Trump, başkent Washington’da düzenlenen Muhafazakar Siyasi Eylem Konferansı (CPAC) 2025 adlı etkinlikte, Cumhuriyetçi seçmene son bir aylık dönemde yaptığı faaliyetleri aktardı.

Rusya ile Ukrayna arasında yaşanan savaşın sonlandırılması gerektiğini vurgulayan Trump, “Başkan Putin ile konuştum ve bence bu işin bitmesi gerekiyor, bitmeli.” dedi.

Trump, yaklaşık 3 yıldır devam eden savaşta ABD’nin Ukrayna için 350 milyar dolar harcadığını belirttiği konuşmasında, eski ABD Başkanı Joe Biden’ı kastederek, “Çünkü aptal ve beceriksiz bir başkan ve yönetim vardı.” ifadesini kullandı.

Ukrayna ile bir anlaşmaya “oldukça yakın” olduklarını ve şimdiye kadar yaşananların “korkunç bir durum” olduğunu söyleyen Trump, Kiev yönetiminden ABD’nin isteklerini sıraladı.

Donald Trump, “Kıymetli mineralleri ve petrol istiyoruz, bulabildiğimiz her şeyi.” sözlerini ekledi.

Trump’ın konuşması, Başkan Yardımcısı JD Vance, Başsavcı Pam Bondi, Sınır Muhafızı Tom Homan, Ulusal Güvenlik Danışmanı Mike Waltz ile birçok yerli ve yabancı üst düzey misafirin katılımıyla gerçekleşti.

Bazı ABD medyasını hedef aldı

Başkan Donald Trump, Macaristan, İngiltere, Japonya ve Güney Kore gibi ülkelerden uluslararası heyetlerin katıldığı CPAC konferansında, ikinci başkanlık döneminin ilk ayında aldığı kararları savunurken, bazı ABD medyasını da isim vererek eleştirdi.

Trump, yalan haber yapmakla suçladığı MSNBC’ye “Demokrasi için bir tehdit”, CNN’e “zavallı” derken, New York Times ve Washington Post gazetelerini artık kimsenin okumadığını iddia etti.

Söz konusu medya organlarını yalan haber yapmakla suçlayan Trump, “Gerçekten öz güvenlerini kaybettiler. Demokrasiye tehdit oluşturan bu MSNBC’yi izliyorum. Aslında, buz gibi soğuklar, kekeliyorlar. Hepsi zihinsel olarak mahvolmuş durumda. Reytinglerinin nasıl düştüğünü bilmiyorlar.” ifadelerine yer verdi.

ABD’nin dış yardımlarının koordine edildiği USAID kurumunun “sol eğilimli dolandırıcılar” tarafından yönetildiğini söyleyen ABD Başkanı, bu kurumu sonlandırdıklarını ve binasının da Gümrük ve Sınır Devriyesine devredildiğini belirtti.

Trump ayrıca, bazı kararları aldığı için üzerine çok fazla eleştiri çektiğini belirterek, cinsiyet değiştirenlerin kadınlarla birlikte spor müsabakalarına katıldıklarını görmenin “hoş olmadığını” söyledi.

ABD Başkanı Trump, 2016’dan beri her yıl katıldığı CPAC konferansındaki konuşmasında, eski başkan Joe Biden’ı hedef alırken, son seçimlerde Demokrat rakiplerine karşı büyük bir üstünlük sağladığını hatırlattı.

Trump’tan Kiev yönetimine çağrı: Her şeyi istiyoruz yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

“CİLT 6 AYDA BOZULABİLİR”

“Korunmak yalnızca kozmetiklerle olmuyor” diyen Oğuz, şöyle devam etti:

“Cilde ziyan veren şeyler var. Bunların başında sigara geliyor. Gözeneklerin tıkanmasına ve kırışıklıkların artmasına sebep oluyor. Bir oburu ise karbonhidratlar. Çok sık atıştırmak cilde epey ziyanlık. Cilde sadece bir şeyler sürerek korumak yerine beslenmeye de dikkat etmek gerekiyor. Cilt her şeye daha çabuk yanıt veriyor. Kalp ya da karaciğer tahminen 40-50 yılda reaksiyon veriyor lakin ciltte altı ayda bozulma oluyor.”

