Nevşehir’de yaşayan bir kadın, eşinden şiddet gördüğünü, hakaret ve tehditlere maruz kaldığını iddia ederek kocasına boşanma davası açtı. İddiaları reddeden koca da eşinin kendisinden habersiz doğum kontrol hapı kullandığını, elinden cep telefonunu düşürmediğini ve mahrem sırları başkalarına anlattığını iddia ederek karşı boşanma davası açtı.

‘İKİ TARAF KUSURLU’

Akşam’dan Neslihan Keskin’in haberine göre, Nevşehir Aile Mahkemesi, çiftin boşanmalarına karar verdi. Mahkemenin gerekçeli kararında, erkeğin karısına uyguladığı şiddet nedeniyle, kadının da kocasından gizli şekilde doğum kontrol hapı kullandığı gerekçesiyle kusurlu sayıldığı ifade edildi.

İTİRAZ REDDEDİLDİ

Yerel mahkemenin kararına itiraz eden kadın, kendisinin kusurlu olmadığını belirterek dava dosyasını Yargıtay’a taşıdı. Kadın, kararın kaldırılmasını talep etti. Talebi değerlendiren Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle yerel mahkemenin kararını onadı.

Yargıtay’dan emsal karar: Gizli kontrol hapı içmek boşanma sebebi yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Davalı apartman yöneticisi M.S.U. da davacının işten ayrıldığını, davacıya bir kısım tazminat ödenmesi konusunda anlaşıldığını ve bir ölçü ödeme yapıldığını lisana getirdi. Bir müddet sonra site idaresinin duyulan gereksinim üzerine tekrar emekçi alımı yapmak için iş müracaatlarını kabul etmeye başladığını, bu durumu haber alan davacının tekrar iş müracaatında bulunacağını söyleyerek araması üzerine işyerine davet edildiğini lakin davacının SGK’ya şikâyette bulunduğunu ve işyerinde sigortasız çalışıyor üzere tutanak tutturduğunu öne sürdü.

DAVANIN REDDİNİ İSTEDİ

Bu nedenle tazminatın geri kalanın ödenmediğini, fazla çalışmasının bulunmadığını, öteki alacak taleplerinin haksız olduğunu beyanla davanın reddini istedi.

Mahkeme, kapıcıların apartman yöneticisine karşı da dava açılabileceği fakat bu hâlde kararın yönetici hakkında değil kat malikleri hakkında kurulması gerektiğine dikkat çekti. Davacının talep konusu personellik alacaklarının ödendiğini ispata yönelik davalı işverence rastgele bir kanıt sunulmadığı, feshe ait ispat yükü üzerinde olan davalının feshin geçerli veya haklı bir sebebe dayandığını ispat edemediği münasebet gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verildi.

Kararı davalı site idaresi istinafa götürdü. Böjlge Adliye Mahkemesi, mahkemenin mevcut halde karar verilmesinin yordam ve kanuna karşıt olduğundan bahisle İş Mahkemesi kararını ortadan kaldırdı.

“YÖNETİCİ PATRON TEMSİLİNDE”

Kararı davacı temyiz edince devreye Yargıtay 9. Hukuk Dairesi girdi. Yöneticinin, iş kanunları ve Yönetmelik’in uygulanması tarafıyla patron temsilcisi olduğunun vurgulandığı Yargıtay kararında iş hukuku manasında ortaya çıkabilecek idari ve yargısal uyuşmazlıklarda yöneticinin patronu temsil edeceği hatırlatıldı.

Kararda şöyle denildi:

