Bakan Şimşek, “Temmuzda cari denge 1,8 milyar dolar fazla verdi. Yıllık cari açık 18,8 milyar dolara geriledi. Dış finansman görünümü de olumlu seyrini sürdürdü. İlk 7 ayda reel sektörün ve bankaların dış borç çevirme oranları sırasıyla yüzde 163 ve yüzde 227 seviyesinde gerçekleşti. Üçüncü çeyrekte daralan dış ticaret açığı ve artan turizm gelirlerinin katkısıyla yıllık cari dengenin iyileşmesini bekliyoruz. 2025 yılında cari açığın GSYH’ye oranının yüzde 1,4 ile sürdürülebilir seviyelerde kalmasını öngörüyoruz. Programımızla ortaya koyduğumuz yol haritası doğrultusunda cari dengedeki kazanımları kalıcı hale getirmek ve dış finansman kalitesini daha da artırmak için çalışıyoruz. Kapsamlı yapısal reform adımlarımızla verimlilik artışı ve teknoloji odaklı dönüşümü sağlayarak küresel rekabet gücümüzü artıracağız” ifadelerini kullandı.

Cari dengede pozitif tablo: Şimşek değerlendirdi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Türkiye’de en düşük emekli maaşı, Salı günü yapılan yüzde 15,75’lik zamla 14.469 TL’ye yükseltildi.

Özel sektörde işveren (Bağ-Kur 4/B) ve özel sektörde çalışan (Sosyal Sigortalar Kurumu – SSK 4/A) statüsünde emekli olanların 2024’teki en düşük kazancı 12.500 TL’ydi.

Asgari ücretin 17.002 TL olduğu 2024 yılında en düşük emekli maaşının en düşük işçi maaşına oranı yüzde 73,52’ydi.

Asgari ücretin 2025’te yüzde 30’luk zamla 22.104 TL’ye çıkarılmasıyla beraber bu oran yüzde 65,46’ya geriledi. Bu oran, AK Parti’nin iktidarda olduğu son 23 yılın (2002-2025) en düşük değeri.

28 Mayıs 1999’da kurulan 57. Türkiye hükümeti (ANASOL-M) iktidarının son yılında en düşük emekli maaşı 228 lira, en düşük asgari ücret 174 liraydı. Oran olarak düşünüldüğünde, asgari ücretin yüzde 131,03’üne denk geliyordu.

AK Parti’nin iktidarı devraldığı 19 Kasım 2002’den haftalar sonra yeni bir zam daha yapıldı ve emekli maaşı, 332 lira olurken, asgari ücret 226’ya yükseltildi. İki ücret arasındaki fark (yüzde 146,9) neredeyse 1,5 kattı.

SSK 4A en düşük emekli maaşının asgari ücret üzerindeki üstünlüğü 2016 yılına kadar devam etti. 2016’da 1.301 TL olan asgari ücret, 1.265 TL’lik emekli maaşını geride bıraktı.

(Bu tablo Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın sağladığı verilerle hazırlandı.)

Yani SSK 4/A statüsündeki en düşük emekli maaşının asgari ücrete oranla en yüksek olduğu yıl 2003, en düşük olduğu yıl 2025 olarak gerçekleşti.

Dengelerin değiştiği 2016’dan sonra 2017 ve 2023’te emeklinin yararına olumlu anlamda zam yapıldığı, fakat en düşük emekli maaşının asgari ücretin gerisinde kaldığı görülüyor.

(Bu tablo Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın sağladığı verilerle hazırlandı.)

Grafiğe göre, emekli maaşı ile asgari ücret arasındaki fark, 2025 yılının ilk ayında yapılan zamla beraber 7.635 TL’ye çıktı. Bu rakam 2024’te 4.502 TL’ydi.

Bu kayıp, sadece işçi emeklilerini kapsamıyor. Son 23 yılda, tüm gelirlerin asgari ücrete karşı değer kaybettiği görülüyor.

(Tablo, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın sağladığı verilerle hazırlandı.)

Bu tabloda, ortalama memur maaşının 2002 yılında asgari ücretten 5,4 kat daha fazla olduğunu, bunun 2025’te 2,48’e düştüğü görülüyor.

Yine ortalama bir memur emeklisi 2002’de, 2,72 asgari ücret alırken, bu rakam günümüzde 0,91’e, yani bir asgari ücretin altına düştü.

2002’den bu yana asgari ücret 199 kat artarken, SSK 4/A statüsünde en düşük emekli maaşı 91 kat arttı. Ortalama memur maaşında 100 katlık artış yaşanırken, memur emeklisindeki değer 44,5’ti.

Bu durum, asgari ücretin Türkiye’de “normal ücret” olduğunu kanıtlıyor.

Türkiye’de 2023 yılında 10 işçiden 6’sı asgari ücretin yüzde 20 fazlasının altında çalışıyor. Bu oran 20 yıl önce 10 kişide 4 civarındaydı.

Asgari ücretin açlık sınırını geçtiği aylar oldukça sınırlı. Bu da işçilerin önemli bir bölümünün açlık sınırı altında yaşadığını gösteriyor.

Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu’nun (DİSK-AR) hazırladığı “Asgari Ücret Araştırması 2024” raporu asgari ücretin nasıl giderek ortalama ücret haline geldiğini gösteriyor.

Buna göre Adalet ve Kalkınma Partisi’nin (AK Parti) iktidara geldiği 2002 yılında asgari ücretten düşük maaş alan işçilerin oranı yüzde 24,4 iken bu oran 2022 yılında yüzde 33,8’e çıktı.