BU ÜÇ HUSUSA DİKKAT!

Oğuz, cilt için ziyanlı olabilecek üç hususa dikkat çekti:

“Sigara, şeker ve güneş. Bu üçünün birikici tesirleri var. Bütün bedene olduğu üzere cilde de ziyanları var. Tüketilmemesi gereken ve kesinlikle alınması gereken besinler var. Ben bilhassa protein ve değerli yağları öneriyorum. Cilde E vitamini kremini sürmektense E vitaminini doğal yoldan almak daha yararlı. Örneğin, zeytinyağı, hindistan cevizi, fındık, badem üzere eserler kesinlikle tüketilmeli.”

ÇOK SAYIDA ESERE GEREK VAR MI?

Cilt şikayetleri bulunanların fazla eser kullanmaya yöneldiğini belirten Oğuz, “Korunmak için cildinizi tanımanız lazım. Cilt şikayeti olan birinin şikayetini arttırmayacak eserleri bulması için istişaresi gerekiyor. Danışanlarım bazen bir torba eser ile gelip her yolu denediklerini tekrar de şikayetlerinden kurtulamadıklarını söylüyor. Ben de onlara ‘Aslında hiçbir şey yapmamışsın’ diyorum” sözlerini kullandı. 

Uzman Dermatolog Dr. Metin oğuz uyardı: Cildini seviyorsan bu 3 şeyi yapma! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

“CİLT 6 AYDA BOZULABİLİR”

“Korunmak yalnızca kozmetiklerle olmuyor” diyen Oğuz, şöyle devam etti:

“Cilde ziyan veren şeyler var. Bunların başında sigara geliyor. Gözeneklerin tıkanmasına ve kırışıklıkların artmasına sebep oluyor. Bir başkası ise karbonhidratlar. Çok sık atıştırmak cilde epeyce ziyanlık. Cilde sırf bir şeyler sürerek korumak yerine beslenmeye de dikkat etmek gerekiyor. Cilt her şeye daha çabuk yanıt veriyor. Kalp ya da karaciğer tahminen 40-50 yılda reaksiyon veriyor lakin ciltte altı ayda bozulma oluyor.”

BU ÜÇ UNSURA DİKKAT!

Oğuz, cilt için ziyanlı olabilecek üç unsura dikkat çekti:

“Sigara, şeker ve güneş. Bu üçünün birikici tesirleri var. Bütün bedene olduğu üzere cilde de ziyanları var. Tüketilmemesi gereken ve kesinlikle alınması gereken besinler var. Ben bilhassa protein ve değerli yağları öneriyorum. Cilde E vitamini kremini sürmektense E vitaminini doğal yoldan almak daha yararlı. Örneğin, zeytinyağı, hindistan cevizi, fındık, badem üzere eserler kesinlikle tüketilmeli.”

ÇOK SAYIDA ESERE GEREK VAR MI?

Cilt şikayetleri bulunanların fazla eser kullanmaya yöneldiğini belirten Oğuz, “Korunmak için cildinizi tanımanız lazım. Cilt şikayeti olan birinin şikayetini arttırmayacak eserleri bulması için istişaresi gerekiyor. Danışanlarım bazen bir torba eser ile gelip her yolu denediklerini yeniden de şikayetlerinden kurtulamadıklarını söylüyor. Ben de onlara ‘Aslında hiçbir şey yapmamışsın’ diyorum” tabirlerini kullandı.

Uzman Dermatolog Dr. Metin oğuz uyardı: Cildini seviyorsan bu 3 şeyi yapma! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

TMO önünde sıra bekleyen çiftçiler kan kustu! “Herkese borçluyum, her şeyi satıp işi bırakıyorum” yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Billström, İsveç’in NATO üyeliği sürecinin “hem uzun sürdüğünü hem de bilhassa Türkiye’den gelen açıklamalarla şekillendiğini” söyledi.

Billström, “Bunu çözülmüş bir problem olarak görmeleri” gerektiğini belirterek, “Yani artık bu bir ‘zaman’ meselesidir” dedi.

