Cumhuriyet’ten Emrah Kolukısa‘nın Erdal Beşikçioğlu ile röportajında hem Behzat Ç’den hem de Ankara’dan bahsedildi. Gazeteci Emrah Kolukısa’nın sorularını cevaplayan Erdal Beşikçioğlu, Ankara Büyükşehir Belediye seçimlerinden sonra Mansur Yavaş’ı ziyaret etmişti.
– Behzat Ç’nin bu kadar sevilmesini neye bağlıyorsunuz?
Basit bir adalet duygusu, sorgusuz sualsiz, ona aksi gelen aksiyonlara karşı duyduğu o adalet duygusu olabilir. Her daim güçsüzün ve çaresizin yanında, hiçbir şeyi dolaylı bir halde anlatmayan direkt net bir karakter olması. Savunmasızın yanında dik duruşundan ve doğrularından hiçbir vakit taviz vermemesinden, yanlış olsa da o yolda yürümesinden… Onu esasen Behzat Ç. de söylüyor “Yanlış yolda yürümek, gerçek yolda beklemekten daha doğrudur” diye. Hepimizin aslında yaşarken canını sıkan karşıtlıklara verdiği reaksiyona içsel olarak emtapi kurması seyircinin. Yoksa gerçekten sevilecek bir karakter değil, bunu da ben değil bayan seyircilerden biri söylüyor “Biz bu hanzo adamı nasıl bu kadar karizmatik buluyor ve hayranlık duyuyoruz” diye…
– Toplumda adalete karşı duyulan bir hasretin de yansıması var mı sizce?
Öyle alışılmış ki, eksikliğini duyduğunuz bir öykünün… Aslında bizim vazifemiz de budur, hayatta eksik olanın varlığını karşı tarafa hissettirmektir sanatın gücü. Behzat Ç. bugüne değil de öbür bir çağa ilişkin bir karakter mi, bunu insan soruyor izlerken…
Her bölümün adamı tiplerinden değil, her dönem onun evresi olmayabilir. Oburunun ne dediği ya da sistemin ne dediğiyle ilgili değil. Tahminen de devletçi bir adam, o denli olduğuna inanıyorum.
– 6 yıl sonra yine o karaktere bürünmek nasıldı?
Büyük bir endişeyle başlıyorsunuz alışılmış, yarattığınız sıradan bir öykü değildi… Birebir heyecanda, bu beklentiyi karşılayabilir misiniz korkusu da vardı. Serdar Abi yine çekelim dediği vakit şuursuz bir formda haydi çekelim dedik. Aslında o bir başkaldırıydı… Geçen gün 1. ve 4. kısmı seyrettiğim vakit tüm karakterlerde büyük bir olgunluk, lezzet bir kat daha artmış; tuhaf bir şeyle karşı karşıya kaldık. Serdar Abi de bunu hoş toparlamış, çok lezzetli bir şey çıkmış ortaya ve güzel ki korkmuşum yeterli ki, dehşet bu hale getirmiş karakteri. Yine fısıltıların sesli hale dönüşmesi şahane bir şey… Behzat Ç’de de bunu göreceğiz bu 9 kısımda.
KİMSENİN ADAMI OLMADIM
– Yeni kısımlarda karakterlerden birinin KHK’li olduğunu öğreniyoruz…
Günceli takip ediyorsunuz. Evet, Behzat Ç. KCK ile gitti KHK ile geri geldi diyorlar. Behzat Ç. her vakit bu siyasi kıssanın farklı bir nabzını tutmuştur yani. Onsuz olamaz yani. Bence o yüzden de bedelli zati. Bu kelamı çok net bir biçimde söylediğiniz için bedelli. Ne derler diye düşünüp gri bir ortamda söylemediğiniz için bedelli. Bir örneğini ben görmedim.
“Behzat Ç., kendi içinde kendi dünyasında yaşayan bir adam. Kendi doğrularıyla ilgilenen bir adam. Sistemci bir adam değil…”
ANKARA ANKARA OLALI
– Ankaralı olarak ne düşünüyorsunuz? Büyük bir değişiklik oldu belediye seçimlerinde.
