Pasifik’teki ada ülkesi Yeni Zelanda, TSİ 14.00’te 2026’ya ‘merhaba’ dedi. Yeni yıl, Yeni Zelanda’nın Auckland ve Wellington kentlerinde havai fişek gösterileriyle karşılandı.

Avustralya

Güney yarım küredeki Avustralya, Yeni Zelanda’nın ardından yeni yıla girdi.

Avustralya, TSİ 16.00’da 2026’ya ‘merhaba’ dedi. Sydney’in sembollerinden Opera Binası ve Sydney Köprüsü üzerinde 2025 öncesi saat 21.00’de havai fişek gösterisi düzenlendi. Avustralya’nın ardından sırasıyla Japonya, Tayvan, Çin ve Rusya yeni yıla girecek ülkeler arasında yer alıyor.

2026’ya ilk onlar girdi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Montella kaybı futbol sahasının zemininden kaynaklandığını belirtti “Futbolun az oynandığı bir futbol maçı oldu. Saha zemini gerçekten bu seviyede oynanmayacak kadar kötüydü. Bu seviyede bu şartlarda oynadığınızda alışılmışın dışında bir maç oluyor. Futbolcularımız sonuna kadar mücadele ettiler ama biz daha teknik kapasitesi yüksek olan bir takımız, onlar kadar fiziksel bir takım olmadığımız için bunu sahada skorla ödedik” ifadelerini kullandı.

”SORUNUZ GERÇEK BİR SORU DEĞİL”

Montella, Karadağlı bir gazetecinin “A Ligi’ne çıkmayı başaramadınız. Milli takımınızın ve kendi geleceğinizi nasıl görüyorsunuz?” sorusuna şu yanıtı verdi:

“Sorunuzu gerçek bir soru olarak kabul etmiyorum. Son senemizle alakalı mutluluk ve gurur duyuyorum. Yaptığımız yolculukla alakalı bunu söyleyebilirim. Bugün alıştığımız tekniği sergileyemedik, saha şartlarından dolayı. Bundan dolayı böyle bir sonuç ortaya çıktı. Mart ayında play-off oynayacağız, hedefimiz A Ligi’ne çıkmak, Dünya Kupası hedefimiz de var. Bu süreçte gelişmeye devam edecek oyuncularımız da var, onlar geliştikçe biz daha güçlü olacağız.” şeklinde yanıtladı.

İtalyan teknik adam, “Emirhan tercihinizi sormak istiyorum. Samet tam hazır değil miydi? ‘Tekniğimizi tam olarak ortaya koyamadık’ dediniz, saha zeminine daha uygun oyuncular tercih edebilir miydiniz?” sorusuna şu yanıtı verdi:

“Samet’te sıkıntı yoktu, kurgusal anlamda oyun kurmakta bir sol ayaklıya ihtiyaç duyduğumuz için Emirhan’ı tercih ettik. Metotlarımızın çoğu tekniğe dayalı, oyun kurgularımız da teknik kapasiteye dayalı. Bugün daha çok fiziksel gücü yüksek oyuncular tercih etseydik, görüntümüz alışılmışın dışına çıkan bir görüntü olurdu. O yüzden tercihlerimiz bu yöndeydi. Sadece fiziksel olarak başlasaydık ve kaybetseydik soru da aynı olurdu. Ama futbol böyle.”