“Bu prestijle, kapıcının patron hakkında açabileceği davanın kat maliki ya da maliklerine karşı açılması gerekmekte ise de Yönetmelik’ten doğan bu temsil yetkisine nazaran davanın direkt yönetici hasım gösterilerek açılması da mümkündür. Fakat bu hâlde dahi kararın direkt yönetici hakkında kurulması yanlışsız değildir. Mahkemece kat maliki ya da malikleri ismine yönetici hakkında karar verilmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacının, personellik alacaklarına ait dava kaidesi arabuluculuk müracaatında kat maliki M. S. ‘nu taraf gösterdiği, arabuluculuk görüşmelerinin davacı ile kat maliki M. S. ortasında yapıldığı lakin davacının konut kapıcısı olarak çalıştığını ileri sürdüğü taşınmazın tek malikinin M. S. olmadığı ortadadır. 33 bağımsız kısımdan oluşan kelam konusu taşınmazın 15 bağımsız kısmının M. S. ‘na ilişkin olduğu, davacı ile kat maliki M. S. ortasında yapılan arabuluculuk görüşmelerinin anlaşamama ile sonuçlanması üzerine site idaresi aleyhine hasımlık yöneltilerek dava açıldığı, kat maliki M. S. tarafından davalı idare ismine davaya yanıt dilekçesi verilmiş ise de karar defterine nazaran davacının çalıştığı taşınmazın yöneticisinin dava dışı M. S.U. olduğu anlaşılmıştır. Ayrıyeten 634 sayılı Kanun’un 20 nci hususunun (a) bendi dikkate alındığında dava konusu alacaklardan kat maliklerinin eşit olarak sorumlu olması gerektiği sabittir. Lakin 634 sayılı Kanun’un 1 inci hususunda kat malikinin; bağımsız kısımlar üzerinde kurulan mülkiyet hakkına sahip olanlar halinde tanımlandığı ve kat mülkiyetine husus taşınmazdaki bağımsız kısımlardan her birinin farklı ayrı el birliği ve hisseli mülkiyete bahis olabileceği düşünüldüğünde eşit sorumluluğun her bir bağımsız kısım istikametinden bulunduğu hususu gözden kaçırılmamalıdır. Açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.”

Yargıtay’dan apartman yöneticilerine berbat haber yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Davalı apartman yöneticisi M.S.U. da davacının işten ayrıldığını, davacıya bir kısım tazminat ödenmesi konusunda anlaşıldığını ve bir ölçü ödeme yapıldığını lisana getirdi. Bir mühlet sonra site idaresinin duyulan muhtaçlık üzerine tekrar emekçi alımı yapmak için iş müracaatlarını kabul etmeye başladığını, bu durumu haber alan davacının tekrar iş müracaatında bulunacağını söyleyerek araması üzerine işyerine davet edildiğini fakat davacının SGK’ya şikâyette bulunduğunu ve işyerinde sigortasız çalışıyor üzere tutanak tutturduğunu öne sürdü.

DAVANIN REDDİNİ İSTEDİ

Bu nedenle tazminatın geri kalanın ödenmediğini, fazla çalışmasının bulunmadığını, öbür alacak taleplerinin haksız olduğunu beyanla davanın reddini istedi.

Mahkeme, kapıcıların apartman yöneticisine karşı da dava açılabileceği fakat bu hâlde kararın yönetici hakkında değil kat malikleri hakkında kurulması gerektiğine dikkat çekti. Davacının talep konusu personellik alacaklarının ödendiğini ispata yönelik davalı işverence rastgele bir kanıt sunulmadığı, feshe ait ispat yükü üzerinde olan davalının feshin geçerli veya haklı bir sebebe dayandığını ispat edemediği münasebet gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verildi.

Kararı davalı site idaresi istinafa götürdü. Böjlge Adliye Mahkemesi, mahkemenin mevcut formda karar verilmesinin yordam ve kanuna karşıt olduğundan bahisle İş Mahkemesi kararını ortadan kaldırdı.

“YÖNETİCİ PATRON TEMSİLİNDE”

Kararı davacı temyiz edince devreye Yargıtay 9. Hukuk Dairesi girdi. Yöneticinin, iş kanunları ve Yönetmelik’in uygulanması istikametiyle patron temsilcisi olduğunun vurgulandığı Yargıtay kararında iş hukuku manasında ortaya çıkabilecek idari ve yargısal uyuşmazlıklarda yöneticinin patronu temsil edeceği hatırlatıldı.

Kararda şöyle denildi:

