The Economist’te “Türkiye’de yeni bir baskı dalgası güçleniyor” başlığıyla yer verilen haberde, Türkiye’deki yargı kararları eleştirilmişti.

Ayşe Barım‘ın tutukluluğuyla başlayan haber, sırasıyla terör soruşturmasında gözaltına alınan CHP’li belediye yöneticileri ve Ekrem İmamoğlu ile devam etmişti.

Haberde, şu anda tutuklu bulunan Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ‘ın ise PKK’nın elebaşı Abdullah Öcalan‘a karşı susturulmak için tutuklandığı iddia edilmişti.

Bakan Tunç’tan sert açıklamalar

“The Economist’in devam eden soruşturmalar üzerinden yalan ve iftiralarla ülkemizi ve Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ı hedef alması asla kabul edilemez” ifadesini kullanan Tunç, Türk yargısının hukukun üstünlüğü ilkesi çerçevesinde bağımsız ve tarafsız bir şekilde görevini sürdürdüğünü vurguladı.

“Eski Türkiye artık geride kaldı, asla boyun eğmeyeceğiz”

The Economist’in, Türkiye’ye karşı objektif bir yaklaşım sergilemekten uzak olduğunu ve ülkeye yönelik açık bir karalama kampanyası yürüttüğünü aktaran Tunç, şunları kaydetti:

“Türkiye’nin, bölgesinde güçlenen rolü, güvenlik politikalarındaki başarısı ve ekonomik büyümesi, birilerini rahatsız etmektedir. Bu tür manipülatif girişimler, ülkemizi hedef alan küresel kumpasların yeni versiyonlarından başka bir şey değildir. Unutulmamalıdır ki birilerinin yönlendirdiği, operasyon yapmaya çalıştığı eski Türkiye artık geride kalmıştır. Karanlık odakların hazırladığı bu kirli senaryolara asla boyun eğmeyeceğimizi herkes bilmelidir. The Economist ve benzeri çevrelerin dezenformasyon kampanyalarına karşı dimdik durmaya, Cumhurbaşkanımızın liderliğinde, milletimizin desteğiyle dünyada söz sahibi olmaya, daha da güçlenmeye ve büyümeye devam edeceğiz.“

Adalet Bakanı Tunç’tan The Economist’e tepki yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

The Economist, CHP’nin yerel seçimlerde elde ettiği başarıyı, “Bu zafer gösterdi ki, demokratik güçhalkın elindedir” ifadeleri ile vurguladı.

Halkın verdiği mesajı, “Hukukun üstünlüğü ve demokrasiyle yönetilen bir ülke” olarak değerlendiren yazıda, “Bölücü politikaları ve otoriterliği reddediyorlar. Kutuplaşmayla parçalanmış değil, birleşik bir Türkiye tasavvur ediyorlar. Üstelik bu seçim sonucu, derinleşen ekonomik krize karşı bir protestoydu” analizi yapıldı.

İşte o yazı:

“İstanbul Belediye Başkanı’na göre, son yapılan yerel seçimler ülkenin siyasi dengesini değiştirdi. 31 Mart’taki yerel seçimlerin sonuçları, Türkiye tarihinde bir kilometre taşı niteliğinde. Seçmenlerin büyük çoğunluğuyla artık yerel güç muhalefet partilerine geçtiği için, Türkiye’nin artık seçeneksiz olmadığı ve rotasının yeniden demokrasiye doğru kesin bir şekilde belirlendiği ifade ediliyor.

Adaletsiz rekabet koşullarına rağmen, özellikle devlet kaynaklarının iktidardaki parti ve adaylarına tahsis edilmesi ve medyanın hükümet kontrolünde olması gibi nedenlerle, muhalefetin kazandığı bir seçim oldu. İstanbul Belediye Başkanı, Cumhuriyet Halk Partisi’nden (CHP) olduğunu belirtiyor ve İstanbul’daki seçimde, hükümet yetkilileri ve Cumhurbaşkanı’nın rakibini desteklemek için aktif bir kampanya yürüttüğünü ifade ediyor. Ancak, diğer muhalefet partileri, geçen yıl CHP ile ittifak yapsalar da bu sefer koalisyonlarını terk edip kendi adaylarıyla seçime girdiler.