Montella, Hakan Çalhanoğlu’nun eksikliğini hissettiklerini belirtirken, “Hedef maçlarında daha mı iyi oynuyoruz, biraz daha seviyesi düşük maçlarda zorlanıyor muyuz?” sorusuna da “Hırvatistan’ı söylediniz, Hırvatistan’da bugünkü 11’e oranla kaç tane futbolcu sahada vardı? Futbolda ön görülemeyen sakatlıklar, fiziksel düşüşler olabiliyor. Milli takım hocalığını yapmak bu tarz olaylardan dolayı zordur, her zaman en iyisini yapmaya çalışırsınız. Milli takımla alakalı şunu söyleyebilirim, gelişmeye mahkum bir jenerasyonumuz var. Gelişecekler, zaten çok iyi bir futbolcu grubuna sahibiz, ben gelmeden önce B Ligi’ne çıkmıştık, biz de çok özel bir yolculuk yaptık, gelişmeye ve büyümeye devam ediyoruz. O yüzden elimizden gelenin en iyisini yapacağız. Bazen çok sevdiğimiz için çok fazla acele ederiz, dikkatli olmamız gerek, sabırlı bir şekilde adım adım ilerlememiz gerek” yanıtını verdi.

Montella: Onlar kadar fiziksel bir takım değildik, kaybettik yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Aradan 12 yıl geçti ve santral bölgesinde bulunan su depolama tankları yavaş yavaş dolmaya başladı.

Yetkililer artık su depolayacak alan kalmadığını belirtirken, yaklaşık 1 milyon tondan fazla radyoaktif suyun okyanusa boşalttı.

Hükümet, su tahliyesinin muhtemelen 30 yıllık bir mühlet içinde tamamlanmasını bekliyor. Tahliye kapsamında su, epey küçük ölçülerde okyanusa boşaltılacak.

BALIKÇILAR KARARA REAKSİYON GÖSTERDİ

Uluslararası Atom Gücü Ajansı, temmuz ayında hükümetin planının ajansın güvenlik standartlarını karşıladığını ve arıtılmış suyun hür bırakılmasının beşerler için önemli bir sıhhat tehdidi oluşturmasının olası olmadığını söylemişti.

Ancak kimi bilim insanları, Japon hükümetinin ve tesisi işleten şirket Tokyo Electric Power’ın, tutma tanklarında hangi radyoaktif hususların kalabileceği konusunda gereğince açık kelamlı olmadığını söylüyor.

Japonya’daki balıkçı kümeleri ve Güney Kore halkının büyük bir bölümü de suyun okyanusa boşaltılmasına karşı çıkıyor.

Başbakan Kishida, Tokyo’da Japon balıkçılık sanayisinin başkanlarıyla bir ortaya gelerek, balıkçıların suyun akıtıldıktan sonra geçimlerini sağlamaya devam edebilmelerini sağlayacağına kelam verdi.

BAŞBAKAN CANLI YAYINDA DENİZ ESERLERİNİ YEDİ

Japonya Başbakanı Fumio Kishida ve birtakım bakanlar, güç santralinden okyanusa arıtılmış su boşaltılan Fukuşima bölgesinden gelen balık ve deniz eserlerini yedi.

Japonya’dan gelen imgeler Türkiye’de yıllarca tartışılan imgeyi tekrar gündeme getirdi. Periyodun Sanayi Bakanı Cahit Aral Çernobil’deki nükleer santral patlamasından sonra radyasyondan etkilenen Karadeniz bölgesindeki çayı canlı yayında içmişti.

Bakan Aral’ın, halka “içiniz rahat olsun” mesajı vermek için kameralar önünde çay içmesi aylarca tartışılmıştı.

Bizimkiler çay içmişti, onlar da yemek yedi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Aradan 12 yıl geçti ve santral bölgesinde bulunan su depolama tankları yavaş yavaş dolmaya başladı.

Yetkililer artık su depolayacak alan kalmadığını belirtirken, yaklaşık 1 milyon tondan fazla radyoaktif suyun okyanusa boşalttı.

Hükümet, su tahliyesinin muhtemelen 30 yıllık bir mühlet içinde tamamlanmasını bekliyor. Tahliye kapsamında su, epey küçük ölçülerde okyanusa boşaltılacak.