“Bu prestijle, kapıcının patron hakkında açabileceği davanın kat maliki ya da maliklerine karşı açılması gerekmekte ise de Yönetmelik’ten doğan bu temsil yetkisine nazaran davanın direkt yönetici hasım gösterilerek açılması da mümkündür. Fakat bu hâlde dahi kararın direkt yönetici hakkında kurulması yanlışsız değildir. Mahkemece kat maliki ya da malikleri ismine yönetici hakkında karar verilmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacının, personellik alacaklarına ait dava kaidesi arabuluculuk müracaatında kat maliki M. S. ‘nu taraf gösterdiği, arabuluculuk görüşmelerinin davacı ile kat maliki M. S. ortasında yapıldığı fakat davacının konut kapıcısı olarak çalıştığını ileri sürdüğü taşınmazın tek malikinin M. S. olmadığı ortadadır. 33 bağımsız kısımdan oluşan kelam konusu taşınmazın 15 bağımsız kısmının M. S. ‘na ilişkin olduğu, davacı ile kat maliki M. S. ortasında yapılan arabuluculuk görüşmelerinin anlaşamama ile sonuçlanması üzerine site idaresi aleyhine hasımlık yöneltilerek dava açıldığı, kat maliki M. S. tarafından davalı idare ismine davaya yanıt dilekçesi verilmiş ise de karar defterine nazaran davacının çalıştığı taşınmazın yöneticisinin dava dışı M. S.U. olduğu anlaşılmıştır. Ayrıyeten 634 sayılı Kanun’un 20 nci hususunun (a) bendi dikkate alındığında dava konusu alacaklardan kat maliklerinin eşit olarak sorumlu olması gerektiği sabittir. Fakat 634 sayılı Kanun’un 1 inci hususunda kat malikinin; bağımsız kısımlar üzerinde kurulan mülkiyet hakkına sahip olanlar halinde tanımlandığı ve kat mülkiyetine husus taşınmazdaki bağımsız kısımlardan her birinin başka farklı el birliği ve hisseli mülkiyete bahis olabileceği düşünüldüğünde eşit sorumluluğun her bir bağımsız kısım tarafından bulunduğu hususu gözden kaçırılmamalıdır. Açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.”

Yargıtay’dan apartman yöneticilerine berbat haber yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, kiracının “tahliye taahhütnamesi” için boş kağıda attığı imzaya dayanarak tahliyesinin talep edilmesine ilişkin kararı onadı.

Dairenin kararına göre, 2012’de Ankara’da bir iş yerini kiralayan kurumun yetkilisi, mülk sahibine tahliye taahhütnamesi olarak boş bir kağıdı imzalayarak verdi. Mülk sahibi, 2020’de kağıdı, kiracısının 28 Şubat 2021’de çıkmayı taahhüt ettiği yönünde doldurdu ve tahliye talebinde bulundu.

Taşınmazın boşaltılmaması üzerine başlattığı icra takibine itiraz sonrası mülk sahibi, tahliye davası açtı. Davaya bakan yerel mahkeme, taahhütnamede bulunan imzanın kiracı kurumun yetkilisine ait olduğunu tespit ederek tahliye kararı verdi.

Dosyaya ilişkin istinaf incelemesini yapan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi, imza atılan boş kağıdın, kiraya veren tarafından ne şekilde doldurulacağının imzayı atan tarafından kabul edilmiş sayılacağı gerekçesiyle, yerel mahkemenin kararını hukuka uygun buldu.

Kiracı, tahliye taahhütnamesinde yer alan tarihin kiraya veren tarafından doldurulduğunu, buna yönelik itirazlarının mahkemeler tarafından değerlendirilmediğini belirterek, temyiz başvurusunda bulundu.

Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 3. Hukuk Dairesi de tahliye kararını hukuka uygun bularak onadı.

Kararın gerekçesinden

Dairenin kararında, Türk Borçlar Kanunu gereği, kiracının tahliye taahhütnamesine uymaması halinde kiraya verenin, mülkünün bir ay içinde boşaltılması adına icraya başvurabileceği ya da dava açabileceği ifade edildi.

Davaya konu tahliye taahhütnamesindeki imzanın kiracı şirket yetkilisine ait olduğunun bilirkişi raporlarıyla tespit edildiği aktarılan kararda, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun da daha önceki kararlarında “boş kağıda atılan imzanın belge olarak kabul edildiği” belirtildi.

Kararda, derece mahkemelerince verilen kararlarda isabetsizlik bulunmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu gereği tahliye kararının oy birliğiyle onanmasına karar verildiği bildirildi.

Yargıtay’dan kiracılara yönelik emsal karar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, kredi sözleşmesine kefil olarak imza atan okuma yazma bilmeyen kişinin, sözleşme içeriğini bilmediğinin kabul edilemeyeceğine ve borçtan sorumlu olacağına hükmetti.

Okuma yazma bilmeyen bir kişi, bankadan kredi çeken bir yakınına kefil oldu, kefalet belgesine imza attı. Borçlunun borcunu ödememesi üzerine banka, kefil hakkında icra takibi başlattı. Kefil olanın, okuma yazma bilmediğini belirterek borca itirazı üzerine banka, kefil hakkında dava açtı.