Bu zafer, gerçek demokratik gücün halkın elinde olduğunu gösterdi. Bu, “İstanbul Modeli” olarak adlandırılan yeni bir yerel yönetim biçimine olan güven oyu niteliğindeydi. Bu model, eşitlik, demokratik sürece sivil katılım ve yerel düzeyde daha etkili ekonomik ve sosyal kalkınma politikalarını önceliklendiriyor.

31 Mart’ta seçmenler, Türkiye genelinde İstanbul ve ilçelerinde sosyal demokrat adayları seçti ve seçim haritasını yeniden çizdi. Mesajları açıktı. Bundan sonra hukukun üstünlüğü ve demokrasiyle yönetilen bir ülke görmek istiyorlar. Bölücü politikaları ve otoriterliği reddediyorlar. Bölünmüşlükten değil, birleşmiş bir Türkiye vizyonundan yanalar. Ayrıca, bu seçim sonucu, derinleşen ekonomik krize karşı bir protesto idi: artan enflasyon, yükselen işsizlik ve yaşam maliyetinin artması.

Son 22 yıldır iktidarda olan mevcut hükümet, gençler, kadınlar, mavi yakalı çalışanlar ve emekliler gibi önemli seçmen gruplarının desteğini kaybetti. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti), desteklerini çoğunlukla kırsal alanlara yoğunlaştırdığı büyük şehirlerde ağır yenilgiler yaşadı. Aksine, CHP, Türkiye genelinde siyasi dinamiklerde bir değişimin sinyalini veren Orta ve Doğu Anadolu’da eşi benzeri görülmemiş bir destek kazandı.

Seçim sonucu demokratik muhalefete yeni bir enerji verdi. Sadece bir yıl önce seçmenler, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı dar bir farkla desteklemişti. O zamandan beri CHP, liderlik değişiklikleri yaparak ve programını köklü bir şekilde yenileme sürecini başlatarak değişti. Türkiye’nin halkı bu değişikliği tanıdı ve memnuniyetle karşıladı. Değişiklik istiyorlar.

Seçim ayrıca vatandaşların siyasi elitlerden çok daha güçlü ittifaklar oluşturabileceğini gösterdi. Siyasi partiler ve liderler demokrasiden umutlarını kaybetse bile, vatandaşlar kaybetmez. Türkiye’nin demokratları olarak, bu taban ittifakını genişletmeye kararlıyız. Türk demokrasisinin ve ülkenin refahının geleceği buna bağlıdır.

Son iki on yılda, dünyada otoriter hükümetlerin iktidara gelmesiyle demokraside bir kriz yaşandı. Popülizm ve kutuplaşma tarafından yönlendirilen bu çalkantı, küresel belirsizlikleri körükledi ve insanları demokratik çağın sonunun yaklaştığı konusunda sorgulamaya yöneltti.

Ancak, Türkiye için 31 Mart tam tersini işaret ediyordu: demokrasinin erozyonunun sonu. Bu, Türkiye için olduğu kadar, doğrudan bölge ve ötesi için de derin etkileri olan bir dönüm noktasıdır. Otoriter eğilimlerin nasıl meydan okunabileceğini gösterir ve dünyaya örnek olur. Birçok ülkede seçmenler parti bağlılıklarında sıkışmış durumda. Türkiye, bu durumun zorunlu olmadığını gösterdi. Tutarlı ve güvenilir yönetim alternatifleri sunulduğunda, seçmenler tercihlerini değiştirmeye ve popülist otoriterliği reddetmeye isteklidir.

Şimdi seçilmiş belediye başkanları olarak, benim de dahil olduğum, hesap verebilir yerel yönetim için ortak bir kurallar setinin sürekli olarak uygulanmasını sağlamak olacak. Bu yaklaşım, CHP’nin kontrolündeki yerlerde güvenilir iç izleme ve halk hizmetlerinin değerlendirilmesini gerektirecektir.”

The Economist’ten Ekrem İmamoğlu’nun Türk siyasetine etkisi analizi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

ÖN SİPARİŞ FİYATI YÜKSEK BULUNDU

GameMill Entertainment and AMC ortaklaşa çalışması sonucu ortaya çıkacak yeni oyunda, dizinin birinci dönemi ve dördüncü dönemi ortasında gerçekleşen olaylara odaklanılacak. Oyuna Rick Grimes olarak başlayacaksınız ve sonrasında çiftlik, hapishane ve dizide ikonik olan yerlere giderek devam edeceksiniz.

