Fransa Ulusal Meclisi’nde Cumhuriyetçi senatörler Roger Karoutchi, Bruno Retailleau ve Christian Cambon, Fransa Devlet Lideri Emmanuel Macron‘a hitaben, farklı siyasi görüşlerden 94 milletvekilinin imzasını taşıyan bir açık mektup kaleme aldı.

Mektupta, Fransa’nın Afrika siyasetinin yine gözden geçirilmesi davetinde bulunuluyor.

Le Figaro’nın aktardığına nazaran, mektupta şu sözler kullanıldı:

“Sayın Cumhurbaşkanı;

Birkaç yıldır, Fransa’nın Afrika’daki yeri ve rolü konusunda birbirini izleyen hükümetlerimizi sorguluyoruz. Birtakım bakanların yaptığı üzere, bizi Françafrique’e nostaljik olarak tanımlamakla yetinmek, başarısızlıkları ve aksaklıkları gizlemeye hizmet eden bir sapmadır.

Bugün Nijer, dün Mali, Orta Afrika Cumhuriyeti ve Burkina Faso Fransa’yı, Fransız güçlerini ve Fransız şirketlerini reddetmiştir. Barkhane Operasyonu’nun başarısızlığa uğramasının akabinde, insan hakları ya da demokrasiye pek kıymet vermeyen, fakat halklarını eski “sömürgeci güce” karşı ayaklandırarak iktidarı elinde tutan tüm diktatörler ya da önderler için eksiksiz bir formda uygun olan Wagner milisleri, bizim pahamıza ortaya çıktı. 

Sahraaltı Afrika’daki bu hareket, Fildişi Kıyısı ve Senegal üzere bize yakın olduğu bilinen ülkelerde bile şovlar ve Fransız zıddı aksiyonlarla yayılıyor.

Kuzey Afrika’da da hayal kırıklıkları yaşandı. Cezayir Cumhurbaşkanı Tebbun bir sıcak bir soğuk esiyor, bazen yakınlaşma ve resmi ziyaretten (düzenli olarak iptal ediliyor) bahsediyor, bazen de Cezayir halkının tüm kederlerinden Fransızların “Büyük Şeytan” olduğunu söylüyor. Bu belirsizlik, birçok Fransız yetkilinin artık hiçbir mana söz etmeyen 1968 mutabakatlarını sorgulamasına yol açtı.

Fas’ta, Fransa’nın Sahra konusundaki oyalaması (İspanya ve Almanya’nın Fas’ın egemenliğini tanımasına rağmen) ve Quai d’Orsay’ın Cezayir’le olan istikrar oyunu, Kraliyet Sarayını askeri ve ekonomik ortaklar için Paris’in dışına bakmaya sevk etti.

Tunus’ta istikrarsız Cumhurbaşkanı Kays Said dönüşümlü olarak ABD, AB ve Arap dünyasına ve artık ayrıcalıklı bir rol oynamayan Fransa’ya giderek daha az dönüyor.

Sayın Cumhurbaşkanı, Fransız Batı Afrikası ya da Fransız Ekvatoral Afrikası’nı hayal etmiyoruz, Foccart periyodunun büsbütün sona erdiğini biliyoruz. Lakin askeri manada olsun, ortak kalkınma kavramı manasında olsun ya da kültürel ve dilsel işbirliği manasında olsun, Afrika’daki Fransız siyasetinin dönüşümünü anlamıyoruz. 

Bugün, dünün Françafrique’inin yerini askeri Russafrique, ekonomik Chinafrique ya da diplomatik Américafrique almıştır. Ve ne yazık ki Frankofoni’nin İngiliz lisanı karşısındaki gerilemesi hakkında ne söyleyebiliriz?

Sayın Cumhurbaşkanı, Senato Dış İlgiler ve Savunma Komitesi ve Senato’nun tamamı, Fransa’nın Afrika siyaseti üzerine yapılan bir tartışma sırasında, ilkbaharda sizi uyardı. Afrika vizyonumuzu ve Fransa ile bağlantılarını tekrar düşünmenin vakti gelmedi mi? Bunu yapma niyetinizi tekraren söz ettiniz…

Dost bir kıta olan Afrika’nın artık Fransa’yı anlamadığı ve Fransa’nın rolüne ve varlığına giderek daha fazla meydan okuduğu göz önüne alındığında, muhtemelen vakti gelmiştir. Biz kendi hissemize, kıtanın bütününden yavaş yavaş kaybolmamıza razı değiliz. Françafrique’den sonra, Fransa’nın Afrika’dan kaybolmasına mahkum muyuz?”

Fransız senatörlerden Macron’a mektup: Afrika’dan silinmeyi mi bekliyoruz? yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Fransa Ulusal Meclisi’nde Cumhuriyetçi senatörler Roger Karoutchi, Bruno Retailleau ve Christian Cambon, Fransa Devlet Lideri Emmanuel Macron‘a hitaben, farklı siyasi görüşlerden 94 milletvekilinin imzasını taşıyan bir açık mektup kaleme aldı.

