Nevşehir’de yaşayan bir kadın, eşinden şiddet gördüğünü, hakaret ve tehditlere maruz kaldığını iddia ederek kocasına boşanma davası açtı. İddiaları reddeden koca da eşinin kendisinden habersiz doğum kontrol hapı kullandığını, elinden cep telefonunu düşürmediğini ve mahrem sırları başkalarına anlattığını iddia ederek karşı boşanma davası açtı.

‘İKİ TARAF KUSURLU’

Akşam’dan Neslihan Keskin’in haberine göre, Nevşehir Aile Mahkemesi, çiftin boşanmalarına karar verdi. Mahkemenin gerekçeli kararında, erkeğin karısına uyguladığı şiddet nedeniyle, kadının da kocasından gizli şekilde doğum kontrol hapı kullandığı gerekçesiyle kusurlu sayıldığı ifade edildi.

İTİRAZ REDDEDİLDİ

Yerel mahkemenin kararına itiraz eden kadın, kendisinin kusurlu olmadığını belirterek dava dosyasını Yargıtay’a taşıdı. Kadın, kararın kaldırılmasını talep etti. Talebi değerlendiren Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle yerel mahkemenin kararını onadı.

Yargıtay’dan emsal karar: Gizli kontrol hapı içmek boşanma sebebi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

En son muharrirler tarafından bu husus hakkında çalışmaların yapılması gerektiği söylenmiş ve imza toplanmıştı.

Yapay zeka araçlarını kullanarak görseller üretenleri kızdıracak bir karar çıktı. Bir yargıç yapay zeka ile oluşturulmuş görsellerin telif hakkının alınamayacağına hükmetti.

YAPAY ZEKA TELİF HAKKI DAVALARININ DEĞİŞMESİNDE ROL OYNAYABİLİR

ChatGPT ile başlayan yapay zeka ihtilali, Midjourney ve DALL-E ile devam etti ve ortaya inanılmaz oranda görsel ortaya çıkmaya başladı. Mevzu hakkında tecrübesi olan ve olağanda de sanatçı olan şahıslar bu araçları öylesine yeterli kullandı ki sonuçlar da başarılı oldu. Lakin burada etik bir tartışma başlayarak, sanatkarlara telif hakkı ödenmeli mi ödenmemeli mi noktasına geldi.

Amerikan Federal Mahkemelerinden yargıç Beryl Howell ise emsal bir karar verdi ve Stephen Thaler isimli kişinin oluşturduğu görselden telif alamayacağına hükmetti. Thaler daha evvel de oluşturduğu görsel için sık sık telif hakkı başvurusu yapmış. Ancak daima red yemiş. Amerikan Telif Ofisi tarafından birkaç kere reddedilen başvuruyu, mahkemeye taşımaya karar veren Stephen Thaler, yargıç kararıyla da telif alamayacak.

Stephen Thaler’ın telif hakkı almak için müracaat yaptığı görsel şu formda:

Mahkemenin yargıcının verdiği kararda insan elinin değmediği hiçbir yapıta telif hakkı tanınmadığı aktarıldı. Lakin buradaki karar ‘telif hakkı alabilmek için bir yapıtta ne kadar insan emeğinin olması gerekiyor?’ sorusunun da sorulmasına neden oldu. 

Yargıç Howell, sanatkarların yapay zekayı yeni eser yaratmak için bir araç olarak kullanılacağını kabul etse de dikte edilerek oluşturulan yapay zeka yapıtlarının evvelki yapıtlarla eğitildiğinin gözardı edilmemesi gerektiğine de vurgu yapıyor.

The Verge’de yer alan detayların devamında ise Stephen Thaler’ın karara itiraz etmesi bekleniyor. Lakin öte yandan yapay zekanın telif hakkı davalarında bilhassa ilerleyen periyotta bir değişime işaret edeceği düşünülüyor.