Oyun Rick dışında diziden de bilinen Shane, Michonne, Carol ve Daryl karakterlerini de içerecek.

PC için Steam’de, PlayStation, Xbox ve Nintendo Switch için gelecek oyunun ön sipariş fiyatı da 1.332,65 TL. Lakin bu fiyat açıklandıktan sonra oyunseverler toplumsal medya üzerinden fiyatı eleştirdiler. Oyun bu fiyatıyla beklentiyi epey yükseltiyor.

The Walking Dead: Destinies ön siparişe açıldı! Pekala ne kadar? yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Michael Fassbender, sinemada isimsiz bir suikastçı olan “Katil”i canlandırıyor. Fragmanda görüldüğü üzere, bu karakterin Hitman‘deki Ajan 47‘ye misal istikametleri bulunuyor ve fragman ilerledikçe bu benzerlikler daha da bariz hale geliyor. Fragmanda Casus 47’nin suikast tarzını yansıtan sahnelerin de olduğu gözüküyor. 

Ancak sinema Hitman oyununa dayanmıyor. The Killer, muharrir Alexis Nolent ve sanatçı Luc Jacamon‘un 1998 tarihli çizgi romanından uyarlanmış. Sinema, vefattan kıl hissesi kurtulan bir suikastçının memleketler arası bir insan avında patronlarıyla ve kendisiyle olan uğraşını anlatıyor.

The Killer, Ekim ayında kimi sinemalarda vizyona girecek. 10 Kasım 2023’te ise Netflix‘te yayınlanacak. 

David Fincher’ın yeni sineması The Killer’ın fragmanı yayınlandı yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

THE KİLLER’DAN BİRİNCİ AFİŞ GELDİ!

Yönetmen koltuğunda David Fincher‘ın oturduğu, başrolünde de Michael Fassbender‘ın yer aldığı “The Killer”ın birinci posteri yayımlandı. 22007’den beri beklenen sinema, Alexis Nolent’in Fransız çizgi romanından uyarlanandı. Sinemanın senaryosu, daha önce “Se7en”ın da senaryosunu yazmış olan Andrew Kevin Walker tarafından yazıldı.

THE KİLLER’IN KONUSU NE?

“The Killer”da Fassbender, ahlaki pusulanın olmadığı bir dünyada kaybolan profesyonel bir suikastçıya hayat veriyor. Yalnız, soğuk ve hayatında pişmanlıklara yer olmayan adam, acımasız bir vefat meleği olarak çalışmaktadır. Kendisine verilen vazifeleri yerine getirmek için dünyayı dolaşır ancak işlediği bu denli cinayetin akabinde artık hiçbir şey net değildir.

Vicdan azabıyla tanışan ve bu hayattan vazgeçip geçmemek konusunda kararsız kalan katil, kendisine verilen son vazifesinde başarısız olunca kendisini sıkıntı bir sürecin içinde bulur ve patronlarının peşine düşmek zorunda kalır.

THE KİLLER’IN OYUNCULARI KİM?

Brad Pitt

Michael Fassbender 

Sophie Charlotte 

Tilda Swinton 

Monique Ganderton 

Arliss Howard

Charles Parnell

Thiago Palma

Lacey Dover

Sala Baker

Kerry O’Malley

Monika Gossmann

Emiliano Pernía

Anouar H. Smaine

Brandon Morales

Suzette Lange

Avant Strangel

Endre Hules

Kellan Rhude

Lía Lockhart

Leroy Edwards III

Bernard Bygott

Andre Bellos

Caitlin Turner

THE KİLLER NE VAKİT VE NEREDE YAYIMLANACAK?

The Killer, 10 Kasım’da Netflix kütüphanesine eklenecek.

THE KİLLER UYARLAMA MI?

2007’den bu yana merakla beklenen tansiyon sinemasına olan geri sayım nihayet hızlandı. The Killer, Alexis Nolent’in Fransız çizgi romanından uyarlandı.

David Fincher imzalı The Killer’dan birinci poster! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

World of Reel’ın haberine nazaran; Leonardo DiCaprio, David Grann‘ın kurgusal olmayan kitabı “The Wager”ın uyarlamasına katılacak.