Asgari ücretin yüzde 5 fazlası ve bunun altında alanların oranı da aynı dönemde yüzde 27,8’den yüzde 37,5’e yükseldi.

Asgari ücretin yüzde 10 fazlası ve bunun altında alanların oranı da yüzde 30,7’den yüzde 38,4’e ulaştı.

10 işçiden dördü asgari ücret sınırında kazanıyor

Bu yüzde 38,4’lük oran gösteriyor ki, kabaca her 10 işçiden 4’ü asgari ücret komşuluğunda yer alıyor. Bu, asgari ücrete yakın bir ücret elde edenler (asgari ücretin yüzde 5 veya yüzde 10 fazlası) ile bunun altında bir ücret alanları belirtmek için kullanılan bir kavram.

Buna göre işçilerin yüzde 38,4’ü 2023 ikinci yarısında aylık 12.542 lira veya bundan daha az bir maaş alıyor.

Asgari ücretin yüzde 20 fazlası ve altında kazananların oranı da son 20 senede yüzde 39,1’den yüzde 58,4’e ulaştı. Bu kişiler de 2023’ün ikinci yarısında aylık en fazla 13.682 lira kazanıyor.

10 işçiden 6’sı açlık sınırının altında kazanıyor

TÜRK-İŞ’in araştırmasına göre Kasım 2023’te 4 kişilik bir ailenin açlık sınırı 14.025 lira idi.

Asgari ücretin yüzde 50 fazlası ve altında aylık alanların oranı da bu dönemde yüzde 49,2’den yüzde 69’a yükseldi.

Asgari ücretin iki katı ve altında kazananların oranı 2002-2022 arasında yüzde 59,9’dan yüzde 81,9’e çıktı.

Asgari ücretin iki katından fazla kazananların oranı da yüzde 40,1’den yüzde 18,1’e geriledi.

DİSK-AR’ın resmi verilerden yola çıkarak hazırladığı bu veriler asgari ücret ve buna yakın kazanan işçilerin büyük bir çoğunluk haline geldiğini, aynı dönemde asgari ücretin iki katından fazla kazananların oranının da hızla düştüğünü ortaya koyuyor.

Avrupa’da emeklilik

Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu Araştırma Merkezi’nin (DİSK-AR) 23 Mart 2024 tarihli “Avrupa’da ve Türkiye’de Emeklilerin Durumu” çalışmasında, Avrupa Birliği ülkelerinde emeklilerin aylık kazançları Türkiye ile kıyaslandı.

Euro cinsinden emekli aylığının Türkiye’de 2012 ve 2021 arasında yüzde 33,6 azaldığı belirtildi.

(Bu tablo, DİSK-AR’ın sağladığı verilerle hazırlandı.)

Tabloya göre, Hollanda’daki bir emekli geçtiğimiz yıl Türkiye’deki bir emekliden 5,88 kat daha fazla gelir elde ediyordu. İtalya’daki emekliler 4,84 kat, Almanya’dakiler 4,55 kat, Fransa’dakiler 4,36 kat ve İspanya’dakiler 4,16 kat daha kazançlıydı. (euronews)

Emekli maaşlarında tablo tersine döndü! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) bilgilerine nazaran, KKM toplam büyüklüğü 18 Ağustos haftası prestijiyle 50.2 milyar TL artışla 3.41 trilyon TL oldu.

KKM hesaplarının toplam dolar karşılığı ise 125.9 milyar dolar düzeyine geldi.

KKM’nin aylık ortalama kur ile masrafı de 7,9 milyar dolar olarak hesaplanıyor. Ağustos ayı dolar kuruyla birlikte bu fiyat 213 milyar düzeyini aşıyor.

KKM’nin ortalama bir aylık masrafı 18,7 milyon minimum fiyatlı çalışanın bir aylık maaşına denk geliyor.

Aylık bazda ise bu masraf ile 1 milyon 567 bin şahsa bir yıl boyunca minimum fiyat ödenebiliyor.

İKTİDAR GERİ ADIM ATTI

İktidar ise KKM’den çıkış yolları arıyor.

Merkez Bankası, büyüklüğü 125.9 milyar dolara ulaşan KKM hesaplarını azaltmak için yeni uygulamaları devreye aldı.

Bu doğrultuda bankalara, KKM’den TL mevduata dönüş teşviği bildirim edildi.

Bankalar, birinci adım olarak dijital kanallardan döviz dönüşlü KKM hesabı açılmasına son verdi.

Ayrıca Merkez Bankası da siyaset faizinde sürpriz oranda artışa gitti.

Merkez Bankası’da siyaset faizini 750 baz puan artışla yüzde 25’e çıkarmasının akabinde bankalar da mevduat faizini yüzde 40 seviyesine yükseltti.

KKM’deki dehşetli tablo sayılara yansıdı: Milyonlarca taban ücretliye bedel yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) datalarına nazaran, KKM toplam büyüklüğü 18 Ağustos haftası prestijiyle 50.2 milyar TL artışla 3.41 trilyon TL oldu.

KKM hesaplarının toplam dolar karşılığı ise 125.9 milyar dolar düzeyine geldi.

KKM’nin aylık ortalama kur ile sarfiyatı de 7,9 milyar dolar olarak hesaplanıyor. Ağustos ayı dolar kuruyla birlikte bu meblağ 213 milyar düzeyini aşıyor.

KKM’nin ortalama bir aylık masrafı 18,7 milyon minimum fiyatlı çalışanın bir aylık maaşına denk geliyor.

