerin sonuçları daha net olabilirdi. Testin bir kısmı başlangıçta olumlu sonuçlar gösterdi. Fakat gaz değişimi deneyi rastgele bir olumlu sonuç göstermedi. Ayrıyeten, Viking iniş araçlarında bulunan ve organik bileşikleri tespit etmek üzere tasarlanan bir aygıt, eser ölçüde klorlu organikten öteki bir şey bulamadı.

Heyecan verici olsa da, periyodun bilim insanları rastgele bir organik cisim olmadığı için klorlu organik hususların Dünya’dan gelen bir kontaminasyon olması gerektiğini varsaydı. Daha sonraki deneylerde toprağa su eklendi ve bu da kuşkusuz kalan eser ölçüleri öldürdü.

Bu sebeple kimileri NASA’nın Mars’taki birinci ömür delilimizi öldürdüğüne inanıyor.

Artık Mars’ta yerli organik bileşiklerin var olduğunu kesin olarak biliyoruz, bu da 1970’lerde bulunan eser ölçülerin muhtemelen Dünya’dan gelen kontaminasyon olmadığı manasına geliyor. Elbette bunların Mars’tan geldiğini kanıtlamanın bir yolu yok. Lakin, son 50 yılda Kızıl Gezegen hakkında öğrendiğimiz her şeyin tam bir fotoğrafına baktığımızda, o denli olabilecek üzere görünüyor.

NASA, Mars’ta keşfedilen birinci ömür ispatlarını öldürmüş olabilir yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Chip’te aktarılan bu teoriyi tam olarak anlamak için NASA’nın Kızıl Gezegen’e iki Viking aracı gönderdiği 1970’lerin ortalarına kadar gitmemiz gerekiyor. Bu iki araç o vakitler epey başarılıydı, hatta şimdiye kadar öteki bir gezegende yapılan birinci ve tek hayat tespit deneyini gerçekleştirdiler.

KLORLU ORGANİKTEN DİĞER BİR ŞEY BULUNMADI

O devirde bu testlerin sonuçları daha net olabilirdi. Testin bir kısmı başlangıçta olumlu sonuçlar gösterdi. Lakin gaz değişimi deneyi rastgele bir olumlu sonuç göstermedi. Ayrıyeten, Viking iniş araçlarında bulunan ve organik bileşikleri tespit etmek üzere tasarlanan bir aygıt, eser ölçüde klorlu organikten öteki bir şey bulamadı.

Heyecan verici olsa da, periyodun bilim insanları rastgele bir organik cisim olmadığı için klorlu organik unsurların Dünya’dan gelen bir kontaminasyon olması gerektiğini varsaydı. Daha sonraki deneylerde toprağa su eklendi ve bu da kuşkusuz kalan eser ölçüleri öldürdü.

Bu sebeple kimileri NASA’nın Mars’taki birinci hayat delilimizi öldürdüğüne inanıyor.

Artık Mars’ta yerli organik bileşiklerin var olduğunu kesin olarak biliyoruz, bu da 1970’lerde bulunan eser ölçülerin muhtemelen Dünya’dan gelen kontaminasyon olmadığı manasına geliyor. Elbette bunların Mars’tan geldiğini kanıtlamanın bir yolu yok. Fakat, son 50 yılda Kızıl Gezegen hakkında öğrendiğimiz her şeyin tam bir fotoğrafına baktığımızda, o denli olabilecek üzere görünüyor.

NASA, Mars’ta keşfedilen birinci hayat ispatlarını öldürmüş olabilir yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Konu hakkında yapılan açıklamada “NASA, Voyager 2 ile tam irtibatı yine kurdu. NASA’nın Canberra’daki Derin Uzay Ağı tesisi, Voyager 2’ye 19.9 milyar kilometreden fazla bir yıldızlararası ‘seslenme’ göndererek, uzay aracına kendisini tekrar yönlendirmesi ve antenini Dünya’ya geri döndürmesi talimatını verdi.

Komutun, Voyager’a ulaşması 18.5 saatlik tek taraflı ışık müddetiyle, misyon denetleyicilerinin komutun çalışıp çalışmadığını öğrenmesi (toplamda) 37 saat sürdü. 4 Ağustos günü saat 12:29 EDT saatiyle uzay aracı, olağan çalıştığını ve beklenen yörüngesinde kaldığını belirten bilim ve telemetri bilgilerini göndermeye başladı” denildi.

HAYAT UZUNLUĞU BİR KERE KARŞILAŞILAN HİZALANMA

ABD’de 1965’te yapılan hesaplamalar sonucunda bir uzay aracının, en uzaktaki dört gezegen olan Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün’ü araştırmak için en uygun vaktin 1970’lerin sonu olduğu tespit edildi. Uzay aracının, bu 4 gezegenin 176 yılda bir sefer meydana gelen hizalanması sonucunda her gezegenin yerçekiminden yararlanarak bir sonraki gezegene geçmesinin mümkün olabileceği görüldü.

1977 yılında Voyager 1 ve 2 uzaya fırlatıldı. İki uzay aracı 1979 yılında Jupiter’e, 1980-81’de Satürn’e, 1976’da Uranüs’e ve 1989’da Neptün’e en yakın aradan yaklaştı. Voyager 1’in, 1998’te insan üretimi bir nesnenin uzayda gidilen en uzak noktayı geçtiği vurguladı.

NASA, kayıp uzay aracı Voyager 2 ile irtibat kurdu yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Konu hakkında yapılan açıklamada “NASA, Voyager 2 ile tam bağlantısı yine kurdu. NASA’nın Canberra’daki Derin Uzay Ağı tesisi, Voyager 2’ye 19.9 milyar kilometreden fazla bir yıldızlararası ‘seslenme’ göndererek, uzay aracına kendisini tekrar yönlendirmesi ve antenini Dünya’ya geri döndürmesi talimatını verdi.

Komutun, Voyager’a ulaşması 18.5 saatlik tek istikametli ışık müddetiyle, vazife denetleyicilerinin komutun çalışıp çalışmadığını öğrenmesi (toplamda) 37 saat sürdü. 4 Ağustos günü saat 12:29 EDT saatiyle uzay aracı, olağan çalıştığını ve beklenen yörüngesinde kaldığını belirten bilim ve telemetri bilgilerini göndermeye başladı” denildi.

HAYAT UZUNLUĞU BİR SEFER KARŞILAŞILAN HİZALANMA

ABD’de 1965’te yapılan hesaplamalar sonucunda bir uzay aracının, en uzaktaki dört gezegen olan Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün’ü araştırmak için en uygun vaktin 1970’lerin sonu olduğu tespit edildi. Uzay aracının, bu 4 gezegenin 176 yılda bir sefer meydana gelen hizalanması sonucunda her gezegenin yerçekiminden yararlanarak bir sonraki gezegene geçmesinin mümkün olabileceği görüldü.

1977 yılında Voyager 1 ve 2 uzaya fırlatıldı. İki uzay aracı 1979 yılında Jupiter’e, 1980-81’de Satürn’e, 1976’da Uranüs’e ve 1989’da Neptün’e en yakın aradan yaklaştı. Voyager 1’in, 1998’te insan imali bir nesnenin uzayda gidilen en uzak noktayı geçtiği vurguladı.

NASA, kayıp uzay aracı Voyager 2 ile irtibat kurdu yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.