BALIKÇILAR KARARA REAKSİYON GÖSTERDİ

Uluslararası Atom Gücü Ajansı, temmuz ayında hükümetin planının ajansın güvenlik standartlarını karşıladığını ve arıtılmış suyun hür bırakılmasının beşerler için önemli bir sıhhat tehdidi oluşturmasının mümkün olmadığını söylemişti.

Ancak birtakım bilim insanları, Japon hükümetinin ve tesisi işleten şirket Tokyo Electric Power’ın, tutma tanklarında hangi radyoaktif unsurların kalabileceği konusunda gereğince açık kelamlı olmadığını söylüyor.

Japonya’daki balıkçı kümeleri ve Güney Kore halkının büyük bir bölümü de suyun okyanusa boşaltılmasına karşı çıkıyor.

Başbakan Kishida, Tokyo’da Japon balıkçılık sanayisinin başkanlarıyla bir ortaya gelerek, balıkçıların suyun akıtıldıktan sonra geçimlerini sağlamaya devam edebilmelerini sağlayacağına kelam verdi.

BAŞBAKAN CANLI YAYINDA DENİZ ESERLERİNİ YEDİ

Japonya Başbakanı Fumio Kishida ve birtakım bakanlar, güç santralinden okyanusa arıtılmış su boşaltılan Fukuşima bölgesinden gelen balık ve deniz eserlerini yedi.

Japonya’dan gelen manzaralar Türkiye’de yıllarca tartışılan imgeyi tekrar gündeme getirdi. Periyodun Sanayi Bakanı Cahit Aral Çernobil’deki nükleer santral patlamasından sonra radyasyondan etkilenen Karadeniz bölgesindeki çayı canlı yayında içmişti.

Bakan Aral’ın, halka “içiniz rahat olsun” iletisi verm

Bizimkiler çay içmişti, onlar da yemek yedi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Köydeki meskeninin balkonunda iki saat oturduk, ağıt yakmadığı birkaç dakika eliyle bize karşıdaki mezarlığı gösteriyor: “Bakın çocuklarım orada. Her gün gidiyorum yanlarına. İki evladımı ellerimle toprağa gömmüşüm. Hâlâ hayattaysam hâlâ yemek yiyorsam, yürüyüp gidip geliyorsam demek ki ben taşım toprağım. Eşim iki yıl evvel öldü. Çocuklarım gitti, ben kimsesiz kaldım. Ne kardeş ne anne babam var.”

Tamey Berber ise ailesinden 10 kişiyi kaybetmiş. Anne, baba, erkek kardeşi, onun eşi, çocukları, kız kardeşi, onun çocukları… “Hangisine ağlayayım, birine ağlasam başkasının acısı eksik kalıyor. Onları enkazdan çıkaracak gücüm yoktu. Artık öksüzüm” diyor.

(Tamey Berber)

İki bayan, iki kimsesizlik, vakit güya 6 Şubat’ta durmuş onlar için… Acıları hiç eksilmemiş. Zelzelenin üzerinden altı aydan fazla vakit geçti, pekala acıların üstesinden nasıl geliyorlar? Save ile Tamey’e kulak verelim.

‘KİMSE DUYMADI’

Save Sarı, “Günay ile Hatice birbirlerinden hiç ayrılmazdı. Sarsıntı olurken çocuklar el ele kapıya koştu. Çıktılar kurtuldular sandım. Enkazdan sağ çıktım. Uyandığımda akşamdı. Bağırdım, çağırdım çocuklarıma seslendim. Güya yer yarılmış herkes içine girmişti” diyor.

Save, “Canlı çıktılar sandım, birinci onları köydeki konutumun balkonunda gördüm, yere sere serpe yatırmışlardı. Artık o balkondan her an çocuklarımı izliyorum. Mezarları tam şu karşıda. Her gün gidiyorum. Yüzümdeki yaralar daima mezar başından bayılmamdan. Komşular beni görürse alıp getiriyorlar. Ben hayatta mıyım bilmiyorum. Ben nasıl canlı çıktıysam çocuklarım da çıkarılabilirdi. Kimse yoktu, kimse…” sözleriyle yaşadığı acıyı lisana getiriyor.