Davaya bakan yerel mahkeme, Kumluca Milli Eğitim Müdürlüğünden kefil olanın eğitim kayıtlarını talep etti. Herhangi bir kayda rastlanamaması üzerine mahkeme, okuma yazma bilmeyenin imzaladığı belge içeriğini de bilmeyeceği gerekçesiyle davayı reddetti.

Temyiz itirazı üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin kararını bozdu.

Kararın gerekçesinden

Dairenin kararında, kefil olanın ilgili evrakı imzaladığına dair inkarda bulunmadığı ancak içeriğini bilmediği yönünde savunma yaptığı belirtildi.

İmzanın kişinin kimliğini gösterdiği, onu belirleyen ve diğerlerinden ayıran bir işaret olduğu kaydedilen kararda, “İmza, borç altına girme iradesini ve özellikle beyan iradesini kesin olarak açıklar, tamamlayıp ortaya koyar.” tespitine yer verildi.

Kararda, okuma yazma bilmeyenlerin imza yerine parmak izi ve el ile yapılmış bir işareti de kullanabileceği belirtilerek, şunlar kaydedildi:

“Okuma yazma bilmeyen kişi imza kullanıyorsa bu imzası ile sözleşme yapıp borç altına girebilir. Davalının okuma yazma bilmediği kabul edilse dahi bu durum tek başına sözleşmenin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı gibi, sadece bu nedenle de imzaladığı sözleşmenin içeriğini bilmediği kabul edilemez. Davalının olduğuna şüphe bulunmayan imza, sözleşmenin kurulması ve davalının borç altına girmesi için yeterlidir.”

Yargıtay’dan okuryazar olmayan kişiler için emsal karar: Attığı imzadan sorumludur yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, maaşı 20 gün geciken işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip kıdem tazminatını alarak işten ayrılmasını haklı buldu. Bir firmada proje yöneticisi olarak çalışan bir kişi, her ayın başında maaşını düzenli olarak alıyordu. İddiaya göre maaşı 20 gün geciken işçi, iş sözleşmesini haklı nedenle feshederek işten ayrıldı.

Hürriyet’ten Özge Eğrikar’ın haberine göre, Maaşının gecikmesi nedeniyle sözleşmeyi feshinde haklı olduğunu belirten işçi kıdem tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsili için İş Mahkemesi’ne dava açtı. Davayı kısmen kabul eden İş Mahkemesi, maaşı geç ödenen işçinin sözleşmeyi feshinde haklı olduğunu ve kıdem tazminatı almaya hak kazandığına karar verdi.

‘İŞLERİM KÖTÜ GİTTİ MAAŞ GECİKTİ’ YOK

Konuyla ilgili değerlendirmede bulunan İstanbul Barosu Avukatı Dilek Yüksel, şu bilgileri verdi:

“Söz konusu davada işçinin ücreti sadece bir kez zamanında ödenmemiştir. Yargıtay, emsal olacak bu kararda bir kereliğine dahi olsa işçinin ücretinin geç ödenmesi durumunda, işçinin iş sözleşmesini haklı fesih yoluyla sona erdirebileceğine karar vermiştir. İşçinin ücretinin kanun veya sözleşme hükümlerine göre ödenmemesi işçiye ‘haklı fesih’ imkanı verir. Ücretin hiç ya da bir kısmının ödenmemiş olması bu konuda önemsizdir. Yine Yargıtay’a göre işçinin ücretinin işverenin içine düştüğü ödeme güçlüğü nedeniyle ödenmemiş olmasının da sonuca etkisi yok. Yani işveren, ‘işlerim kötüye gitti. Bu ay geç yatırayım’ diyemez. Bu durumda işçi haklı fesih ile sözleşmesini sonlandırıp kıdem tazminatı almaya hak kazanabilir.”

Yargıtay’dan işveren ve çalışanlar için emsal karar yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

İşadamı S.S., Mart 2016’da 4 başka süreç halinde yaklaşık 1 milyon dolar kredi kullandı. dolar kurundaki artışla birlikte taksitleri ödemekte zorluk çeken iş adamı, 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yolunu tuttu. Ödeme planları ile davalı bankaya vade sonunda bu fiyatların faizi ile birlikte ödenmesinin taahhüt edildiğini ve bu çerçevede bugüne kadar taksitler tertipli bir formda her ay ödendiğini, fakat ülkede yaşanan ekonomik kriz ile birlikte, doların Türk Lirası karşısında fahiş bedel kazanması ve böylelikle fiiller ortasındaki istikrarın aleyhine orantısız bir formda değiştiğini öne sürdü.