Billström, “Hiç kimse İsveç’in üçlü mutabakat uyarınca bizden beklenenleri yerine getirdiğini sorgulamıyor; buna PKK’da faaliyet göstermiş bireylerin İsveç mahkemelerinde cezalandırılmasına yol açacak önlemlerin alınması da dâhil” ifadelerini kullandı.

Billström, “Elbette güvendiğimiz şey, Erdoğan’dan bir bildiri, bir yeşil ışık, Türk parlamentosundaki onay sürecinin başlayabileceğine dair bir ileti alacağımız bir noktaya ulaşmamız” diye ekledi.

KRİSTERSSON-ERDOĞAN BİR ORTAYA GELİYOR

Bugün İsveç Başbakan Ulf Kristersson ve AKP’li Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan‘ın, NATO Genel Sekreteri Jens Stoltenberg başkanlığında Vilnius’ta özel bir toplantıda bir ortaya gelmesi bekleniyor.

Liderler seviyesindeki görüşmede İsveç’in NATO üyeliği ve üçlü mutabakatın ele alınması bekleniyor.

ERDOĞAN NE DEMİŞTİ?

Erdoğan, NATO tepesi öncesi İsveç’in NATO üyeliğine ait aktüel açıklamalarda bulundu.

Erdoğan, “Önce gelin Türkiye’nin Avrupa Birliği’nde önünü açın, ondan sonra biz de Finlandiya ile ilgili nasıl onun önünü açtıysak, İsveç’in de önünü açalım. 50 yıldır AB kapısında bekletilen bir Türkiye var” diye konuştu.

“Türkiye’nin NATO’nun açık kapı siyasetini daima desteklediğini” belirten Erdoğan, “İsveç’in NATO’ya üyelik sürecinin ilerleyebilmesi, üçlü mutabakatta kayıtlı konuların yerine getirilmesine bağlıdır. Son karar TBMM’dir. TBMM bu kararı vermedikten sonra burada bir adım atmak mümkün değil. TBMM’den geçmedikten sonra ‘ben dedim oldu’ diyemeyiz” dedi.

Erdoğan ayrıyeten, “Zirvede, Türkiye’ye yönelik yaptırım ve kısıtlama uygulayan müttefiklere bu yanlıştan hızla dönmeleri davetimizi tekrarlayacağım” diye ekledi.

İsveç’ten Türkiye’ye: Yapmamız gereken her şeyi yaptık yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Geçen hafta Paris’in banliyösünde polis kurşunuyla öldürülen Nahel M.’nin akabinde Fransa genelinde, bilhassa banliyölerde isyan başladı. Giderek şiddeti artan olaylar Fransa’da birinci kere karşımıza çıkmıyor. Geçtiğimiz yıllarda çalışma saatleri, Sarı yelekliler, emeklilik yaşı üzerine protestolar başlamış ve şiddetlenmişti. Fakat banliyö krizinin öteki bir boyutu var.

Fransız medyasına daha çok göçmenler üzerinden görülen banliyö krizinin ardında birkaç jenerasyona uzanan bir sıkışmışlık var. Fizikî ve toplumsal olarak merkezden uzak bu kesim kendisini toplumdan dışlanmış, “değersiz” hissediyor. Bu sorun 80’li yıllara kadar uzanıyor.

2005 yılında iki gencin polisten kaçarken saklandıkları elektrik trafosunda ölmesinin akabinde banliyö isyanı başlamış, birkaç hafta süren olaylar sonrasında ortalık sakinleşmiş fakat banliyölerde yaşanan meseleler “biraz daha” görünür olmuştu.

İktidarın merkezden kopuk olan banliyöleri metro sınırlarıyla merkeze bağlama, devlet kurumlarının banliyölerle alaka kurma eforları olsa da geçtiğimiz hafta başlayan isyan gösteriyor ki husus tahlile ulaştırılacak biçimde, derinlemesine incelenmiyor.

BBC Türkçe‘ye konuşan, 30 yılı aşkın müddettir toplu konutlar üzerine çalışan ve alan araştırması yapan Paris 8 Vincennes-Saint-Denis Üniversitesi profesörü sosyolog Michel Kokoreff, derin toplumsal eşitsizliğin ve adaletsizlik hissinin hissedildiği bu mahallelerde, “Cumhuriyet verdiği kelamları tutmadı” algısının olduğunu belirtiyor:

“Olayların başlangıç noktası, 17 yaşındaki Fransız ve Cezayirli Nahel’in, polis tarafından öldürülmesine, ‘polis şiddeti’ ve hatta devletin ırkçılığına uzanıyor.