Aylık bazda ise bu sarfiyat ile 1 milyon 567 bin şahsa bir yıl boyunca minimum fiyat ödenebiliyor.

İKTİDAR GERİ ADIM ATTI

İktidar ise KKM’den çıkış yolları arıyor.

Merkez Bankası, büyüklüğü 125.9 milyar dolara ulaşan KKM hesaplarını azaltmak için yeni uygulamaları devreye aldı.

Bu doğrultuda bankalara, KKM’den TL mevduata dönüş teşviği bildiri edildi.

Bankalar, birinci adım olarak dijital kanallardan döviz dönüşlü KKM hesabı açılmasına son verdi.

Ayrıca Merkez Bankası da siyaset faizinde sürpriz oranda artışa gitti.

Merkez Bankası’da siyaset faizini 750 baz puan artışla yüzde 25’e çıkarmasının akabinde bankalar da mevduat faizini yüzde 40 seviyesine yükseltti.

KKM’deki vahim tablo sayılara yansıdı: Milyonlarca minimum ücretliye bedel yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Bu seçim kampanyası sandıkta da karşılık bulmuş, parti seçimlerde yüzde 49,95 oy oranını yakalamıştı. 

AKP’nin 2011 genel seçimleri öncesinde ‘Türkiye hazır, amaç 2023’ başlığıyla duyurduğu 2023 amaçlarında bugün ortaya çıkan tablo değişik oldu.

Ekonomist Şenol Babuşcu, Diken’in yaklaşık 8 ay evvel aktardığı haberi günümüzdeki bilgiler ile güncelledi.

Şenol Babuşcu, toplumsal medya hesabında ‘AKP’nin 2011 genel seçimleri öncesinde ‘Türkiye Hazır, Maksat 2023’ başlığıyla duyurduğu 2023 amaçları bugün ne durumda?’ başlıklı paylaşımıyla AKP’nin vaatlerinin bugün ne durumda olduğunu sıraladı.

AKP’nin 2011 genel seçimleri öncesinde ‘Türkiye Hazır, Hedef 2023’ başlığıyla duyurduğu 2023 hedefleri bugün ne durumda?

1) Türkiye’nin dünya ekonomileri arasındaki sıralaması
2011’de Türkiye dünyanın en büyük 17’nci ekonomisiydi. Parti ve Erdoğan’ın defalarca vurguladığı amaç…

— Şenol Babuşcu (@senolbabuscu) August 23, 2023

AKP’nin 2023 vaatleri bugün ne durumda?

1) Türkiye’nin dünya ekonomileri ortasındaki sıralaması

2011’de Türkiye dünyanın en büyük 17’nci iktisadıydı. Parti ve Erdoğan’ın tekraren vurguladığı gaye ise 2023’te birinci 10’a girmekti. Bugün Türkiye sıralamada dört sıra gerilemiş durumda ve 21’inci sırada.

2) Enflasyon

2011’de “Enflasyon tek haneli sayılara inecek“ vaadi lisana getirildiği sırada Türkiye’de enflasyon, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) bilgilerine nazaran yıllık bazda yüzde 10,43 düzeyindeydi. 12 yıl sonra ise oran TCMB beklentisi % 58

3) İşsizlik

2011’deki değerli ekonomik vaatlerden biri de yüzde 9,8 olan işsizlik oranını yüzde beşin altına çekmekti. Türkiye’deki işsizlik oranı bugün yüzde 9,6.

4) Kişi başına düşen ulusal gelir

AKP’nin 2023 için vaat ettiği kişi başına düşen ulusal gelir 25 bin dolardı. Bu ölçü 2011’de 10 bin 444 dolarken bugün yaklaşık 500 dolar gerileyerek 9 bin 961 dolar düzeyine düşmüş durumda.

5) Gayri safi yurt içi hasıla

Gayri safi yurt içi hasıla 2011’de 772 milyar dolarken 2023 için hedeflenen ölçü 2 trilyon dolardı. Ölçü, 2022 yılında 800 milyar dolar düzeyindeydi.

6) İhracat

2011’de 135 milyar dolar olan ihracatın 12 yılda yaklaşık dört katına çıkarılarak 500 milyar doları bulması hedefleniyordu. İhracatın 2023 yılında 300 milyar $ gerçekleşmesi bekleniyor.

7) İstihdam

2011’de yüzde 49,9 olan istihdam oranının yüzde ellinin üzerine çıkarılması hedefleniyordu. Bugün oran yüzde 48,6.

8) Turist sayısı

Türkiye’ye gelen turist sayısını 50 milyona çıkarma gayesi konulurken ülkeye bir yılda gelen turist sayısı 31 milyon düzeyindeydi. 2023 yılında 40-45 milyon turist gelmesi bekleniyor.

9) Turizm geliri

50 milyonluk turistin 50 milyar dolarlık gelir yaratması bekleniyordu. Lakin 2023 yılında 40-45 milyar $ turizm geliri bekleniyor.

10) Bölünmüş yol

36 bin 500 kilometrelik bölünmüş yol uzunluğuna 2023’te ulaşılması hedefleniyordu. 2011’de uzunluk 21 bin kilometreyken 12 yılda 6 bin kilometre daha yol yapılmış durumda. Bugün toplam uzunluk 27 bin kilometre.

11) Otoyol

2011’de 2 bin 119 km olan otoyol uzunluğunun 2023’e kadar 7bin 500 km’ye çıkarılması hedefleniyordu. Karayolları Genel Müdürlüğü’nün bilgilerine nazaran bugünkü toplam otoyol uzunluğu 3bin 500 km.