Mektupta, Fransa’nın Afrika siyasetinin tekrar gözden geçirilmesi davetinde bulunuluyor.

Le Figaro’nın aktardığına nazaran, mektupta şu tabirler kullanıldı:

“Sayın Cumhurbaşkanı;

Birkaç yıldır, Fransa’nın Afrika’daki yeri ve rolü konusunda birbirini izleyen hükümetlerimizi sorguluyoruz. Kimi bakanların yaptığı üzere, bizi Françafrique’e nostaljik olarak tanımlamakla yetinmek, başarısızlıkları ve aksaklıkları gizlemeye hizmet eden bir sapmadır.

Bugün Nijer, dün Mali, Orta Afrika Cumhuriyeti ve Burkina Faso Fransa’yı, Fransız güçlerini ve Fransız şirketlerini reddetmiştir. Barkhane Operasyonu’nun başarısızlığa uğramasının akabinde, insan hakları ya da demokrasiye pek kıymet vermeyen, fakat halklarını eski “sömürgeci güce” karşı ayaklandırarak iktidarı elinde tutan tüm diktatörler ya da önderler için eksiksiz bir halde uygun olan Wagner milisleri, bizim pahamıza ortaya çıktı. 

Sahraaltı Afrika’daki bu hareket, Fildişi Kıyısı ve Senegal üzere bize yakın olduğu bilinen ülkelerde bile şovlar ve Fransız aykırısı aksiyonlarla yayılıyor.

Kuzey Afrika’da da hayal kırıklıkları yaşandı. Cezayir Cumhurbaşkanı Tebbun bir sıcak bir soğuk esiyor, bazen yakınlaşma ve resmi ziyaretten (düzenli olarak iptal ediliyor) bahsediyor, bazen de Cezayir halkının tüm sıkıntılarından Fransızların “Büyük Şeytan” olduğunu söylüyor. Bu belirsizlik, birçok Fransız yetkilinin artık hiçbir mana tabir etmeyen 1968 mutabakatlarını sorgulamasına yol açtı.

Fas’ta, Fransa’nın Sahra konusundaki oyalaması (İspanya ve Almanya’nın Fas’ın egemenliğini tanımasına rağmen) ve Quai d’Orsay’ın Cezayir’le olan istikrar oyunu, Kraliyet Sarayını askeri ve ekonomik ortaklar için Paris’in dışına bakmaya sevk etti.

Tunus’ta istikrarsız Cumhurbaşkanı Kays Said dönüşümlü olarak ABD, AB ve Arap dünyasına ve artık ayrıcalıklı bir rol oynamayan Fransa’ya giderek daha az dönüyor.

Sayın Cumhurbaşkanı, Fransız Batı Afrikası ya da Fransız Ekvatoral Afrikası’nı hayal etmiyoruz, Foccart periyodunun büsbütün sona erdiğini biliyoruz. Lakin askeri manada olsun, ortak kalkınma kavramı manasında olsun ya da kültürel ve dilsel işbirliği manasında olsun, Afrika’daki Fransız siyasetinin dönüşümünü anlamıyoruz. 

Bugün, dünün Françafrique’inin yerini askeri Russafrique, ekonomik Chinafrique ya da diplomatik Américafrique almıştır. Ve ne yazık ki Frankofoni’nin İngiliz lisanı karşısındaki gerilemesi hakkında ne söyleyebiliriz?

Sayın Cumhurbaşkanı, Senato Dış Alakalar ve Savunma Kurulu ve Senato’nun tamamı, Fransa’nın Afrika siyaseti üzerine yapılan bir tartışma sırasında, ilkbaharda sizi uyardı. Afrika vizyonumuzu ve Fransa ile ilgilerini tekrar düşünmenin vakti gelmedi mi? Bunu yapma niyetinizi tekraren söz ettiniz…

Dost bir kıta olan Afrika’nın artık Fransa’yı anlamadığı ve Fransa’nın rolüne ve varlığına giderek daha fazla meydan okuduğu göz önüne alındığında, muhtemelen vakti gelmiştir. Biz kendi hissemize, kıtanın bütününden yavaş yavaş kaybolmamıza razı değiliz. Françafrique’den sonra, Fransa’nın Afrika’dan kaybolmasına mahkum muyuz?”

Fransız senatörlerden Macron’a mektup: Afrika’dan silinmeyi mi bekliyoruz? yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Senatörler, mektupta, “Yunanistan’ın egemenliğini ve toprak bütünlüğünü ihlal etmek için kullanılmayacağını belgeleyene kadar Türkiye’ye F-16 satışını engellemeye devam etmesi gerektiği” görüşünü savundu.