(Save Sarı)

‘FOTOĞRAF BİLE YOK’

Hatice ve Günay’ın son periyotlara ilişkin tek fotoğrafı yoktu Save annenin elinde. Çocuklarına ilişkin her şey enkaz altında kalmış. Akıllı telefon kullanmayı bilmediği için fotoğraflarına da bakamıyor. Üniversite periyoduna ilişkin bir iki fotoğrafını internetten gösteriyoruz. “Ne olur çocuklarımı bana yolla” dedi. İkisinin fotoğrafını basılı halini yolladım kendisine… Anladım ki sarsıntı binlerce insanı çocuklarının, sevdiklerinin fotoğrafına bile hasret bıraktı.

‘DİZİ DİZİ MEZARLAR’

Aydoğan, Ali, Besey Özdemir uzun yıllar bizim köyde yaşamışlardı. Aile üzereydik. Onların enkaz altında kaldığını öğrenince de kimsenin elinden bir şey gelmemişti. Ailenin en büyük kızı Tamey Berber ise yaşadıklarını şöyle anlatıyor: “Kardeşim Aydoğan’ın üçüz çocukları vardı. Kız kardeşimin iki çocuğu. Annem babam haydi yaşadı diyorum, ya çocuklar, onlar ne yaşadı ki öldü… Artık mezarlarına gidiyorum, dizi dizi mezarlar. Birinin mezar taşını öpsem oburunun acısını yaşamıyormuşum üzere geliyor. Kimsesiz kaldık…”

Elbistan’da iki bayan, iki kimsesizlik… Onlar için vakit güya 6 Şubat’ta durmuş: Ben kime ağlayayım yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Yaşadığı süreci konuk olduğu B Yüzü isimli YouTube kanalında anlatan Pehlivan, “15 Ağustos’ta açık cezaevine girersem bilin ki ben esirim. Bu hukuk değil. Beni esir olarak orada tutacaklar. Onlar benim gayret etmemi istemiyorlar. Benim akıl sıhhatimi yitirmemi, bu mesleği bırakmamı istiyorlar. Ben de tersine daha çok motive oluyorum.” sözlerini kullandı.

Barış Pehlivan’ın programdaki konuşmasından öne çıkanlar şöyle:

“Ben öteki türlü gazetecilik yapmayı bilmiyorum. Şayet ben gazetecilik yapmaya devam edeceksem bu türlü yapacağım. Gün gelir bu mesleği bırakmaya karar verirsem en azından şunu söylerim kendime; ben boyun eğmedim, kalemimi dik tutmaya çalıştım. Kalemimi de kendim kırarım.

Beni davalarla ya da mahpuslarla korkutmaya çalışıyorlar. Şayet haklı olduğunuza inanıyorsanız ve bunun tarihteki muhakkak başlı olayların gibisi olduğunu biliyorsanız başınız şöyle çalışıyor. Ben bir yıl mı içeride tutulacağım? Ömrümden bir yıl çalıyorlar mı? Çalıyorlar. Ben o vakit içeride o denli bir yaşamalıyım ki ömrüme iki yıl katmalıyım. Cezaevine girmenin öykünülecek bir tarafı oduğunu düşünen birisi değilim. Lakin bu mesleğin Türkiye’de nasıl bir karşılıığı olduğunu da deneyimlemiş birisiyim.

Beni cezaevine koyarak yalnızca kendinizi tatmin edersiniz. Ancak şöyle bir şey var, benim kızıma mani oluyorsunuz. Benim kızımın beni görmesini engelliyorsunuz. Beni can güvenliği sıkıntısıyla karşı karşıya bırakıyorsunuz.