12) Demiryolu ağı

2011’de 11 bin km olan Türkiye’deki demiryolları uzunluğunun, 2023’e kadar iki katına çıkarılması hedefleniyordu. Bugünkü uzunluk ise 12 bin 800 km.

13) Yüksek süratli tren demiryolu ağı

2011’de 444 km uzunluğunda olan ağ için yüksek bir gaye konmuştu: 10 bin km. Fakat bugün Türkiye’de bulunan yüksek süratli tren demiryolu uzunluğu Memleketler arası Demiryolları Birliği’nin 2022 raporuna nazaran bin 52 km.

14) Yoksulluk oranı

2011’de yüzde 16,1 düzeyinde olan yoksulluk oranı bugün yüzde 11,4’e düşmüş durumda. Lakin 2023 için hedeflenen oran yüzde 10 düzeyinin altıydı.

15) Türkiye’nin dünya mal ticaretindeki payı

Pay 2011’de yüzde 0,8 iken 2023 için hedeflenen oran yüzde 1,5’ti. Lakin oran bugün yüzde 0,4’e düşmüş durumda.

16) Yapı gereçleri ihracatı

Türkiye’de öne çıkan bölümlerden olan inşaat bölümü dahilinde üretilen yapı gereçlerinin ihracatında 2011’de 23 milyar dolar olan satış sayısının 2023’te 100 milyar dolara çıkarılması hedefleniyordu. Bugünkü durum ise yıllık 30,8 milyar dolar.

17) Kayıt dışı istihdam

2011’de yüzde 42 olan oranın yüzde 15’in altına düşürülmesi hedefleniyordu. Bugün oran yüzde 28,7 düzeyinde.

18) Nükleer santral

12 yıllık amaçlardan biri üç adet nükleer santralin bitirilmiş olmasıydı. Bugün ise bir santralin (Akkuyu Nükleer Santrali) inşası sürüyor.

19) Hekim sayısı

2011’de Türkiye’de bulunan hekim sayısı 120 bindi. Bu sayının 12 yılda 200 bine çıkarılması hedefleniyordu. Bugünkü sayı ise 144 bin.

20) Yüz bin kişi başına düşen doktor sayısı

12 yıl evvel 153 olan oranın bugün en az 210 olması öngörülüyordu. Lakin 2023’e girerken oran 181 düzeyinde.

21) Toplumda sigara içme oranı

12 yıl evvel yüzde 27 olan oran için hedeflenen düzey yüzde 15’in altıydı. Lakin sigaradan alınan yüksek vergiler ve sigara tersi kampanyalara karşın oran bugün de birebir düzeylerde: Yüzde 27,3.

22) Borsada süreç gören Türk şirket sayısı

2011’de 363 olan borsada süreç gören Türk şirket sayısının 2023’te bine çıkması hedefleniyordu. Kamuyu Aydınlatma Platformu’na nazaran bugünkü sayı yaklaşık 600.

23) İstanbul’un dünya finans merkezleri sıralaması

Küresel Finans Merkezleri Endeksi’ne nazaran İstanbul 2011’de listede 62. sıradaydı. İktidarın 2023 amacı ise kentin birinci ona girmesiydi. İstanbul bu yılki endekste 64. sırada.

24) Elektrikte kayıp-kaçak oranı

Oran 2011’de yüzde 14,6 düzeyindeyken bugün yüzde 11,2 düzeyinde. Fakat hedeflenen oran yüzde beşti.

25) İstanbul raylı sistem ağı

2011’de 153 km olan ağın 2023’e kadar iki katına çıkarılması hedefleniyordu. AKP 2019’da İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ni CHP idaresine devrederken uzunluk 170 km’ydi.

26) Esenboğa metrosu

2011’de 2023’e kadar yapılacağı duyurulan Esenboğa Havalimanı ile Ankara merkez ortasında metro güzergahı şimdi yapılmış değil.

27) İzmir Çandarlı limanı

2011’de İzmir’e yapılacağı duyurulan ve dünyanın en büyük 10 limanından biri olacağı söylenen Çandarlı Limanı şimdi inşa edilmedi.

28) Uydu

2023’e kadar üretilmesi planlanan yerli uydu, şimdi üretilmedi.

29) Uçak

2023’e kadar üretilmesi planlanan yerli uçak, şimdi üretilmedi.

30) Yeni Anayasa

Erdoğan’ın, partisinin 2011 seçim beyannamesini anlatırken “2023 için en değerli, bir numaralı projemiz“ dediği yeni Anayasa şimdi yapılmadı.

AKP’nin 2023 gayeleri bugün ne durumda? İşte acı tablo yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Bu seçim kampanyası sandıkta da karşılık bulmuş, parti seçimlerde yüzde 49,95 oy oranını yakalamıştı. 

AKP’nin 2011 genel seçimleri öncesinde ‘Türkiye hazır, gaye 2023’ başlığıyla duyurduğu 2023 amaçlarında bugün ortaya çıkan tablo farklı oldu.

Ekonomist Şenol Babuşcu, Diken’in yaklaşık 8 ay evvel aktardığı haberi günümüzdeki bilgiler ile güncelledi.

Şenol Babuşcu, toplumsal medya hesabında ‘AKP’nin 2011 genel seçimleri öncesinde ‘Türkiye Hazır, Maksat 2023’ başlığıyla duyurduğu 2023 amaçları bugün ne durumda?’ başlıklı paylaşımıyla AKP’nin vaatlerinin bugün ne durumda olduğunu sıraladı.

