Standart modelde cihanın yüzde 80’inin hiçbir aygıtla gözlemlenememiş karanlık husustan oluştuğu varsayılıyor. Bu görüşe nazaran karanlık husus birebir vakitte cihanın genişlemesini sağlayan itici güç.

Karanlık unsurun ne olduğu, neye benzediği ya da neyden yapıldığı bilinmiyor.

Ancak standart model hesaplarının tutması için kozmostaki kütleçekim kuvvetlerinin şu anda gözlenebilenin çok daha üstünde olması gerekiyor.

Independent Türkçe’nin haberine nazaran kimi bilim insanları bu fazladan çekim kuvvetini yaratan faktörün karanlık husus olduğuna inanıyor.

Bu hususun bilhassa de kütle çekim kuvvetinin güçlü olduğu bölgelerde biriktiği düşünülüyor. Kainatta kütle çekim kuvveti en güçlü olan nesnelerse kara delikler.

Ancak ışık dahil, yuttukları hiçbir şeyin yine dışarı çıkmasına müsaade vermedikleri için karanlık maddeyi gözlemlemeye elverişli değiller.

Araştırmacılara nazaran bir sonraki en güçlü aday, meyyit yıldızlar, bilhassa de nötron yıldızları. Bir nötron yıldızı, dev bir yıldızın süpernova halinde patladıktan sonra geri kalan kısmın kendi içine çökmesiyle oluşuyor.

Nötron yıldızları Dünya’dan trilyonlarca kat daha ağır. Kütle çekim kuvvetleri de ışığın etraflarında bir daire formunda dönmesine neden olabilecek kadar güçlü.

Physics Reports isimli bilimsel mecmuada yayımlanması planlanan lakin şimdi hakem onayından geçmeyen yeni makaleye nazaran, bunlar tıpkı vakitte karanlık maddeyi incelemek için de çok uygun laboratuvarlar.

Araştırmacılar, karanlık unsurun bu yıldızlarda yüksek yoğunlukta biriktiği niyetinde.

Yeni çalışmada araştırmacılar, karanlık hususun nötron yıldızlarının derinliklerinde de kimi tesirler bırakabileceğini argüman etti.

Örneğin, karanlık unsur parçacıkları orta sıra birbirleriyle etkileşime girerek yok olmalarına ve çok az ölçüde güç açığa çıkarmalarına neden olabilir.

Bu gücün yıldızların iç dinamiklerini değiştirmeye yetebileceği ve karanlık unsurun en uç muhtemellikte yıldızın içinde bir “süper patlamayı” tetikleyecek kadar güç biriktirebileceği öne sürülüyor.

Bunun yanı sıra çekirdekte birikirse, nötron yıldızının toplam kütlesini artırabilir. Kütle çok yükselirse yıldızın çekirdeği bir kara deliğe dönüşebilir ve bu süreçte yıldızın geri kalanını yutabilir.

Araştırmacılar, buradan hareketle, hassas ölçümlerin nötron yıldızlarında karanlık hususun tesirlerinin gözlemlenmesini sağlayacağını tabir ediyor.

Karanlık unsurla ilgili yeni görüş: Meyyit yıldızların içinde! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Standart modelde cihanın yüzde 80’inin hiçbir aygıtla gözlemlenememiş karanlık husustan oluştuğu varsayılıyor. Bu görüşe nazaran karanlık unsur tıpkı vakitte cihanın genişlemesini sağlayan itici güç.

Karanlık unsurun ne olduğu, neye benzediği ya da neyden yapıldığı bilinmiyor.

Ancak standart model hesaplarının tutması için kainattaki kütleçekim kuvvetlerinin şu anda gözlenebilenin çok daha üstünde olması gerekiyor.

Independent Türkçe’nin haberine nazaran kimi bilim insanları bu fazladan çekim kuvvetini yaratan faktörün karanlık husus olduğuna inanıyor.

Bu unsurun bilhassa de kütle çekim kuvvetinin güçlü olduğu bölgelerde biriktiği düşünülüyor. Kainatta kütle çekim kuvveti en güçlü olan nesnelerse kara delikler.

Ancak ışık dahil, yuttukları hiçbir şeyin tekrar dışarı çıkmasına müsaade vermedikleri için karanlık maddeyi gözlemlemeye elverişli değiller.

Araştırmacılara nazaran bir sonraki en güçlü aday, meyyit yıldızlar, bilhassa de nötron yıldızları. Bir nötron yıldızı, dev bir yıldızın süpernova halinde patladıktan sonra geri kalan kısmın kendi içine çökmesiyle oluşuyor.