Yapay zeka ve telif hakkı tartışmasında emsal karar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

En son müellifler tarafından bu bahis hakkında çalışmaların yapılması gerektiği söylenmiş ve imza toplanmıştı.

Yapay zeka araçlarını kullanarak görseller üretenleri kızdıracak bir karar çıktı. Bir yargıç yapay zeka ile oluşturulmuş görsellerin telif hakkının alınamayacağına hükmetti.

YAPAY ZEKA TELİF HAKKI DAVALARININ DEĞİŞMESİNDE ROL OYNAYABİLİR

ChatGPT ile başlayan yapay zeka ihtilali, Midjourney ve DALL-E ile devam etti ve ortaya inanılmaz oranda görsel ortaya çıkmaya başladı. Bahis hakkında tecrübesi olan ve olağanda de sanatçı olan şahıslar bu araçları öylesine düzgün kullandı ki sonuçlar da başarılı oldu. Lakin burada etik bir tartışma başlayarak, sanatkarlara telif hakkı ödenmeli mi ödenmemeli mi noktasına geldi.

Amerikan Federal Mahkemelerinden yargıç Beryl Howell ise emsal bir karar verdi ve Stephen Thaler isimli kişinin oluşturduğu görselden telif alamayacağına hükmetti. Thaler daha evvel de oluşturduğu görsel için sık sık telif hakkı başvurusu yapmış. Lakin daima red yemiş. Amerikan Telif Ofisi tarafından birkaç kere reddedilen başvuruyu, mahkemeye taşımaya karar veren Stephen Thaler, yargıç kararıyla da telif alamayacak.

Stephen Thaler’ın telif hakkı almak için müracaat yaptığı görsel şu formda:

Mahkemenin yargıcının verdiği kararda insan elinin değmediği hiçbir yapıta telif hakkı tanınmadığı aktarıldı. Lakin buradaki karar ‘telif hakkı alabilmek için bir yapıtta ne kadar insan emeğinin olması gerekiyor?’ sorusunun da sorulmasına neden oldu. 

Yargıç Howell, sanatkarların yapay zekayı yeni eser yaratmak için bir araç olarak kullanılacağını kabul etse de dikte edilerek oluşturulan yapay zeka yapıtlarının evvelki yapıtlarla eğitildiğinin gözardı edilmemesi gerektiğine de vurgu yapıyor.

The Verge’de yer alan detayların devamında ise Stephen Thaler’ın karara itiraz etmesi bekleniyor. Fakat öte yandan yapay zekanın telif hakkı davalarında bilhassa ilerleyen devirde bir değişime işaret edeceği düşünülüyor.

Yapay zeka ve telif hakkı tartışmasında emsal karar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, kiracının “tahliye taahhütnamesi” için boş kağıda attığı imzaya dayanarak tahliyesinin talep edilmesine ilişkin kararı onadı.

Dairenin kararına göre, 2012’de Ankara’da bir iş yerini kiralayan kurumun yetkilisi, mülk sahibine tahliye taahhütnamesi olarak boş bir kağıdı imzalayarak verdi. Mülk sahibi, 2020’de kağıdı, kiracısının 28 Şubat 2021’de çıkmayı taahhüt ettiği yönünde doldurdu ve tahliye talebinde bulundu.

Taşınmazın boşaltılmaması üzerine başlattığı icra takibine itiraz sonrası mülk sahibi, tahliye davası açtı. Davaya bakan yerel mahkeme, taahhütnamede bulunan imzanın kiracı kurumun yetkilisine ait olduğunu tespit ederek tahliye kararı verdi.

Dosyaya ilişkin istinaf incelemesini yapan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi, imza atılan boş kağıdın, kiraya veren tarafından ne şekilde doldurulacağının imzayı atan tarafından kabul edilmiş sayılacağı gerekçesiyle, yerel mahkemenin kararını hukuka uygun buldu.

Kiracı, tahliye taahhütnamesinde yer alan tarihin kiraya veren tarafından doldurulduğunu, buna yönelik itirazlarının mahkemeler tarafından değerlendirilmediğini belirterek, temyiz başvurusunda bulundu.

Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 3. Hukuk Dairesi de tahliye kararını hukuka uygun bularak onadı.

Kararın gerekçesinden

Dairenin kararında, Türk Borçlar Kanunu gereği, kiracının tahliye taahhütnamesine uymaması halinde kiraya verenin, mülkünün bir ay içinde boşaltılması adına icraya başvurabileceği ya da dava açabileceği ifade edildi.

Davaya konu tahliye taahhütnamesindeki imzanın kiracı şirket yetkilisine ait olduğunun bilirkişi raporlarıyla tespit edildiği aktarılan kararda, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun da daha önceki kararlarında “boş kağıda atılan imzanın belge olarak kabul edildiği” belirtildi.

Kararda, derece mahkemelerince verilen kararlarda isabetsizlik bulunmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu gereği tahliye kararının oy birliğiyle onanmasına karar verildiği bildirildi.

Yargıtay’dan kiracılara yönelik emsal karar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, kredi sözleşmesine kefil olarak imza atan okuma yazma bilmeyen kişinin, sözleşme içeriğini bilmediğinin kabul edilemeyeceğine ve borçtan sorumlu olacağına hükmetti.

Okuma yazma bilmeyen bir kişi, bankadan kredi çeken bir yakınına kefil oldu, kefalet belgesine imza attı. Borçlunun borcunu ödememesi üzerine banka, kefil hakkında icra takibi başlattı. Kefil olanın, okuma yazma bilmediğini belirterek borca itirazı üzerine banka, kefil hakkında dava açtı.

Davaya bakan yerel mahkeme, Kumluca Milli Eğitim Müdürlüğünden kefil olanın eğitim kayıtlarını talep etti. Herhangi bir kayda rastlanamaması üzerine mahkeme, okuma yazma bilmeyenin imzaladığı belge içeriğini de bilmeyeceği gerekçesiyle davayı reddetti.

Temyiz itirazı üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin kararını bozdu.

Kararın gerekçesinden

Dairenin kararında, kefil olanın ilgili evrakı imzaladığına dair inkarda bulunmadığı ancak içeriğini bilmediği yönünde savunma yaptığı belirtildi.

İmzanın kişinin kimliğini gösterdiği, onu belirleyen ve diğerlerinden ayıran bir işaret olduğu kaydedilen kararda, “İmza, borç altına girme iradesini ve özellikle beyan iradesini kesin olarak açıklar, tamamlayıp ortaya koyar.” tespitine yer verildi.

Kararda, okuma yazma bilmeyenlerin imza yerine parmak izi ve el ile yapılmış bir işareti de kullanabileceği belirtilerek, şunlar kaydedildi:

“Okuma yazma bilmeyen kişi imza kullanıyorsa bu imzası ile sözleşme yapıp borç altına girebilir. Davalının okuma yazma bilmediği kabul edilse dahi bu durum tek başına sözleşmenin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı gibi, sadece bu nedenle de imzaladığı sözleşmenin içeriğini bilmediği kabul edilemez. Davalının olduğuna şüphe bulunmayan imza, sözleşmenin kurulması ve davalının borç altına girmesi için yeterlidir.”

Yargıtay’dan okuryazar olmayan kişiler için emsal karar: Attığı imzadan sorumludur yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, maaşı 20 gün geciken işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip kıdem tazminatını alarak işten ayrılmasını haklı buldu. Bir firmada proje yöneticisi olarak çalışan bir kişi, her ayın başında maaşını düzenli olarak alıyordu. İddiaya göre maaşı 20 gün geciken işçi, iş sözleşmesini haklı nedenle feshederek işten ayrıldı.

Hürriyet’ten Özge Eğrikar’ın haberine göre, Maaşının gecikmesi nedeniyle sözleşmeyi feshinde haklı olduğunu belirten işçi kıdem tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsili için İş Mahkemesi’ne dava açtı. Davayı kısmen kabul eden İş Mahkemesi, maaşı geç ödenen işçinin sözleşmeyi feshinde haklı olduğunu ve kıdem tazminatı almaya hak kazandığına karar verdi.