“A Tale of Shipwreck, Mutiny, and Murder” isimli kitabın uyarlamasında direktör koltuğu tekrar Scorsese‘ye emanet. Grann ve Scorsese işbirliği bizler için yeni değil. Scorsese’nin kısa müddet evvel uyarladığı “Killers of the Flower Moon”un müellifi David Grann’ın ta kendisi.

Grann, şimdiden New York Times’ın 1 numaralı en çok satanlar listesine girmeyi başaran “The Wager “ın tanıtımı için Fransa’da medya cinsleri düzenliyor. Grann, “The Wager “ın Scorsese’nin bir sonraki sineması olacağından da bahsetti.

SCORSESE İMZALI BİRÇOK SİNEMA YOLDA

Scorsese’nin Vatikan ziyareti sırasında ipuçlarını verdiği İsa sinemasının, efsanevi sinemacı için daha çok deneysel bir teşebbüs, inançları hakkında bir “meditasyon” olduğu ortaya çıktı. Sırada “The Wager” var üzere görünüyor.

Scorsese’nin şu anda geliştirme etabında olan iki sineması daha var; Jonah Hill’in başrolde olduğu bir Jerry Garcia biyografisi ve DiCaprio’nun başrolde olduğu bir Teddy Roosevelt biyografisi.

Grann’ın kurgusal olmayan kitabının özeti şöyle:

1740’larda geçen Wager’in kıssası, bir deri bir kemik kalmış 30 adamla birlikte yamalı bohçaya dönmüş bir teknenin Brezilya kıyılarına vurmasıyla başlar. Bu adamlar, bir İspanyol gemisini kovalayan ve Güney Amerika’nın Patagonya bölgesindeki bir adaya çarpan İngiliz gemisinin hayatta kalan mürettebatıydı. Denizlerde ve tabiat şartlarında hayatta kalma kıssaları onları kahraman yapmıştı. Lakin altı ay sonra, birincisinden daha da hırpalanmış bir öteki gemi, bu sefer üç şahısla birlikte Şili kıyılarına vurdu. Bu yeni denizciler, öbür adamların aslında isyancı olduğunu sav etti

DİCAPRİO VE SCORSESE İŞTİRAKLERİ ASLA ESKİMİYOR…

Bu ortada, vaktimizin en büyük aktör/yönetmen iştiraklerinden biri olan Scorsese ve DiCaprio birlikte altı sinema yaptı: “Killers of the Flower Moon”u da sayarsak, öbür beşi “Gangs of New York”, “The Aviator”, “The Departed”, “Shutter Island” ve “The Wolf of Wall Street”.

Martin Scorsese ve Leonardo DiCaprio’dan sürpriz işbirliği: ‘The Wager’ sineması yolda yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

2007’den bu yana merakla beklenen tansiyon sineması The Killer, Alexis Nolent‘in Fransız çizgi romanından uyarlandı. Sinemanın senaryosu, daha evvel “Se7en”ın da senaryosunu yazmış olan Andrew Kevin Walker tarafından yazıldı.

“The Killer”da Fassbender, ahlaki pusulanın olmadığı bir dünyada kaybolan profesyonel bir suikastçıya hayat veriyor.

Fincher’ın yeni sineması ‘The Killer’dan birinci fragman! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

BAŞKA NE VAR?

Filmin son sahnelerinde, Truman denizde bulunan teknesiyle setin dışına hakikat ilerlerken bir fırtınayla uğraş eder. Kendisine sunulan dünyanın kısıtlamalarından kurtulan Truman, gerçek dünyaya adım atar. Bu sırada sinemadaki izleyiciler, onun ne yapacağını merakla beklerler. Fakat, birkaç saniye sonra, bir izleyici soğukkanlılıkla “Başka ne var?” sorusunu sorar. Bu an, izleyicilerin ilgi ve dikkat müddetlerinin kısa olduğunu ve yeni bir şey bulma isteğiyle süratle geçiştirebileceklerini tabir eder.

“The Truman Show”un son repliği, günümüzde de geçerliliğini koruyan bir gerçeği yansıtır. Teknolojinin süratle gelişmesiyle birlikte, içerik tüketim alışkanlıkları da değişiyor. İzleyiciler, daima olarak yeni ve ilgi alımlı içerik arayışı içinde oluyor. Bir içerik artık heyecan verici gelmediğinde, bir sonraki fırsata geçmek istiyor.