FARKIN ÖDENMESİ TALEP EDİLDİ

Sözleşmelerin motamot ifası halinde katlanılması güç bir durumun meydana geldiğini, ödeme zahmetine düştüğünü, taraflar ortasında imzalanan döviz endeksli kredi kontratlarının uyarlanması gerektiğini talep etti. İmzalanan kontratın kredinin çekildiği tarihten itibaren geçerli olmak üzere hakkaniyete uygun olarak uyarlanmasını ve kalan taksitlerin TL üzerinden ödenmesine karar verilmesini, uyarlama sonunda meydana gelecek farkın ödenmesini yahut borcundan mahsup edilmesine karar verilmesini istedi.

Davalı banka; davacının mevcut mukaveleye karşıt bir biçimde uyarlama talep etmesinin hukuken mümkün olmadığını, taraflar ortasındaki fiil istikrarının çok ve öngörülemez biçimde bozulduğu argümanının mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istedi.

DAVANIN REDDİNE KARAR

Mahkeme, Dolar kurunun artmasının öngörülemeyecek bir olgu olmadığı, kurlarda yaşanabilecek değişikliklerin davacı tarafça mukavelenin yapıldığı sırada göz önüne alınması ve basiretli bir tacirin dövizle kredi çekmenin sonuçlarını öngörmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verdi.

YÜKSEK MAHKEMEYE BAŞVURDU

Davacı kararı istinafa götürdü. Bölge Adliye Mahkemesi de itirazı reddetti. Davacı iş adamı bu sefer kararı temyiz edince devreye Yargıtay 11. Hukuk Dairesi girdi. Yüksek Mahkeme, emsal nitelikte bir karara imza attı. ‘Basiretli tacirin dövizle kredi çekerken kur artışındraki artışları hesaba katması gerektiğine’ dikkat çekerek, mahkeme kararını onadı.

Yargıtay’dan bu kere de dolar kuru kararı! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

İşadamı S.S., Mart 2016’da 4 farklı süreç halinde yaklaşık 1 milyon dolar kredi kullandı. dolar kurundaki artışla birlikte taksitleri ödemekte zorluk çeken iş adamı, 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yolunu tuttu. Ödeme planları ile davalı bankaya vade sonunda bu fiyatların faizi ile birlikte ödenmesinin taahhüt edildiğini ve bu çerçevede bugüne kadar taksitler sistemli bir formda her ay ödendiğini, lakin ülkede yaşanan ekonomik kriz ile birlikte, doların Türk Lirası karşısında fahiş bedel kazanması ve böylelikle fiiller ortasındaki istikrarın aleyhine orantısız bir biçimde değiştiğini öne sürdü.

FARKIN ÖDENMESİ TALEP EDİLDİ

Sözleşmelerin motamot ifası halinde katlanılması sıkıntı bir durumun meydana geldiğini, ödeme zahmetine düştüğünü, taraflar ortasında imzalanan döviz endeksli kredi kontratlarının uyarlanması gerektiğini talep etti. İmzalanan mukavelenin kredinin çekildiği tarihten itibaren geçerli olmak üzere hakkaniyete uygun olarak uyarlanmasını ve kalan taksitlerin TL üzerinden ödenmesine karar verilmesini, uyarlama sonunda meydana gelecek farkın ödenmesini yahut borcundan mahsup edilmesine karar verilmesini istedi.

Davalı banka; davacının mevcut kontrata muhalif bir biçimde uyarlama talep etmesinin hukuken mümkün olmadığını, taraflar ortasındaki fiil istikrarının çok ve öngörülemez biçimde bozulduğu savının mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istedi.

DAVANIN REDDİNE KARAR

Mahkeme, Dolar kurunun artmasının öngörülemeyecek bir olgu olmadığı, kurlarda yaşanabilecek değişikliklerin davacı tarafça kontratın yapıldığı sırada göz önüne alınması ve basiretli bir tacirin dövizle kredi çekmenin sonuçlarını öngörmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verdi.