AKP’nin 2011 genel seçimleri öncesinde ‘Türkiye Hazır, Hedef 2023’ başlığıyla duyurduğu 2023 hedefleri bugün ne durumda?

1) Türkiye’nin dünya ekonomileri arasındaki sıralaması
2011’de Türkiye dünyanın en büyük 17’nci ekonomisiydi. Parti ve Erdoğan’ın defalarca vurguladığı amaç…

— Şenol Babuşcu (@senolbabuscu) August 23, 2023

AKP’nin 2023 vaatleri bugün ne durumda?

1) Türkiye’nin dünya ekonomileri ortasındaki sıralaması

2011’de Türkiye dünyanın en büyük 17’nci iktisadıydı. Parti ve Erdoğan’ın tekraren vurguladığı emel ise 2023’te birinci 10’a girmekti. Bugün Türkiye sıralamada dört sıra gerilemiş durumda ve 21’inci sırada.

2) Enflasyon

2011’de “Enflasyon tek haneli sayılara inecek“ vaadi lisana getirildiği sırada Türkiye’de enflasyon, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) bilgilerine nazaran yıllık bazda yüzde 10,43 düzeyindeydi. 12 yıl sonra ise oran TCMB beklentisi % 58

3) İşsizlik

2011’deki kıymetli ekonomik vaatlerden biri de yüzde 9,8 olan işsizlik oranını yüzde beşin altına çekmekti. Türkiye’deki işsizlik oranı bugün yüzde 9,6.

4) Kişi başına düşen ulusal gelir

AKP’nin 2023 için vaat ettiği kişi başına düşen ulusal gelir 25 bin dolardı. Bu ölçü 2011’de 10 bin 444 dolarken bugün yaklaşık 500 dolar gerileyerek 9 bin 961 dolar düzeyine düşmüş durumda.

5) Gayri safi yurt içi hasıla

Gayri safi yurt içi hasıla 2011’de 772 milyar dolarken 2023 için hedeflenen ölçü 2 trilyon dolardı. Ölçü, 2022 yılında 800 milyar dolar düzeyindeydi.

6) İhracat

2011’de 135 milyar dolar olan ihracatın 12 yılda yaklaşık dört katına çıkarılarak 500 milyar doları bulması hedefleniyordu. İhracatın 2023 yılında 300 milyar $ gerçekleşmesi bekleniyor.

7) İstihdam

2011’de yüzde 49,9 olan istihdam oranının yüzde ellinin üzerine çıkarılması hedefleniyordu. Bugün oran yüzde 48,6.

8) Turist sayısı

Türkiye’ye gelen turist sayısını 50 milyona çıkarma maksadı konulurken ülkeye bir yılda gelen turist sayısı 31 milyon düzeyindeydi. 2023 yılında 40-45 milyon turist gelmesi bekleniyor.

9) Turizm geliri

50 milyonluk turistin 50 milyar dolarlık gelir yaratması bekleniyordu. Lakin 2023 yılında 40-45 milyar $ turizm geliri bekleniyor.

10) Bölünmüş yol

36 bin 500 kilometrelik bölünmüş yol uzunluğuna 2023’te ulaşılması hedefleniyordu. 2011’de uzunluk 21 bin kilometreyken 12 yılda 6 bin kilometre daha yol yapılmış durumda. Bugün toplam uzunluk 27 bin kilometre.

11) Otoyol

2011’de 2 bin 119 km olan otoyol uzunluğunun 2023’e kadar 7bin 500 km’ye çıkarılması hedefleniyordu. Karayolları Genel Müdürlüğü’nün datalarına nazaran bugünkü toplam otoyol uzunluğu 3bin 500 km.

12) Demiryolu ağı

2011’de 11 bin km olan Türkiye’deki demiryolları uzunluğunun, 2023’e kadar iki katına çıkarılması hedefleniyordu. Bugünkü uzunluk ise 12 bin 800 km.

13) Yüksek süratli tren demiryolu ağı

2011’de 444 km uzunluğunda olan ağ için yüksek bir gaye konmuştu: 10 bin km. Lakin bugün Türkiye’de bulunan yüksek süratli tren demiryolu uzunluğu Milletlerarası Demiryolları Birliği’nin 2022 raporuna nazaran bin 52 km.

14) Yoksulluk oranı

2011’de yüzde 16,1 düzeyinde olan yoksulluk oranı bugün yüzde 11,4’e düşmüş durumda. Fakat 2023 için hedeflenen oran yüzde 10 düzeyinin altıydı.

15) Türkiye’nin dünya mal ticaretindeki payı

Pay 2011’de yüzde 0,8 iken 2023 için hedeflenen oran yüzde 1,5’ti. Lakin oran bugün yüzde 0,4’e düşmüş durumda.

16) Yapı materyalleri ihracatı

Türkiye’de öne çıkan dallardan olan inşaat kesimi dahilinde üretilen yapı materyallerinin ihracatında 2011’de 23 milyar dolar olan satış sayısının 2023’te 100 milyar dolara çıkarılması hedefleniyordu. Bugünkü durum ise yıllık 30,8 milyar dolar.

17) Kayıt dışı istihdam

2011’de yüzde 42 olan oranın yüzde 15’in altına düşürülmesi hedefleniyordu. Bugün oran yüzde 28,7 düzeyinde.

18) Nükleer santral

12 yıllık gayelerden biri üç adet nükleer santralin bitirilmiş olmasıydı. Bugün ise bir santralin (Akkuyu Nükleer Santrali) inşası sürüyor.

