Emekli Mehmet Bozdoğan, “Fiyatlar, her şey kıymetli, karpuz 8 liraydı, 12 lira ettiler. Alamıyoruz, tövbe alamıyoruz. Mesela şurada gördüğün çabucak hemen hepsini canın istiyor beşersin. İstiyor lakin alamıyorsun gücün yetmiyor ne yapacağız? Tek tek vermiyorlar veriyorlar mı? Şuradan bir salatalık alayım desem ne olur bir salatalık ne olacak? Yarısını eşime versem yarısını ben yesem tekrar kurtarmıyor” dedi.

“ZARARINA VERİYORUZ, SATAMIYORUZ”

Memur emeklisi birebir vakitte tezgahtarlık yapan Lütfi Çözeli ise, “Nasıl olacak? Alacağız 12’ye satacağız 10 liraya. Satılmıyor hani kim var? Yok satamıyoruz. Ziyanına veriyoruz ne yapacağız bu saat olmuş mal kalmış şişmiş. Ne oluyor çöpe gidiyor. Daha bak çöpe gitti bak onu dökeceğim biraz sonra, ne yapacağım satamazsan. Ben memur emeklisiyim 11-12 bin lira maaş alıyorum, 6-7 bin lira maaş alanlar nasıl geçiniyor? Ona da hayret ediyorum onu bilemiyorum. Ben şu anda tezgahtarlık yapıyorum yevmiye çalışıyorum ne yapayım? Meskenime geçim lazım” diye konuştu.

“HAYATIN HİÇ TADI YOK BU GÜNLERDE”

Bir yurttaş, “Vatandaş için kıymetli ancak satan için de ucuz olabilir” derken; bir oburu ise “Fiyatlar haddinden fazla çok kıymetli. Biz çıktık geldik bu tarafa hiçbir şey almadan” tabirlerini kullandı.

Başka bir yurttaş da “Her şey değerli, fiyatlar çok yüksek. Bir fasulyenin kilosu 50 lira, kiraz, şeftalinin kilosu 50 lira. Nasıl geçinirsin? Ekmek olmuş 7,5 lira. Hesabıma gelen yerden azıcık bir şey alırım, nefsi köreltmek için. 2 kilogram alacağıma, 1 kilogram alıyorum. Nefsimi körlüyor ne yapalım? Hayatın hiç tadı yok bu günlerde. Çok kıymetli ortalık” biçiminde konuştu.

Semt pazarında emekli yurttaş isyan etti: ‘İnsansın canın istiyor, tek tek de satmıyorlar’ yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Emekli Mehmet Bozdoğan, “Fiyatlar, her şey kıymetli, karpuz 8 liraydı, 12 lira ettiler. Alamıyoruz, tövbe alamıyoruz. Mesela şurada gördüğün çabucak hemen hepsini canın istiyor beşersin. İstiyor ancak alamıyorsun gücün yetmiyor ne yapacağız? Tek tek vermiyorlar veriyorlar mı? Şuradan bir salatalık alayım desem ne olur bir salatalık ne olacak? Yarısını eşime versem yarısını ben yesem yeniden kurtarmıyor” dedi.

“ZARARINA VERİYORUZ, SATAMIYORUZ”

Memur emeklisi tıpkı vakitte tezgahtarlık yapan Lütfi Çözeli ise, “Nasıl olacak? Alacağız 12’ye satacağız 10 liraya. Satılmıyor hani kim var? Yok satamıyoruz. Ziyanına veriyoruz ne yapacağız bu saat olmuş mal kalmış şişmiş. Ne oluyor çöpe gidiyor. Daha bak çöpe gitti bak onu dökeceğim biraz sonra, ne yapacağım satamazsan. Ben memur emeklisiyim 11-12 bin lira maaş alıyorum, 6-7 bin lira maaş alanlar nasıl geçiniyor? Ona da hayret ediyorum onu bilemiyorum. Ben şu anda tezgahtarlık yapıyorum yevmiye çalışıyorum ne yapayım? Konutuma geçim lazım” diye konuştu.