YÜKSEK MAHKEMEYE BAŞVURDU

Davacı kararı istinafa götürdü. Bölge Adliye Mahkemesi de itirazı reddetti. Davacı iş adamı bu sefer kararı temyiz edince devreye Yargıtay 11. Hukuk Dairesi girdi. Yüksek Mahkeme, emsal nitelikte bir karara imza attı. ‘Basiretli tacirin dövizle kredi çekerken kur artışındraki artışları hesaba katması gerektiğine’ dikkat çekerek, mahkeme kararını onadı.

Yargıtay’dan bu defa de dolar kuru kararı! yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

DAVANIN REDDİNİ SAVUNDULAR

Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli kararıyla vazifeye yönelik dava kuralı yokluğundan davanın yoldan reddine karar verildi Kararın mutlaklaşmasını müteakip davacı vekilinin talebi üzerine belge yetki ve misyonlu mahkemeye gönderilmiş, dava dilekçesi bu basamaktan sonra davalıya bildiri edildi.

Davalı vekili; takibin davacı ve dava dışı eşinin müşterek çocuklarının okul fiyatı için başlatıldığını, davacının isteği dışında çocukların okula kaydettirildiği istikametindeki savının gerçek dışı ve kötüniyetli olduğunu, borcun kontrattan değil direkt kanundan kaynaklandığını, eğitim hizmetinin verildiğinin inkâr edilmediğini belirterek davanın reddini savundu.

İLK DERECE MAHKEMESİ DAVANIN KABULÜNE KARAR VERDI

İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2017 tarihli kararı ile; davacı ve eşi hakkında başlatılan dava konusu takibin desteği olan 15.09.2013 tarihli mukavelenin tarafının sadece dava dışı Mehmet A. olduğu, davacının taraf olmadığı bir mukaveleyle ilgili borçtan sorumlu tutulamayacağı, ayrıyeten sorumlu olduğuna dair bir onayın da bulunmadığı üzere 4721 sayılı Kanun’un 327’nci hususu çerçevesinde alınmış bir kararın mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verdi.

İlk Derece Mahkemesinin üstte belirtilen kararına karşı mühleti içinde davalı vekili istinaf müracaatında bulundu.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ DAVANIN REDDİNE KARAR VERDİ

Bölge Adliye Mahkemesi, 08.02.2018 tarihli kararı ile davacının dava dışı eşi tarafından kendi isteği dışında müşterek çocuklarını davalı kuruma kaydettirdiğini argüman ettiği fakat istek dışı olduğu sav olunan kayıt nedeniyle davacının 4721 sayılı Kanun’un 190 ve 195 inci unsurları mucibince hâkim müdahalesi talep ettiğini tez yahut ispat edemediği, hâl bu türlü olunca eşlerden biri tarafından yapılan kontrat yahut taahhüt edilen borcun anne ve baba açısından bağlayıcı olacağı üzere davalı eğitim kurumunun eldeki davaya husus icra takip evrakında borcun sebebi olarak kontrata değil 2012-2013 ve 2013-2014 yıllarına ilişkin eğitim borcuna dayandığı, eğitim hizmetinin alındığının çekişmesiz olduğu, bunun yanı sıra 4721 sayılı Kanun’un 327’nci hususunun ikinci fıkrasına nazaran çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli masraflarının ana ve baba tarafından karşılanacağının açıkça karara bağlandığı, davacının müşterek çocuğun eğitim masrafından sorumlu olduğu, mahkemece anılan husus kararları dikkate alınmadan yazılı münasebet ile davanın kabulüne karar verilmesinin gerçek olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile birinci derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verdi.
Bölge Adliye Mahkemesinin üstte belirtilen kararına karşı mühleti içinde davacı vekili temyiz isteminde bulundu.

YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ’NİN KARARINI BOZDU

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, “… TMK m.327’de çocuğun bakımı eğitimi ve korunması için gerekli masrafların anne baba tarafından karşılanacağının tereddüde yer vermeyecek kadar açık olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de TMK m.327’de yer alan karar, anne babanın çocuğa karşı yükümlülüğünü düzenlemekte olup, üçüncü şahıslara olan borçlarında müteselsil sorumlu olacakları manasına gelmez. İcra takibine mevzu edilen kontratların davalı şirket ile dava dışı Mehmet A. ortasında akdedildiği anlaşılmaktadır. Kontrattan doğan hak ve yükümlülükler ile mukaveleye ait her türlü talep hakkı mukavelenin taraflarına aittir. Bu nedenle Aile Hukuku kurallarının mukavelenin göreceliliği prensibini geçersiz kılacak formda yorumlanması yanlışsız olmayıp bölge adliye mahkemesince davalının istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı münasebetle birinci derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi yöntem ve yasaya karşıt olup bozmayı gerektirmiştir” gerekçesiyle kararı bozdu.