Nötron yıldızları Dünya’dan trilyonlarca kat daha ağır. Kütle çekim kuvvetleri de ışığın etraflarında bir daire formunda dönmesine neden olabilecek kadar güçlü.

Physics Reports isimli bilimsel mecmuada yayımlanması planlanan fakat şimdi hakem onayından geçmeyen yeni makaleye nazaran, bunlar tıpkı vakitte karanlık maddeyi incelemek için de çok uygun laboratuvarlar.

Araştırmacılar, karanlık hususun bu yıldızlarda yüksek yoğunlukta biriktiği fikrinde.

Yeni çalışmada araştırmacılar, karanlık unsurun nötron yıldızlarının derinliklerinde de birtakım tesirler bırakabileceğini sav etti.

Örneğin, karanlık unsur parçacıkları orta sıra birbirleriyle etkileşime girerek yok olmalarına ve çok az ölçüde güç açığa çıkarmalarına neden olabilir.

Bu gücün yıldızların iç dinamiklerini değiştirmeye yetebileceği ve karanlık hususun en uç muhtemellikte yıldızın içinde bir “süper patlamayı” tetikleyecek kadar güç biriktirebileceği öne sürülüyor.

Bunun yanı sıra çekirdekte birikirse, nötron yıldızının toplam kütlesini artırabilir. Kütle çok yükselirse yıldızın çekirdeği bir kara deliğe dönüşebilir ve bu süreçte yıldızın geri kalanını yutabilir.

Araştırmacılar, buradan hareketle, hassas ölçümlerin nötron yıldızlarında karanlık unsurun tesirlerinin gözlemlenmesini sağlayacağını söz ediyor.

Karanlık hususla ilgili yeni görüş: Meyyit yıldızların içinde! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Bilim insanları bu hayalet yıldızları birinci defa 10 yıl evvel keşfetmişti.

Independent Türkçe’nin haberine nazaran galaksinin merkezini dolduran bu kozmik hayaletler, hayatlarının sonunda ölmekte olan yıldızlar tarafından dışarı atılan gaz bulutlarından oluşuyor. Bu bulutlara gezegenimsi nebula ismi veriliyor.

Güneş’in de gücü sona erdiğinde şişerek bir kırmızı deve dönüşeceği ve sonunda etrafındaki gezegenleri yutarak emsal gaz kalıntılarını etrafa saçacağı biliniyor.

Yaklaşık 5 milyar yıl sonra meydana gelmesi beklenen bu olayda Güneş, daha soğuk bir beyaz cüce yıldıza dönüşecek ve etrafını bu gaz bulutu saracak.
Gökbilimciler vakit içinde gezegenimsi nebulalara dair birçok bilgi elde etti. Lakin Samanyolu’nun merkezindeki bu hayalet topluluğunun gizemi 10 yıldır tam olarak çözülemiyordu.

Hakemli bilimsel mecmua Astrophysical Journal Letters’da yayımlanan yeni araştırmada ise NASA’nın emektar Hubble Uzay Teleskobu’ndan ve Şili’deki Çok Büyük Teleskop dizisinden gelen imajlar incelendi.

Böylelikle 136 gezegenimsi nebulayı detaylı inceleyen takım, bunların her birinin farklı vakitlerde ölen yıldızların kalıntıları olduğunu tespit etti.

Dahası bu yıldızlar, yeniden birbirlerinden büsbütün farklı bölgelerden gelerek buraya yerleşmişti. Bu hayalet yıldızlarla ilgili asıl gizemse her birinin muntazam biçimde form ve büyüklüklerine nazaran sıralanmış olmasıydı.

Araştırmada bu dizilimi gösteren gezegenimsi nebulaların ortak bir özelliği paylaştığı keşfedildi.

Bulgulara nazaran bu tıp hizalanmalar, sadece yakın bir yıldız arkadaşı olan gezegenimsi bulutsularda görülüyor.

Asıl yıldıza refakat eden ikinci yıldız, gezegenimsi bulutsuların merkezindeki ana yıldızın yörüngesinde, Merkür’ün Güneş’e olduğundan daha yakın duruyor.

Manchester Üniversitesi’nden astrofizikçi ve araştırmanın ortak muharriri Albert Zijlstra, “Gezegenimsi nebulalar bize galaksimizin kalbine açılan bir pencere sunuyor” diye konuştu:

Kelam konusu içgörü, Samanyolu’nun bu şişkin bölgesinin dinamikleri ve evrimine dair anlayışımızı derinleştiriyor.