‘İŞLERİM KÖTÜ GİTTİ MAAŞ GECİKTİ’ YOK

Konuyla ilgili değerlendirmede bulunan İstanbul Barosu Avukatı Dilek Yüksel, şu bilgileri verdi:

“Söz konusu davada işçinin ücreti sadece bir kez zamanında ödenmemiştir. Yargıtay, emsal olacak bu kararda bir kereliğine dahi olsa işçinin ücretinin geç ödenmesi durumunda, işçinin iş sözleşmesini haklı fesih yoluyla sona erdirebileceğine karar vermiştir. İşçinin ücretinin kanun veya sözleşme hükümlerine göre ödenmemesi işçiye ‘haklı fesih’ imkanı verir. Ücretin hiç ya da bir kısmının ödenmemiş olması bu konuda önemsizdir. Yine Yargıtay’a göre işçinin ücretinin işverenin içine düştüğü ödeme güçlüğü nedeniyle ödenmemiş olmasının da sonuca etkisi yok. Yani işveren, ‘işlerim kötüye gitti. Bu ay geç yatırayım’ diyemez. Bu durumda işçi haklı fesih ile sözleşmesini sonlandırıp kıdem tazminatı almaya hak kazanabilir.”

Yargıtay’dan işveren ve çalışanlar için emsal karar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

13 yıl üzere uzun mühlet çalışan davacının bütün haklarından feragat ederek istifa etmesinin hayatın olağan akışına karşıt olduğunu beyan ederek, feshin geçersiz olduğunun tespiti ile işe iadesine karar verilmesini talep etti. Mahkemede savunma yapan davalı işveren; davacının 17/03/2020 tarihli dilekçe ile istifa ettiğini, patron feshi olmadığını, pandemi ilanı sonrasında kısa çalışma ödeneğine müracaat yapıldığını, zorla istifa dilekçesi alındığı tezinin yanlışsız olmadığını beyan ederek, davanın reddini talep etti. Mahkeme, davanın reddine hükmetti.

İŞE İADE EDİLDİ

Davacı emekçi, kararı Bölge Adliye Mahkemesi’ne taşıdı. İstinaf müracaatını kıymetlendiren BAM 3. Hukuk Dairesi, emsal nitelikte bir karara imza attı. İstifanın personelin gerçek iradesini yansıtması gerektiğinin vurgulandığı kararda; 13 sene çalıştığı işyerinden tüm haklarından feragat edip ayrılmanın hayatın olağan akışına zıt olduğu hatırlatıldı. Kararda şu tabirlere yer verildi:

“İş Mahkemesi’nce istifa dilekçesinin davacıdan iradesi sakatlanarak alındığı, gerçek iradesinin istifa olmadığı davacı tarafça ispat edilemediğinden davanın reddi istikametinde karar kurulmuştur. Fakat; evraktaki kanıt durumu, evraka sunulan kanıtlar ile birebir gün öteki personellerden de dilekçe alınması, bu dilekçeler ve davaya ait dilekçe içeriği, genel tabir kullanılması, kendisini bağlayıcı mahiyette fesih sebebi gösterilip bildirilmediği anlaşılmaktadır. Davacının uzun yıllar çalışma mühleti, hayatın olağan akışı, taraflara yönelik ve evraka sunulan tarihsiz olduğu belirtilen senede ait verilen yazının dilekçenin çabucak akabindeki tarihi içerdiği anlaşılmaktadır. Birinci Derece Mahkemesi kararı yerinde görülmemekle, açıklanan tüm bu konular, evrak kapsamı, yasal gerektirici sebepler, kanıt durumu ile davacı personelin işe iade talebinin kabulü gerekmiş, kanıtlar, kontrole açık uzman raporu ile bu davaya husus edilen çalışma periyodu, müddeti (yaklaşık 13 yıl) ile 5 aylık işe başlatmama tazminatı ve 4 aya kadar boşta geçen müddet fiyatının karar altına alınması gerekmiştir. Davacının istinaf müracaatının kabulü ile 11. İş Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına oy birliği ile hükmedilmiştir.”