“HAYATIN HİÇ TADI YOK BU GÜNLERDE”

Bir yurttaş, “Vatandaş için kıymetli ancak satan için de ucuz olabilir” derken; bir oburu ise “Fiyatlar haddinden fazla ziyade değerli. Biz çıktık geldik bu tarafa hiçbir şey almadan” sözlerini kullandı.

Başka bir yurttaş da “Her şey değerli, fiyatlar çok yüksek. Bir fasulyenin kilosu 50 lira, kiraz, şeftalinin kilosu 50 lira. Nasıl geçinirsin? Ekmek olmuş 7,5 lira. Hesabıma gelen yerden azıcık bir şey alırım, nefsi köreltmek için. 2 kilogram alacağıma, 1 kilogram alıyorum. Nefsimi körlüyor ne yapalım? Hayatın hiç tadı yok bu günlerde. Çok değerli ortalık” biçiminde konuştu.

Semt pazarında emekli yurttaş isyan etti: ‘İnsansın canın istiyor, tek tek de satmıyorlar’ yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Ancak çalışanın aksiyon için kurulan çadırlarının da kaldırıldığı ortaya çıktı. Eğitim-İş ODTÜ Temsilcilik Sekreteri Birsen Pir Halıcı, yaptığı açıklamada, “ODTÜ Rektörü Mustafa Verşan Kök çadırları kaldırttığını, hukuksuz ve habersiz olarak kaldırtarak çalışanlarının servis haklarını gasp ettiği üzere sendikal haklarımı da gasp etmeye çalıştı” dedi.

Çalışanların çadırın tekrar kurulması ve çabayı devam ettireceğini belirten Halıcı, şu sözleri kullandı:

“Tüm kamuoyunun malumu olduğu üzere, 3 Temmuz Pazartesi gününden bu yana, servislerimizin kaldırılmasına karşı ODTÜ işçileri olarak Rektörlük Binası önündeki çadır hareketimizi sürdürüyoruz. Birinci günden bu yana çadırımızda geceli gündüzlü nöbetler tuttuk, basını ve kamuoyunu uğradığımız hak kayıplarımızla ilgili bilgilendirdik, sinema gösterimleri yaptık. Özetle, ODTÜ işçilerinin haklı itirazını bu çadırda tek bir ses haline getirdik ve bu sesin hem ODTÜ’de hem de yerleşke dışında yankılanmasını sağladık.

İlk günden itibaren son derece yasal, yasal ve barışçıl bir zeminde  çadır hareketimizi yürüttük . Çadırımızı kurduktan birkaç gün sonra çadırın etrafı beyaz panolarla çevrilerek görünürlüğümüzün azalması beklendi. Bu trajikomik ve izaha muhtaç uygulamaya itiraz etmekten bile imtina ettik, kamuoyunun takdirine bıraktık. 14 Temmuz Cuma gecesi ise, gerçekleştirdiğimiz sinema gösteriminden yalnızca birkaç saat sonra, içerisinde hiçbir arkadaşımız yokken, resmi ya da gayriresmi yollardan haber verme gereği bile duyulmadan çadırımız Rektörlük tarafından kaldırıldı. İçinde bulunduğumuz gün ve saat itibariyle çadırımızın ve içindeki gereçlerimizin akıbetine dair idareden bir bilgi alabilmiş değiliz. 

ODTÜ’de örgütlü altı sendikanın iştirakçisi olduğu Sendikalar Birliği olarak, ODTÜ idaresini uyarma gereksinimi duyuyoruz. Sendikal faaliyeti engellemek anayasal bir cürümdür. Sendikal özgürlüklerimizin gerek ulusal gerekse milletlerarası hukuk çerçevesinde teminat altında olduğunu hatırlatmak istiyoruz. ODTÜ idaresini haklı sesimizi kısmanın yollarını aramak yerine, nitelikli ulaşım hakkımız başta olmak üzere kazanılmış tüm haklarımızın korunması için gerekli önlemleri almaya davet ediyoruz.