Evet korkuyorum. Daima berbat şeyler de anlatsam, yozlaşmayı da anlatsam onun içine bir umut aşılamaya çalıştım. Zira şöyle bir şey var ben bu haberleri yaparken bu kitapları yazarken masa başında gaipten gelen sesleri yazıyorum. Okuyanlar bilir ki daima bilgiye dayalı satırlar vardır. Pekala onlar nereden geliyor? Onlar da bu devletin içinde yurtsever olan insanlardan geliyor. Kimisi savcı kimisi hakim, kimisi bürokrat. Şunu biliyorum, tanıklığımla söylüyoırum bu ülkede birtakım güzel devlet insanları hala var.”

Barış Pehlivan: Onlar benim akıl sıhhatimi yitirmemi istiyor yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Köydeki meskeninin balkonunda iki saat oturduk, ağıt yakmadığı birkaç dakika eliyle bize karşıdaki mezarlığı gösteriyor: “Bakın çocuklarım orada. Her gün gidiyorum yanlarına. İki evladımı ellerimle toprağa gömmüşüm. Hâlâ hayattaysam hâlâ yemek yiyorsam, yürüyüp gidip geliyorsam demek ki ben taşım toprağım. Eşim iki yıl evvel öldü. Çocuklarım gitti, ben kimsesiz kaldım. Ne kardeş ne anne babam var.”

Tamey Berber ise ailesinden 10 kişiyi kaybetmiş. Anne, baba, erkek kardeşi, onun eşi, çocukları, kız kardeşi, onun çocukları… “Hangisine ağlayayım, birine ağlasam başkasının acısı eksik kalıyor. Onları enkazdan çıkaracak gücüm yoktu. Artık öksüzüm” diyor.

(Tamey Berber)

İki bayan, iki kimsesizlik, vakit güya 6 Şubat’ta durmuş onlar için… Acıları hiç eksilmemiş. Zelzelenin üzerinden altı aydan fazla vakit geçti, pekala acıların üstesinden nasıl geliyorlar? Save ile Tamey’e kulak verelim.

‘KİMSE DUYMADI’

Save Sarı, “Günay ile Hatice birbirlerinden hiç ayrılmazdı. Zelzele olurken çocuklar el ele kapıya koştu. Çıktılar kurtuldular sandım. Enkazdan sağ çıktım. Uyandığımda akşamdı. Bağırdım, çağırdım çocuklarıma seslendim. Güya yer yarılmış herkes içine girmişti” diyor.

Save, “Canlı çıktılar sandım, birinci onları köydeki konutumun balkonunda gördüm, yere sere serpe yatırmışlardı. Artık o balkondan her an çocuklarımı izliyorum. Mezarları tam şu karşıda. Her gün gidiyorum. Yüzümdeki yaralar daima mezar başından bayılmamdan. Komşular beni görürse alıp getiriyorlar. Ben hayatta mıyım bilmiyorum. Ben nasıl canlı çıktıysam çocuklarım da çıkarılabilirdi. Kimse yoktu, kimse…” tabirleriyle yaşadığı acıyı lisana getiriyor.

(Save Sarı)

‘FOTOĞRAF BİLE YOK’

Hatice ve Günay’ın son periyotlara ilişkin tek fotoğrafı yoktu Save annenin elinde. Çocuklarına ilişkin her şey enkaz altında kalmış. Akıllı telefon kullanmayı bilmediği için fotoğraflarına da bakamıyor. Üniversite devrine ilişkin bir iki fotoğrafını internetten gösteriyoruz. “Ne olur çocuklarımı bana yolla” dedi. İkisinin fotoğrafını basılı halini yolladım kendisine… Anladım ki zelzele binlerce insanı çocuklarının, sevdiklerinin fotoğrafına bile hasret bıraktı.