Emsal karar: Pandemide istifaya zorlanan emekçiye âlâ haber yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

13 yıl üzere uzun müddet çalışan davacının bütün haklarından feragat ederek istifa etmesinin hayatın olağan akışına muhalif olduğunu beyan ederek, feshin geçersiz olduğunun tespiti ile işe iadesine karar verilmesini talep etti. Mahkemede savunma yapan davalı işveren; davacının 17/03/2020 tarihli dilekçe ile istifa ettiğini, patron feshi olmadığını, pandemi ilanı sonrasında kısa çalışma ödeneğine müracaat yapıldığını, zorla istifa dilekçesi alındığı tezinin gerçek olmadığını beyan ederek, davanın reddini talep etti. Mahkeme, davanın reddine hükmetti.

İŞE İADE EDİLDİ

Davacı personel, kararı Bölge Adliye Mahkemesi’ne taşıdı. İstinaf müracaatını kıymetlendiren BAM 3. Hukuk Dairesi, emsal nitelikte bir karara imza attı. İstifanın emekçinin gerçek iradesini yansıtması gerektiğinin vurgulandığı kararda; 13 sene çalıştığı işyerinden tüm haklarından feragat edip ayrılmanın hayatın olağan akışına zıt olduğu hatırlatıldı. Kararda şu tabirlere yer verildi:

“İş Mahkemesi’nce istifa dilekçesinin davacıdan iradesi sakatlanarak alındığı, gerçek iradesinin istifa olmadığı davacı tarafça ispat edilemediğinden davanın reddi tarafında karar kurulmuştur. Lakin; evraktaki kanıt durumu, evraka sunulan kanıtlar ile birebir gün öteki emekçilerden de dilekçe alınması, bu dilekçeler ve davaya ait dilekçe içeriği, genel tabir kullanılması, kendisini bağlayıcı mahiyette fesih sebebi gösterilip bildirilmediği anlaşılmaktadır. Davacının uzun yıllar çalışma mühleti, hayatın olağan akışı, taraflara yönelik ve belgeye sunulan tarihsiz olduğu belirtilen senede ait verilen yazının dilekçenin çabucak akabindeki tarihi içerdiği anlaşılmaktadır. Birinci Derece Mahkemesi kararı yerinde görülmemekle, açıklanan tüm bu konular, evrak kapsamı, yasal gerektirici sebepler, kanıt durumu ile davacı çalışanın işe iade talebinin kabulü gerekmiş, kanıtlar, kontrole açık uzman raporu ile bu davaya mevzu edilen çalışma periyodu, müddeti (yaklaşık 13 yıl) ile 5 aylık işe başlatmama tazminatı ve 4 aya kadar boşta geçen mühlet fiyatının karar altına alınması gerekmiştir. Davacının istinaf müracaatının kabulü ile 11. İş Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına oy birliği ile hükmedilmiştir.”

Emsal karar: Pandemide istifaya zorlanan çalışana âlâ haber yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

DAVANIN REDDİNİ SAVUNDULAR

Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli kararıyla vazifeye yönelik dava kuralı yokluğundan davanın yoldan reddine karar verildi Kararın mutlaklaşmasını müteakip davacı vekilinin talebi üzerine belge yetki ve misyonlu mahkemeye gönderilmiş, dava dilekçesi bu basamaktan sonra davalıya bildiri edildi.

Davalı vekili; takibin davacı ve dava dışı eşinin müşterek çocuklarının okul fiyatı için başlatıldığını, davacının isteği dışında çocukların okula kaydettirildiği istikametindeki savının gerçek dışı ve kötüniyetli olduğunu, borcun kontrattan değil direkt kanundan kaynaklandığını, eğitim hizmetinin verildiğinin inkâr edilmediğini belirterek davanın reddini savundu.

