Davacı personel; fazla çalışma yapmasına karşın bu çalışmaların karşılığı olan fazla çalışma fiyatının ödenmediğini, fazla çalışma tezinin işverence tanzim edilen puantaj kayıtları ve şahit beyanlarıyla ispatlanacağını ileri sürerek 10 bin TL fazla çalışma fiyatının davalıdan tahsil edilmesini talep etti.

DEVREYE YARGITAY GİRDİ

Davalı ise tezleri reddetti. Mahkeme, davanın kısmen kabulüne hükmetti. Adalet Bakanlığı, kararın kamu faydasına bozulmasını talep edince devreye Yargıtay 9. Hukuk Dairesi girdi.

Kararda; davacının ödenmeyen fazla çalışma fiyatının en yüksek banka mevduat faizi ile tahsilini talep ettiği, lakin mahkemenin yasal faiz uygulanmasına karar verildiği hatırlatıldı.

4857 sayılı İş Kanunu’na nazaran gününde ödenmeyen fiyatlar için mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulandığının karar altına alındığı lisana getirildi. Kararda şu tabirlere yer verildi:

“Fazla çalışma fiyatı, yasaya nazaran; fiyat niteliğinde olup gününde ödenmeyen fazla çalışma fiyatına mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmalıdır. 4857 sayılı Kanun’un 34’üncü hususunda tabir edilen en yüksek mevduat faizinin de Kanun’da öngörülen bir faiz tipi olduğu konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Lakin yasal faiz ile kanundan kaynaklı faiz, birebir faiz oranını tabir etmez. Bu sebeple mahkemece alacağın yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi hâlinde karardan anlaşılması gereken faiz oranı, 3095 sayılı Kanun’un 1 inci hususunda öngörülen faiz oranıdır.

Açıklanan nedenlerle karar altına alınan fazla çalışma fiyatına en yüksek mevduat faizi uygulanması gerektiği açıktır. Mahkemece, davacının dava ve ıslah dilekçesindeki açık talebine karşın, Kanun’un açık kararına muhalif halde yasal faize hükmedilmesi, kararın kanun faydasına bozulmasını gerektirmiştir. Adalet Bakanlığı’nın kanun faydasına temyiz isteminin kabulü ile kararın kanun faydasına bozulmasına oy birliği ile hükmedilmiştir.”

“YARGILAMADA PERSONELİN FAZLA ÇALIŞTIĞI VE FİYATINI ALAMADIĞI TESPİT EDİLDİ”

Yargıtay tarafından fiyatını vaktinde alamayan çalışanlar için emsal niteliğinde bir karar verdiğini belirten Bursa Barosu avukatlarından Cüneyt Fidan, “Karara bahis olan olayda personel, 2018 yılında başladığı işine 2019 yılında son verilmiş. Çalıştığı müddette fazla mesailerini de tahsil edemeyen emekçi, türel yollara başvurmuştur. Arabuluculuk görüşmelerinde de muahede sağlanamaması üzerine, iş mahkemeye intikal etmiştir. Yapılan yargılamada emekçinin fazla çalıştığı ve fiyatını alamadığı tespit edilmiştir. Fazla çalıştığı fiyata de yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir. Vaktinde fiyatını alamayan emekçilerin fiyatına mevduata faiz oranını uygulanmasına hükmedilmiştir. Mevduata uygulanan faiz ise bankaya yatırılan paralara bankanın uyguladığı faizdir. Yasal faizi ise kanun tarafından belirlenen sabit faizdir. Mevduata uygulanan faiz yasal faiz oranından daha yüksektir” dedi.

Yargıtay tarafından personel fiyatlarına mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasına hükmedildiğini belirten Fidan, “Alacaklarını vaktinde alamayan çalışanlar, dava yoluna başvurabilirler. Lakin dava yoluna başvururken kesinlikle mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasını talep etmeliler” halinde konuştu.

Emekçinin hakkını vaktinde ödemeyen işveren için karar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Davacı emekçi; fazla çalışma yapmasına karşın bu çalışmaların karşılığı olan fazla çalışma fiyatının ödenmediğini, fazla çalışma tezinin işverence tanzim edilen puantaj kayıtları ve şahit beyanlarıyla ispatlanacağını ileri sürerek 10 bin TL fazla çalışma fiyatının davalıdan tahsil edilmesini talep etti.