En başından bu yana verdiğimiz kelamın gerisindeyiz. Ulaşım, barınma ve beslenme haklarımız kırmızı çizgimizdir, bir adım bile geri atmayacağız. Servis çabamızı daha kararlı formda, tıpkı yerde ve tıpkı prosedürle devam ettireceğiz. Bütün ODTÜ işçilerini, yaşadığımız hak gasplarına karşı daha fazla bir ortaya gelmeye ve çabamızı büyütmeye çağırıyoruz.

Bugün sabah yine kurduğumuz çadır ile servis uğraşımızı devam ettireceğiz. Çadırımızın da haklarımızın da takipçisiyiz.”

ODTÜ Rektörü Kök, evvel işçinin semt servisini, artık de çalışanların aksiyon için kurduğu çadırları kaldırdı yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

“ÇEŞMEMİZDEN HAMİDİYE VE TERKOS SUYU AKARDI”

Yıllardır çeşmenin bulunduğu sokakta yaşadığını belirten Kamber Hüseyin Aydın, “Çeşmemizden daha evvelden Hamidiye suyu, akabinde Terkos suyu akardı, artık de iptal oldu. Galatasaray şampiyon olduktan sonra buranın gençleri çerçeveyi boyamışlar. Kaldırımları da. Gerçek mu yaptılar yanlış mı yaptılar bilemiyorum fakat kaldırımları hoş yaptılar.” diye konuştu.

“ESKİDEN DE BETON ATILDI KARŞI ÇIKMAMA RAĞMEN”

Tarihi Salih Paşa Camii’nin 21 yıllık imamı Niyazi Şekerci, “Camiimiz tarihi bir camii, birebir vakitte çeşmesi de tarihi. Evvel sıvandı burası, tarihi olmasına aksi bir biçimde. Kitabesi orjinal ancak buraları sıva yapılmış boya yapılmış. Bunlar yanlış. Pazar günü fanatikler buraya boyama yapmışlar. Kaldırımları da boyamışlar. Tasvip etmiyoruz. Evvelden de buraya beton atma üzere bir olay oldu karşı çıkmama karşın. Burada seyyar satıcı bir abimiz vardı buraya beton attı; burada bir oluk vardı onu kapattı. Bu biçimde ziyan verildi camimizin çeşmesine ” dedi. 

“BU SEVİMSİZ OLAYLA GÜNDEME GELDİ”

Sanat Tarihçisi Hayri Fehmi Yılmaz, Salih Paşa Çeşmesi’nin semtin simgesi olduğunu belirtti. Yılmaz, “Bu sevimsiz bir olayla da gündeme geldi. Bir taraftan bu da tahminen olumlu bir şey İstanbullular, İbn-i Meddas Salih Paşa Camii’ni bu şirin çeşmeyi bu küçük meydancığı ve sokak dokusunu görme fırsatını hatırlama fırsatını elde etti. Zira burası İstanbul’da ahşabı en düzgün korunmuş sokaklardan biri, onu da hatırlamakta yarar var. Maalesef bazen çok heyecanlandığımızda ne yapacağımızı şaşırıyoruz. Bu türlü kentin ya da semtin simgesi olan o semte ismini veren bir yapıya da işte o an güzelimize giden bir şeyi yapabiliyoruz. Natürel bu renklere boyanması bir grubun renklerine boyanması beğenilen bir şey değil.  En azından gündeme geldi. Tahminen çeşme daha uygun bir bakım görecek. İsmini verdiği semtte daha âlâ bir imajla İstanbulluların gündemine gelecektir” formunda konuştu.