İLK DERECE MAHKEMESİ DAVANIN KABULÜNE KARAR VERDI

İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2017 tarihli kararı ile; davacı ve eşi hakkında başlatılan dava konusu takibin desteği olan 15.09.2013 tarihli mukavelenin tarafının sadece dava dışı Mehmet A. olduğu, davacının taraf olmadığı bir mukaveleyle ilgili borçtan sorumlu tutulamayacağı, ayrıyeten sorumlu olduğuna dair bir onayın da bulunmadığı üzere 4721 sayılı Kanun’un 327’nci hususu çerçevesinde alınmış bir kararın mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verdi.

İlk Derece Mahkemesinin üstte belirtilen kararına karşı mühleti içinde davalı vekili istinaf müracaatında bulundu.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ DAVANIN REDDİNE KARAR VERDİ

Bölge Adliye Mahkemesi, 08.02.2018 tarihli kararı ile davacının dava dışı eşi tarafından kendi isteği dışında müşterek çocuklarını davalı kuruma kaydettirdiğini argüman ettiği fakat istek dışı olduğu sav olunan kayıt nedeniyle davacının 4721 sayılı Kanun’un 190 ve 195 inci unsurları mucibince hâkim müdahalesi talep ettiğini tez yahut ispat edemediği, hâl bu türlü olunca eşlerden biri tarafından yapılan kontrat yahut taahhüt edilen borcun anne ve baba açısından bağlayıcı olacağı üzere davalı eğitim kurumunun eldeki davaya husus icra takip evrakında borcun sebebi olarak kontrata değil 2012-2013 ve 2013-2014 yıllarına ilişkin eğitim borcuna dayandığı, eğitim hizmetinin alındığının çekişmesiz olduğu, bunun yanı sıra 4721 sayılı Kanun’un 327’nci hususunun ikinci fıkrasına nazaran çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli masraflarının ana ve baba tarafından karşılanacağının açıkça karara bağlandığı, davacının müşterek çocuğun eğitim masrafından sorumlu olduğu, mahkemece anılan husus kararları dikkate alınmadan yazılı münasebet ile davanın kabulüne karar verilmesinin gerçek olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile birinci derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verdi.
Bölge Adliye Mahkemesinin üstte belirtilen kararına karşı mühleti içinde davacı vekili temyiz isteminde bulundu.

YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ’NİN KARARINI BOZDU

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, “… TMK m.327’de çocuğun bakımı eğitimi ve korunması için gerekli masrafların anne baba tarafından karşılanacağının tereddüde yer vermeyecek kadar açık olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de TMK m.327’de yer alan karar, anne babanın çocuğa karşı yükümlülüğünü düzenlemekte olup, üçüncü şahıslara olan borçlarında müteselsil sorumlu olacakları manasına gelmez. İcra takibine mevzu edilen kontratların davalı şirket ile dava dışı Mehmet A. ortasında akdedildiği anlaşılmaktadır. Kontrattan doğan hak ve yükümlülükler ile mukaveleye ait her türlü talep hakkı mukavelenin taraflarına aittir. Bu nedenle Aile Hukuku kurallarının mukavelenin göreceliliği prensibini geçersiz kılacak formda yorumlanması yanlışsız olmayıp bölge adliye mahkemesince davalının istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı münasebetle birinci derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi yöntem ve yasaya karşıt olup bozmayı gerektirmiştir” gerekçesiyle kararı bozdu.

Bölge Adliye Mahkemesi, evvelki münasebet tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verdi ve evrak Yargıtay Hukuk Genel Heyeti gündemine taşındı.