Filmdeki izleyiciler, Truman’ın hayatını yıllarca izlemiş ve onunla bağ kurmuş olabilir. Lakin onun gerçek dünyaya geçişi anında, ilgi ve meraklarını öteki bir şeye yönlendirmek istemeleri, insanların kayıtsızlığının bir yansıması olarak görülebilir. Bu durum, günümüzün süratli tüketim kültürünü ve dikkat dağıtıcı içeriklerin tesirini vurgular niteliktedir.

Filmin son repliği, “The Truman Show”un ötesinde de düşündürücü bir bildiri taşır. Teknoloji ve medya, insanların dikkatini daima olarak yeni içeriklerle çekme yarışına girdi. Beşerler, bir şeyin yeni ve heyecan verici olma özelliğini kaybettiğini hissettiğinde, süratle bir sonraki seçeneğe geçme eğiliminde. Bu da “The Truman Show”un son repliğinde tabir edilen kayıtsızlığın günümüzdeki yansıması olarak kıymetlendirilebilir.

UFAK BİR GÖNDERME

İzleyiciler onlarca yıl boyunca Truman’a gülmüş, ağlamış ve onunla alaka kurmuş olsalar da, iş izleyecek öteki bir şey bulmaya geldiğinde dikkat müddetlerinin kısa olduğu açıktı. Truman onlara artık cümbüş sunmadığı anda, Truman’ın kendisi için elde etmek istediği tek şey olan gerçek insan tecrübelerine kıymet vermek yerine bir sonraki uyarıcı gösteriye geçmeye istekliydi. The Truman Show’un final repliği, bilhassa de bir şey artık yeni değilse tüketicilerin ne kadar vefasız olabileceğinin bir örneği.

The Truman Show üzere bir şey olmasa bile, reality TV ve canlı yayın platformları son birkaç on yıldır yayıncılığı değiştiriyor. Bugün bu tıp programlar misal kavramları keşfediyor ve ekseriyetle bir kişinin kamusal ve özel hayatı ortasındaki çizgileri büyük ölçüde bulanıklaştırıyor. Bu kadar çok içeriğin 7/24 ulaşılabilir olması, izleyicilerin dikkatini çekmek için büyük bir rekabet yaratıyor ve gerçek hayatta Truman Show üzere bir fikrin ortaya çıkmasına neden olacak şartlar oluşuyor.

Truman’a yapılan muameleyi protesto eden birtakım izleyiciler olsa da, izleyicilerin birden fazla hayatlarının büyük bir kısmını Truman’ın birinci öpücüğünü paylaşması, birinci işine girmesi ve bir dizi öteki dönüm noktasıyla bağ kurarak geçirmişti lakin The Truman Show’un son repliği onu hakikaten umursamadıklarını kanıtlıyor. Onlar için Truman bir insan değil, bir metaydı, bu yüzden bir televizyon programının ana karakteri olduğunu öğrenmesi onlar için değerli değildi. Onlara arkadaşlık ettiği ve kendi sıkıntılarını unutturduğu sürece, Truman’ın başına gelen her şey kabul edilebilirdi.

TARİHİN TEKERRÜRÜ

The Truman Show’un gerçek manası, içerik uğruna gerçeklik manipüle edildiğinde neler olabileceğini muvaffakiyetle sergiliyor. Mahremiyetin yanı sıra cümbüş etiği ve primetime programcılığını sürdürmek için katlanılan uzaklıklar hakkında sorular ortaya atıyor. Christoff, Truman’ın milyonlara paha sağlayan fedakar ve sanatsal bir şeyin parçasıymış üzere görünmesini sağlamaya çalıştı lakin Truman bir adamın tanrısal vizyonu uğruna sömürüldü ve bunun nasıl bir kesimi olacağını seçme talihi asla tanınmadı.