Bölge Adliye Mahkemesi, evvelki münasebet tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verdi ve evrak Yargıtay Hukuk Genel Heyeti gündemine taşındı.

YARGITAY HUKUK GENEL HEYETİ KARAR VERDİ

Dosyayı ele alan Yargıtay Hukuk Genel Şurası, bozma ilâmında şu sözlere yer verdi:

“Somut olayda tartışma konusu olan özel okula kayıt süreci, yapan ebeveynin velâyet hakkı çerçevesinde çocuğun yasal temsilcisi olarak borç altına girdiği ve başka eşin isteğiyle hareket ettiğinin karineten kabul edildiği bir durumdur. Lakin bu durum, üstte detaylı formda açıklandığı üzere, eşin başkasının bilgisi ve isteğine gereksinim duymaksızın gerçekleştirebileceği alelade bir karara ait olmadığı üzere ekonomik olarak ailenin gündelik hayat gereksinimlerinden çok daha fazlasını evlilik birliğine yüklediğinden birliğin daima gereksinimi olarak bedellendirilemez.

Bu sebeple de dava dışı babanın Kanun’un 188’inci unsurunun birinci fıkrası çerçevesinde olağan temsil yetkisini kullandığından bahsedilemez. Olağan dışı temsile ait kanun koyucunun aradığı şartların somut olayda mevcut olmadığı da tartışma konusu değildir. Evlilik birliğini olağan temsile ait unsurun işlerlik kazanmadığı bir durumda, bu unsurla verilen temsil yetkisinin kısıtlanması yahut kaldırılmasıyla ilgili bir talebin bulunup bulunmadığı da tartışılmaz. Tüm bu konular karşısında davacının, 4721 sayılı Kanun’un 188 inci unsuruna dayanılarak okula kayıt sürecini gerçekleştiren dava dışı eşle birlikte davalıya karşı müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilemez.”

Okul kayıt fiyatından hangi eş sorumlu? Yargıtay’dan emsal karar geldi… yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.

DAVANIN REDDİNİ SAVUNDULAR

Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli kararıyla misyona yönelik dava koşulu yokluğundan davanın tarzdan reddine karar verildi Kararın katılaşmasını müteakip davacı vekilinin talebi üzerine belge yetki ve vazifeli mahkemeye gönderilmiş, dava dilekçesi bu evreden sonra davalıya bildiri edildi.

Davalı vekili; takibin davacı ve dava dışı eşinin müşterek çocuklarının okul fiyatı için başlatıldığını, davacının isteği dışında çocukların okula kaydettirildiği istikametindeki argümanının gerçek dışı ve kötüniyetli olduğunu, borcun kontrattan değil direkt kanundan kaynaklandığını, eğitim hizmetinin verildiğinin inkâr edilmediğini belirterek davanın reddini savundu.

İLK DERECE MAHKEMESİ DAVANIN KABULÜNE KARAR VERDI

İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2017 tarihli kararı ile; davacı ve eşi hakkında başlatılan dava konusu takibin desteği olan 15.09.2013 tarihli kontratın tarafının sadece dava dışı Mehmet A. olduğu, davacının taraf olmadığı bir kontratla ilgili borçtan sorumlu tutulamayacağı, ayrıyeten sorumlu olduğuna dair bir onayın da bulunmadığı üzere 4721 sayılı Kanun’un 327’nci unsuru çerçevesinde alınmış bir kararın mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verdi.