YARGITAY HUKUK GENEL HEYETİ KARAR VERDİ

Dosyayı ele alan Yargıtay Hukuk Genel Şurası, bozma ilâmında şu sözlere yer verdi:

“Somut olayda tartışma konusu olan özel okula kayıt süreci, yapan ebeveynin velâyet hakkı çerçevesinde çocuğun yasal temsilcisi olarak borç altına girdiği ve başka eşin isteğiyle hareket ettiğinin karineten kabul edildiği bir durumdur. Lakin bu durum, üstte detaylı formda açıklandığı üzere, eşin başkasının bilgisi ve isteğine gereksinim duymaksızın gerçekleştirebileceği alelade bir karara ait olmadığı üzere ekonomik olarak ailenin gündelik hayat gereksinimlerinden çok daha fazlasını evlilik birliğine yüklediğinden birliğin daima gereksinimi olarak bedellendirilemez.

Bu sebeple de dava dışı babanın Kanun’un 188’inci unsurunun birinci fıkrası çerçevesinde olağan temsil yetkisini kullandığından bahsedilemez. Olağan dışı temsile ait kanun koyucunun aradığı şartların somut olayda mevcut olmadığı da tartışma konusu değildir. Evlilik birliğini olağan temsile ait unsurun işlerlik kazanmadığı bir durumda, bu unsurla verilen temsil yetkisinin kısıtlanması yahut kaldırılmasıyla ilgili bir talebin bulunup bulunmadığı da tartışılmaz. Tüm bu konular karşısında davacının, 4721 sayılı Kanun’un 188 inci unsuruna dayanılarak okula kayıt sürecini gerçekleştiren dava dışı eşle birlikte davalıya karşı müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilemez.”

Okul kayıt fiyatından hangi eş sorumlu? Yargıtay’dan emsal karar geldi… yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

DAVANIN REDDİNİ SAVUNDULAR

Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli kararıyla misyona yönelik dava koşulu yokluğundan davanın tarzdan reddine karar verildi Kararın katılaşmasını müteakip davacı vekilinin talebi üzerine belge yetki ve vazifeli mahkemeye gönderilmiş, dava dilekçesi bu evreden sonra davalıya bildiri edildi.

Davalı vekili; takibin davacı ve dava dışı eşinin müşterek çocuklarının okul fiyatı için başlatıldığını, davacının isteği dışında çocukların okula kaydettirildiği istikametindeki argümanının gerçek dışı ve kötüniyetli olduğunu, borcun kontrattan değil direkt kanundan kaynaklandığını, eğitim hizmetinin verildiğinin inkâr edilmediğini belirterek davanın reddini savundu.

İLK DERECE MAHKEMESİ DAVANIN KABULÜNE KARAR VERDI

İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2017 tarihli kararı ile; davacı ve eşi hakkında başlatılan dava konusu takibin desteği olan 15.09.2013 tarihli kontratın tarafının sadece dava dışı Mehmet A. olduğu, davacının taraf olmadığı bir kontratla ilgili borçtan sorumlu tutulamayacağı, ayrıyeten sorumlu olduğuna dair bir onayın da bulunmadığı üzere 4721 sayılı Kanun’un 327’nci unsuru çerçevesinde alınmış bir kararın mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verdi.

İlk Derece Mahkemesinin üstte belirtilen kararına karşı mühleti içinde davalı vekili istinaf müracaatında bulundu.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ DAVANIN REDDİNE KARAR VERDİ