“Çıkan görüntü ile bir kere daha anlaşılıyor ki Nahel’in hayatı, öteki birinin (beyaz, daha yaşlı, daha uygun entegre olmuş) hayatından daha az pahalı. Sebep ise yalnızca bir trafik ihlali.

“İşte bu yüzden öfke, toplu konutlara ve onların ötesine yayıldı. Bu öfkeye son yıllarda kolluk kuvvetlerinin çok silahlanması ve bundan sebep yaşanan sakatlamaların (gözün kaybedilmesi, el kopması vb.) artışıyla birlikte, ‘polis şiddeti’ de eklendi”.

Fakat banliyölerdeki bu isyanın gerisindeki öfke nasıl birikti? Halk ne istiyor? Fransız kökenli olmayanlar bu isyanın neresinde?

Banliyö, toplumsal ve ekonomik olarak ne manaya geliyor?

1990’lardan sonra banliyölerde şahsen çalışma yapan, 2005’teki olayların çabucak akabinde bölgede alan araştırmaları yürüten Doç. Dr. Mustafa Poyraz, BBC Türkçe‘ye kent dışında kalan bölgelerin 1945’ten sonra büyük bir dönüşüme girdiğini anlatıyor. Banliyölerin doğuşu bu formda başlıyor:

“Banliyöleri anlamak için kentleşmeye bakmak gerekiyor. 1945’ten sonra Fransa’da ekonomik ve toplumsal olarak dönüşüm süreci başlıyor. Konut sıkıntısına yanıt vermek için devlet on binlerce toplumsal konut oluşturuyor. Bu konutlara 70, 80’lere kadar yenileri ekleniyor, hatta bu süreç devam ediyor diyebiliriz.

“Öncelikle Fransızlar bu konutlara yerleşiyorlar. Paris’teki konutlar çok küçük, buradakilerse geniş. Orta ve altı sınıf, genç, yeni evlenmiş çiftler vs. buralara yerleşiyor. Fakir kesitin giderek azaldığı giderek bir periyotta, refah periyodunda olduğumuzu da hatırlamalıyız.”

Sosyal ve kültürel yetersizlik çabuk fark ediliyor

Sosyal konutlara yerleşen insanların kısa müddette buraların, gündelik hayatın gerekliliklerini karşılayamadığını fark ettiğini belirten Poyraz, “Mesela cümbüş, buluşma alanları yok, toplumsal aktivite için Paris’e gitmek zorundalar. Bu Lyon, Lille, Marsilya için de geçerli” diyor ve ekliyor:

“Kültürel ve günlük hayatın zenginleşmesi, hayat kalitesi açısından bu toplumsal konutların eksikliği fark ediliyor ve bu gereksinimlerini karşılayabilecekleri diğer yerlere yerleşiyorlar 80’li yıllarda.

“Kredi sistemi geliştiği için o vakit Fransa’da, konut alma imkanları da oluyor.

“Bu periyoda kadar banliyölerde göçmen yoğunluğu yoktu.”

1970’lerde Fransa’da göçmenler için aile birleştirme istikametinde çıkan kanununla; banliyölere evvel Cezayir, Fas, Tunuslular, akabinde Afrika’nın öbür ülkelerinden göçmenler gelmeye başlıyor.

Çünkü toplumsal konutlar çok daha ucuz.

Tabii fakir Fransızlar da burada yaşamaya devam ediyor.

Poyraz, sonraki süreci şöyle anlatıyor:

“İkinci nesil oluşuyor. Çocukların büyümesiyle topluma giriş, iş bulma sıkıntısı çok değerli bir sorun haline gelmeye başlıyor. Çocuklar okula gidiyor, ancak Fransız toplumunun dışında bir çerçevede sosyalleşiyorlar. Beden lisanı, konuşma lisanı, giysi usulü farklı.

“Göçmenler genelde kırsal kesitten geldiği için getirdikleri o kültürel yapıyı banliyölerde de kopuk bir ortamda inşa etmeye çalışıyorlar. Topluma katılmaları zorlaşıyor.”

