Şehirdeki değişimi anlamanın en kıymetli yolu, daha evvelki gelişlerde ziyaret ettiğimiz insanlara uğramak. O yüzden de kente döndüğümüzde birinci olarak daha evvelce bildiğimiz aileleri ziyaret ediyoruz. Yine bir ortaya gelince anlıyoruz ki binlerce binanın hâlâ yıkım beklediği kentte halkın unutulmadığını hissetmeye de gereksinimi var. “Unutulmaya başladığınızı mı düşünüyorsunuz?” dediğimizde aldığımız karşılık, “Unutulmaya başlamadık, çoktan unutulduk.”

AÇIK HEDEF

Bunu, bizleri tekrar karşısında görenlerin gözlerinden, ilgisinden hissediyoruz. Birinci olarak ziyaret ettiğimiz Güzelburç Mahallesi’nde Şahutoğlu ailesi bizi görünce sokağın başından sevinçle karşıladı. İç içe geçmiş üç çekirdek aileden oluşan “geniş aile” olarak ardışık çadırlarda yaşıyorlar. Onları ziyaretimize denk gelen iki hoş gelişme: Ailedeki iki kız çocuğu da istediği liseleri kazandı. İçlerinden birisinin de doğum günüydü. İstenilen lisede kıstas sadece eğitimi değil artık. Okulun, yaşadığı yere yakın olması ve sarsıntıdan az etkilenmesi. Bu iki bilgiyi daha evvelden edindiğimizden sürpriz bir doğum günü organize edince, bir anda ortamın seyri değişiyor. Aldığımız reaksiyon ise her şeye kıymet: “6 Şubat’tan sonra yaşadığımız en keyifli gün.”

EN ZAYIF HALKA

En çok sevinen de çocuklar. Zira sarsıntının de sonrasının da “en zayıf halkası” onlar. Yaşları, okulların kapalı ve çadırların sıcaklığından genelde dışarıda oldukları için asbestten de mikroplardan da en çok onlar etkileniyor. Ruhsal tesir ise bakışlarında, kelamlarında hatta oyunlarında bile ete kemiğe bürünüyor. Sohbet sırasında “Ne oyun oynuyorsunuz” sorusuna aldığımız karşılık, kanıksamakla travmanın iç içe geçmişliğinin sarsıcı bir özeti niteliğinde: “Taşlarla yıkımcılık oynuyoruz.”

Neredeyse öbür 10 ilin toplamı kadar zelzeleden etkilenen Hatay’ın özel bir statüye muhtaçlığı var. Öte yandan çocuklara ve gençlere özel psiko-sosyal takviye verilmesi de çok acil gereksinimler ortasında.

Zelzele en çok onları vurdu: ‘Yıkımcılık’ oynayan çocuklar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Şehirdeki değişimi anlamanın en değerli yolu, daha evvelki gelişlerde ziyaret ettiğimiz insanlara uğramak. O yüzden de kente döndüğümüzde birinci olarak daha evvelden bildiğimiz aileleri ziyaret ediyoruz. Yine bir ortaya gelince anlıyoruz ki binlerce binanın hâlâ yıkım beklediği kentte halkın unutulmadığını hissetmeye de gereksinimi var. “Unutulmaya başladığınızı mı düşünüyorsunuz?” dediğimizde aldığımız karşılık, “Unutulmaya başlamadık, çoktan unutulduk.”

AÇIK HEDEF

Bunu, bizleri tekrar karşısında görenlerin gözlerinden, ilgisinden hissediyoruz. Birinci olarak ziyaret ettiğimiz Güzelburç Mahallesi’nde Şahutoğlu ailesi bizi görünce sokağın başından sevinçle karşıladı. İç içe geçmiş üç çekirdek aileden oluşan “geniş aile” olarak ardışık çadırlarda yaşıyorlar. Onları ziyaretimize denk gelen iki hoş gelişme: Ailedeki iki kız çocuğu da istediği liseleri kazandı. İçlerinden birisinin de doğum günüydü. İstenilen lisede kıstas sırf eğitimi değil artık. Okulun, yaşadığı yere yakın olması ve sarsıntıdan az etkilenmesi. Bu iki bilgiyi daha evvelce edindiğimizden sürpriz bir doğum günü organize edince, bir anda ortamın seyri değişiyor. Aldığımız reaksiyon ise her şeye paha: “6 Şubat’tan sonra yaşadığımız en memnun gün.”

EN ZAYIF HALKA

En çok sevinen de çocuklar. Zira zelzelenin de sonrasının da “en zayıf halkası” onlar. Yaşları, okulların kapalı ve çadırların sıcaklığından genelde dışarıda oldukları için asbestten de mikroplardan da en çok onlar etkileniyor. Ruhsal tesir ise bakışlarında, kelamlarında hatta oyunlarında bile ete kemiğe bürünüyor. Sohbet sırasında “Ne oyun oynuyorsunuz” sorusuna aldığımız karşılık, kanıksamakla travmanın iç içe geçmişliğinin sarsıcı bir özeti niteliğinde: “Taşlarla yıkımcılık oynuyoruz.”

Neredeyse öbür 10 ilin toplamı kadar zelzeleden etkilenen Hatay’ın özel bir statüye muhtaçlığı var. Öte yandan çocuklara ve gençlere özel psiko-sosyal takviye verilmesi de çok acil gereksinimler ortasında.

Sarsıntı en çok onları vurdu: ‘Yıkımcılık’ oynayan çocuklar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.