Bölge Adliye Mahkemesi, 08.02.2018 tarihli kararı ile davacının dava dışı eşi tarafından kendi isteği dışında müşterek çocuklarını davalı kuruma kaydettirdiğini argüman ettiği fakat istek dışı olduğu argüman olunan kayıt nedeniyle davacının 4721 sayılı Kanun’un 190 ve 195 inci unsurları yeterince hâkim müdahalesi talep ettiğini argüman yahut ispat edemediği, hâl bu türlü olunca eşlerden biri tarafından yapılan kontrat yahut taahhüt edilen borcun anne ve baba açısından bağlayıcı olacağı üzere davalı eğitim kurumunun eldeki davaya husus icra takip evrakında borcun sebebi olarak kontrata değil 2012-2013 ve 2013-2014 yıllarına ilişkin eğitim borcuna dayandığı, eğitim hizmetinin alındığının çekişmesiz olduğu, bunun yanı sıra 4721 sayılı Kanun’un 327’nci hususunun ikinci fıkrasına nazaran çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli masraflarının ana ve baba tarafından karşılanacağının açıkça karara bağlandığı, davacının müşterek çocuğun eğitim sarfiyatından sorumlu olduğu, mahkemece anılan unsur kararları dikkate alınmadan yazılı münasebet ile davanın kabulüne karar verilmesinin hakikat olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile birinci derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verdi.
Bölge Adliye Mahkemesinin üstte belirtilen kararına karşı mühleti içinde davacı vekili temyiz isteminde bulundu.

YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ’NİN KARARINI BOZDU

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, “… TMK m.327’de çocuğun bakımı eğitimi ve korunması için gerekli masrafların anne baba tarafından karşılanacağının tereddüde yer vermeyecek kadar açık olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de TMK m.327’de yer alan karar, anne babanın çocuğa karşı yükümlülüğünü düzenlemekte olup, üçüncü şahıslara olan borçlarında müteselsil sorumlu olacakları manasına gelmez. İcra takibine bahis edilen kontratların davalı şirket ile dava dışı Mehmet A. ortasında akdedildiği anlaşılmaktadır. Mukaveleden doğan hak ve yükümlülükler ile mukaveleye ait her türlü talep hakkı mukavelenin taraflarına aittir. Bu nedenle Aile Hukuku kurallarının mukavelenin göreceliliği unsurunu geçersiz kılacak halde yorumlanması gerçek olmayıp bölge adliye mahkemesince davalının istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı münasebetle birinci derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi yordam ve yasaya alışılmamış olup bozmayı gerektirmiştir” gerekçesiyle kararı bozdu.

Bölge Adliye Mahkemesi, evvelki münasebet tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verdi ve evrak Yargıtay Hukuk Genel Konseyi gündemine taşındı.

YARGITAY HUKUK GENEL KONSEYİ KARAR VERDİ

Dosyayı ele alan Yargıtay Hukuk Genel Heyeti, bozma ilâmında şu sözlere yer verdi:

“Somut olayda tartışma konusu olan özel okula kayıt süreci, yapan ebeveynin velâyet hakkı çerçevesinde çocuğun yasal temsilcisi olarak borç altına girdiği ve öbür eşin isteğiyle hareket ettiğinin karineten kabul edildiği bir durumdur. Lakin bu durum, üstte detaylı formda açıklandığı üzere, eşin oburunun bilgisi ve isteğine gereksinim duymaksızın gerçekleştirebileceği alelade bir karara ait olmadığı üzere ekonomik olarak ailenin gündelik hayat gereksinimlerinden çok daha fazlasını evlilik birliğine yüklediğinden birliğin daima muhtaçlığı olarak bedellendirilemez.

Bu sebeple de dava dışı babanın Kanun’un 188’inci hususunun birinci fıkrası çerçevesinde olağan temsil yetkisini kullandığından bahsedilemez. Olağan dışı temsile ait kanun koyucunun aradığı şartların somut olayda mevcut olmadığı da tartışma konusu değildir. Evlilik birliğini olağan temsile ait unsurun işlerlik kazanmadığı bir durumda, bu unsurla verilen temsil yetkisinin kısıtlanması yahut kaldırılmasıyla ilgili bir talebin bulunup bulunmadığı da tartışılmaz. Tüm bu konular karşısında davacının, 4721 sayılı Kanun’un 188 inci unsuruna dayanılarak okula kayıt sürecini gerçekleştiren dava dışı eşle birlikte davalıya karşı müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilemez.”

Okul kayıt fiyatından hangi eş sorumlu? Yargıtay’dan emsal karar geldi… yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.