Poyraz, mahallî manada devlet kurumlarının ve belediyelerle münasebetlerin de çok güçlü olmadığını belirtiyor:

“Kurumlar bu insanların sıkıntılarını dinleme konusunda gerekli çabayı göstermiyor. Bu kısımlarda birçok probleminin tıpkı yerlerde ağırlaşmasından kaynaklı bir sıkışıklık oluşuyor.

“Bu sıkışıklık da vakit zaman patlamaya yol açıyor. Bir yandan da 1985’ten sonra Fransa’da artan işsizlik bu bölgeleri daha çok tesiri altına alıyor”.

Kokoreff ise 1980’lerin başından itibaren uygulanan kent siyasetinin “daha berbat bir ayrışmayı önlediğini, fakat etnik ağırlaşmayı azaltma ve toplumsal çeşitliliği teşvik etme üzere beklenen tesirleri yaratmadığını” belirtiyor.

Reuters

İsyan haksızlık, eşitsizlik ve ferdî olarak tanınmamaya karşı

Clichy-sous-Bois’da 2005’te yaşananların akabinde çabucak bölgeye giderek hususla şahsen ilgilendiğini, olaylara katılan aktörlerle görüştüğünü, derneklerle birebir alan çalışması yaptığını anlatan Poyraz, “Bu yalnızca göçmenlikten gelen bir durum değil. Tıpkı vakitte haksızlığa ve eşitsizliğe, birey olarak tanınmamaya karşı bir tepki” diyor ve ekliyor:

“2005’ten sonra devlet kurumları biraz daha bunun şuuruna vararak –Grand Paris- denilen büyük Paris ismi altında aşikâr metroları açıp banliyöleri merkeze bağlama ve kentsel yenilenme projeleri geliştirdi. Lakin bunlar kâfi değil.

“Bu çocukların, gençlerin ve oradaki halkın kültürel alanlara giriş imkânlarının oluşturulması, farklı beşerlerle etkileşim içerisinde toplumsallaşma şartlarının sağlanması çok değerli bir sorun. Ötekileşmenin onune geçmenin tek yolu çoklu bağ ağını süreklileştirmektir. Fransa’da bunun şuuruna hâlâ varılmadığını düşünüyorum.”

Politik tabanda temsil edilmiyorlar

Poyraz 1980’lerin başında sosyalistlerin iktidara gelmesiyle banliyölerin biraz da politikleştiğini ve umutlandığını anlatıyor. Lakin umduklarını bulamadılar. 80’lere kadar alt bölümü, emekçi sınıfını, fakirleri ve hatta göçmenleri de kapsayan solun vakitle daha çok orta ve üst bölümden gelen şahıslar tarafından temsil edildiğini belirten Poyraz, “90’lara gerçek banliyödekiler politik alandan da kopuyorlar. Kaygılarını anlatacak bir yer kalmıyor” diyor:

“2005’teki gençlerin çıkışının büyük oranda politik alanı açmaya yönelik olduğunu, özünde politik bir hareket olduğunu söylemiştim. Tekrar birebir şeylerin olduğunu, temsil edilecekleri bir düzenek, bir aracı olmadığını düşünüyorum”.

“Bu çocukların kaybedecek bir şeyi yok”

Bu bölgelerde çocuk ve gençlerin toplum içerisindeki oranı başka mahallelere nazaran çok daha yüksek. Poyraz, gençlerdeki işsizlik oranının kent merkezlerinden çok daha fazla olduğuna dikkat çekerek “Parayı bir formda bulmaları lazım. Bu türlü olunca her şeyin alınıp satıldığı bölgelere dönüşüyor banliyöler. Evvelden yoktu, artık uyuşturucu var” diyor.

Toplumdan kopukluk, işsizlik, kendilerini temsil edecek bir yer bulamaması gençlerin reaksiyonuna yol açıyor.

Poyraz, “Sosyal konutların olduğu bölgelere genç kümeler hâkim. Polisle gençler ortasında her gün bir gerginlik var, alana hâkim olma gayreti var. Bu çatışma hiç bitmiyor lakin kimse görmüyor” diyor ve ekliyor, “Olay bugün olduğu üzere çığırından çıktıktan sonra zati oradaki çocukların kaybedeceği hiçbir şey yok”.