DEVREYE YARGITAY GİRDİ

Davalı ise savları reddetti. Mahkeme, davanın kısmen kabulüne hükmetti. Adalet Bakanlığı, kararın kamu faydasına bozulmasını talep edince devreye Yargıtay 9. Hukuk Dairesi girdi.

Kararda; davacının ödenmeyen fazla çalışma fiyatının en yüksek banka mevduat faizi ile tahsilini talep ettiği, fakat mahkemenin yasal faiz uygulanmasına karar verildiği hatırlatıldı.

4857 sayılı İş Kanunu’na nazaran gününde ödenmeyen fiyatlar için mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulandığının karar altına alındığı lisana getirildi. Kararda şu sözlere yer verildi:

“Fazla çalışma fiyatı, yasaya nazaran; fiyat niteliğinde olup gününde ödenmeyen fazla çalışma fiyatına mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmalıdır. 4857 sayılı Kanun’un 34’üncü hususunda tabir edilen en yüksek mevduat faizinin de Kanun’da öngörülen bir faiz tipi olduğu konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Fakat yasal faiz ile kanundan kaynaklı faiz, tıpkı faiz oranını tabir etmez. Bu sebeple mahkemece alacağın yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi hâlinde karardan anlaşılması gereken faiz oranı, 3095 sayılı Kanun’un 1 inci hususunda öngörülen faiz oranıdır.

Açıklanan nedenlerle karar altına alınan fazla çalışma fiyatına en yüksek mevduat faizi uygulanması gerektiği açıktır. Mahkemece, davacının dava ve ıslah dilekçesindeki açık talebine karşın, Kanun’un açık kararına karşıt biçimde yasal faize hükmedilmesi, kararın kanun faydasına bozulmasını gerektirmiştir. Adalet Bakanlığı’nın kanun faydasına temyiz isteminin kabulü ile kararın kanun faydasına bozulmasına oy birliği ile hükmedilmiştir.”

“YARGILAMADA ÇALIŞANIN FAZLA ÇALIŞTIĞI VE FİYATINI ALAMADIĞI TESPİT EDİLDİ”

Yargıtay tarafından fiyatını vaktinde alamayan emekçiler için emsal niteliğinde bir karar verdiğini belirten Bursa Barosu avukatlarından Cüneyt Fidan, “Karara bahis olan olayda emekçi, 2018 yılında başladığı işine 2019 yılında son verilmiş. Çalıştığı müddette fazla mesailerini de tahsil edemeyen personel, hukuksal yollara başvurmuştur. Arabuluculuk görüşmelerinde de muahede sağlanamaması üzerine, iş mahkemeye intikal etmiştir. Yapılan yargılamada personelin fazla çalıştığı ve fiyatını alamadığı tespit edilmiştir. Fazla çalıştığı fiyata de yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir. Vaktinde fiyatını alamayan personellerin fiyatına mevduata faiz oranını uygulanmasına hükmedilmiştir. Mevduata uygulanan faiz ise bankaya yatırılan paralara bankanın uyguladığı faizdir. Yasal faizi ise kanun tarafından belirlenen sabit faizdir. Mevduata uygulanan faiz yasal faiz oranından daha yüksektir” dedi.

Yargıtay tarafından emekçi fiyatlarına mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasına hükmedildiğini belirten Fidan, “Alacaklarını vaktinde alamayan çalışanlar, dava yoluna başvurabilirler. Lakin dava yoluna başvururken kesinlikle mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasını talep etmeliler” halinde konuştu.

Emekçinin hakkını vaktinde ödemeyen işveren için karar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

İş Mahkemesi’ne müracaat eden davacı EYT adayı 1999’da çalışmasına karşın SGK’ya priminin yatırılmadığını öne sürdü.

Avukatlık ofisinde 1 Nisan 1999 tarihinde çalışmaya başlamasına karşın çalışmalarının 23 Nisan 2000 tarihine kadar olan kısmının kuruma bildirilmediğini lakin 1 Nisan 1999 tarihinde başlayan çalışmalarının işe girişinin yapıldığı 24 Nisan 2000 tarihine kadar ve sonrasında aralıksız devam ettiğini lisana getirdi.

Dava konusu edilen devir istikametinden hak düşürücü mühletin geçmediğini ve fiili çalışmanın şahit anlatımlarıyla ispat edileceğini ileri sürerek davalıya ilişkin işyerinde 1 Nisan 1999-23 Nisan 2000 tarihleri ortasında çalıştığının tespitine karar verilm esini talep etti.