19) Hekim sayısı

2011’de Türkiye’de bulunan hekim sayısı 120 bindi. Bu sayının 12 yılda 200 bine çıkarılması hedefleniyordu. Bugünkü sayı ise 144 bin.

20) Yüz bin kişi başına düşen doktor sayısı

12 yıl evvel 153 olan oranın bugün en az 210 olması öngörülüyordu. Fakat 2023’e girerken oran 181 düzeyinde.

21) Toplumda sigara içme oranı

12 yıl evvel yüzde 27 olan oran için hedeflenen düzey yüzde 15’in altıydı. Lakin sigaradan alınan yüksek vergiler ve sigara aksisi kampanyalara karşın oran bugün de birebir düzeylerde: Yüzde 27,3.

22) Borsada süreç gören Türk şirket sayısı

2011’de 363 olan borsada süreç gören Türk şirket sayısının 2023’te bine çıkması hedefleniyordu. Kamuyu Aydınlatma Platformu’na nazaran bugünkü sayı yaklaşık 600.

23) İstanbul’un dünya finans merkezleri sıralaması

Küresel Finans Merkezleri Endeksi’ne nazaran İstanbul 2011’de listede 62. sıradaydı. İktidarın 2023 gayesi ise kentin birinci ona girmesiydi. İstanbul bu yılki endekste 64. sırada.

24) Elektrikte kayıp-kaçak oranı

Oran 2011’de yüzde 14,6 düzeyindeyken bugün yüzde 11,2 düzeyinde. Fakat hedeflenen oran yüzde beşti.

25) İstanbul raylı sistem ağı

2011’de 153 km olan ağın 2023’e kadar iki katına çıkarılması hedefleniyordu. AKP 2019’da İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ni CHP idaresine devrederken uzunluk 170 km’ydi.

26) Esenboğa metrosu

2011’de 2023’e kadar yapılacağı duyurulan Esenboğa Havalimanı ile Ankara merkez ortasında metro güzergahı şimdi yapılmış değil.

27) İzmir Çandarlı limanı

2011’de İzmir’e yapılacağı duyurulan ve dünyanın en büyük 10 limanından biri olacağı söylenen Çandarlı Limanı şimdi inşa edilmedi.

28) Uydu

2023’e kadar üretilmesi planlanan yerli uydu, şimdi üretilmedi.

29) Uçak

2023’e kadar üretilmesi planlanan yerli uçak, şimdi üretilmedi.

30) Yeni Anayasa

Erdoğan’ın, partisinin 2011 seçim beyannamesini anlatırken “2023 için en kıymetli, bir numaralı projemiz“ dediği yeni Anayasa şimdi yapılmadı.

AKP’nin 2023 amaçları bugün ne durumda? İşte acı tablo yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

20 MİLYON TL İSTEDİLER

Tabloyu satmak istediklerini belirterek, 20 milyon TL fiyat biçen şüpheliler, tablonun özgünlüğünü kanıtlamak için de Karabayram’ın cep telefonuna görüntü gönderdi.

Dolandırıcıların niyetini anlayan Karabayram, tabloyla ilgili biraz daha bilgi istedi. Şüpheliler, tablonun 20’nci yüzyılda yaşayan Fransız ressam Henri Matisse’ye ilişkin olduğunu ve yapıtın İran’dan geldiğini söyledi.

POLİSE İHBARDA BULUNDU

Aynı tablonun 2018’de Alanya’da bir hata örgütü tarafından yepyeni denilip satış yapılmak üzereyken ele geçirildiğini ve düzmece olduğunu belirleyen Cemil Karabayram, elde ettiği imaj ve fotoğraflarla yazışmaları polise bildirip ihbarda bulundu.

Tarihi yapıtların kaçırılması ve denetimsizce satılması konusunda hassas olduğunu belirten Karabayram, tablonun görüntüsünü görünce 2018’deki olayı hatırladığını söyledi. Tablonun özgün olmadığını düşündüğünü belirten Karabayram, “Orijinal bile olsa ülkemize nasıl geldiği araştırılmalı” dedi.

İNANMAYINCA EVRAK GÖNDERDİLER

Cemil Karabayram, mimar bir bayana ulaşan dolandırıcıların elinde bir de noter onaylı doküman olduğunu söyledi. Evrakta tablonun 33×41 boyutlarında olduğu, 1943 yılından bu yana Mılad Farahmand ve Ebrahim Taghızadeh’in konutunda saklandığının yazılı olduğu görüldü.

Oturan bir bayanın resmedildiği tablonun özgün olmadığını söyleyen Karabayram, “Bir yer bilip bilmediğimizi, hatta benden müşteri bulup bulamayacağımı sordular. Baltayı taşa vurdular. Hatta tablonun banka kasasında olduğunu söyleyerek inandırmaya çalıştılar. Bu resmen eser kaçakçılığı ve dolandırıcılık. Kültür ve Turizm Bakanlığı, bu çeşitten olaylar karşısında çok hoş çalışıyor. Türkiye’ye gelen eser, artık buranın malıdır” diye konuştu.

Olayla ilgili Emniyet’in harekete geçtiği ve incelemenin sürdüğü öğrenildi.

Sinema üzere olay: Tarihi eser uzmanına ‘sahte tabloyu’ 20 milyon liraya satmak istediler yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

20 MİLYON TL İSTEDİLER

Tabloyu satmak istediklerini belirterek, 20 milyon TL fiyat biçen şüpheliler, tablonun özgünlüğünü kanıtlamak için de Karabayram’ın cep telefonuna görüntü gönderdi.