“KÜLTÜR VARLIKLARIMIZA BU TÜRLÜ MÜDAHALE ETMEMEK GEREKİYOR”

Sanat Tarihçisi Yılmaz, “Tabii ki yetkililer çabucak gereken müdahaleyi yapıyor. Onu söylemekte yarar var. Bu çok hoş bir çeşme, işte hayrat kitabesini görüyorsunuz. Ayna taşı, orada bir musluk olmalıydı. Aşağıda sekileri duruyor. Orada bir eski fotoğraflarda kısmen görülen yalak vardır. O da yok artık. Burada bir de kot yükselmiş. O yüzden çeşmeyi biz biraz da toprağa gömülü olarak görüyoruz. Onu bu türlü hatırlamak daha yanlışsız olur. Tahminen yapılacak yeni bir düzenlemeyle semte daha yeterli hizmet verecek. Fakat kültür varlıklarımıza bu türlü müdahale etmemek lazım. Kültür varlığı hepimizin ortak mirası, insanlığın ortak mirası. Hani bir çeşmeye bu türlü davranmamak gerekiyor. Heyecanlarımızı daha farklı halde, kültür varlıklarına müdahale etmeden yapmak lazım. Lakin bakın en azından İstanbul’un bu güzel köşesini de bir hatırlamış oldunuz” dedi.

“BU ÇEŞME KLASİK OSMANLI ÜSLÛPLU BİR MAHALLE ÇEŞMESİ” 

Sanat Tarihçisi Yılmaz, “Burası aslında İstanbul’un beğenilen bir köşesi, semt olarak da Salih Paşa olarak biliniyor. Çabucak ardımızda hoş bir mescit var. Bu Fatih zamanı yapıtlarındandır. Amasyalı İbn-i Meddas tarafından yapılmış. Ancak sonra neredeyse bir asır sonra gerisine bu küçük bir meydan oluşturan bu alana bir çeşme inşa edilmiş. Bu çeşme klasik Osmanlı üsluplu bir mahalle çeşmesi. O yüzden Salih Paşa’nın ismiyle anılmaya başlanmış. Hatta gerideki camii de bu çeşmenin ismini almış semt de. Burası tarihi dokusunu da güzel koruyabilmiş İstanbul sokaklarından biridir. Olağan bu çeşme o tarih boyunca birkaç sefer tamir edilmiş ve o halde günümüze ulaşmış. Maalesef yer biraz yükseldiği için kısmen eski yalak toprağa gömülmüş, ayna taşı kırılmış ancak 20. yüzyılın başlarında, 1912-1913’te yapılmış tamir kitabesi halâ duruyor. Aslında Salih Paşa’nın çeşmesini bir hayırsever, 20. yüzyılın başlarında tamir ettirmiş Zeynep Hanım isimli bir İstanbullu, muhtemelen bu semtte yaşıyordu. Çeşme bu biçimde günümüze kadar gelmiş. Bunun muhtemelen bir ahşap saçağı vardır eski fotoğraflarda o denli görünür. Onların hiçbiri kalmamış” diye konuştu.

“BÖYLE BİR MÜDAHALE BİR ANDA TOPLUMDA ÖNEMLİ BİR REAKSİYONLA KARŞILANDI”

Sanat Tarihçisi Yılmaz, “Bilincin artırılması gerekiyor. Hiç elbet bir kültür varlıklarının zenginliğiyle övünen bir toplumuz. Lakin onları anlatan eğitim sistemimizde bir şey yok. Yani maalesef Türkiye’de Türkiye’nin sahip olduğu güçlü kültür mirasını eğitim sistemimizde gençlerimizle paylaşmıyoruz. Çocuklarımızla hiç paylaşmıyoruz. O vakit o şuurun oluşması da zayıflıyor. Ancak tekrar de şükredelim. Bakın büyük bir yani bu türlü bir müdahale bir anda toplumda önemli bir reaksiyonla karşılandı. İşte herkes sizler de bu işe sahip çıkıyorsunuz. Hani burası İstanbul’un yaşayan köşelerinden biri, bence İstanbul halkı bu örnekte, en azından kültür varlığına sahip çıktı. Bunun devam etmesini umut ederiz. İnşallah daha uygun bir müdahaleyle çeşme İstanbullulara daha hoş görüneceği biçimde hazırlanır” dedi.

Tepkilerin akabinde çeşmenin sarı kırmızıya boyanan kısmı evvel sarıya sonra ise beyaza boyandı. Fatih Belediyesi’nden ise açıklama yapılmadı.

Fatih’te tarihi çeşmeyi sarı kırmızı renge boyadılar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.