‘DİZİ DİZİ MEZARLAR’

Aydoğan, Ali, Besey Özdemir uzun yıllar bizim köyde yaşamışlardı. Aile üzereydik. Onların enkaz altında kaldığını öğrenince de kimsenin elinden bir şey gelmemişti. Ailenin en büyük kızı Tamey Berber ise yaşadıklarını şöyle anlatıyor: “Kardeşim Aydoğan’ın üçüz çocukları vardı. Kız kardeşimin iki çocuğu. Annem babam haydi yaşadı diyorum, ya çocuklar, onlar ne yaşadı ki öldü… Artık mezarlarına gidiyorum, dizi dizi mezarlar. Birinin mezar taşını öpsem başkasının acısını yaşamıyormuşum üzere geliyor. Kimsesiz kaldık…”

Elbistan’da iki bayan, iki kimsesizlik… Onlar için vakit güya 6 Şubat’ta durmuş: Ben kime ağlayayım yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Yaşadığı süreci konuk olduğu B Yüzü isimli YouTube kanalında anlatan Pehlivan, “15 Ağustos’ta açık cezaevine girersem bilin ki ben esirim. Bu hukuk değil. Beni esir olarak orada tutacaklar. Onlar benim gayret etmemi istemiyorlar. Benim akıl sıhhatimi yitirmemi, bu mesleği bırakmamı istiyorlar. Ben de bilakis daha çok motive oluyorum.” sözlerini kullandı.

Barış Pehlivan’ın programdaki konuşmasından öne çıkanlar şöyle:

“Ben öbür türlü gazetecilik yapmayı bilmiyorum. Şayet ben gazetecilik yapmaya devam edeceksem bu türlü yapacağım. Gün gelir bu mesleği bırakmaya karar verirsem en azından şunu söylerim kendime; ben boyun eğmedim, kalemimi dik tutmaya çalıştım. Kalemimi de kendim kırarım.

Beni davalarla ya da mahpuslarla korkutmaya çalışıyorlar. Şayet haklı olduğunuza inanıyorsanız ve bunun tarihteki muhakkak başlı olayların gibisi olduğunu biliyorsanız başınız şöyle çalışıyor. Ben bir yıl mı içeride tutulacağım? Ömrümden bir yıl çalıyorlar mı? Çalıyorlar. Ben o vakit içeride o denli bir yaşamalıyım ki ömrüme iki yıl katmalıyım. Cezaevine girmenin öykünülecek bir tarafı oduğunu düşünen birisi değilim. Lakin bu mesleğin Türkiye’de nasıl bir karşılıığı olduğunu da deneyimlemiş birisiyim.

Beni cezaevine koyarak yalnızca kendinizi tatmin edersiniz. Lakin şöyle bir şey var, benim kızıma mani oluyorsunuz. Benim kızımın beni görmesini engelliyorsunuz. Beni can güvenliği problemiyle karşı karşıya bırakıyorsunuz.

Evet korkuyorum. Daima berbat şeyler de anlatsam, yozlaşmayı da anlatsam onun içine bir umut aşılamaya çalıştım. Zira şöyle bir şey var ben bu haberleri yaparken bu kitapları yazarken masa başında gaipten gelen sesleri yazıyorum. Okuyanlar bilir ki daima bilgiye dayalı satırlar vardır. Pekala onlar nereden geliyor? Onlar da bu devletin içinde yurtsever olan insanlardan geliyor. Kimisi savcı kimisi hakim, kimisi bürokrat. Şunu biliyorum, tanıklığımla söylüyoırum bu ülkede kimi uygun devlet insanları hala var.”

Barış Pehlivan: Onlar benim akıl sıhhatimi yitirmemi istiyor yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

“Gençlik kolları olarak hazırladığımız bir ‘Fotoroman Süleyman’ albümü vardı, bununla ilgili savcılık bir soruşturma başlatmış o kapsamda tabir verdik. Kendi fikirlerimizi o gün ne biçimde tabir ettiysek anlattık. Mersin’deki hain terör saldırısının ardından bu türlü bir basın açıklaması düzenlemiştik zira kendisi partimizi terörle ilişkilendiren gerçek dışı bir beyanda bulunmuştu. Delillerimizle bir arada sözümüzü verdik.