İlk Derece Mahkemesinin üstte belirtilen kararına karşı mühleti içinde davalı vekili istinaf müracaatında bulundu.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ DAVANIN REDDİNE KARAR VERDİ

Bölge Adliye Mahkemesi, 08.02.2018 tarihli kararı ile davacının dava dışı eşi tarafından kendi isteği dışında müşterek çocuklarını davalı kuruma kaydettirdiğini argüman ettiği fakat istek dışı olduğu argüman olunan kayıt nedeniyle davacının 4721 sayılı Kanun’un 190 ve 195 inci unsurları yeterince hâkim müdahalesi talep ettiğini argüman yahut ispat edemediği, hâl bu türlü olunca eşlerden biri tarafından yapılan kontrat yahut taahhüt edilen borcun anne ve baba açısından bağlayıcı olacağı üzere davalı eğitim kurumunun eldeki davaya husus icra takip evrakında borcun sebebi olarak kontrata değil 2012-2013 ve 2013-2014 yıllarına ilişkin eğitim borcuna dayandığı, eğitim hizmetinin alındığının çekişmesiz olduğu, bunun yanı sıra 4721 sayılı Kanun’un 327’nci hususunun ikinci fıkrasına nazaran çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli masraflarının ana ve baba tarafından karşılanacağının açıkça karara bağlandığı, davacının müşterek çocuğun eğitim sarfiyatından sorumlu olduğu, mahkemece anılan unsur kararları dikkate alınmadan yazılı münasebet ile davanın kabulüne karar verilmesinin hakikat olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile birinci derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verdi.
Bölge Adliye Mahkemesinin üstte belirtilen kararına karşı mühleti içinde davacı vekili temyiz isteminde bulundu.

YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ’NİN KARARINI BOZDU

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, “… TMK m.327’de çocuğun bakımı eğitimi ve korunması için gerekli masrafların anne baba tarafından karşılanacağının tereddüde yer vermeyecek kadar açık olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de TMK m.327’de yer alan karar, anne babanın çocuğa karşı yükümlülüğünü düzenlemekte olup, üçüncü şahıslara olan borçlarında müteselsil sorumlu olacakları manasına gelmez. İcra takibine bahis edilen kontratların davalı şirket ile dava dışı Mehmet A. ortasında akdedildiği anlaşılmaktadır. Mukaveleden doğan hak ve yükümlülükler ile mukaveleye ait her türlü talep hakkı mukavelenin taraflarına aittir. Bu nedenle Aile Hukuku kurallarının mukavelenin göreceliliği unsurunu geçersiz kılacak halde yorumlanması gerçek olmayıp bölge adliye mahkemesince davalının istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı münasebetle birinci derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi yordam ve yasaya alışılmamış olup bozmayı gerektirmiştir” gerekçesiyle kararı bozdu.

Bölge Adliye Mahkemesi, evvelki münasebet tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verdi ve evrak Yargıtay Hukuk Genel Konseyi gündemine taşındı.

YARGITAY HUKUK GENEL KONSEYİ KARAR VERDİ

Dosyayı ele alan Yargıtay Hukuk Genel Heyeti, bozma ilâmında şu sözlere yer verdi:

“Somut olayda tartışma konusu olan özel okula kayıt süreci, yapan ebeveynin velâyet hakkı çerçevesinde çocuğun yasal temsilcisi olarak borç altına girdiği ve öbür eşin isteğiyle hareket ettiğinin karineten kabul edildiği bir durumdur. Lakin bu durum, üstte detaylı formda açıklandığı üzere, eşin oburunun bilgisi ve isteğine gereksinim duymaksızın gerçekleştirebileceği alelade bir karara ait olmadığı üzere ekonomik olarak ailenin gündelik hayat gereksinimlerinden çok daha fazlasını evlilik birliğine yüklediğinden birliğin daima muhtaçlığı olarak bedellendirilemez.

Bu sebeple de dava dışı babanın Kanun’un 188’inci hususunun birinci fıkrası çerçevesinde olağan temsil yetkisini kullandığından bahsedilemez. Olağan dışı temsile ait kanun koyucunun aradığı şartların somut olayda mevcut olmadığı da tartışma konusu değildir. Evlilik birliğini olağan temsile ait unsurun işlerlik kazanmadığı bir durumda, bu unsurla verilen temsil yetkisinin kısıtlanması yahut kaldırılmasıyla ilgili bir talebin bulunup bulunmadığı da tartışılmaz. Tüm bu konular karşısında davacının, 4721 sayılı Kanun’un 188 inci unsuruna dayanılarak okula kayıt sürecini gerçekleştiren dava dışı eşle birlikte davalıya karşı müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilemez.”

Okul kayıt fiyatından hangi eş sorumlu? Yargıtay’dan emsal karar geldi… yazısı ilk önce Habernetik - Haberdeki Benzersiz Etik üzerinde ortaya çıktı.