Dolandırıcıların niyetini anlayan Karabayram, tabloyla ilgili biraz daha bilgi istedi. Şüpheliler, tablonun 20’nci yüzyılda yaşayan Fransız ressam Henri Matisse’ye ilişkin olduğunu ve yapıtın İran’dan geldiğini söyledi.

POLİSE İHBARDA BULUNDU

Aynı tablonun 2018’de Alanya’da bir kabahat örgütü tarafından yepyeni denilip satış yapılmak üzereyken ele geçirildiğini ve uydurma olduğunu belirleyen Cemil Karabayram, elde ettiği imaj ve fotoğraflarla yazışmaları polise bildirip ihbarda bulundu.

Tarihi yapıtların kaçırılması ve denetimsizce satılması konusunda hassas olduğunu belirten Karabayram, tablonun görüntüsünü görünce 2018’deki olayı hatırladığını söyledi. Tablonun yepyeni olmadığını düşündüğünü belirten Karabayram, “Orijinal bile olsa ülkemize nasıl geldiği araştırılmalı” dedi.

İNANMAYINCA EVRAK GÖNDERDİLER

Cemil Karabayram, mimar bir bayana ulaşan dolandırıcıların elinde bir de noter onaylı evrak olduğunu söyledi. Dokümanda tablonun 33×41 boyutlarında olduğu, 1943 yılından bu yana Mılad Farahmand ve Ebrahim Taghızadeh’in konutunda saklandığının yazılı olduğu görüldü.

Oturan bir bayanın resmedildiği tablonun özgün olmadığını söyleyen Karabayram, “Bir yer bilip bilmediğimizi, hatta benden müşteri bulup bulamayacağımı sordular. Baltayı taşa vurdular. Hatta tablonun banka kasasında olduğunu söyleyerek inandırmaya çalıştılar. Bu resmen eser kaçakçılığı ve dolandırıcılık. Kültür ve Turizm Bakanlığı, bu tipten olaylar karşısında çok hoş çalışıyor. Türkiye’ye gelen eser, artık buranın malıdır” diye konuştu.

Olayla ilgili Emniyet’in harekete geçtiği ve incelemenin sürdüğü öğrenildi.

Sinema üzere olay: Tarihi eser uzmanına ‘sahte tabloyu’ 20 milyon liraya satmak istediler yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Ünlü ekonomist Dr. Mahfi Eğilmez kendi bloğunda KKM’nin verdiği ziyanları “KKM Sorunu” başlıklı bir yazısında yayımladı.

Başlangıçta TL mevduatın kur farkları Hazine tarafından bütçeden, döviz tevdiatından gelen kur muhafazalı hesapların kur farkları da Merkez Bankası tarafından ödeniyordu diyen eğilmez, “yakın vakitte çıkan yasa ile her iki yükümlülüğün de Merkez Bankası tarafından karşılanması karara bağlandı. Bununla birlikte geçmişten gelen yükler nedeniyle, bütçeye yük gelmesi devam ediyor. KKM’nin 2023 bütçesine yükü birinci yedi ayda 34,5 milyar TL oldu (2022 yılında yıllık yük 92,5 milyar TL idi.) 2023 yılsonunda bütçeden ödenecek toplam meblağın 90 – 100 milyar TL’yi bulacağı varsayım ediliyor” dedi.

“KUR FARKININ ÖLÇÜSÜ AÇIKLANMIYOR”

Merkez Bankası’nın KKM hesapları için ödediği kur farkının ölçüsü açıklanmadığı için bilinmediğini vurgulayan eğilmez yazısının devamında şunları söyledi:

“Bu ödemelerin açıklanmaması, günlük bilanço açıklayan bir merkez bankası açısından, değerli bir eksiklik olarak görülüyor. Bu durumda Merkez Bankası’nın ödeyeceği KKM farkları için çeşitli kestirimler ortaya atılıyor. Piyasada yapılan kestirimler Merkez Bankası’nın bu yıl KKM için yapacağı ödemelerin 500 milyar TL’den aşağı olmayacağı tarafında. Bu durumda KKM için Hazine ve TCMB’den bu yıl yapılacak toplam ödemelerin 600 milyar TL’yi aşacağını iddia etmek mümkün.

Merkez Bankası analitik bilançosunda İç Varlıklar kaleminin alt kalemlerinden Başka kalemi Bankanın kâr/zarar gelişimini gösterir. Bugün prestijiyle elimizdeki meblağ ile geçen yılsonu meblağını karşılaştırdığımızda bu yılın birinci 7 ayında bu kalemde 387 milyar TL’lik artış olduğunu görüyoruz. Bu artış büyük ölçüde KKM ödemelerinden gelen ziyanı gösteriyor.

Bu durumda geçtiğimiz yıllarda kâr açıklayan ve elde ettiği kârı Hazine’ye devreden Merkez Bankası’nın bu yıl önemli oranda ziyan edeceğini ve Hazine’ye kâr devredemeyeceğini görüyoruz.

Merkez Bankası, ziyanını para basarak karşılar. Geçen yılsonundan bugüne kadar M0 dar para arzında (dolaşımdaki para) yüzde 31, M2 geniş para arzında yüzde 42 artış olması para basıldığını ortaya koyuyor.

Özetle söylemek gerekirse faizi, enflasyonun altına çekerek yarattığımız feci tablo ile geldiğimiz durum şöyledir:

(1) Bankaların müşterilerine ödemesi gereken faiz ve/veya primleri Hazine ve Merkez Bankası üstlenmekte ve halkın vergileriyle ya da para basarak bu ödemeler yapılmaktadır.