‘İFADEMİZİN ARKASINDAYIZ’

Üzüldüğümüz durum şu; şayet ben bir uyuşturucu satıcısı olsaydım ya da bayana, çocuğa şiddet uygulayan biri olsaydım, üçüncü sınıf bir mafya, plakasız gezen, insanların dükkanlarını basan, insan öldüren bir mafya bozuntusu olsaydım bugün bu adliyeye çağrılmazdım. Fakat bir siyasetçi olduğum için ve CHP’nin Gençlik Kolları Lideri olduğum için bugün söze çağrıldım ve bunu da adliyeye karşı sitem olarak, Türk yargısının düştüğü durumu özetlemek olarak tabir etmemiz gerekiyor. Biz sözümüzün gerisindeyiz.

‘ONLAR İÇİN ÖCÜ KAPSAMINDA’

Süleyman Soylu son günlerde isimli makamlarda olan ve yargı makamlarının dışında bürokraside olan tasfiyelerle de ortaya çıkıyor ki AK Parti tarafından da üstü çizilmiş bir kişilik. Bugün devlet takımlarında Süleyman Soylu’nun izleri siliniyor. Zira onlar için de artık ‘öcü’ kapsamında ve kurtulmak istenilen bir kişi statüsünde bulunuyor. O yüzden ben onun tasfiyesinin bugün yargı makamlarını çok etkileyeceğini ve bu belgeden ceza almadan kurtulacağımı düşünüyorum.”

CHP’li Killik Soylu’nun şikayeti üzerine tabir verdi: Onlar için artık ‘öcü’ kapsamında yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

“Gençlik kolları olarak hazırladığımız bir ‘Fotoroman Süleyman’ albümü vardı, bununla ilgili savcılık bir soruşturma başlatmış o kapsamda söz verdik. Kendi kanılarımızı o gün ne formda tabir ettiysek anlattık. Mersin’deki hain terör saldırısının ardından bu türlü bir basın açıklaması düzenlemiştik zira kendisi partimizi terörle ilişkilendiren gerçek dışı bir beyanda bulunmuştu. Delillerimizle birlikte sözümüzü verdik.

‘İFADEMİZİN ARKASINDAYIZ’

Üzüldüğümüz durum şu; şayet ben bir uyuşturucu satıcısı olsaydım ya da bayana, çocuğa şiddet uygulayan biri olsaydım, üçüncü sınıf bir mafya, plakasız gezen, insanların dükkanlarını basan, insan öldüren bir mafya bozuntusu olsaydım bugün bu adliyeye çağrılmazdım. Ancak bir siyasetçi olduğum için ve CHP’nin Gençlik Kolları Lideri olduğum için bugün tabire çağrıldım ve bunu da adliyeye karşı sitem olarak, Türk yargısının düştüğü durumu özetlemek olarak tabir etmemiz gerekiyor. Biz sözümüzün ardındayız.

‘ONLAR İÇİN ÖCÜ KAPSAMINDA’

Süleyman Soylu son günlerde isimli makamlarda olan ve yargı makamlarının dışında bürokraside olan tasfiyelerle de ortaya çıkıyor ki AK Parti tarafından da üstü çizilmiş bir kişilik. Bugün devlet takımlarında Süleyman Soylu’nun izleri siliniyor. Zira onlar için de artık ‘öcü’ kapsamında ve kurtulmak istenilen bir kişi statüsünde bulunuyor. O yüzden ben onun tasfiyesinin bugün yargı makamlarını çok etkileyeceğini ve bu evraktan ceza almadan kurtulacağımı düşünüyorum.”

CHP’li Killik Soylu’nun şikayeti üzerine tabir verdi: Onlar için artık ‘öcü’ kapsamında yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.