Samanyolu Galaksisi’ndeki hayalet yıldızların gizemi çözüldü yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

GÜÇLÜ KOZMİK PATLAMA

Donanımhaber’de yer alan haberde Radboud Üniversitesi’nden çalışmanın başyazarı Andrew Levan yaptığı açıklamada, “Bu yeni sonuçlar, yıldızların kainatın en ağır bölgelerinden kimilerinde sonlarıyla karşılaşabileceklerini ve burada çarpışmaya sürüklenebileceklerini gösteriyor” dedi. Gama ışını patlamaları kainattaki en güçlü patlamalar olup, yalnızca birkaç saniye içinde Güneş’in tüm hayatı boyunca üreteceğinden daha fazla güç yayarlar.

Bilinen iki tıp GRB var: iki saniye yahut daha kısa süren kısa GRB’ler ve birkaç dakika sürebilen uzun GRB’ler. Gökbilimciler kısa GRB’lerin çoklukla nötron yıldızları ortasındaki birleşmelerden kaynaklandığını, uzun olanların ise ekseriyetle Güneş’ten en az 10 kat daha büyük yıldızların süpernova patlamasıyla ortaya çıktığını düşünüyor.

Yeni tahlil edilen ve GRB 191019A olarak bilinen patlamanın ise bir dakikadan biraz daha uzun sürdüğü bildiriliyor. Birinci olarak NASA’nın Neil Gehrels Swift Gözlemevi tarafından Ekim 2019’da, Dünya’dan yaklaşık 3,4 milyar ışık yılı uzaklıktaki bir galakside tespit edildi. Levan ve takımı GRB 191019A’yı Şili’deki Gemini South teleskobu ile inceledi. Bu müşahedeler, araştırmacıların patlamanın galaksinin merkezinden 100 ışık yılından daha az bir aralıkta meydana geldiğini belirlemelerini sağladı. Ve o bölgede bir süpernova belirtisi görmediler.

Levan, “Takip müşahedemiz bize, patlamanın büyük bir yıldızın çökmesinden çok, büyük olasılıkla iki kompakt objenin birleşmesinden kaynaklandığını söyledi” dedi. Bu müşahede yıldız vefatına bir yeni yol daha ekliyor: İki yıldız ortasındaki rastgele bir çarpışma.

Esasında iki yıldızın ya da nötron yahut kara deliğin çarpıştığı daha evvelden de bilinen ve gözlemlenen bir şey. Fakat bu gözlemlenen bu çarpışmalar, bir vakitler ikili bir çift oluşturan objeler ortasındaki birleşmelerden oluşuyor. Yani “rastgele” üzere bir durum yok. GRB 191019A’nın ardındaki varsayılan olay daha rastgele ve kaotik bir şey. Çalışma grubu bu türlü bir olayın olmasında yıldızların galaksinin kalbindeki kara deliğe yakın olmalarından kaynaklanabileceğini de söylüyor. Araştırma takımı, GRB 191019A üzere daha fazla olayı bulmak ve karakterize etmek istiyor.

Yıldızların mevti için orijinal bir yolun varlığı kanıtlandı yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

İsviçre Cenevre Üniversitesinden astrofizikçi Corinne Charbonnel, “James Webb Uzay Teleskobu’nun topladığı datalar sayesinde, bu harikulâde yıldızların varlığına dair birinci ipucunu bulduğumuza inanıyoruz” dedi.

Bilim insanları hepsi tıpkı devirde oluştuğu düşünülen bu yıldızların, “küresel yıldız kümeleri” olarak tanımlıyor.

Araştırmacılar, kainatın birinci devirlerinin kalıntıları olduğu belirtilen kelam konusu kümeleri, “fosiller” olarak tanımlıyor.

Söz konusu “küresel yıldız kümeleri”nin ise ömür müddetlerinin sonuna yaklaştığı belirtiliyor.

Barselona Üniversitesi öğretim üyesi Mark Gieles, ​​“Küresel yıldız kümeleri 10 ila 13 milyar yaşında fakat devasa yıldızların ömürleri 2 milyon yıl. Bu nedenle, bu yıldızlar şu anda gözlemlenebilir kümelerin erken periyotlarında kayboldular. Sadece dolaylı izleri kaldı. Harika kütleli yıldız senaryosu gelecekteki çalışmalarla desteklenebilirse, bu, global kümeleri daha güzel anlamamızı sağlayacak ve genel olarak üstün kütleli yıldızların oluşumu hakkında ek bilgiler elde etme açısından değerli bir adım olacaktır.” tabirlerini kullandı.

Araştırma “Astronomy & Astrophysics”te yayımlandı.

Varlıklarına dair birinci ipucu bulundu! Güneş’in 10 bin katı büyüklüğünde… yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.