Başkent başşehir olalı o denli bir ızdırap görmemişti ancak artık bütün herkes kendi içerisinde bu kimyasını değiştirdi. Herkes daha rahat ve başşehrin kendi içindeki müsamahasına nazaran hareket etmeye başladı. Yani, düşünsenize, Ankara tiyatronun başşehriydi. İstanbul’dan gelecek rastgele bir oyun artık Ankara’da sahne bulamaz hale geldi.
– Mansur Yavaş’ı ziyaret ettiniz. Ne konuştunuz?
Kentin sanat vizyonunu biraz daha parlatmamız gerektiğini. Bize takviye verdi. Artık kocaman bir projemiz var. Gençlik Parkı’nı bir kültür gençlik parkı haline getirme projesi. Şenliklerin, konserlerin, tiyatro oyunlarının yapıldığı bir yer haline gelmesi konusunda bayağı gelip gidiyoruz belediyeye.
– Park deyince aklıma Seyahat Parkı Direnişi de geldi elbette. Siz de oradaydınız…
Gezi aksiyonlarının başlangıcı şiddete dayalı bir başlangıçtı. Bu bağlamda da benim için değerliydi. Daha sonra onun biçimi şemali ve senaryosu değiştirilerek öteki bir tarafa konmuş da olabilir. Bu benim işim değil. Ben sanatçıyım izlerim, görürüm, benim başıma yatan yanları eksik olan yanları, anlatırım. Seyahat aksiyonlarında bu ülke kendi içinde çok güçlü olduğunu gösterdi aslında. Keza son İstanbul belediye seçimleri de o denli. 6 yıl bu ülke izledi, baktı, düşündü, tartıştı. Ve bu 6 yılın sonunda da birinci yansısını İstanbul seçimlerinde verdi. Bu çok kıymetli bir şey.
Yurttaş oluyoruz
Gezi de benim için çok değerli, son Fetö olayları da. Yani vatandaşın bilinçlenmesi babında. Biz yurttaş olma şuuruna erişmeye başlıyoruz. Bundan kaçamazsınız, bu farkındalığı yapmanız gerekiyor. Hem siyasi erk olarak hem de vatandaş olarak. Behzat Ç’nin olmadığı son 6 yıl bu etüt gerçekleşti ülke insanı üzerinde. Behzat Ç. ile yine bu olgunlukta hareket edeceğiz.
Cumhuriyet’ten Emrah Kolukısa‘nın Erdal Beşikçioğlu ile röportajında hem Behzat Ç’den hem de Ankara’dan bahsedildi. Gazeteci Emrah Kolukısa’nın sorularını cevaplayan Erdal Beşikçioğlu, Ankara Büyükşehir Belediye seçimlerinden sonra Mansur Yavaş’ı ziyaret etmişti.
– Behzat Ç’nin bu kadar sevilmesini neye bağlıyorsunuz?
Basit bir adalet duygusu, sorgusuz sualsiz, ona aksi gelen aksiyonlara karşı duyduğu o adalet duygusu olabilir. Her daim güçsüzün ve çaresizin yanında, hiçbir şeyi dolaylı bir halde anlatmayan direkt net bir karakter olması. Savunmasızın yanında dik duruşundan ve doğrularından hiçbir vakit taviz vermemesinden, yanlış olsa da o yolda yürümesinden… Onu esasen Behzat Ç. de söylüyor “Yanlış yolda yürümek, gerçek yolda beklemekten daha doğrudur” diye. Hepimizin aslında yaşarken canını sıkan karşıtlıklara verdiği reaksiyona içsel olarak emtapi kurması seyircinin. Yoksa gerçekten sevilecek bir karakter değil, bunu da ben değil bayan seyircilerden biri söylüyor “Biz bu hanzo adamı nasıl bu kadar karizmatik buluyor ve hayranlık duyuyoruz” diye…
– Toplumda adalete karşı duyulan bir hasretin de yansıması var mı sizce?
Öyle alışılmış ki, eksikliğini duyduğunuz bir öykünün… Aslında bizim vazifemiz de budur, hayatta eksik olanın varlığını karşı tarafa hissettirmektir sanatın gücü. Behzat Ç. bugüne değil de öbür bir çağa ilişkin bir karakter mi, bunu insan soruyor izlerken…
Her bölümün adamı tiplerinden değil, her dönem onun evresi olmayabilir. Oburunun ne dediği ya da sistemin ne dediğiyle ilgili değil. Tahminen de devletçi bir adam, o denli olduğuna inanıyorum.