The Truman Show’un son repliği, bir hile ile bir şişede yıldırım yakalamaya çalışmanın etrafındaki sıkıntıları damıtmak için harika bir iş çıkarıyor. Büyüleyici olduğunu kanıtladığı sürece ilgi çekmeyi başarır fakat yenilik olmaktan çıktığı anda tüketiciler bir sonraki büyük şeye geçmeye hazırdır. Tıpkı durum, yayın platformları tarafından yayınlanan ve her biri kendi Truman Show versiyonunu bulmaya ve döngü kendini tekrar edene kadar 30 yıl boyunca güçlü izlenme sayıları elde etmeye çalışan bitmek bilmeyen yeni içerik yağmuru için bile geçerli.

İlgi ve kayıtsızlık: The Truman Show’un düşündürdükleri… yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

THE KİLLER’DAN BİRİNCİ AFİŞ GELDİ!

Yönetmen koltuğunda David Fincher‘ın oturduğu, başrolünde de Michael Fassbender‘ın yer aldığı “The Killer”ın birinci posteri yayımlandı. 22007’den beri beklenen sinema, Alexis Nolent’in Fransız çizgi romanından uyarlanandı. Sinemanın senaryosu, daha önce “Se7en”ın da senaryosunu yazmış olan Andrew Kevin Walker tarafından yazıldı.

THE KİLLER’IN KONUSU NE?

“The Killer”da Fassbender, ahlaki pusulanın olmadığı bir dünyada kaybolan profesyonel bir suikastçıya hayat veriyor. Yalnız, soğuk ve hayatında pişmanlıklara yer olmayan adam, acımasız bir vefat meleği olarak çalışmaktadır. Kendisine verilen misyonları yerine getirmek için dünyayı dolaşır lakin işlediği bu kadar cinayetin akabinde artık hiçbir şey net değildir.

Vicdan azabıyla tanışan ve bu hayattan vazgeçip geçmemek konusunda kararsız kalan katil, kendisine verilen son vazifesinde başarısız olunca kendisini güç bir sürecin içinde bulur ve patronlarının peşine düşmek zorunda kalır.

THE KİLLER’IN OYUNCULARI KİM?

Brad Pitt

Michael Fassbender 

Sophie Charlotte 

Tilda Swinton 

Monique Ganderton 

Arliss Howard

Charles Parnell

Thiago Palma

Lacey Dover

Sala Baker

Kerry O’Malley

Monika Gossmann

Emiliano Pernía

Anouar H. Smaine

Brandon Morales

Suzette Lange

Avant Strangel

Endre Hules

Kellan Rhude

Lía Lockhart

Leroy Edwards III

Bernard Bygott

Andre Bellos

Caitlin Turner

THE KİLLER NE VAKİT VE NEREDE YAYIMLANACAK?

The Killer, 10 Kasım’da Netflix kütüphanesine eklenecek.

THE KİLLER UYARLAMA MI?

2007’den bu yana merakla beklenen tansiyon sinemasına olan geri sayım nihayet hızlandı. The Killer, Alexis Nolent’in Fransız çizgi romanından uyarlandı.

David Fincher imzalı The Killer’dan birinci poster! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

BAŞKA NE VAR?

Filmin son sahnelerinde, Truman denizde bulunan teknesiyle setin dışına yanlışsız ilerlerken bir fırtınayla uğraş eder. Kendisine sunulan dünyanın kısıtlamalarından kurtulan Truman, gerçek dünyaya adım atar. Bu sırada sinemadaki izleyiciler, onun ne yapacağını merakla beklerler. Fakat, birkaç saniye sonra, bir izleyici soğukkanlılıkla “Başka ne var?” sorusunu sorar. Bu an, izleyicilerin ilgi ve dikkat müddetlerinin kısa olduğunu ve yeni bir şey bulma dileğiyle süratle geçiştirebileceklerini söz eder.

“The Truman Show”un son repliği, günümüzde de geçerliliğini koruyan bir gerçeği yansıtır. Teknolojinin süratle gelişmesiyle birlikte, içerik tüketim alışkanlıkları da değişiyor. İzleyiciler, daima olarak yeni ve ilgi cazip içerik arayışı içinde oluyor. Bir içerik artık heyecan verici gelmediğinde, bir sonraki fırsata geçmek istiyor.

Filmdeki izleyiciler, Truman’ın hayatını yıllarca izlemiş ve onunla bağ kurmuş olabilir. Fakat onun gerçek dünyaya geçişi anında, ilgi ve meraklarını öbür bir şeye yönlendirmek istemeleri, insanların kayıtsızlığının bir yansıması olarak görülebilir. Bu durum, günümüzün süratli tüketim kültürünü ve dikkat dağıtıcı içeriklerin tesirini vurgular niteliktedir.