Gus Bilirakis, Chris Papas, Nicole Malliotakis, Dina Titus ve Bradley Schneider tarafından imzalanan mektupta, “Ege’de son periyotta yaşanan sükunet memnuniyetle karşılanırken, yayılmacı Mavi Vatan doktrini” maksat alındı.

Mektupta, “ABD tarafından sağlanan F-16’ların bir NATO müttefiki tarafından başkasının egemenliğini ihlal etmek için nasıl bir araç olarak kullanılmayacağına, bilhassa de ikisi ortasında çok gerçek bir çatışma riski göz önüne alındığında, açıklık getirmek İdarenin vazifesidir. ABD silahlarının Yunanistan’a karşı kullanılmayacağına dair İdare’den bir sertifika alınmadan, Kongre bu silahların Türkiye’ye transferini engellemelidir” denildi.

MEKTUP

Michael McCaul ve Gregory Meeks’e gönderilen mektubun tam metni şu formda:

“Türkiye’nin yeni F-16 savaş uçakları ve modernizasyon kitleri almak için ABD’ye şantaj yapması ve İsveç’i rehin almasıyla ilgili kamuoyunda artan tartışmalardan duyduğumuz tasayı söz etmek için yazıyoruz. Hatırlayacağınız üzere, 2023 mali yılı için Ulusal Savunma Yetkilendirme Yasası (NDAA) tartışmaları sırasında Temsilciler Meclisi, hükümetin Türkiye’ye F-16 uçakları ve modernizasyon kitleri transfer etme kabiliyetine makul kısıtlamalar getiren bir değişikliği kabul etmişti. Bu karar, Kısım 1271, iki partili bir temelde ve ezici bir çoğunlukla (Üyelerin %73’ü lehte oy kullandı) Temsilciler Meclisi’nden geçti.

Bu tıp şartların emeli açık ve dar bir biçimde tanımlanmıştır. NATO’nun birliğini desteklememiz gereken bir periyotta – ki esasen Türkiye’ye F-16 modernizasyonu ve satışının düşünülmesinin nedeni de budur – ABD silahlarının ittifaka ziyan vermek için kullanılmamasını sağlamamız gerekmektedir.

Bu basamakta Türkiye’nin mevcut F-16 filosunu Yunanistan’ın egemenliğini ve hava alanını tekraren ihlal etmek üzere kullanmaktan vazgeçmiş olmasını memnuniyetle karşılamakla birlikte, Erdoğan hükümeti siyasetini değiştirmemiştir. Türkiye’nin NATO müttefiki Yunanistan ile bağlantılarını geliştirdiği izlenimi, Ankara’nın Atina’ya karşı bir casus belli’yi sürdürdüğü gerçeğini yalanlamaktadır. Cumhurbaşkanı Erdoğan bu hafta yeni hükümetini tanıtırken Yunanistan’a karşı yayılmacı tezlerde bulunan “Mavi Vatan” doktrinine atıfta bulundu.

Rusya’nın Ukrayna’yı işgalinden bu yana Türkiye, Ukrayna’nın Rusya’ya karşı uğraşını desteklemek yerine Yunan hava alanını ihlal etmek için ABD F-16’larını kullanmayı tercih etti. İlan edilmiş bir siyaset değişikliği olmaksızın uçuşlara orta verilmesi, Türk F-16’larının Yunan hava alanını bir günde 110 sefer ihlal ettiği yahut Türk F-16’larının ABD ve NATO kuvvetleri için kıymet biçilmez bir varlık haline gelen Dedeağaç’ın 2,5 deniz mili içinde uçtuğu gerçeğini ortadan kaldıramaz. Sahiden sağlam ve demokratik bir NATO müttefiki olan Yunanistan’a yönelik bu doğuşçu tavır görmezden gelinemez.

ABD tarafından tedarik edilen F-16’ların bir NATO müttefiki tarafından başkasının egemenliğini ihlal etmek için nasıl bir araç olarak kullanılmayacağı, bilhassa de ikisi ortasında çok gerçek bir çatışma riski göz önüne alındığında, idare tarafından açıklığa kavuşturulmalıdır. İdareden ABD silahlarının Yunanistan’a karşı kullanılmayacağına dair bir sertifika alınmadan Kongre bu silahların Türkiye’ye transferini engellemelidir.

Temsilciler Meclisi’ndeki Yunan Problemleri Kümesi ve Yunan-İsrail İttifakı Kümesi’nin başkanları olarak, NATO ittifakına ve bölgesel barış ve istikrara yönelik liderliğiniz ve bağlılığınız için sizi takdir ediyoruz. Bu nedenlerle, ABD F-16’larının transferinin tüm İttifak’ın korunması kaidesine bağlı olmasını ve (savaş uçaklarının) üyelerden birinin egemenliğine meydan okumak için kullanılmamasını sağlamanızı istiyoruz.”

ABD’li senatörlerden F-16 mektubu: Türkiye, uçakları Yunanistan’a karşı kullanmamalı yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.