(2) Burada sorumlu, paralarını KKM’ye yatırıp buradan gelir elde edenler değildir. Bu beşerler ve kurumlar yüksek enflasyon karşısında negatif faiz almamak için devletin önerdiği bu yola girmişler hatta zorlanmışlardır.

(3) Şayet faiz bu formda enflasyonun çok altında olmaya zorlanmasaydı ve bu paraları bankalar müşterilerine faiz olarak ödemeye devam etselerdi devlet bu ödemelerden gelir vergisi (stopaj) alacaktı. KKM faiz ve prim ödemeleri vergiden hariç tutulduğu için devlet bu vergilerden de yoksun kalmaktadır.

(4) Merkez Bankası, bu ödemelerde yer almasa kâr edecek ve kârını Hazineye devredecekti. Bu sistemle ziyan etmekte ve ziyanını para basarak karşılamak zorunda kalmaktadır.“

Mahfi Eğilmez’den çarpıcı tahlil: ‘Yarattığımız feci tablo ile geldiğimiz durum…’ yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Ünlü ekonomist Dr. Mahfi Eğilmez kendi bloğunda KKM’nin verdiği ziyanları “KKM Sorunu” başlıklı bir yazısında yayımladı.

Başlangıçta TL mevduatın kur farkları Hazine tarafından bütçeden, döviz tevdiatından gelen kur muhafazalı hesapların kur farkları da Merkez Bankası tarafından ödeniyordu diyen eğilmez, “yakın vakitte çıkan yasa ile her iki yükümlülüğün de Merkez Bankası tarafından karşılanması karara bağlandı. Bununla birlikte geçmişten gelen yükler nedeniyle, bütçeye yük gelmesi devam ediyor. KKM’nin 2023 bütçesine yükü birinci yedi ayda 34,5 milyar TL oldu (2022 yılında yıllık yük 92,5 milyar TL idi.) 2023 yılsonunda bütçeden ödenecek toplam fiyatın 90 – 100 milyar TL’yi bulacağı varsayım ediliyor” dedi.

“KUR FARKININ ÖLÇÜSÜ AÇIKLANMIYOR”

Merkez Bankası’nın KKM hesapları için ödediği kur farkının ölçüsü açıklanmadığı için bilinmediğini vurgulayan eğilmez yazısının devamında şunları söyledi:

“Bu ödemelerin açıklanmaması, günlük bilanço açıklayan bir merkez bankası açısından, değerli bir eksiklik olarak görülüyor. Bu durumda Merkez Bankası’nın ödeyeceği KKM farkları için çeşitli varsayımlar ortaya atılıyor. Piyasada yapılan varsayımlar Merkez Bankası’nın bu yıl KKM için yapacağı ödemelerin 500 milyar TL’den aşağı olmayacağı istikametinde. Bu durumda KKM için Hazine ve TCMB’den bu yıl yapılacak toplam ödemelerin 600 milyar TL’yi aşacağını iddia etmek mümkün.

Merkez Bankası analitik bilançosunda İç Varlıklar kaleminin alt kalemlerinden Başka kalemi Bankanın kâr/zarar gelişimini gösterir. Bugün prestijiyle elimizdeki meblağ ile geçen yılsonu fiyatını karşılaştırdığımızda bu yılın birinci 7 ayında bu kalemde 387 milyar TL’lik artış olduğunu görüyoruz. Bu artış büyük ölçüde KKM ödemelerinden gelen ziyanı gösteriyor.

Bu durumda geçtiğimiz yıllarda kâr açıklayan ve elde ettiği kârı Hazine’ye devreden Merkez Bankası’nın bu yıl önemli oranda ziyan edeceğini ve Hazine’ye kâr devredemeyeceğini görüyoruz.

Merkez Bankası, ziyanını para basarak karşılar. Geçen yılsonundan bugüne kadar M0 dar para arzında (dolaşımdaki para) yüzde 31, M2 geniş para arzında yüzde 42 artış olması para basıldığını ortaya koyuyor.

Özetle söylemek gerekirse faizi, enflasyonun altına çekerek yarattığımız feci tablo ile geldiğimiz durum şöyledir:

(1) Bankaların müşterilerine ödemesi gereken faiz ve/veya primleri Hazine ve Merkez Bankası üstlenmekte ve halkın vergileriyle ya da para basarak bu ödemeler yapılmaktadır.

(2) Burada sorumlu, paralarını KKM’ye yatırıp buradan gelir elde edenler değildir. Bu beşerler ve kurumlar yüksek enflasyon karşısında negatif faiz almamak için devletin önerdiği bu yola girmişler hatta zorlanmışlardır.

(3) Şayet faiz bu biçimde enflasyonun çok altında olmaya zorlanmasaydı ve bu paraları bankalar müşterilerine faiz olarak ödemeye devam etselerdi devlet bu ödemelerden gelir vergisi (stopaj) alacaktı. KKM faiz ve prim ödemeleri vergiden hariç tutulduğu için devlet bu vergilerden de yoksun kalmaktadır.

(4) Merkez Bankası, bu ödemelerde yer almasa kâr edecek ve kârını Hazineye devredecekti. Bu sistemle ziyan etmekte ve ziyanını para basarak karşılamak zorunda kalmaktadır.“

Mahfi Eğilmez’den çarpıcı tahlil: ‘Yarattığımız feci tablo ile geldiğimiz durum…’ yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.