Filmin son repliği, “The Truman Show”un ötesinde de düşündürücü bir ileti taşır. Teknoloji ve medya, insanların dikkatini daima olarak yeni içeriklerle çekme yarışına girdi. Beşerler, bir şeyin yeni ve heyecan verici olma özelliğini kaybettiğini hissettiğinde, süratle bir sonraki seçeneğe geçme eğiliminde. Bu da “The Truman Show”un son repliğinde tabir edilen kayıtsızlığın günümüzdeki yansıması olarak kıymetlendirilebilir.

UFAK BİR GÖNDERME

İzleyiciler onlarca yıl boyunca Truman’a gülmüş, ağlamış ve onunla alaka kurmuş olsalar da, iş izleyecek öteki bir şey bulmaya geldiğinde dikkat müddetlerinin kısa olduğu açıktı. Truman onlara artık cümbüş sunmadığı anda, Truman’ın kendisi için elde etmek istediği tek şey olan gerçek insan tecrübelerine paha vermek yerine bir sonraki uyarıcı gösteriye geçmeye istekliydi. The Truman Show’un final repliği, bilhassa de bir şey artık yeni değilse tüketicilerin ne kadar vefasız olabileceğinin bir örneği.

The Truman Show üzere bir şey olmasa bile, reality TV ve canlı yayın platformları son birkaç on yıldır yayıncılığı değiştiriyor. Bugün bu çeşit programlar misal kavramları keşfediyor ve çoklukla bir kişinin kamusal ve özel hayatı ortasındaki çizgileri büyük ölçüde bulanıklaştırıyor. Bu kadar çok içeriğin 7/24 ulaşılabilir olması, izleyicilerin dikkatini çekmek için büyük bir rekabet yaratıyor ve gerçek hayatta Truman Show üzere bir fikrin ortaya çıkmasına neden olacak şartlar oluşuyor.

Truman’a yapılan muameleyi protesto eden birtakım izleyiciler olsa da, izleyicilerin birçok hayatlarının büyük bir kısmını Truman’ın birinci öpücüğünü paylaşması, birinci işine girmesi ve bir dizi öbür dönüm noktasıyla bağ kurarak geçirmişti lakin The Truman Show’un son repliği onu hakikaten umursamadıklarını kanıtlıyor. Onlar için Truman bir insan değil, bir metaydı, bu yüzden bir televizyon programının ana karakteri olduğunu öğrenmesi onlar için değerli değildi. Onlara arkadaşlık ettiği ve kendi problemlerini unutturduğu sürece, Truman’ın başına gelen her şey kabul edilebilirdi.

TARİHİN TEKERRÜRÜ

The Truman Show’un gerçek manası, içerik uğruna gerçeklik manipüle edildiğinde neler olabileceğini muvaffakiyetle sergiliyor. Mahremiyetin yanı sıra cümbüş etiği ve primetime programcılığını sürdürmek için katlanılan aralar hakkında sorular ortaya atıyor. Christoff, Truman’ın milyonlara bedel sağlayan fedakar ve sanatsal bir şeyin parçasıymış üzere görünmesini sağlamaya çalıştı fakat Truman bir adamın tanrısal vizyonu uğruna sömürüldü ve bunun nasıl bir modülü olacağını seçme bahtı asla tanınmadı.

The Truman Show’un son repliği, bir hile ile bir şişede yıldırım yakalamaya çalışmanın etrafındaki problemleri damıtmak için harika bir iş çıkarıyor. Büyüleyici olduğunu kanıtladığı sürece ilgi çekmeyi başarır fakat yenilik olmaktan çıktığı anda tüketiciler bir sonraki büyük şeye geçmeye hazırdır. Birebir durum, yayın platformları tarafından yayınlanan ve her biri kendi Truman Show versiyonunu bulmaya ve döngü kendini tekrar edene kadar 30 yıl boyunca güçlü izlenme sayıları elde etmeye çalışan bitmek bilmeyen yeni içerik yağmuru için bile geçerli.

İlgi ve kayıtsızlık: The Truman Show’un düşündürdükleri… yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.