– 6 yıl sonra yine o karaktere bürünmek nasıldı?
Büyük bir endişeyle başlıyorsunuz alışılmış, yarattığınız sıradan bir öykü değildi… Birebir heyecanda, bu beklentiyi karşılayabilir misiniz korkusu da vardı. Serdar Abi yine çekelim dediği vakit şuursuz bir formda haydi çekelim dedik. Aslında o bir başkaldırıydı… Geçen gün 1. ve 4. kısmı seyrettiğim vakit tüm karakterlerde büyük bir olgunluk, lezzet bir kat daha artmış; tuhaf bir şeyle karşı karşıya kaldık. Serdar Abi de bunu hoş toparlamış, çok lezzetli bir şey çıkmış ortaya ve güzel ki korkmuşum yeterli ki, dehşet bu hale getirmiş karakteri. Yine fısıltıların sesli hale dönüşmesi şahane bir şey… Behzat Ç’de de bunu göreceğiz bu 9 kısımda.
KİMSENİN ADAMI OLMADIM
– Yeni kısımlarda karakterlerden birinin KHK’li olduğunu öğreniyoruz…
Günceli takip ediyorsunuz. Evet, Behzat Ç. KCK ile gitti KHK ile geri geldi diyorlar. Behzat Ç. her vakit bu siyasi kıssanın farklı bir nabzını tutmuştur yani. Onsuz olamaz yani. Bence o yüzden de bedelli zati. Bu kelamı çok net bir biçimde söylediğiniz için bedelli. Ne derler diye düşünüp gri bir ortamda söylemediğiniz için bedelli. Bir örneğini ben görmedim.
“Behzat Ç., kendi içinde kendi dünyasında yaşayan bir adam. Kendi doğrularıyla ilgilenen bir adam. Sistemci bir adam değil…”
ANKARA ANKARA OLALI
– Ankaralı olarak ne düşünüyorsunuz? Büyük bir değişiklik oldu belediye seçimlerinde.
Başkent başşehir olalı o denli bir ızdırap görmemişti ancak artık bütün herkes kendi içerisinde bu kimyasını değiştirdi. Herkes daha rahat ve başşehrin kendi içindeki müsamahasına nazaran hareket etmeye başladı. Yani, düşünsenize, Ankara tiyatronun başşehriydi. İstanbul’dan gelecek rastgele bir oyun artık Ankara’da sahne bulamaz hale geldi.
– Mansur Yavaş’ı ziyaret ettiniz. Ne konuştunuz?
Kentin sanat vizyonunu biraz daha parlatmamız gerektiğini. Bize takviye verdi. Artık kocaman bir projemiz var. Gençlik Parkı’nı bir kültür gençlik parkı haline getirme projesi. Şenliklerin, konserlerin, tiyatro oyunlarının yapıldığı bir yer haline gelmesi konusunda bayağı gelip gidiyoruz belediyeye.
– Park deyince aklıma Seyahat Parkı Direnişi de geldi elbette. Siz de oradaydınız…
Gezi aksiyonlarının başlangıcı şiddete dayalı bir başlangıçtı. Bu bağlamda da benim için değerliydi. Daha sonra onun biçimi şemali ve senaryosu değiştirilerek öteki bir tarafa konmuş da olabilir. Bu benim işim değil. Ben sanatçıyım izlerim, görürüm, benim başıma yatan yanları eksik olan yanları, anlatırım. Seyahat aksiyonlarında bu ülke kendi içinde çok güçlü olduğunu gösterdi aslında. Keza son İstanbul belediye seçimleri de o denli. 6 yıl bu ülke izledi, baktı, düşündü, tartıştı. Ve bu 6 yılın sonunda da birinci yansısını İstanbul seçimlerinde verdi. Bu çok kıymetli bir şey.
Yurttaş oluyoruz
Gezi de benim için çok değerli, son Fetö olayları da. Yani vatandaşın bilinçlenmesi babında. Biz yurttaş olma şuuruna erişmeye başlıyoruz. Bundan kaçamazsınız, bu farkındalığı yapmanız gerekiyor. Hem siyasi erk olarak hem de vatandaş olarak. Behzat Ç’nin olmadığı son 6 yıl bu etüt gerçekleşti ülke insanı üzerinde. Behzat Ç. ile yine bu olgunlukta hareket edeceğiz.