Kokoreff de birebir şeye dikkat çekiyor: “Bu gençler, banliyö nüfusunun toplumsal zorluklarının merkezinde oldukları için kıymetli bir rol oynuyorlar. Avrupa dışından gelen göçmenlerde de olduğu üzere, toplum daima olarak onları, farklılıklarına (kültürel ve dini) dikkat çekerek dışlıyor. Lakin birebir vakitte denetim edilemezler ve kaybedecek hiçbir şeyleri yok”.

Macron sorumluluklarından kaçıyor

EPA

Bugün Fransa’da isyanı yatıştırmak ismine hükümetin aldığı önlemlerin kamuoyunu sakinleştirmeye yönelik olduğunu belirten Poyraz, “Devlet, güvenliği sağlama konusunda yükümlü olduğu için muhakkak bir önlem almaya çalışıyor. Günü kurtarmak için. Önleme karşın natürel ki taştı sorun. Ancak ileri bir noktaya taşınması çok mümkün değil. Yani bu reaksiyon kendini gösterecek, bütün alarmları çaldıracak, toplum içerisinde ‘biz buradayız, biz varız’ diyecek banliyöler. Önlemlerle tekrar, olağan gündelik hayatta olan o küçük çatışmalara dönülüyor” diyor:

“Ama burada yalnızca mahallenin gençleri değil, kimi fırsatçılar da var. Kırıp döken, mal kaçırıp satanlar var. Bir de her şovda ortaya çıkan alternatif, kırıp dökmeye yönelik kümeler da var”.

Cumhurbaşkanının, siyasi partilerin üzerinde, her ne değerine olursa olsun yatıştırma, diyalog kurma ve tansiyonu düşürme rolünü üstlenirken, bakanlarıyla tam aksisi bir siyaset izlediğini belirten Kokoreff, “’Haydutların şiddeti’, bazen de sorumluluklarını yerine getirmeyen aileler ve ergenler hususlarını gündeme getirerek sorumluluklarından kaçıyor. Bu klasik bir durum ve birçok Fransız bu stratejiye aldanmaz. Bu nedenle, çok sağcılara oynamaktansa ülkeyi sakinleştirmek için güçlü adımlar atmasını bekliyoruz” diyor.

“Bunu ‘yabancı meselesi’ olarak görmek herkesin işine geliyor”

Poyraz, bu sorunun Fransa’daki başka problemlerle birlikte ele alınması gerektiğini belirtiyor:

“Sadece göçmenler yok, göçmenlerin birçok fakir olduğu için banliyölerdeler. Varlıklı göçmenler oralarda yaşamıyor ve göçmen olarak da kabul edilmiyorlar zati.

“Banliyölerde Fransızlar da var. Toplumun dışına itilenler, fakirler var. ‘Kimse bizimle ilgilenmiyor’ diye düşünüyor, ‘değersiz hissediyorlar’.

“Dolayısıyla bu sorun göçmenleri aşıyor, ekonomik ve toplumsal düzenekle da alakalı. Lakin bunu ‘yabancı meselesi’ olarak görmek herkesin işine geliyor. Bu çok sağı da güçlendiriyor.

“Olayın yalnızca göçmen ve dinî boyutu görülüyor. Basın da bu istikameti öne çıkarıyor. Bu da Fransız milliyetçi kısmın yükselmesine yol açıyor. Ayrıyeten bu, ekonomik aktörlerin de işine geliyor. Zira bu biçimde birçok sorunun ustu örtülebiliyor, toplumsal dinamikler ve gayret alanları daraltılıyor.”

Kokoreff da sağın bu sayede güçlenme ihtimalinin telaş verici olduğunu söylüyor:

“Polis ıslahatını önemli bir halde ele alarak halkla münasebetleri ve inancı tekrar tesis etmek gerekiyor. Lakin polis kurumu ve devlet, statükonun korunmasını tercih eder. Bu tehlikeli bir durumdur ve uzun vadede sürdürülemez olduğu düşünülebilir.”

Fransa’daki isyanın art planı: ‘Bu çocukların kaybedecek bir şeyi yok’ yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.