KESİNTİSİZ ÇALIŞTIĞINI BEYAN ETTİ

Davalı davacının birinci sigorta girişinin yapıldığı 24 Nisan 2000 tarihinden evvel dava dilekçesinde belirtilmiş olan 1 Nisan 1999-23 Nisan 2000 tarihleri ortasında tarafına ilişkin işyerinde kesintisiz çalıştığını ve rastgele bir itirazının olmadığını beyan etti.

SGK DAVAYA MÜDAHİL OLDU

Davaya müdahil olan SGK ise davanın hak düşürücü mühlet içerisinde açılmadığını, davacının çalıştığını argüman ettiği devirde bordrolarda isminin bulunmadığını, fiili çalışma olgusunun kuşkuya yer verilmeyecek formda ispat edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savundu. Tarafları dinleyen mahkeme, davacı tarafça bildirilen ve resen tespit edilen komşu işyeri şahitlerinin da kesintisiz çalışma savını doğruladıkları, beyanlarının birbirleriyle dengeli ve bordro şahidinin beyanları ile de uyumlu olduğuna dikkat çekti.

Tüm belge çerçevesinde kanıtlar ve şahit beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının davalıya ilişkin işyerinde hizmet akdi ile çalıştığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalıya ilişkin iş yerinde 1 Nisan 1999-23 Nisan 2000 tarihleri ortasında çalıştığının tespitine karar verdi.

KARAR İSTİNAFA GİTTİ

SGK kararı istinafa götürdü. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi itirazı reddetti. SGK bu kere kararı Yargıtay’a taşıdı. Yargıtay 10. Hukuk Dairesi zamanaşımı sebebiyle kararın bozulması gerektiğine hükmetti. Yine görülen davada Mahkeme, birinci kararında direndi. SGK’nın temyiz etmesiyle bu kere devreye Yargıtay Hukuk Genel Heyeti girdi.

KARAR OY ÇOKLUĞUYLA ALINDI

Milyonlarca bir kişinin bir umutla beklediği karar, oy çokluğu ile alındı.

Genel Heyet kararında, davalı patron tarafından 24 Nisan 2000-03 Mayıs 2000 tarihleri ortasında davacı ismine hizmet bildirimi yapıldığı, davacının tespitini talep ettiği ve uyuşmazlık konusunu oluşturan 01 Nisan 1999-23 Nisan 2000 tarihleri ortasındaki çalışma periyoduna ait davalı işverence bildirim yapılmadığına dikkat çekildi.

Kararda şöyle denildi:

“Bildirim öncesi çalışma müddeti bakımından 24 Nisan 2000-03 Mayıs 2000 tarihleri ortasındaki çalışma devrinin geçtiği yılın sonundan itibaren 5 yıl içinde dava açılması gerektiği lakin eldeki davanın 05 Kasım 2020 tarihinde açıldığı gözetildiğinde uyuşmazlık konusu 01 Nisan 1999-23 Nisan 2000 tarihleri ortasındaki bildirim öncesi çalışma periyodu istikametinden hak düşürücü müddetin geçtiği sonucuna ulaşılmıştır.

Hukuk Genel Şurasındaki görüşmeler sırasında, davacının 24 Nisan 2000-03 Mayıs 2000 tarihleri ortasında Kuruma bildirilen hizmetleri sebebiyle dava konusu periyot ile birlikte birleşen blok çalışmalarının bulunması hâlinde davanın yasal desteğini oluşturan ve 5510 sayılı Kanun’un 86’ncı hususu ile paralel düzenleme içeren 506 sayılı Kanun’un 79 uncu unsurunda düzenlenen hak düşürücü mühletin dolduğundan kelam etmenin mümkün olmadığı konuşulmuştur.

Bu prestijle direnme kararı yol ve yasaya uygun olduğundan bozma sebebine nazaran incelenmeyen davanın aslına ait temyiz itirazlarının incelemesi için belgenin Özel Daireye gönderilmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş Konsey çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir. Hâl bu türlü olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken evvelki kararda direnilmesi yanlışsız olmamıştır. O hâlde direnme kararı oy çokluğu ile bozulmuştur.”

Yargıtay kararını verdi… Primi vaktinde yatırılmayan EYT’lilere makus haber yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.